Dan Brown czytacie?

[Gość: Ana]

Przeczytałam recenzję kolejnej jego książki "Zaginiony Symbol".I tak
się zastanawiam czy jego powieści wywołują u Was uśmiech(ironiczny)
na twarzy?

[nchyb]

czytujemy...
większy ironiczny uśmiech wywołują u nas ci, którzy są ponad to... ;-
)

[Gość: Ana]

Mnie się jego książki podobają,ale u wielu moich znajomych pojawia
się ironiczny uśmieszek na twarzy...Dlatego pytam jakie Wy macie
zdanie:)

[nchyb]

> Mnie się jego książki podobają,ale u wielu moich znajomych pojawia
> się ironiczny uśmieszek na twarzy...
nie świadczy to za dobrze o poziomie twoich znajomych

Być może snobują się na sprawianie wrażenia bardziej inteligentnych
i wyrafinowanych - niż są w rzeczywistości...

[Gość: marajka]

Nie, bo nie lubię. Ale uśmiechu na twarzy u mnie nie wywołuje, chyba, że ktoś nazywa to dobrą literaturą. Ot takie głupotki, czytywane dla rozluźnienia. Lepiej poczytać, nawet Browna, niż oglądać Gwiazdy Walczą z Gołotą.

[oregano1]

Parę lat temu,zaliczyłam,wszystko wydane u nas,i już wtedy,dziwiłam się ,skad
taki zachwyt "Kodem.."mnie zafrapowały>>"Anioly.."-przeczytać zawsze
warto,zdanie o tresci należy do nas czytelników.

[minniemouse]

u mnie ironiczne usmieszki wywoluja ci u ktorych wywoluja ironiczne usmieszki
wzmianki o Danie Brownie.

a to dlatego ze widac ze nie maja pojecia ze wszystko ma wlasciwe miejsce.
I Hamlet ma swoje, i Kirkegaard, i Rushdie, i Brown.

W kategorii sensacji Brwon wcale nie jest taki zly. ale dlaczego zaraz wymagac
aby byl z niego np. Proust albo Joyce?

Minnie

[nchyb]

taki Zwodniczy punkt jest dla mnie całkiem przyzwoitą książką
sensacyjną - i jak dla mnie - najlepszą w dorobku Browna...

A przy okazji - niejeden znany uczony (różne dziedziny) przyznawał
się do znajdowania przyjemności w lekturach lekkich, budząc tym
zdziwienie znajomych. A co w tym dziwnego?

[nothing.at.all]

Czytamy czasami i wcale śmiech ironiczny przy tym nie występuje.
Uważam, że Brown nie jest wcale najgorszy.

[nioma]

Przeczytalam wszystkie dotychczas wydane powiesci Browna: czyta sie
dobrze.
Ironiczny usmiech?
Moj wewnetrzny sprzeciw budzi ocenianie innych wg tego co czytaja.
Nikt nie dal mi prawa aby stawiac sie wyzej lub nizej tylko dlatego,
ze czytam literature X a nie Y. Wazne jest zeby w ogole czytac.

[Gość: opty]

każdy czyta to co lubi,
dlaczego mam się ironicznie uśmiechać tylko dlatego, że mnie się nie
podoba,
jeśli są chętni na ten typ literatury, to czemu mają go nie czytać?

[Gość: malinka]

Powiem szczerze, z dwojga złego wolę jego niż trylogię nad rozlewiskiem;)

[moleslaw]

Przy tym porównaniu "Kod..." jest arcydziełem :-)

[shiva772]

Nie czytam i się nie uśmiecham. W tej chwili szkoda mi na takie książki czasu ale miałam w swoim życiu różne ciągi - kilka lat czytałam horrory, potem właśnie Ludlumy i inne sensacje a wkońcu ze 2-3 lata poświęciłam na literaturę kobiecą typu Szwaja i Grochola. Każdy czyta to na co akurat ma ochotę :)

[amused.to.death]

a ja tam czytałam i Browna, i rozlewisko i inne.
Klasykę też czytałam.
I nowości też czytam.
I najczęściej okazuje się, że czytam sporo więcej (i bardziej zróżnicowane rzeczy) niż ktoś kto się 'ironicznie uśmiecha' więc w sumie to... wszystko mi jedno czy się uśmiecha czy nie.

[ewa9717]

Usiłowaliśmy, bo chcieliśmy się dowiedzieć, czym sie rodzinna młódź zachwyca, ale odpadliśmy. Nie daliśmy rady ;)

[looona]

Kilka lat temu czytałam "Zwodniczy punkt" i "Kod...". Pamiętam, że wtedy te książki mnie wciągnęły, ale nie na tyle żeby czytać coś więcej D. Browna. A potem o nim zapomniałam. Teraz mam na liście tyle knig do przeczytania, że raczej już po niego nie sięgnę.

A głupie komentarze, uśmieszki a propos np. Browna, Coelho czy Wiśniewskiego... Po co? Czy naprawdę ludzie czują ulgę dokopując innym w ten sposób. Ważne żeby czytać, rozwijać w sobie pewną wrażliwość i nic nam do tego co kto lubi.
To tak jakby wielbiciel krewetek wyśmiewał kogoś tylko dlatego, że lubi np. placki ziemniaczane. Bzdura. (od razu zaznaczam, że lubię i krewetki i placki... a zaczytuję się w literaturze wyższych i niższych lotów)

Pozdrawiam :)

[mroovechka]

Zaginiony Symbol wyszedł z pół roku temu, dawno przeczytany, już nawet lekko zapomniany. Temat masoński mi się podobał. Szkoda tylko, że nie byłam w Waszyngtonie bo byłoby jeszcze ciekawiej znać miejsca, w których rozgrywa się akcja.
Kod Leonarda da Vinci bardzo mi się podobał. Mogę nawet powiedzieć, że teza przewodnia była dla mnie odkryciem. Ponadto byłam kilkakrotnie w Luwrze a po przeczytaniu tej książki specjalnie pojechałam do Mediolanu, żeby obejrzeć Ostatnią Wieczerzę.
Natomiast Aniołów i Demonów nie dałam rady. Za długie, za rozwlekłe i nawet fakt, że akcja dzieje się w Rzymie, który znam, nie zdopingował mnie do dokończenia.

[maitresse.d.un.francais]

Tak, jeszcze przed przeczytaniem.

[tiresias]

ja sie ironicznie uśmiecham. przepraszam. ale fajny rysunek widziałem. nie mam linka to opowiem.
Pani bibliotekarka oprowadza nowego czytelnika po pięknej bibliotece i mówi; "mamy tu trzy miliony książek, bardzo bogaty i różnorodny zbiór. Obecnie wypożyczone są dwie. Jedna to 'Kod Leonarda da V" Dana Browna a druga to autobiografia Dana Browna".

[mayenna]

Czytałam Browna 'Kod' i Anioły'. Mnie taka literatura ogólnie nie zachwyca.Jeśli wiem co będzie na następnej stronie to nie ma sensu czytać książki sensacyjnej, a on jest przewidywalny.
Bardziej lubię skandynawskie kryminały, szczególnie Mankella. Z rosyjskich - Marynina, Doncewa nawet. Brown mi jakoś literacko nie pasuje.
O błędach merytorycznych i przekłamaniach na tema mojego ukochanego Leonarda nie wspomnę.

[mrukmrukmruk]

Ja czytałem jego zwodniczy punkt i mam mieszane uczucia, książka wciąga, bo jest dobrze napisana, ale fabuła jest miejscami mocno naciągana i właśnie wywołuje ten wspomniany uśmiech

[dzioucha_z_lasu]

Czytałam "Kod.." Jak dla mnie to taki gniotek do poczytania na plaży. Fabuła cienka i przewidywalna, język dość prymitywny ( ale to może być wina tłumaczenia). Ogólnie - jednorazowe czytadło, jak się ma za dużo czasu. Jednak ponieważ sama czytam bardzo różne rzeczy, na różnym poziomie, uśmiech politowania wywołują u mnie co najwyżej osoby traktujące to , co Brown wypisuje całkiem serio, poważnie i jako prawdę historyczną.

[jeepwdyzlu]

Jak dla mnie to taki gniotek do poczytania na plaży. Fabuła cienka i przewidywalna, język dość prymitywny ( ale to może być wina tłumaczenia). Ogólnie - jednorazowe czytadło, jak się ma za dużo czasu.
-------------------------
ha
może Brown nie jest Tołstojem
ale to on pierwszy nakreślił kierunek, którym dziś podąża mnóstwo naśladowców..
To JEGO kopiują w setkach powieści, filmów, artykułów
Więcej - wykonuje poważny research
Dobrze nasyca fabuły ciekawymi faktami
ma dryg do stopniowania napięcia

Tak - to literatura lekka, łatwa i przyjemna.
Ale wysokiej klasy.

Te uśmiechy politowania równiez w ustach forumowiczów - są tylko dowodem posiadania kompleksów.
Co czytacie ?
Nietschego?
W oryginale?

bez żartów
jeep

[dzioucha_z_lasu]

A ja proponuję przeczytanie sobie definicji słowa "kompleksy", które jest mocno nadużywane na forach przez osoby nie potrafiące podać żadnych innych argumentów dających im w ich mniemaniu przewagę w dyskusji :) Moim prawem jest uważać twórczość Browna za marną, niskich lotów i pod niewymagającą publiczkę i wcale nie muszę w tym celu czytywać Nietschego w oryginale ( a Ty czytujesz?). W zupełności wystarczy mi,że czytam dużo, różne gatunkowo pozycje i na ich tle Brown wypada cieniutko. Twoim prawem jest uważać jego pisanie za objawienie. Jedni lubią chleb z masłem inni pierogi. I nie świadczy to o żadnych kompleksach.

[jeepwdyzlu]

Twoim prawem jest uważać jego pisanie za objawienie.
------------
jak już narzekasz na poziom dyskusji
to opieraj swoje wywody na prawdzie

nie napisałem tego co mi sugerujesz

jeep

[dzioucha_z_lasu]

Niczego ci nie sugeruję, po prostu wyjaśniam, że każdy ma prawo do własnej opinii i twoje uwagi zakładające, że jak się komuś nie podoba pisanina Browna i tego nie ukrywa, to pewnie ma kompleksy, bo prawo do uwag można mieć jedynie gdy się czyta Nietschego w oryginale są trochę nietrafione. Poza tym - co niby ci sugeruję, bo nie bardzo rozumiem twój tok myślenia?

@dzioucha

[jeepwdyzlu]

Poza tym - co niby ci sugeruję, bo nie bardzo rozumiem twój tok myślenia?
------------
nie wiem po co dalej w to brniemy, ale skoro idziesz w zaparte....
napisałaś do mnie:
"Twoim prawem jest uważać jego pisanie za objawienie."

proszę wskaż, gdzie napisałem, że jego pisanie jest objawieniem
proszę o cytat
jeep

[jeepwdyzlu]

bo prawo do uwag można mieć jedynie gdy się czyta Nietschego w oryginale są trochę nietrafione.
------------
niestety nie zrozumiałaś
pytałem co czytają Szanowni Krytycy IRONICZNIE

zakończmy, Ty ze swoim zdaniem
ja ze swoim
jeep

[mayenna]

dzioucha_z_lasu napisała:

> Czytałam "Kod.." Jak dla mnie to taki gniotek do poczytania na plaży. Fabuła ci
> enka i przewidywalna, język dość prymitywny ( ale to może być wina tłumaczenia)
> . Ogólnie - jednorazowe czytadło, jak się ma za dużo czasu. Jednak ponieważ sam
> a czytam bardzo różne rzeczy, na różnym poziomie, uśmiech politowania wywołują
> u mnie co najwyżej osoby traktujące to , co Brown wypisuje całkiem serio, poważ
> nie i jako prawdę historyczną.

Spotkałam się też z tym zjawiskiem. Myślałam jednak że to jednostkowy przypadek, że osoba na poziomie a traktuje :Kod" jak prawdę objawioną.
>

[kot_w_butach1984]

A mnie się bardzo podobało.

[Gość: Krystian_Apostata]

Swego czasu "Kod.." połknałem jak łyżke syropu.
Anioły i demony demonami mojego gustu literackiego się okazały.
Odnalazłem więc Zaginiony symbol i zgubiłem go po stu stronach.
Potrafiłem wiec jedna jego powiesc przeczytać z przyjemnością, cieszyć sie szybką akcją, ciekawą tajemnicą. Ale drugi raz i trzeci to za wiele. A te 100 stron, które ogarnałem z Zaginionego, to schemat: mądry Langdon ciągle wyjaśnia i wyjaśnia jakiejś pani (pamietam że Azjatka) chyba z CIA, która jest albo udaje skrajnie tępą. A ten wyjaśnia i wyjaśnia i usnąć można.

[duch-87]

Ja też zdołałem przeczytać tę książkę tylko raz. o ile samą postać Langdona lubię to jego zbyt wielkiej ilości wywodów już nie.

[mietowa_kawa]

Nie, dlaczego pytasz?

[duch-87]

Może po prostu chce poznać zdanie innych na temat tego pisarza i jego twórczości , żeby mieć jakieś podstawy do wyrobienia sobie późniejszej własnej opinii.