Powstanie 44

[Gość: nadia]

Mam do was pytanie (szczególnie do Warszawiakow), ktore mi sie nasunelo po
lekturze dzisiejszej Gazety. Skalski pisze, ze juz niedlugo ukaze sie nowa
ksiazka Normana Daviesa Powstanie44 i ze wszyscy na te ksiazke czekaja.
Ciekawa jestem, czy faktycznie? Czy czytacie ksiazki tego typu, ksiazki
historyczne i czy powstanie warszawskie jest nadal dla Polakow (Warszawiakow)
wazne, na tyle, zeby pobiec do ksiegarni i kupic opasly tom Daviesa? Jezeli o
mnie chodzi, to ksiazka ta interesuje mnie przede wszytkim dlatego, ze napisal
ja obcokrajowiec. To ciekawe, jak jedno z najbardziej waznych i bolesnych
wydarzen w historii Polski, (o ktorym wydaje sie powiedziano juz wszystko),
opisal ktos z zewnatrz. Co wy na to?

[margala]

tak, czytam tego typu ksiazki historyczne.

tak, powstanie warszawskie jest nadal dla mnie wazne, na tyle, zeby pobiec do
ksiegarni i kupic opasly tom Daviesa.

czytalem fragment tej ksiazki dotyczacy marszalka Rokossowskiego w
"Rzeczpospolitej" i wydaje mi sie, ze Davies pisze czasem o rzeczach zbyt
oczywistych, ale przeciez ta ksiazka byla pierwotnie napisana po angielsku dla
czytelnikow z Zachodu.

pozdrawiaM.

[Gość: szcz]

Ja też czekam na tę książkę. Po pierwsze interesuje mnie historia, a po drugie
lubię Daviesa, choć nie zawsze się z nim zgadzam. Myslę, że to nie była
przesada napisać, że na książkę ludzie czekają, bo wszystko co wydał Norman
Davies sprzedawało się w Polsce znakomicie, więc z Powstaniem 44 będzie podobnie

[Gość: historyk]

ja czekam z niecierpliwością :)

[ajsch]

moze wlasnie dzieki temu
bedzie strawna takze dla tych
ktorzy do tej pory mieli systans do historii

[ajsch]

nie jestem waraszawiakiem ale czekam na te ksiazke i w ogole na 1 Sierpnia z
wypiekami na twarzy

[Gość: librero]

Moze nie jestem obiektywna, bo a) jestem z Warszawy, b) Powstanie, Holocaust &
WW II to główne obszary moich zainteresowań, ale książkę kupiłam w wersji
anglojęzycznej w pierwszych dniach, jak tylko pojawiła się w księgarniach.

No i uwazam, ze zapotrzebowanie na tego typu literture jest, a tym lepiej, ze
napisal ja Norman Davies wlasnie - moze dotrze tez lepiej do zachodnich
czytelnikow?

[ajsch]

i jak ja oceniasz ?
tak dobra jak ja reklamuja ?
bo nie znam nikogo kto juz czytal

[Gość: korek]

szczerze mówiąc to temat Powstania wywołuje we mnie niesamowite emocje, co roku
1-go Sierpnia o 17-tej wyobrażam się jak wyglądał ten dzień w 1944 r. (ze
wspomnień Agatona oraz zdjęć wynika, że trochę padało). Oglądam ze wzruszeniem
(poważnie)zdjęcia z tamtych dni, lubię wynajdywać na nich jakieś szczegóły.
Książkę Davies'a oczywiście kupię - znów się powściekam na Sowietów i
Roosvelta, znów będę wkur...iony na tych wszystkich szwabskich (i nie tylko)
zbrodniarzy - napewno dowiem się czegoś nowego.
PS1 - podobne emocje towarzyszą mi 29 listopada,
PS2 - przy okazji: wszystkim apologetom prl-u rzucam w twarz 3 nazwiska:
Fieldorf, Pilecki, Rodowicz a przecież było ich tysiące...

[ajsch]

poniewaz jestem poznaniakiem to podobnie czuje sie 28 grudnia
i zawsze sobie mysle "ale breja" :)))

[Gość: Lördag]

Ty jestes poznaniak jak "z mysiej pipki kapka".
Co takiego wydarzylo sie 28 grudnia? W Poznaniu?
Co to takiego ta "breja" wg ciebie poznaniaku.

ajsch napisał:

> poniewaz jestem poznaniakiem to podobnie czuje sie 28 grudnia
> i zawsze sobie mysle "ale breja" :)))

[Gość: informator]

spotkanie z prof. Daviesem w niedziele o 13.00 w ogrodach Muzeum Powstania
Warszawskiego

[Gość: Radek Wisniewski]

tak owszem czekam chociaz cudów sie nie spodziewam. Najlepszą robote
dokumentacyjna jak do tej pory wykonało dwóch historyków - Przygoński (ale jego
monografia kończy sie na 2 września czyli na upadku starówki) i Kirchmayer. Ten
ostatni niby w złym okresie historycznym, niby tendencyjnie okraszając
faktografie słusznym ideologicznie bekaniem - ale dokumentalistycznie nie do
pobicia jak do dzisiaj, solidna historyczna robota.
A co roku jak zbliza sie koniec lipca to "odpamietuję" sobie odwołana
mobilizację, potem 1 sierpnia zastanawiam sie ile jeszcze osób stanie w ciszy.
I wspominam fragment z Siekierezady Stachury - o naszych chłopakach.
I owszem, dławi mnie cos w dołku, bo to tak jakby moi koledzy ze studiów,
liceum, podstawówki.
I na koniec dnia rytualnie tom świrszczyńskiej "Budowałam barykadę".

[slunko]

Ja nie przepadam za Davisem, czasami wiekszy z niego powiesciopisarz niz
historyk. Ale i to trzeba umiec...

A ksiazke juz mam zamowiona w merlinie - tam chyba troche taniej. Przeczytam
napewno. Jestem z Warszawy. Moi dziadkowie tu spedzili okupacje...

[Gość: Błażej]

być może moje zdanie nie jest reprezentatywne (nie jestem warszawiakiem), ale
ja akurat jestem głęboko zainteresowany tym tragicznym w dziejach, nie tylko
Warszawy, ale i Polski wydarzeniem.
Z wielką chęcią przeczytam książkę Davisa (choć może po wakacjach), który to
nie jest takim stuprocentowym obcokrajowcem: doktoryzował się na UJ, jego żona
jest polką a on sam bardzo dobrze mówi po polsku, ale widocznie nie znasz tego
autora i nie czytałaś jego poprzednich tak znakomitych tytułów jak "Europa"
i "Boże Igrzysko"

[yanga]

Ja też czekam na tę książkę i zaraz jutro pędzę do mojej księgarni, gdzie mam
zniżkę jako stała klientka. Jestem córką powstańców, moja Mama zginęła na
Czerniakowie, więc czytam wszystko na ten temat, mam całą kolekcję różnych
relacji, z zapartym tchem słucham wypowiedzi uczestników Powstania w telewizji
(sporo tego w ten weekend)i chociaż przez całe dzieciństwo słuchałam tego w
domu, nigdy nie mam dość. Pierwszy sierpnia to są dla mnie Zaduszki i zawsze
tak było. Z fragmentów zamieszczonych w Gazecie dowiedziałam się paru
nieznanych mi dotąd szczegółów i widzę, że p. Davis naprawdę przyłożył się do
zbierania materiałów. Nawiasem mówiąc, nie mogę patrzeć, jak na forum Warszawa
jacyś ludzie wylewają kubły pomyj na prezydenta Kaczyńskiego, który nareszcie
zorganizował obchody jak należy, czego się nie da powiedzieć o organizatorach
uroczystości w 50. rocznicę.

[zbyszek14]

pozdrawiam serdecznie ze Szkocji, z Inverness. Za niedlugo bede w Polsce, to
ksiazke kupie i przeczytam. Czytalem wywiad Aliny Wasiliewicz- Petrowej z
Davisem, ktory mna poruszyl. Po pierwsze ludzie na zachodzie slabo znaja Polske
i nasze realia, rowniez Europe wschodnia. W gazetach brytyjskich sa zadko
artykuly o Polsce, wiecej o ich sprawach oraz o wojnie w Irkaku, wojnie domowej
w Sudanie. My o zyciu ludzi w Szkocji za wiele nie wiemy. Mamy pewne
wyobrazenie na temat danego kraju, ale jak sie zacznie zyc, to spojrzenie
zmienia sie. W samej Anglii ksiazka wzbudzila kontrowersje, bo zburzyla sposob
myslenia Anglosasow. Tak bylo powiedziane w ciekawym wywiadzie. Wazne, ze ta
ksiazka jest i pomaga zastanowic sie nad tym bolesnym wydarzeniem. Chyle czola
przed bohaterskimi powstancami. Mysle tez o Polakach, ktorzy zostali po wojnie
w Szkocji (Inverness, okolice Inverness- Dingwall, Perth inne miejsca). To tez
pewna konsekwencja tego, co mialo miejsce 60 lat temu. Tych ludzi bardzo
szanuje i podziwiam, bo mieli idealy. Mysle o Polakach szkockich patrzacych z
troska na Polske, na balagan u nas. Pozdrawiam
Zbyszek
Zbyszek

[Gość: gosia_]

Kupiłam wczoraj w Muzeum Powstania Warszawskiego - kolejka była
niebotyczna /około 1,5 godziny czekania na zakup książki/. Na podpis Davis'a
czekało się około 2 godzin, niestety mnie nie udało się go zdobyć, ale nie to
przecież najważniejsze :) Trochę się jednak ludzie na Znak zdenerwowali, bo w
prasie nie było wzmianki, o której autor KOŃCZY podpisywanie ksiązki, co
skusiło wiele osób do czekania w w/w kolejce... Jednak dzięki temu mogłam
uczcić Godzinę W na terenie muzeum.
Książka na pewno ciekawa i rzetelna, jednak Bartoszewski i Ciechanowski jako
bezpośredni uczetnicy Powstania są dla mnie bardziej autentycznymi autorami.
Davis'owi zarzuca się pominięcie opisu podjęcia decyzji o wybuchu Powstania -
nie wiem, jak przeczytam - wyrażę swoją opinię. Pozdrawiam serdecznie.