Dr KrisK wypatruje wiosny!

[dr.krisk]

Wszystko już przygotowane: rower po zimowych trudach obficie dziegciem
namaszczony, naszykowany wiklinowy koszyczek z wykwintnymi wituałami: jaja na
twardo, herbata w antycznej butelce po orężadzie z klipsem, chleb z margaryną
i serem żółtym! Tylko siadać, nogawki od spodni klamerkami spiąc i można się
puszczać w puszcze dookolne, ostępy dzikie, chaszcze nieprzebyte. Eksplorować
i poznawać przyrodę ojczystą w całej jej krasie!
Konieczny byłby jednak stosowny tomik poezyj o tematyce
wiosenno-przyrodniczej. I tu dr KrisK ma problem, bo w poezji to on, osobnik
przyziemy i niewrażliwy na serc uniesienia, zupełnie się nie wyznaje. Może
xiądz Twardowski? Rozumiecie: coby rozsiąść się w bruździe ziemnej, łyknąć z
flaszy, oko przejawami wiosennymi nacieszyć a nastęþnie wyjąć wzmiankowany
tomik z kieszeni, i oddać się dzikiej przyjemności lektury w słabych jeszcze
promieniach wiosennego słońca....
Lecę pompować opony!
KrisK

[Gość: malinowa]

jESLI MOZNA POLECIC-ZACHOD SLONCA W MILANOWKU J.M.RYMKIEWICZA.bARDZO
ODPOWIEDNI do Twojego nastroju ...Pzdr;-)))

Wiosna z Wierzyńskim :)

[arana]

dr.krisk napisał:

> [...] i oddać się dzikiej przyjemności lektury w słabych jeszcze
> promieniach wiosennego słońca....


Koniecznie młodzieńczy Wierzyński!

Czy to nie Twój nastrój w ten wiosenny dzień?


Zielono mam w głowie i fiołki w niej kwitną,
Na klombach mych myśli sadzone za młodu,
Pod słońcem, co dało mi duszę błękitną
I które mi świeci bez trosk i zachodu.

Obnoszę po ludziach mój śmiech i bukiety
Rozdaję wokoło i jestem radosną
Wichurą zachwytu i szczęścia poety,
Co zamiast człowiekiem, powinien być wiosną.


A gdy już w tej starożytnej butelce nie zostanie ani kropli, wówczas ze
szczególnym przekonaniem przeczytasz:


Jestem, jak szampan lekki, doskonały,
Jak koniak mocny, jak likier soczysty,
Jak miód w szaleństwie słonecznym dostały
I wyskokowy, jak spirytus czysty.
Królestwo moje na całym jest świecie
I mój alkohol wszystkie pędzą czasy.
Znacząc na sercach, jak na etykiecie,
Gwiazdkami markę trunku pierwszej klasy.


... i zawołasz:

I znów jest tak ni w pięć, ni w dziewięć,
Wszystko się plecie trzy po trzy.
Świat jest, jak ja, dziś pomieszany
Z niebem i obaj pijaniśmy.

Od rana włóczę się po mieście,
Ciepły wiatr wodzi mię za nos,
Każdym oddechem błogosławię
Mój niedorzeczny, głupi los.

Dziewczęta mają osiemnaście
Dzisiaj na mokrych wargach lat,
Cieszę się nimi i młodnieję
I wszystkim jestem brat i swat.

Zda się, nie żyję - jestem żyty...
I myślę chyba wciąż na wspak
Niemądrej głowie, którą kiwam,
Kiwam - i wszędzie mówię: tak.

Bez żadnych ale, moi złoci,
Jakim sposobem, po co, kto?
Znamy się wszyscy osobiście
I słońce świeci! Nie ma co!

Miłej wiosny z ...Wierzyńskim!

Arana

[yanga]

Jerzy Liebert

Zachęta do ucieczki

(Tadeuszowi Wiśniewskiemu) [a Dr.Kriskowi od yangi]

Miło jest, przyjacielu, wyjechać wiosna,
Porzucić wszystkie nauki i tomy przeróżnych książek.
Do Białowieży, przyjacielu, albo do Galicji Wschodniej,
Patrzeć, jak słońce szpera wśród liści, i jak trawy zielone rosną.
Będziem czuli, jak mądrze i pogodnie
Urządzony jest świat. (Choć jest dużo smutku,
Ale to krótko trwa i po cichutku,
Przyjacielu.) Łąki przed nami, lasy i łąki, i łąki.

I chłopi. I romantyczne wykrzykniki - skowronki.

Będziesz zbierał mchy do swych zielników,
Słońce jak miód gorące, jak miód wonne.
Ja tego nie umiem.
Nawet do gazet pisać nie będę mógł, bo nie mam jeszcze czytelników.

Tak dobrze iść z odkrytą głową i mieć włosy zaprószone niebem,
To może największe szczęście.
Ja wiem dobrze, przyjacielu, że dla ciebie
Druty i domy są złe, męczący jest pobyt w mieście.

Ciche są gąszcze i polanki, na prawo różowe błękity.
Serdeczniejsze od ludzkich rąk są drzew gałęzie,
Gdzie ptak srebrem wypryska i więźnie,
I jesionów ukochanych stalagmity.

Rzućmy miasto. Porzućmy zajęcia wszystkie:
Ty - foliały naukowych ksiąg, teksty łacińskie.
Ja - moje powieści niedokończone, Platona i Chestertona.
Pójdź, zobaczymy, czy naprawdę jaskółki barwione są barwą nieba.

Przyjacielu, wyjechać daleko, uciekać trzeba.

[Gość: mamuna]

na wiosnę to może nie do końca, ale nikt tak nie oddał gorącej i niezwykłej
atmosfery wakacji jak Roman Honet, tylko nie wiem, czy jego tomiki są dostępne
za bardzo...

Tuwim, Tuwim, Tuwim

[hania55]

Nie tylko "Kwiaty polskie"!

[yanga]

"W pierwszych dniach kwietnia coś nieokreślonego przenika do powietrza, muska
policzek, a potem wędruje wzdłuż ciała, budząc je do życia. Otwiera się na
oścież okna, w St John's Wood ćwierkają wróble, a na nagich gałązkach
okopconego drzewka po przeciwnej stronie chodnika siedzi kos. Trochę dalej, w
ogródku pewnego domu, nabrzmiewają pączki na migdałku - lada chwila pojawią się
kwiaty. W taki dzień nawet woda do wanny leci z głośniejszym pluskiem, jakby
się cieszyła, że może wyrwać się na wolność (...)"

To rano, a wieczorem...

"Nie ma większej apatii niż ta, która ogarnia człowieka u schyłku wiosennego
dnia, spędzonego pod gołym niebem. Powrót samochodem do Londynu. (...)Jesteś
wyprana z wszekich myśli i uczuć i w ogóle się nie odzywasz. Owinięta w koc jak
kokon, siedzisz w kącie auta i ziewasz. (...)
Na ulicach zapalają się światła, migają wystawy przedmiejskich sklepików, na
ulicach tłoczą się przechodnie. Kobiety z koszykami, z dziecinnymi wózkami,
posapujące ciężko wielkie autobusy, zgrzytliwe tramwaje. Jakiś mężczyzna stoi z
tacą pełną fiołków.
- Świeże fiołki, śliczne bukieciki świeżych fiołków!
Ale kwiatki są zakurzone, nic dziwnego, leżały na tacy od rana. Na szczycie
Hampstead Heath ludzie wciąż spacerują koło sadzawki. Chłopcy z patykami,
dziewczynki bez płaszczy, ktoś przywołuje szczekającego psa. Mała łódeczka z
obwisłymi żaglami, porzucona przez właściciela, kołysze się na środku stawku."

Daphne du Maurier "Rodzina Delaneyów".

lektura rowerowa

[brunosch]

Bobkowski! Wyłącznie Andrzej Bobkowski i jego Szkice piórkiem. Rowerowa
wędrówka przez południową Francję (Carcasonne, Tulon, Marsylia). Pora roku
tylko nie taka, bo on jechał laten (od czerwca do września) i świat też się w
międzyczasie nieco zmienił (1940) ale uroda krajobrazów oglądanych z wysokości
siodełka rowerowego pozostaje.

lektura rowerowa; errata

[brunosch]

Miała być poezja? Hmmm... no to na wiosnę "Wiosna. Dytyramb" Tuwima jak
znalazł. ;)
A Bobkowskiego i tak polecam.

[ada08]

brunosch napisał:

> Bobkowski! Wyłącznie Andrzej Bobkowski i jego Szkice piórkiem. Rowerowa
> wędrówka przez południową Francję (Carcasonne, Tulon, Marsylia). Pora roku
> tylko nie taka, bo on jechał laten (od czerwca do września) i świat też się w
> międzyczasie nieco zmienił (1940) ale uroda krajobrazów oglądanych z
wysokości
> siodełka rowerowego pozostaje.

Bardzo, bardzo popieram :-)
a.

[ryza_malpa1]

Doktorze! Daj sobie spokój z poezją!!
Proza! I to rozbudowana!!!
Proponuuję poczatki rozdziałów z III cześci " Chłopów" - opisów przyrody i
namietności buchającej z Jagusinej duszyczki umeczonej żadna poezja ci nie
zastapi!

A może tak ? :-)

[ada08]

Usiąść w rowie (podłożyć kocyk pod pupę, bo zimno i wilgotno :-))
i czytać ambitnie ''Ziemię jałową'' :-)

T.S.Eliot

Najokrutniejszy miesiąc to kwiecień - spod ziemi
Martwej - wyciąga gałęzie bzu, miesza
Wspomnienie z pożądaniem, niepokoi
Wiosennym deszczem zdrętwiałe korzenie.
Zima nas ochraniała, otulała
Ziemię w śnieg zapomnienia, karmiąc
Tę resztkę życia suchymi bulwami.
Lato nas zaskoczyło, idąc nad Starnbergersee
Ulewnym deszczem; stanęliśmy pod kolumnadą,
A potem szliśmy w blasku słońca, do Hofgarten;
I pijąc kawę rozmawialiśmy godzinę.
Bin gar keine Russin, stamm' aus Litauen, echt deutsch.
A gdyśmy byli dziećmi, gośćmi arcyksięcia
Mego kuzyna, brał mnie na saneczki,
A ja się bałam. Mówił Marie,
Marie, trzymaj się mocno. Pędziliśmy w dół.
W górach, tam jest się wolnym.
Czytam do późna w nocy, zimy spędzam na południu.
(...)

:-)
a.

Serdecznie wam wszyskim dziękuję!

[dr.krisk]

Z propozycji zabierania utworow prozą na wielokilometrowe wycieczki
cyklistyczne nie skorzystam - ze względu na wagę oraz niemałe rozmiary owej
literatury. Zresztą "Chłopów" Reymonta unikałem skutecznie przez całą szkołę -
ludowizna mnie szkodzi, i raczej nie zamierzam wchodzić w stycznośc
czytelniczą.
Natomiast co do wierszy, to dziękuję, na pewno skorzystam. Przypominam sobie
jeszcze Czechowicza.
Na razie mam poważniejszy problem - tylna dętka nie trzyma ciśnienia, a skąd ja
na nową dętkę wezmę, no skąd? Jakbym miał z 17 lat, tobym napisał zaraz książkę
o tym jakeśmy się popili na wycieczce szkolnej, pan od polskiego za flaszkę
poprawiłby błędy ortograficzne, od razu jakiś Pilch by się zachwycił,
pochwalił, dalej już normalnie: wydania, wznowienia, dodruki, wywiady,
honoraria, tantiemy, itp. I dętka moja.
Ale nie mam 17 lat. Dętki też nie...
KrisK Filozoficzny

[heniek99]

Doktorze, a może tak tomik haiku? Krótkie to formy i wdzięczne, często
(najczęsciej?) chwytające niezwykle zwykłe "momenty" natury, więc na wiosnę jak
znalazł. A i tomiki to zazwyczaj niewielkie, więc do chlebaka, plecaka czy
sakwy zmieszczą się, bez obaw, pozostawiając miejsce na kocyk czy jakąś
karimatę (albo inną matę do zalegnięcia na łonie natury) i termos z kawą czy
herbatą. A coś ciepłego pod krzyże to musowa konieczność, bo ziemia jeszcze
całej swojej wilgoci nie oddała słońcu. A słuchaj się mnie doktorze w tej
mierze bom przykro doświadczon takim wiosennym polegiwaniem na trawce i
wpatrywaniem się w błękitne niebo jak opętany. W dziecięcych latach
przechorowałem po tym całe wakacje "na płuca", a wchodząc w dorosłość, dni parę
po kontemplacji panoramy wsi i okolic z góry "trzech krzyży" w początkach maja
odbytej w pozycji rzymskiej z piwkiem w ręku, przez kilka dni chodziłem zgięty
w chiński paragraf. Później proszki, lasery, jakieś gimnastyki... Po co nam to?

hen(ryk)
----------------------
... ciepło wewnętrzne łatwo można uzupełnić ciepłem zewnętrznym przy pomocy
różnych wódek słodkich i mocnych, jak mówią w Galicji.

Haiku i ciepły kocyk pod krzyże...

[dr.krisk]

Cieszy mnie, moi kochani, że tak harmonijnie łączycie sacrum poezji z profanum
zziębnietego tyłka! I tak trzeba trzymać, nie ma bowiem smutniejszego widoku
jak uduchowiony młodzian, któremu z nosa kapie.. I jak tu się napawać widokami,
jak tu się uwznioślać & ubogacać? Niejeden talent zmarnowany został przez zbyt
cienkie gatki, proszę państwa!
Co do mnie, to proszę się nie obawiać - zbrojny jestem w rozmaite Gore-Texy,
oraz inne sprytne ubranka mające na celu oddzielenie ich użytkownika od
przyrody.
Haiku - jak najbardziej. Bardzo mi pasują, bo ja okropnie lakoniczność cenię
(choć może nie zawsze sam się do tej zasady stosuję). Tylko gdzie się te haiku
kupuje? Spytam jutro na rynku u ruskich - oni mają wszystko!
Pozdrawiam znad dętki.
KrisK

[hania55]

No i piersióweczka z domową wiśniówką (trzeba uzupełniać niedobór witaminy C po
zimie) nieodzowna! Nadal obstaję przy rodzimym Tuwimie dla podkreślenia
nastroju rodzimej wiosny.

Pozdrowienia dla Doktora i dla dętki!

[dr.krisk]

Z tą wiśniówką to jest tylko ten problem, że ja mam słaby silny charakter, i
jak zacznę kosztować, to zwykle wykosztuję do końca. A potem jazda zygzakiem,
promile we krwi, dom nie wiadomo gdzie, rowy wyłażą na jezdnię .. niedobrze!
Co do Tuwima, to powiem szczerze, że się waham. Czy aby na pewno się będę
dobrze komponował przyrodniczo z Tuwimem w ręce? Żeby jakiejś gafy nie
strzelić..
Nieodmiennie pozdrawiam.
KrisK

Propnuje zamiec rower na statek

[Gość: vin]

Na "słaby silny charakter" propnuje zamienic rower na statek Jaremy
Stepowskiego :

"Statek do Mlocin,do Mlocin statek.
Wielka atrakcja dla doroslych i dla dziatek.
Juz dwie panienki z buzia w ciup
opalac poszly sie na dziob.
A ja(Dr) z kolesiem,dwa wilki rzeczne
panienka tym spojrzenia slemy niebezpieczne.
A gdy za burte wypadl tesc
- sie wylowilo go i czesc.
- Tesciu zyjesz?
- Oj zyje,ale co to za zycie..."

Tez moze byc wiosennie;)

pzdr
vin

[heniek99]

Prezydent Kaczyński chce puścić jakiś statek po Wiśle. Tylko musi się śpieszyć,
póki wysoka woda po zimie. Bo przez całą jesień i zimę to kamienie na środku
rzeki wystawały.

A co do nalewki. To jak najbardziej piersióweczkę trzeba zabrać ze sobą. Toć to
dla zdrowotności. Ale zapytam, a gdzie w wiśnióweczce witamina C? Tylko
pigwówka drodzy państwo, na spirytusiku z lekka cieńczonym rzecz jasna.
Trzymana przez zimę w ciemnicy do wiosny utrzymuje piękny złocisty kolor.
Wyciągnięta na wierzch zaognia się na rudo. A co za smak...

Doktorze, jak dzień chłodny będzie, a takie teraz dnie zapowiadają, to
piersióweczkę zabrać mus, bo, jak stoi w mojej sygnaturce, nie masz lepszego
sposobu na uzupelnienie strat w cieple wewnętrznym...

hen(ryk) (znad karafki z pigwówką)
----------------------
... ciepło wewnętrzne łatwo można uzupełnić ciepłem zewnętrznym przy pomocy
różnych wódek słodkich i mocnych, jak mówią w Galicji.

Vox populi, vox dei.... przekonaliśta mnie!

[dr.krisk]

Rzeczywiście, piersióweczka niezbędna: oko zamglone przeczyści, jaźń wyostrzy.
Poniewaz kolorowe alhohole to moje hobby i pasja, toteż na wypady zabieram
jakies nalewaczki ziołowe, w rodzaju Jaegermeistra. Swego czasu nabyłem po
cenach umiarkowanych spory zapas podobnego napitku produkcji teutońskiej i
spożywam. Tania whisky też nie jest zła, ale powoduje ochotę na dalszy ciąg, i
to może się źle skończyć. Wiem co piszę, bo nie raz zamiast podziwiać piękne
okoliczności przyrody ojczystej studiowalem wzory na ceracie jakiegos GS-
owskiego baru (zwykle nosiły one nazwy: "Turystyczny", "Bolejewianka" - że to
niby w Bolejewie jesteśmy), sącząc kolejny kieliszeczek pod sałatkę jarzynową...
Wtedy tylko Stachura i "Siekierezada" , a nie zachwyty nad skowronka trelem...
Serdecznie pozdrawiam
KrisK

[hania55]

Ależ, Tuwim pasuje wszędzie, a już do bonvivanckiego kontemplowania wiosny na
pewno! Tyle, że znów zima za oknem, a raczej ponury listopad, więc skłaniam się
ku domowemu odgrzewaniu ulubionych lektur przy herbatce z malinami.

[yanga]

No bo jak mogliśmy zapomnieć - zwłaszcza teraz - o Starszych Panach:
"Jak dobrze jest wiosną
Podumać nad Prosną
Lub snuć myśli w kółko
Nad inną rzeczułką.
Nad jakąkolwiek rzeczułką"
(całość za długa, by tu cytować)

Albo:

"Znów wiosna!
Znowu wiosna!
Gwiżdże kos
Śpiewa drozd
Trudno wierzyć jest wprost,
Że już skończył się post,
Że znów idzie przez most (...)

Nad polami ptaszęce brzmią trele
Zwierz wesoło puszcza się w tan.
Będziem jeździć za miasto w niedzielę -
Brać na twardo jaja i chrzan!" (...)

Oto Krisku, coś dla Ciebie, chociaż u nas jakby odwołali tę wiosnę...
- cała zdyszana Y.

Wiosna odwołana!

[dr.krisk]

Przynajmniej u mnie.... za oknem śnieg, muszę ciągle dokarmiać ptaki, bo nie
maja za bardzo co jeść. Dziki w lesie ryją coraz bliżej ludzkich siedzib - zima!
Na razie więc uprawiam cyklizm ekstremalny, o wycieczkach na łono przyrody z
książką w ręce mowy nie ma.
Ale bądźmy dobrej myśli - prawdopodobnie wiosna eksploduje za chwilę. Trzeba
się psychicznie przygotować, niespodziewane nadejście wiosny może okazac sie
zgubne dla zdrowia i finansów. Zawczasu wyjąć lżejsze ubranie, pogodniejsze
ksiązki, spisać niezbędne adresy, zaplanować wszystko w szczegółach. Logika i
logistyka, ot co!
Pozdrowienia - KrisK

[Gość: Lila Róż]

a ja się podziele wierszem podarowanym mi niedawno przez córę znajomego
(zaznaczam ze córa w wieku komunijnym):

"Ubieraj się ciepło w nadchodzące mrozy
szalik ,czapka, rękawiczki i różowe policzki
śnieg mróz i wóz
Do zobaczenia na wiosnę!"

[arana]

dr.krisk napisał:

> [...] niespodziewane nadejście wiosny może okazac sie
> zgubne dla zdrowia i finansów.[...]


No to może stanowczo i po męsku, w ślad za Starszymi Panami"

Nie uwikłam ja się z wiosną w ten wątek
-Górę w Tobie wziął po prostu rozsądek
-Nie posłucham ja tej wiosny zupełnie,
postulatów jej najprostszych nie spełnię.

Ot, co! :)


Arana

rowerek doktorku...

[panchovilla]

to zły pomysł, lepiej spraw sobie tandem z Murzynem, który będzie pedałował, a
ty na tylnym siedzeniu, będziesz mógł zażywać lektury. po co siedzieć na kocu,
po co pedałować, po co jechać do lasu? poezja smakuje zawsze tak samo, czy to
norwid czy inne gówno.
pancho

Coś niemrawy mi się wydajesz...

[dr.krisk]

panchovilla napisała:

> po co siedzieć na kocu,
> po co pedałować, po co jechać do lasu?
Czyżby naszło cię zgnuśnienie wiosenne? To brak witamin, mój młody przyjacielu.
Za dużo jesz słodyczy oraz chipsów. No i upijasz się napojem Frugo.
Ot co.
KrisK

Wiadomość z ostatniej chwili!

[dr.krisk]

Ruszam jutro! Wreszcie jest właściwa pogoda & nastrój. Na uczelni powiedziałem,
że idę do biblioteki, studiowac bibliografię :)...
A do czytania? Żadna poezja, proszę państwa! Claudio Magris "Mikrokosmosy"!
Właśnie nabyłem drogą zakupu, droga strasznie (42.50), budżet w ruinie,
żegnajcie inwestycje w akcje, obligacje, fudusze powiernicze. Ale co tam,
posłuchajcie co Magris pisze na 109-tej stronie:
"Słusznie jest podziwiać barokowe i neoklasycystyczne wille, składać należny
hołd sztuce, ale potem dobrze jest wziąc nogi za pas i poszukać schronienia w
jakiejś gospodzie, gdzie ma się wrażenie, że wszystko trwa w bezruchu, bo
niczego nie brakuje."
Toż ja to robię stale!
Jeżeli jeszcze dodać, że opisywane przez Magrisa okolice Triestu trochę znam, a
caffe San Marco odpiłem jakąs grappę (do dziś pamiętam złoty kurz popołudnia,
ciężkie zasłony i atmosferę ponadczasowości - kawiarnia wydawała się zawieszona
w tym wirującym kurzu na zawsze..), to sami rozumiecie.
Na dętkę wziąłem kredyt. Trochę kręcili nosem w banku, wątpiąc w moje
możliwości spłacenia pożyczki w ciągu najbliższego ćwierćwiecza, ale ich
omotałem wizją nadzwyczajnych dochodów, które osiągnę, jak już coś wreszcie
wymyślę, że się ugięli. Dziwne - ja bym się nie ugiął..... Amatorzy!
Pozdrawiam was i lecę przejrzeć sprzęt!
KrisK

Było wspaniale!

[dr.krisk]

Pogoda przepiękna, przejechałęm kilkadziesiąt kilometrów wzdłuż morza, wpypiłem
dwa piffa, i przeczytałem niezły kawałek Mikrokosmosów. Bardzo wspaniała
ksiązka i dobrze przetłumaczona (co było chyba trudne zważywszy na trudny język
Magrisa). Jeszcze napiszę o całej książce, ale jeżeli komuś podobał
się "Dunaj", to i "Mikrokosmosy" go ucieszą.
KrisK