Najdoskonalsze "pióro" - pytanie o styl, jezyk i..

[Gość: Magda]

Joseph Conrad. Doskonały język, a zważywszy na to, iż pisał w języku, który nie
był jego językiem ojczystym, myślę, że należy mu się dodatkowo uznanie. Finezja
słowa, perfekcja. W jednym zdaniu potrafił zawrzeć czasem bardzo złożoną myśl.
Znakomitość.

Nabokov i Gombrowicz. Absolutnie.

[Gość: syl]

[Gość: belle]

Cóż, dla mnie zarówno Gombrowicz jak i Nabakov to wielcy artyści. Gombrowicz-
przede wszystkim wielki myśliciel, a Nabokov - mistrz na terytorium
psychologii, jednak - co piszę z wielkim smutkiem - pod względem ,,warsztatu",
pod względem żonglerki słownej żyli i żyją znacznie lepsi pisarze.

Czechow !!!!

[Gość: zocha]

Nie pojmuje, jak to mozliwe, ze jeszcze nikt o Czechowie nie
wspomnial...Czechow jest genialny!!! Jesli chodzi o Pilcha...zgadzadzam sie z
przedmowcami, dobrym literatem jest, swietnym felietonista byl...z wieksza
forma literacka sobie nie radzi.

Capek!!!!

[Gość: itek]

Nikt chyba nie wspomnial, a warto.To pisarz zupelnie u nas nieznany, a
szkoda.Nasuwa sie skojarzenie z Pilchem, ale porównanie jest identyczne jak w
przypadku Gombrowicza i Pilcha (o czym bylo w jednym z wczesniejszych
postow).Roznica- moze blisze pokrewienstwo miedzy P i C, niz miedzy P i G.

[Gość: adas]

Nie taki nieznany, raczej nie wydawany - w odróżnieniu od Hrabala czy Pavela.
Swoją drogą powieści składające się na Trylogię Powieściową są utworami
genialnie relacjonującymi proces twórczy z jego pułapkami, zakłamaniami i
niedomówieniami, a także siłę i rolę wyobraźni w literaturze.
Jakoś mi się Pilch nie kojarzy z Capkiem. Capek jest pisarzem bardziej
uniwersalnym, ponadregionalnym, a swoje tematy traktuje całkowicie serio. Pilch
ma powracające motywy: Wisła, wóda, kobiety, literatura; w pewnym sensie układa
je od nowa i od nowa zachowując przy tym ironiczny dystans.

[Gość: itek]

odnosnie Pilcha to skojarzyly mi sie ironiczne Listy z Anglii

[Gość: belle]

Z czeskiej literatury dla mnie najważniejszy jest Hrabal i ma on - żeby wejść w
tendencje na forum - wiele wspólnego z Pilchem.

[Gość: belle]

1. Andriej Płatonow
a potem długo, może nawet za długo nic.
Z polskich pisarzy: Bruno Schulz, Zygmunt Haupt, Jerzy Pilch czy Andrzej
Stasiuk.

[Gość: Peode]

Kwestia, ktora chcialbym poruszyc chyba jeszcze nie padla. Jesli stalo sie
inaczej, przepraszam, ale nie mialem czasu na przeczytanie wszystkich 116
postów naraz.
Chodzi mi mianowicie o mozliwosc oceniania stylu pisarzy tworzacych w obcych
jezykach. Jesli wszyscy panstwo dyskutanci czytali Płatonowa i Czechowa po
rosyjsku, Borgesa po hiszpansku, Rushdiego po angielsku, Hrabala po czesku
itd., to przepraszam. Ale smiem watpic. A jesli probuja panstwo ocenic
operowanie slowem przez tych pisarzy na podstawie tlumaczen, to nalezy
uswiadomic sobie, ze taka lektura to obcowanie ze slowami napisanymi de facto
przez tlumacza, ktory mniej lub bardziej udolnie probowal oddac oryginal. Co za
tym stoi i co z tego wynika - nie musze chyba dodawac.

Tłumacz

[Gość: adas]

Choć jest to bardzo brutalne pytanie (bo przekreślające poprzednie 116 postów),
masz rację. Tylko... (zawsze jest jakieś ale) czy w takim razie czytanie
jakiejkolwiek tłumaczonej książki ma sens? Powinniśmy się zamknąć w polskim
gettcie? Zakładam, że dobry tłumacz powinien być niewidzialny, nie psuć dzieła
autora, ale także oddać i ducha, i rzemiosło autora. Czyli problem można
przedstawić w takich słowach: ile może zepsuć tłumacz? W układzie autor -
tłumacz ten drugi pełni rolę, przepraszam wszystkich tłumaczy, służebną. To
jest trochę tak jak z Michałem Aniołem i jego uczniami. Mistrz maluje -
pomocnicy gruntują płótno i mieszają farby. Tłumacz tylko przekazuje słowa
autora, nagina je do polskiej gramatyki, ale nie powinien ich madyfikować.

[Gość: belle]

Tłumacz częsciej spieprza tekst tłumaczony niż go ulepsza. Takie mam
przynajmniej wrażenie. Jeżeli pisarz ma mało ,,dobry" dar władania językiem to
nawet nie wiem jak dobre, a wręcz genialne musiałoby być tłumaczenie, żeby
tekst się trzymał. Dla przykładu Płatonow był tłumaczony na polski język przez
parę osób i każdy jego tekst, jaki czytałam, wypadł dobrze, a w gruncie rzeczy
bardzoo dobrze. O dobrym uchwyceniu jego stylu może świadczyć chociażby esej
Brodskiego, w którym opisując utwory Płatonowa bądź co bądź z orginału, to
uchwyca ten same ,,chwyty", zabiegi literackie, który - Bogu niech będą dzięki -
występują w polskich tłumaczeniach.

[Gość: agata]

P. G. Wodehouse jest zachwycający - niestety wyłącznie w oryginale. Podobno
niektórzy krytycy twierdzą, że był równie wielkim mistrzem słowa co Szekspir
(sic!).

Anderman

[Gość: justyna]

Anderman jest swietny

[Gość: saguaro]

Moja trojka :
A.Szczypiorski (fantastyczny klimat)
L.Tyrmand (rewelacyjne metafory)
A.Stasiuk (lapidarnosc wypowiedzi)