Jabberwocky

[Gość: Nu!]

Trafiłem włąśnie na stronkę "Polskie przekłady wiersza "Jabberwocky""

galaxy.uci.agh.edu.pl/~szymon/jabberwocky.html
To a propos wątku z lutego "Poezja nonsensu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=10989766&a=10989766
Broch podał linka do światowych tłumaczeń tego zabawnego wierszyka,
ale polskie było tam tylko jedno:

www76.pair.com/keithlim/jabberwocky/translations/index.html
zmykam coś wszamać...

[broch]

fantastyczne!
swoja droga tlumacze jacys kiepscy. Kazdy przeklad inny, a wydawaloby sie ze
Caroll napisal wiersz jezykiem jasnym, prostym nie dopuszczajacym zadnych
slownych ekstrawagancji.

Nu! ciekawi mnie czy film (Jabberwocky) widziales?

[Gość: Nu!]

widziałem.
Za komuny puszczali to w pewnym zapchlonym kinie,
a na sali siedziało ze 6 osób.

Wierszyk mam charakter zabawowy, więc chyba nie warto
wpadać w pathos translatologiczny (Stiller).

Chociaż z drugiej strony...

[broch]

z tymi tlumaczeniami to troszku zartowalem, kazda interpretacja jest wlasciwie
mozliwa. Do tej pory znalem tylko tlumaczenie Slomczynskiego. Chyba najbardziej
mi sie podoba, choc moze wynika to z przyzwyczajenia.

[Gość: Nu!]

Na ten temat Stiller poszedł na noże ze Słomczyńskim w jednym z
numerów Lit. na Św. Czasami wracam do tego tekstu, żeby się uśmiechnąć
(od czasu do czasu).

[broch]

ja sobie zrobilem komputerowa tapete z (wierszyk/rysunek j.w.) Dżabbersmokiem.
Ciekawi mnie argumentacja Stillera. Czyzby czepial sie tej linijki "All mimsy
were the borogoves" czy moze innej?
Mysle ze Jabberwocky jest testem na wyobraznie tlumacza. Dla mnie Slomczynski
zdal go na piatke (teraz chyba mowi sie "na szostke"?).

[Gość: Nu!]

Niestety nie potrafię już zlokalizować tej polemiki.
Tam, gdzie mi sie wydawało, że była - nie ma jej.
Przypuszczam, że ukryta jest w dziale "Stół i nożyce"
w jakimś numerze Lit na Św - który prowadził Stiller.

Jabbingknivy

[jejowannabe]

Stiller poszedł też na noże z Korwinem, kilka lat po nożach
ze Słomczyńskim.
Dla mnie najlepszy tłumaczenie poroponuje Korwin właśnie.

PS. Witaj, Nu! :)

[Gość: Nu!]

Witaj jejo!

A może Ty będziesz wiedzieć, gdzie są te polemiki Stillera?

Przac to prawdziwe perełki polskiej carollogii :D

[klymenystra]

bede murem stala za slomczynskim :) wszyscy inni, mam wrazenie- przedobrzaja.
choc moze to kwestia przwyczajenia w sumie. :) ale wiersze z "alicji" sa
cudowne, wiekszosc znam na pamiec...

[braineater]

Takoż murem stanę za Słomczyńskim - to jego wersja mnie w końcu skłoniła do
kupienia the complete works of L.C.:) i podoba mi sie to tłumaczenie okrutnie,
jak i Alicja cała - szczególnie "zdziwniej i zdziwniej" to naprawdę jest cud
translacji i basta:)
a filmik zacny, bo i jakiż ma być, skoro pythonowy:)
Pozdrowienia:)

[Gość: robert]

I tutaj się z Wami "pięknie niezgodzę" jak mawiał śp. ks. Tischner,
bo dla mnie tłumaczenie Barańczaka jest dużo lepsze. Chociaż podoba mi się
gdy "zbłąkinie rykoświstąkały"(Słomczyński), to nic nie przebije "a on wziął
łeb i poprzez step w powrotny szlak się szlachnął"(Barańczak).
Co do filmu to pamiętam, że oglądaliśmy go z kumplami bodajże w kinie Mikro
i niewiele brakowało a umarlibyśmy ze śmiechu.

[brunosch]

Nic dziwnego, to przecież robiły Pythony
na Jabberwocky'ego można czasem trafić w Iluzjonie.

[emka_1]

popieram wybranych przedpisaczy - słomczyński najlepszy. zachował dowcip i
elegancję oryginału. gry słowne pana b. moga śmieszyć, ale to zupełnie nie to
samo. nie wiem czemu ilekroć czytam tłumaczenia pana b. przypomina mi się
kapral(?)pryszczyk streszczający akcję jeziora łabędziego.

"Mirochłady" (przez ch)

[Gość: Nu!]

oto oto tekst artykuliku Witkacego, który odnosił się w nim do
tajemniczego wiersza "mirochłady", który robił onegdaj furorę
jako przykład "poezji czystej", bądź też bełkotu poetyckiego.
Byłżeby to polski "Jabberwocky"?





Prawda o «mirochładach» przez «ch»


Przede wszystkim tekst fałszywie jest cytowany: Brzmi on tak:

"Rządu, brądu natury, w pląsie uczuć zdrowy,
Niezwity w roztworzystość, ani menerowy.
Błędna, a zwrotna Klotyni mamali
Aby schwiać róży flagon - żyć nie momentali.
A tulne mirochładów grobowe ucichy,
Mój młodniu, moją bullą, mumilli, pupichy".

Wiersz ten słyszałem od Ojca mojego Stanisława Witkiewicza, który znów słyszał
go od jego autora: wariata-rezydenta w jakimś dworze szlacheckim na Litwie, w
czasie powstania 1863 roku. Cytowałem go komuś na dowód słuszności mojej teorii
,"przemieszczenia się społecz-nego i hierarchicznego pewnych typów w historii" -
pewne typy, bę-dące wariatami (autentycznymi) w danym czasie, mogą nie być nimi,
jeśli chodzi o ich twórczość np. w innej epoce. To, co w epoce powsta-nia np.
tworzyli, w formach o małym napięciu, prawdziwi wariaci, mo-gli powtarzać w
innym czasie najautentyczniejsi poeci w formach ar-tystycznie dojrzałych i wielkich.
Oczywiście zredukowanie poezji do jakiejś pseudomuzyki byłoby jej kolosalnym
zubożeniem, ale faktem jest, że czasami można napisać dobry wiersz, lub część
takowego, używając słów bez określonego sensu. (Pisałem o tym w artykułach o
poezji w ,,Skamandrze", 1919. Przedruk w książce pt. Teatr.) Przed Tuwimem
znałem podobne rzeczy u poety rosyjskiego Aleksandra Konge, zabitego w r. 1916
nad Stochodem. Sam próbowałem takich szpryngli przed wojną jeszcze w r. 1911
(starość, psiakrew!) ale z powodu braku talentu do poezji nic z tego na
szczęście nie wyszło.
["Zet", 1935, nr 1]

[broch]

Ciekawe czy autor Alicji znal polski i czytal "Mirochlady"...

Namopanik barwistanu

[Gość: Nu!]

hihi to dam jeszcze i to (może być, że napisane pod wpływem mirochładów, czy cuś):

Namopanik barwistanu -Aleksander Wat

baarwy w arwach arabistanu wrabacają powracają racają na baranah w ranah jak
na narah araba han. abraam w myrrah z bramraju wybieera nab bogawę narrawę
byh nad boogawotami boogowatami trombowali barwiotacze oracze barwiotucze
obrucze barwiotęcze obręcze. Karawaany - o wronacze w złotawah
zwiastabiawali wojnawicz i w pysznawah banawiali księżycole wiatrawili
wihrony i wihroby wihrobiny śmierćiwgony gorewiny. O gorale gorawale - w
grodałach mychohi-goremyki.
gwiazdowory wewrykali śmierćiawry i gwiaźdź śmierćostry babiał na liśćoczu
drzewobanu ńebiatuszek.
O barwy o baruwy - a raby barbaruw, barany herubuw
O biarwiacze o czabary - babuw czary, o bicze rabuw
o barwiasy o syrawy - o basy wiary, o bary ras!
o barwioki o barwioczy o barwiony o barwiohi
o barwigje o barwalie o barwiecze o barwiole
o kroony barw!
O krale koloruuw - o bawoły barw o każdyći barwoh kral w ńebiapaszni - o
każdyci barwoh kraluje nogahi na śmierćeży - takoh na czarnoszczu kraluje
wszem kolorom białość i po śmiercieży powendrujem do oraju do ograju
Barwistanu.

1920

Namopanik charuna

[bobofruit99]

a tuż przed stoi:

NAMOPANIK CHARUNA

1. Ptachorenki rozchorongwił roz i grajoncy na pstrch charmonikach w pachnurach
chromawy charun chrapał w chmurach i wbarwistach. A chmurawie munrawy ogroi i
grujce rozgrai na grajkatych guranach. Wranach gorun garbi ogury gromach i
gromadach papug. Na pagurach chrabonszczy lew o chrabonczyna o chrabonczyki i
rozchraboczyn i lew chrabonszczoncy on jach chrabonszcz.
A charmoniki - w poranionych charmonjach sfer - chdyiście jach ja poDrzewiach
chroplistych postali! O! charmoniki charmonki rochramonki charmoniuny
charmoniętr o pocharmonik charmoniacze! Charmoniaczki i płononce chury! o
charmoniże - o niże charmonji! I w podartych draperjach wieczoru cheruBy duchże
i chrobe w chitonkach chromatuw płaton.
a na renkach pod chrobotami trzepocha ptach młodości.

2. O chdyiścia chrufały, o chrufajonce archaniołły chorongwiazy! Gwiazy
jamiołłów goronce granaty źrą i wiagzdy w chabrach stronch skrzydałrenki
dromader skradocha garbani srebroje - on że kokodryl w złotawach, i chorongwicze
i chorongwioncze pochorongw o chorongi rozchorongwy chorongwii chorongwiecze
rozchonwigcze rochongwicze chorongwiuny o rozchorongw chorongwij i pochorongw
chorongwiassy!
A w chmurach charuny duże. I charun zrzał grabarza. A oNże na czarnoskrzydłach
panosi namopanik.
3. O cHramy chramy. - W machrach wprostościach złocisteich o chramy na pagurach
grajonceich! O nieboch niebaszne niebientaich w liściastych chorałach chorych
archaniołłów chromy jednookchi staruch rubinowo spłachał chorunami pacierz.

charmonii chromatuw i żywiołów GABIE

Lem...

[Gość: Nu!]

a konkretnie Elektrybałt Trurla:

(z uszkodzoną lampą)
"Apentuła niewdziosek, te będy gruwaśne
W koć turmiela weprząchnie, kostrą bają spoczy,
Oproszędły znimeci, wyświrle uwzroczy,
A korśliwe porsacze dogremnie wyczkaśnie!"

(po wymianie lampy)
"Trzy, samołóż wywiorstne, gręzacz tęci wzdyżmy,
Apelajda sękliwa borowajkę kuci,
Greni małopoleśny te przezławskie tryźmy,
Aż bamba sie odmurczy i goła powróci."

O Żabrołakach w "Wyprawie na Żmirłacza"

[uhuhu]

Oficyna Naukowa wznowiła niedawno w wersji dwujęzycznej "Wyprawę...", gdzie
oprócz tytułowego poematu są "Żabrołaki" oraz mnóstwo innych wierszy Carrolla z
obu Alicji i nie tylko, wszystko w tłumaczeniu Stillera. Można tam znaleźć w
przypisach sporo ze wspomnianych wyżej polemik z Korwinem-Mikke, Słomczyńskim,
panią Kozak, Marianowiczem, a przede wszystkim z Barańczakiem. Bardzo wesoło
się to czyta, tym bardziej, że lubię i Stillera, i Barańczaka. Stiller jak
zawsze, z armatami na muchy, choć chwilami trudno odmówić mu racji. ;-))