Bidul (okładka twarda)

[Gość: ela]

Bardzo dobra książka.
W szkole, w której pracuję, uczą się dzieci z domu dziecka. I ten dom jakby
żywcem przeniesiony do powieści...
Polecam do przeczytania wychowawcom z domów dziecka. I nauczycielom też.

[Gość: hania37]

Elu, zgadzam się z Tobą, że jest to książka, którą powinni przeczytać
wychowawcy z domów dziecka i nauczyciele. Zastanawiam się jednak, czy można ją
polecić dzieciom choćby do szesnastego roku życia?
Mam wątpliwości, ale przecież koszmar dotyczy właśnie dzieci.

[kicior99]

jako dokument - moze, choc czytalem lepsze. Literacko (wedlug mnie) slaba

!!!ksiazki!!!

[Gość: Hoerspiele]

Uwaga!Posiadam 60GB ksiazek sluchanych po niemiecku. Wszystkie najnowsze
tytuly!
Swietne do nauki jezykow! Paul Coehlo, Umberto Eco, Ken Follet, Robert
Schneider, De Saint-Exupery i tysiace innych, w tym
nagrodzone "Feuerzangenbowle" Heinricha Spörla, "Wilk stepowy" Hermanna
Hessego oraz szlagiery typu Wladca pierscieni Tolkiena ("Der Herr der
Ringe"). Znakomita jakosc!
Zainteresowanych prosze o kontakt: gg:2155973, email: [e-mail]

[glonik]

Gorzka, smutna, przygnębiająca...ale KONIECZNIE do przeczytania. Nie tylko dla
pracujących w domach dziecka, czy szkołach (szkoły też są teraz pewną
formą domu dziecka), ale dla WSZYSTKICH DOROSŁYCH.

[luna31]

Mnie wkurzały te fragmenty listów Borysa do Pana Nikt. Chodzi o język
wypowiedzi..ja wiem, że to miało być szczere, autentyczne, ale
ciężko ,,przebrnąć" czytelnikowi przez tak koszmarną ortografię i styl( tym
bardziej, jeśli ktoś jest polonistą).

[szalbierz]

luna31 napisała:

> Mnie wkurzały te fragmenty listów Borysa do Pana Nikt. Chodzi o język
> wypowiedzi..ja wiem, że to miało być szczere, autentyczne, ale
> ciężko ,,przebrnąć" czytelnikowi przez tak koszmarną ortografię i styl( tym
> bardziej, jeśli ktoś jest polonistą).


Te, polonista, a co to za dwukropek? Jakiś nowy znak interpunkcyjny?

[Gość: luna31]

A co to za złośliwość? Atak? Nigdy nie było tu zaczepek typu : ,,te" na tym
forum. Zupełne zaskoczenie, a wszystko z powodu jednej kropki...

[yanga]

luna31 napisała:

> Mnie wkurzały te fragmenty listów Borysa do Pana Nikt. Chodzi o język
> wypowiedzi..ja wiem, że to miało być szczere, autentyczne, ale
> ciężko ,,przebrnąć" czytelnikowi przez tak koszmarną ortografię i styl( tym
> bardziej, jeśli ktoś jest polonistą).

Ja też jestem polonistką, ale absolutnie nie razi mnie ortografia i styl listów
do Pana Nikt. To bardzo przemyślany zabieg, dzięki któremu książka nie jest
reportażem, tylko literaturą. Poza tym bardzo mi się podoba sposób, w jaki
autor pokazuje proces dorastania i demoralizacji bohatera, jak Borys traci
stopniowo tę dziecięcą potulność, jak się w nim rodzą coraz doroślejsze
problemy. Widać to właśnie w listach do Pana Nikt.

[Gość: StanisławWojtowicz]

Drogi Panie Mariuszu!

Kupiłem Pana książkę.
Przeczytałem Pana książkę od wewnątrz, con amore, jako były mieszkaniec
Archipelagu Bidul.
Zmierzył się Pan z tematem i przegrał. Ani przemoc, ani sexualna nie/wolność
nie są najistotniejszą rzeczą w tym okropieństwie.
Sednem bidula jest choroba sieroca i odrzucenie, a to Pan zaledwie musnął.
Artysta potrafi wyrazić wszystko.
Być może zna Pan rosyjski, chciałbym, aby Pan przeczytał tę oto książkę:
www.lib.ru/PROZA/GALEGO/black.txt
(Niech Pan pominie zupełnie niepotrzebną przedmowę.)

Książka też traktuje o bidulu.
I tutaj być może pozna Pan różnicę między dziennikarstwem a sztuką.

Chciałbym, aby Pan pisał dalej, tylko żeby Pan nie pędził. Muza jest
wymagająca, pozbawia talentu tych, którzy Jej się sprzeniewierzają, czy to
przez nieuwagę, czy pośpiech - albo też rodzaj młodzieńczej niecierpliwości.

Stanisław Wojtowicz

[Gość: lucalka]

Mam bardzo mieszane odczucia. Bo niby ważny, trudny temat. Autor pisze a
autopsji, zatem raczej nie tworzy "czystej" fikcji. A jednak coś mi tam
zgrzyta... Może fakt, że to dziecko nie ma poczucia odrzucenia, osamotnienia
("od rodziców") i przechodzi nawet wewnętrzną przemianę (patrz: ortografia w
listach)?... A na pewno przeszkadza mi fakt, że Borys w listach i Borys -
narrator mówią innymi językami. Rozdwojenie jaźni?...
Chyba czekam na coś bardziej autentycznego.

[lemuriza]

O własnie tak. Zgadzam się. dobrze to ujęłaś.
a tu jest wiecej na temat "Bidula", nie chcę sie powtarzać:)
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=11186393

[Gość: inNa]

Hmmmm,właśnie wczoraj przeczytałam-zajeło mi to jeden dzień, więc to już dobry
znak, bo to znaczy że mnie wciągnęła :-) Nie byłam w "bidulu" wiec nie mogę
oceniać, czy autor stanął na wysokości zadania czy nie. Jednak według mnie
książka jest dobra. I opisuje zupełnie inną rzeczywistość domu dziecka niż ta
którą serwuje nam telewizja w programach typu "Kochaj mnie", "Adopcje" itd., bo
oglądając tylko takie programy możnaby stwierdzić, że te dzieci to w sumie nie
maja źle, mają ładny dom, są zadbane, najedzone, grzeczne, ułożone i stale
doglądane przez miłe wychowawczynie. A tu gówno prawda. Książka mi sie bardzo
podobała. Bez zbytecznych przesłań, morałów i patetyzmu mówi o rzeczach ważnych
i zmusza do zastanowienia się. To nie jest proza z typu takich które łatwo
czytasz i równie łatwo zapominasz. Prosto napisane o skomplikowanych sprawach.
Bez zastrzeżeń.