"Arabska pieśń", "Arabska perła", "Arabska żona"

[Gość: tyda]

Witam, mam ochotę przeczytać jakąś książkę, opisującą kulturę arabską. Chciałabym jednak, żeby była to przede wszystkim dobra powieść, wciągająca, nie pozbawiona wzruszeń. Jednak empik zalewa nas tyloma podobnymi tytułami, że naprawdę nie wiem, co wybrać. Tak więc znalazłam "Arabską pieśń", "Arabską perłę", "Arabską żonę", "Arabską córkę", a oprócz tego w tych klImatach "Miłość i jej następstwa " i "Minaret". Możecie coś doradzić?

[hajota]

Tylko nie "Arabska żona" (i "Arabska córka" tej samej autorki zapewne też)! To tak, jakby poznawać kulturę polską przez pryzmat programów Ewy Drzyzgi. Tak na szybko i bez zastanowienia mogę polecić "Kair. Historia pewnej kamienicy" Aswaniego. A także książki innych arabskich autorów i autorek, np. publikowane w wydawnictwie Smak Słowa.

[pina_colada88]

A ja polecam arabską żonę, córki nie czytalam, ale od jakiegoś czasu na nią choruję :)
Z kolei nie z powieści, a z literatury faktu jest książka Jasvinder Sanghera "Córki hańby"- o kobietach, które zostają zmuszane do malżeństw.
Tu troszkę o niej:
recenzjeknigoholiczki.blogspot.com/2011/04/corki-hanby-jasvider-sanghera.html
A tu o arabskiej żonie:
recenzjeknigoholiczki.blogspot.com/2010/11/arabska-zona.html

[hajota]

Może niech Tyda sprecyzuje, co rozumie przez pojęcie "kultura arabska", bo niewykluczone, że rozmawiamy o różnych rzeczach.
Gdyby ktoś mnie zapytał o kulturę perską, poleciłabym np. poezje Hafiza, rubajaty Omara Chajjama czy filmy współczesnych reżyserów irańskich, a nie "Tylko razem z córką" Betty Mahmoody.
A "Córki hańby" to nie jest krąg kultury arabskiej, tylko pakistańskiej.

[black_jotka]

"Arabską żonę polecam.

[Gość: Shirin]

Z książek typu "Arabska żona", "Arabska perła", "Arabska pieśń" nigdy nie dowiesz się niczego o kulturze arabskiej. To są powieści, fikcja literacka oparta na wyobraźni autora, na jego interpretacji pewnych zachowań i zjawisk. Takie książki można czytać dla rozrywki, nie po to, by czerpać z nich wiedzę. "Arabska żona" jest szmirą jakich mało, odradzam całkowicie, "Arabska perła" jest nieco nudna, natomiast "Arabską pieśń" polecam, to chyba najlepsza (wg mnie) z trzech powieści Leili Abouleli, jakie ukazały się w Polsce. O kulturze arabskiej znacznie więcej dowiesz się z książek Mahfouza, Tahy Husajna, Jusufa Idrisa, polecam też wszystko, co ukazało się nakładem Smaku Słowa. Oczywiście znacznie lepiej byłoby poczytać wydawnictwa profesjonalne np. z Dialogu, ale na początku lepiej wziąć się za coś łatwiej przyswajalnego :)

[mala200333]

"Arabska zone" napisala zona dyplomaty, ktora spedzila wiele lat w kraju arabskim i ratowala swe rodaczki z nieszczesliwych arabskich malzenstw.

[Gość: beess]

no cóz te akurat pozycje ja bym odradzała - autorka ma poziom emocjonalny dziecka i tak też czyta sie jej wytwory - naiwne, naiwne tak, ze az szarpie za wnętrze. Arabska żona natomiast jest nieporadnie napisana - bo autorka ma raczej zacięcie dziennikarskie - a nie epickie - ale jest znacznie bardziej wiarygodna psychologicznie - napisana jest przez autora dorosłego. Tu tkwi różnica.

[kot_w_butach1984]

Witam! Odradzam Arabską perłę. Dla mnie była ona niesamowicie nudna, przewidywalna, płytka i nieciekawa. Najbardziej zaskoczył mnie przypis autorki na końcu tej książki w którym sama siebie chwali jak cudowną i dobrą książkę napisała. hehe.
Pozdrawiam, polecam Córki Księżniczki Sułtany (cały cykl), Kobietę Iraku. Oparte na faktach, bardzo interesujące, ale szalenie wstrząsające.
Pozdrawiam

[padma]

A ja polecam "Miłość i jej następstwa", może o kulturze się za dużo nie dowiesz, ale dostaniesz całkiem ciekawy obraz życia w Arabii Saudyjskiej, dla odmiany widziany oczami mężczyzny. Myślę, że dość autentyczny, jako że oparty na osobistych doświadczeniach autora. Bardzo dobrze napisana, wciągająca powieść.

[Gość: tyda]

Bardzo dziękuję za wszystkie podpowiedzi. Zachęcona Waszymi wpisami już nabyłam i zaczęłam czytać "Arabską pieśń". Myślę, że w najbliższej przyszłości zdecyduję się jeszcze na "Miłość i jej następstwa". Resztę chyba sobie odpuszczę... Po przeczytaniu "Arabskiej pieśni" dam znać, jak wrażenia:)

[Gość: tyda]

Pisząc "resztę chyba sobie odpuszczę" miałam na myśli "Arabską perłę, żonę, córkę ":)

"Musialam odejsc"

[mala200333]

Polecam tez wspomnienia zony Osamy Bin Ladena i jego syna - "Musialam odejsc.."

[mathias_sammer]

kurcze, jest taka ksiazka? to cos dla mnie:)
m.s.

[Gość: mala200333]

empikmedia.pl/c/musialam-odejsc-bprod60356040.jpg
Okladka ksiazki.

[mala200333]

mala200333 napisała:

>
> Polecam tez wspomnienia zony Osamy Bin Ladena i jego syna - "Musialam odejsc.."
>

www.literatura.gildia.pl/tworcy/jean-sasson/musialam-odejsc-wspomnienia-zony-i-syna-osamy-bin-ladena
..wiecej o tej ksiazce...

[kot_w_butach1984]

hahaha, i słusznie! Dobrego dnia, słoneczko pięknie świeci, przyjemnie usiąść na zewnątrz (nie napiszę na polu, bo ostatnio się dowiedziałam, że tylko krakusy tak piszą) z książką.
Pozdrawiam

[Gość: Shirin]

@Mała - owszem, autorka "Arabskiej żony" pracowała w Ambasadzie RP w Trypolisie (o ratowaniu przez nią kogokolwiek z opresji nic mi nie wiadomo, a tak się składa, że środowisko libijskiej Polonii nie jest mi całkiem obce), ale to jeszcze nie upoważnia jej do pisania książek bez cienia dystansu. W wywiadach z Valko nie ma nic o misji ratowania Polek z niewoli arabskiej. Trudno mi uwierzyć, równiez z perspektywy wielu lat spędzonych w środowisku mieszanym kulturowo, że kobita widziała tam wyłącznie patologie i nic pozytywnego. Mi w jej książce zabrakło równowagi, rozłożenia proporcji, dystansu. Ze wszystkich podobnych "dzieł" jakie dotąd czytałam, to jest jednym z najgorszym (w sumie najgorsze, na równi z "Perską księżniczką", gdzie co prawda mowa o Iranie, ale schemat ten sam).

[mala200333]

uwazamrze.pl/2011/04/prawdziwa-twarz-islamu/
O Tanyi Valko - arabistka wyksztalcona na Uniwersytecie Jagiellonskim, od ponad 20tu lat mieszkajaca w krajach arabskich. Ma za meza Polaka. Polecam przeczytac ten artykul.

[shirin79]

To właśnie napisałam w swoim poście - arabistka, która kilkanaście lat spędziła w krajach arabskich. Tym bardziej dziwi mnie taka powieść, dziwi i żenuje. W artykule pada stwierdzenie, że książki Valko to nie czytadła dla kobiet - dla mnie są to czytadła w najgorszym wydaniu, żerujące na najniższych ludzkich instynktach i fobiach. Ta sama osoba, co ciekawe, napisała fajną książkę o libijskiej kuchni, teraz zamówiłam sobie jej "Życie codzienne w Trypolisie". Ok, nie miałabym nic przeciwko powieści tego typu, gdyby wszędzie nie padało stwierdzenie, że ona jest jakąś summą doświadczeń tej pani wyniesionych z krajów arabskich. Do tego jeszcze to cudowne stwierdzenie w artykule "prawdziwa twarz islamu" - czyli jaka? Bo zapewniam, że ta prawdziwa twarz dla wielu kobiet żyjących z muzułmanami, wśród muzułmanów, jest diametralnie różna. Tanya Valko ma męża Polaka, wraca do domu z pracy w ambasadzie RP (gdzie pracują Polacy), opiera się na tym, co widzi i słyszy. Zaryzykuję stwierdzenie, że większość problemów związków kulturowych jest jej zupełnie obca, bo żadna, najwnikliwsza nawet obserwacja, nie zastąpi codziennego życia z jego wadami i zaletami. Znam Polki mieszkające od lat w ZEA, Arabii Saudyjskiej, krajach Maghrebu, Syrii i Egipcie. Wiele z nich nie wysuwa nosa z domu, nie zna najważniejszych zabytków, nie jeździ po kraju, ograniczają się do własnej rodziny i kręgu znajomych - mieszkanie w danym miejscu nie musi być jednoznaczne z monopolem na wiedzę absolutną. Dla mnie po prostu niepojęte jest to, że ktoś, kto podobno kocha arabską kulturę i kto odwołuje się do własnych doświadczeń mówiąc o nich szeroko wszem i wobec, może napisać taką książkę. Owszem, są Polki, które trzeba ratować z arabskiej opresji, częściej jednak nie tyle przed Arabem, co własną głupotą, ignorancją, pakowaniem się w związki z byle kim bez cienia pomyślunku, bo różnice kulturowe przesłaniają różnicę poziomów, od razu zauważalną w przypadku rodaka. O takich przypadkach warto pisać ku przestrodze, nawet należy,ale robienie z patologii normy jest po prostu przekroczeniem pewnych granic.

[Gość: nika]

ja tez czytam wlasnie Arabska piesn i bardzo mi sie podoba. jest swietna literacko, choc okladka sugeruje ze moze to romans albo jakies plytkie czytadlo. a tym czasem jest bardzo ladna. i oparta na faktach a nie fikcja. Arabska perla byla duzo slabsza, oparka na bardziej oczywistej historii.

[Gość: tyda]

Witam. Wczoraj skończyłam "Arabską pieśń" i mimo tego, że o kulturze arabskiej faktycznie dowiedzałam się niewiele, to i tak książka wywarła na mnie spore wrażenie. Szczególnie porusza tutaj tragiczny wypadek młodego chłopaka i jego próby pogodzenia się z kalectwem. Z tyłu powieści jest notka, że książka oparta jest na prawdziwej historii. Czy ktoś posiada może więcej informacji na ten temat?

[chihiro2]

Ja posiadam. Tak się składa, że poznałam Leilę Aboulelę osobiście, byłam na dwóch spotkaniach z nią. Ta historia miłości spralaliżowanego chłopaka i jego ukochanej to historia miłości wujka pisarki, Hassana Awada Abouleli, znanego w Sudanie poety (w książce sa jego prawdziwe wiersze), i ciotki pisarki.
Miło mi też poinformować, że przeprowadzę z Leilę Aboulelą wywiad, który ukaże się w następnym numerze Archipelagu, internetowego magazynu o książkach, który redaguję z grupką koleżanek, i który można bezpłatnie ściągnąć z tej strony: www.archipelag-magazyn.pl/ Pytania zostały już wysłane do autorki, która napisała mi, że bardzo się cieszy, że będzie mogła opowiedzieć naszym czytelnikom o sobie i swoich książkach, szczególnie, że jeszcze żadna polska publikacja nie zamieściła z nią nigdy wywiadu. Ja jestem pierwsza :)

A swoją drogą, o polecanej przez Padmę wyżej powieści "Miłość i jej następstwa" też można poczytać w Archipelagu, w trzecim numerze (do ściągnięcia z archiwum) - rozmawiałam wówczas o książce i kulturze Arabii Saudyjskiej z autorem, Sulaimanem Addonią.

[pola.zygmunt]

> Witam, mam ochotę przeczytać jakąś książkę, opisującą kulturę arabską.
może książki Andrée Chedid?

[baffinola]

Z powieści o wydarzeniach prawdziwych polecam „ Zakazana żona” - Verena Wermuth – książka jest historią związku szwedki z arabskim szejkiem „Tylko razem z córką” - Mahmoody Betty – historia ucieczki amerykanki uwięzionej w Iranie przez arabskiego męża. Warto przeczytać. Z tych klimatów czytałam też „Klejnot Medyny”- to już taka trochę fikcja literacka bo książka opowiada o życiu Aiszy żony proroka Mahometa a także książkę „ Wszystkie jesteście niewierne” - Zoja, Cristofari Rita, Follain John – również warto przeczytać, książka spisana na podstawie opowieści 20 letniej Afganki działającej w RAW-ie.

[moleslaw]

"Minaret" jak i "Tłumaczkę" Leili Abouleli polecam, z tym że uprzedzam ksiażka jest o muzułmanach ale w krajach niemuzułmańskich :-) warto jednak przeczytać.
"Arabską zonę" jak i 'Arabską córkę" można przeczytać,jednak nie licząć na dobrą literaturę, ot żeby poznać coś innego.
Polecam "Matkę ryżu" Rani Manickiej świetna literatura

[maniaczytania]

moleslaw napisała:

> Polecam "Matkę ryżu" Rani Manickiej świetna literatura

tylko, ze "Matka Ryzu" to raczej nie o kulturze arabskiej ...

[variolen]

Może nie z kultury arabskiej ale też z Orientu :-)
Jakiś czas temu wpadła mi w ręce książka pt 'Mój pan i władca'; autorka Tehmina Durrani. Są to wspomnienia żony pakistańskiego polityka. Dobrze się czytało.

Last Minute

[zooloza]

Jeśli można - proponuję własną:" Last Minute" - historia romansu Polki i Araba, rzecz się dzieje w Tunezji, na arabskich wakacjach. Trochę do śmiania, trochę do płakania:) Pozdrawiam!
www.empik.com/last-minute-kubrynska-sylwia,prod60260749,ksiazka-p

[mayoral]

Wszystko Nadżiba Mahfuza. Każda z trzech przetłumaczonych na język polski książka. Rewelacja. Językowa i kulturowa.
Orhan Pamuk (do wyboru, do koloru).

[qw994]

Popieram. Chociaż Pamuk opisuje Turcję, trochę to jednak co innego, niż kultura arabska. Ale warto, warto, warto.