w potrzasku

[1sylwia]

Kocham ,
Tak jak umiem na dziś,
Ostrożnie, wyobrażeniowo, naiwnie
Delektuję się chwilami w wyobraźni,
Przeciągając je w nieskończoność
Nie dając im ciągu dalszego
Zawieszona w próżni ulotna rozkosz,
Kochania, choć chwilowo ugaszonego pragnienia
I złudzenie (?), ważności tych chwil
I złudzenie że czujesz tak samo
I nie mogę sprawdzić, co było by dalej
Ani przestać pragnąć
boli , że mogę coś utracić, coś co miałam? Mogłabym mieć?
Chciałabym zobaczyć rzeczywistość taką, jaka jest