Białoszewski

[aaron.m]

Wróciłam po raz któryś do Białoszewskiego. Mistrz obserwacji, języka i
znakomite poczucie humoru. Polecam

[raymond.new]

Jakoś nie czytuję poezji Białoszewskiego. "Karuzelę z madonnami" znam, ale poza
tym niewiele. Cóż, wszystko przede mną.
Lubię zajrzeć do jego prób prozatorskich. Bardzo przyjemne.
Kiedyś wybierałem się na Mironalia, ale zapiłem, czy coś podobnego i mnie
ominęło. Podobno sympatyczna impreza :-)

[aaron.m]

Ale mi właśnie chodzi o prozę przede wszystkim. Za każdym razem jak po nią
sięgam, bawią mnie inne wątki. I w ogóle się nie starzeje

[raymond.new]

Jakoś miłośników prozy Mirona nie widać. Może to wina szkoły. Karmi się dzieci,
świetnym skądinąd, "Pamiętnikiem z powstania warszawskiego", zamiast wziąć na
warsztat coś bliższego zwykłej codziennej egzystencji w czasach pokoju.

[aaron.m]

Albo poezją w podstawowce ze sztandarowym utworem "Szara naga jama"... I może
ludziom zostaje uraz. A szkoda...

[Gość: Nu!]

Miron się świetnie nadaje do szkoły - ale wymaga pracy polonisty.
Na przykładzie jego wierszy można świetnie zaprezentować
alchemię współczesnej poezji. Tym bardziej, że jest sporo
całkiem sympatycznych, swojskich i śmieszych wierszy Białoszewskiego.
Nu!

[Gość: Nu!]

Proza jest kapitalna - też często do niej sięgam.
Ty bardziej interesujące, że czasami przypomina niektóre blogi.
Gdyby Miron żył teraz i "był młody", pewnie by blogował :D

Nu!