zlisciemnaglowie
09.01.11, 23:45
Witam,
mam pytanie skierowane do Panów, jako że nikt chyba nie zna się lepiej na męskiej psychice niż oni sami. Od kilku lat znajduję się w związku, raz jest lepiej raz gorzej, jak to zwykle bywa. Związek nigdy nie należał do łatwych, ale wydawało mi się, że łączy nas coś naprawdę wspaniałego, no ale nie chcę popadać w banał. Nie mamy dzieci, wspólnych zobowiązań finansowych, jakiś większych dóbr należących do nas obojga. Nie mieszkamy razem, przynajmniej oficjalnie, jego mieszkanie służy raczej za przechowalnię jego rzeczy. Kilka miesięcy temu, dowiedziałam się, że on poznał kogoś, kobietę zupełnie różną niż ja. Pod względem fizycznym i - nazwijmy to - psychologicznym. Dowiedziałam się o tym zupełnie przypadkowo, nie miałam wówczas żadnych podejrzeń, że ktoś może być. Miałam nadzieję, że jest to raczej przelotna miłostka, może wspólna noc i tyle. Byłabym w stanie się z tym pogodzić. Niedawno okazało się, że ta sprawa ciągnie się między nimi dalej. Ona myśli, że się rozstaliśmy, on wyznaje jej miłość i całość rysuje się generalnie sielankowo. Równocześnie jego stosunek do mnie pozostał niezmiennie kochający. Gdyby nie przeczytane maile nie miałabym żadnych podejrzeń. Chciałam zacząć z nim rozmowę na ten temat, ale stwierdził że mam urojenia i nic się nie dzieje. Nie chcę mu mówić o tym, co przeczytałam, bo spowodowałoby to jedynie wybuch złości i zapadłaby kurtyna milczenia. Zatem do sedna, drodzy Panowie, dlaczego nie odszedł? Nie potrafię tego zrozumieć. Jeśli poznał kogoś innego, z kim jest mu dobrze, to dlaczego woli prowadzić jakąś chorą podwójną grę? Co wami kieruje w takich sytuacjach do jasnej anielki?? Królestwo za odpowiedź.
z góry dziękuję, pozdrawiam serdecznie i życzę miłej nocy
