Krystyna córka LAwransa

[mamalgosia]

Kto czytał? I jak wrażenia?

[e_wok]

Czytalam pare lat temu i pomyslalam sobie, ze to najprawdziwsza ksiazka o
kobiecie, jaka zdarzylo mi sie czytac. Ale ludzie sie zmieniaja, nie wiem, co
bym teraz pomyslala :-)

[monikate]

Pewno to samo. Ja co jakiś czas muszę wrócić do tej książki z powodów jw. Były
na tym forum ciekawe wątki na temat "Krystyny"...mniej więcej rok temu. Nie b.
wiem, jak znaleźć i wkleić, może ktoś to zrobi?

[frragola]

Czytałam dobrych pare lat temu...... początek troche ciezki byl:) opisy, te ich
nazwiska na których mozna sobie jezyk połamać, ale pozniej wciagała coraz
bardziej i bardziej......
Specyficzny klimat, specyficzna miłość..... naprawde warto!

[virginia77]

Wszystkim, którym podobała się "Krystyna..." polecam "Księgę Diny" Herbjorg Wassmo. Charakterna główna bohaterka, bardzo pokręcona, do tego niesamowite tło obyczajowe, norweskie klimaty - czyta się świetnie. (Niestety, dwa tomy kontynuacji nie zostały przełożone na polski.) Na pewno lepsze od filmu.

*******************************************
"Jak nudno być tylko ciałem" - Susan Sontag

[mamalgosia]

Wstyd powiedzieć, ale wpadła mi w ręce ta książka dopiero teraz - gdy od prawie
30 lat umiem czytać.
A ile ma tomów? Wypożyczyłam z biblioteki książkę i dopiero w domu się
zorientowałam, że to pierwszy tom ("Wianek")

[e_wok]

Trzy. Drugi ma tytul "Zona", a trzeci "Krzyz". W tej ksiazce jest wlasnie jedna
z najgoretszych erotycznych scen, jakie zdarzylo mi sie czytac, powiem, jaka,
zebys zwrocila uwage. Tylko kobieta mogla cos takiego napisac. A moze nie
mowic...? :-)

[Gość: Opty]

"Krystynę" czytałam parę razy z upodobaniem. Przedstawia życie kobiety na tle
średniowiecznej Norwegii (początek chrześcijaństwa). Pierwszy tom został nawet
sfilmowany zdaje się przez Liv Ullman. Książka jest zdecydowanie bogatsza w
wątki. Polecam!
Natomiast "Księga Diny" jakoś mnie nie zachwyciła chociaż lubię prozę norweską.
Pozdrawiam

[mamalgosia]

powiedz. Ale mam poważne obawy, czy w naszej bibliotece są następne tomy:((

[e_wok]

W trzeciej czesci. Kiedy Krystyna czuwa przy chorym synku Szymona Darre. Mam
ksiazke otwarta w tym miejscu, ale nie bede cytowac, zeby Ci nie psuc
przyjemnosci. Nie ma ani kawalka odkrytego ciala, ani jednego erotycznego
gestu, a emocje az kipia. Kojarzy mi sie to z "moja" najbardziej erotyczna
scena, z kolei filmowa - z "Fortepianu" - jak nagi Harvey Keitel wyciera, a
wlasciwie piesci swoja koszula fortepian Ady. Taka oszczednosc srodkow, takie
niedomowienie, a efekt, dla mnie,porazajacy :-)

Nie pamiętam dokładnie...

[monikate]

...tej sceny, Ewoku! Chociaż tyle razy czytałam "Krystynę". Jak wstanę na dobre
od kompa, to muszę sprawdzić. Myśłałam raczej o innej scenie erotycznej w 3-cim
tomie "Krystyny"(kiedy odwiedziła Erlenda na jego dobrowolnym wygnaniu w chacie
w górach). Wspaniąła powieść, teraz już takich nie ma! Jak się człowiek wczyta
w koloryt lokalny, w brzmienie imion-to już leci. A ileż tam zdań padających w
zwykłych rozmowach bohaterów-zdań-sentencji...
"Dobre dni mogą długo trwać,gdy człowiek rozważnie i ostrożnie obchodzi się z
sobą i tym, co do niego należy".

[monikate]

Chyba już wiem, ktora to scena!

e_wok!!!

[mamalgosia]

Jaka istnieje szansa, zebyś mi pożyczyła II i III tom? Oczywiście koszty
przesyłek pokryję. ALe wiem, że możesz mi nie ufać. W środę zapyatm w
bibliotece, ale ona jest naprawde licha:(

Malgosiu, nie ma zadnego problemu

[e_wok]

Jak juz sie dopytasz w bibliotece i okazaloby sie, ze nie ma to daj znac,
prosze na maila [e-mail]

dziękuję bardzo!!!

[mamalgosia]

Nie spodziewałam się, że odpowiesz pozytywnie. miło, że są na świecie dobrzy
ludzie.
Ale okazało się, z ebiblioteki nie doceniłam - były aż po dwa egzemplarze II i
III tomu.
No to czeka mnie uczta czytelnicza

[e_wok]

Jak juz przeczytasz to odswiez watek i opowiedz, jak wrazenia :-) Milej lektury!

[mamalgosia]

juz czytam. NA razie krystyna urodziła syna (poród miałą chyba jeszcze gorszy
od mojego:) )

[Gość: iwi]

ja czytalam, jakies pol roku temu. piekna powiesc i napewno warto przeczytac. wszystko tak
dokladnie i ciekawie opisane, najdrobniejszy szczegol. na poczatku trudno mi sie bylo polapac z
powodu tych dla nas dziwnych imion, jeszcze w dodatku bardzo do siebie podobnych, ale to
drobnostka w porownaniu z urokiem calosci:-)

[Gość: birke]

a czy czytal ktos 'karin corka monsa'??mika waltari jest autorem
na mnie to zrobilo ogromne wrazenie, ale czytalam tez jakies kilka lat przed
krystyna;
ciekawa jestem waszych opinii:)

[Gość: jamajka]

Czytałam Krystynę dawno, dawno temu-jeszcze we wczesnym liceum. Podobała mi sie
niesamowicie, ale czy to byłaby ta sama książka, gdybym ją przeczytała dziś?
Muszę sprawdzić...

[Gość: Opty]

Czytałam "Karin", dobra rzecz ale inne powieści M. Waltari chyba są lepsze.
Mam na myśli: "Egipcjanin Sinuhe", "Trylogia Rzymska", "Czarny Anioł"
czy "Turms nieśmiertelny".
Pozdr.

[goblin.girl]

Przeczytałam "Karin" niedawno, dla mnie to jedna z lepszych powieści Waltariego
, a w kazym razie jedna z najbardziej wzruszajacych. Waltari traktuje głowna
bohaterke z prawdziwa czułością, ona jest pod każdym względem piękna, i
fizycznie, i wewnętrznie. Przyznaję, ze Karin może się przez to wydawać mniej
wyrazista od takiej suki jak Nefernefernefer czy Arsinoe ;) ale charakter też ma
i zwłaszcza pod koniec widac jej siłę. Bardzo przypomina mi bohaterkę z "Obcy
przyszedł na farmę" - jeżeli ktoś lubi te depresyjne klimaty, to polecam, to
chyba najbardziej dołująca powieść M.W. Ja go między innymi za tą deprechę
uwielbiam, a do genialne tło historyczne i ten czarny, cyniczny humor - no w
Karin tego akurat nie ma. A do tego, co wymieniłaś, dołozylabym jeszcze Mikaela
- polecam!
pozdr

[miss_dronio]

Czytałam "Krystynę.." jako bardzo bardzo ledwo nastolenia nastolatka i
pamietam, ze podobała mi się. Zraził mnie tylko natretnie moralizatorski
katolicki ton....jedno z ostatnich zdań: "czy oni aby na pewno poczekali do
swojej nocy poslubnej...";) Wielbicielom polecam również:
Sigirid Undset, "Olaf syn Auduna"

[Gość: juvenala]

książka przepiękna :)
polecam podobnie jak Poprzedniczki- Olafa syna Auduna, a także Wiosnę tej
autorki

[pinos]

To i jeszcze

A lasy wiecznie spiewaja i Dziedzictwo na Bjoerndal... Trygve Gullbranssena?

[natalicja]

Przepiekna.
I bardzo lubie glowna bohaterke tez za to, ze pare razy wydala mi sie do mnie podobna. Czytalam dwa razy, pierwszy raz w podstawaowce jeszcze i teraz niedawno, i wydaje mi sie, ze z czasem i wiekiem czytelnika "Krystyna" jeszcze zyskuje na urodzie, wtedy wiele watkow chyba po prostu przegapilam.

[Gość: baba]

Ksiazka jest bardzo pouczajaca,zwlaszcza moral, ze tak naprawde liczy sie
tylko milosc.
Krystyne czytalam jako studentka (pierwszy raz) i uwazalam ja za idiotke, bo
ojca wlasnych dziei nie powinno sie wybierac za pomoca doopy, tylko rozumu.
Strasznie mnie ta ksiazka wtedy zirytowala.
Teraz tez tak uwazam, ale w miare uplywu czasu i zyciowych doswiadczen moja
ocena jest nieco lagodniejsza, a bogactwo ksiazki sprawia, ze zawsze bede do
niej wracac.
Pozdrawiam

[Gość: Krystyna]

Nazywam sie Krystyna, bo moja niezyjaca juz mama byla zafascynowana ksiazka i
jej bohaterka. Kolejny raz przeczytala ja tuz przed smiercia. Urodzilam sie w
czasie wojny. Cale moje zycie uplynelo w micie "Krystyny corki Lawransa".
Uwazam ja za jedna z najlepszych powiesci jakie czytalam! A od kilkudziesieciu
lat czytam bez przerwy; staram sie ambitna i dobra literature. Jak widac
ksiazka jest ponadczasowa - kolejne pokolenia fascynuja sie nia! I niech tak
bedzie dalej.

[praktycznyprzewodnik]

To jedna z moich ulubionych ksiazek. I mam w niej moje ulubione sceny:
- wspomniana wyzej scena wedrowki na cmentarz (choroba małego Andrzejka);
- rozmowa z pasierbica: Krystyna przestrzega ja przed lataniem po nocy z
chlopakami, a ona odpowiada jej tak, ze piety Krystynie poszło;
- rodzi sie Naakve;
- sprzatanie zapuszczonego Husaby;
- Erlend pojawia sie po długim rozstaniu i pozdrawia Krystyne niby w imieniu
kolezanki, a ona odpowida;"czy naprawde myslisz, ze my dziewczeta łatwo
zapominamy o tych, którzy tak dzielnie dbali o nasza cnote?" ;
-Krystyna spotyka kobiete z która Erlend ja zdradził, sluzaca niesie w
poduszce jego i kochanki dziecko, a to dziecko jest "do bólu" podobne do
synów Krystyny i Erlenda;
- jak po długim pobycie w miescie i wydaniu całej fortuny na wydobycie meza z
wiezienia Krystyna wraca na Jórug a tam dzieci jej nie poznaja, mąz jest
obrazony, ze sa biedni i wyprowadza sie na działke;
- jak ja oskarzyli o zdrade.......


A Olaf syn Auduna tez jest ciekawe - tym razem pod szkło powiekszajace jest
wzieta sytuacja rodziny rekonstytuowanej a konkretnie nieslubnego dziecka.

[monikate]

Podnoszę wątek! Warto jeszcze podzielić się refleksjami na temat "Krystyny".

[duuszek]

Krystyna , która czytałam po raz pierwszy lata temu zafascynowała mnie i
zaszczepiła ciekawośc do literatury skandynawskiej! Przeczyłam Olafa i inne
wydane w Polsce ksiazki Singrid Undset, przeczytałam tez Karin - Waltari i
jeszcze cós innego tego autora ale wiecie co, najblizsza (oczywiście po
Krystynie) była mi "Córka wikingów" zapomniałam autora (blamaż całkowity), ale
dostepna w kazdej srednij bibliotece!!! Polecam .

[Gość: Ilka]

Autorką "Córki wikingów" jest Vera Henriksen.

[Gość: Moni]

W domowej biblioteczce leży u mnie trzytomowa "Krystyna córka Lavransa".Moja
mama kobieta 50-letnia twierdzi ,że dla jej pokolenia to był przebój. Jakoś nie
mogę się przekonać do tego typu literatury. Boje się, że to kolejna Ania z
Zielonego Wzgórza lecz trochę zmodyfikowana. Nie wiem,może się mylę.
Jeśli ktoś zna dobre skandynawske powieści , które mówią o czymś więcej niż o
sadze ,rodzinie , proszę o odpowiedż

Żadna "Ania"!

[monikate]

Zupełnie inny ciężar gatunkowy. "Krystynę" czytałam po raz 1-szy na początku
edukacji licealnej. W zasadzie porządnie przeczytałam tylko tom
pierwszy "Wianek". A i tak głównie szukałam momentów o miłości Krystyny i
Erlenda. Wtedy było dla mnie ważne: a jak oni się kochają...a kiedy i jak to
zrobili... a czemu ci okropni rodzice są przeciwni...a czemu Elina się
wkurza... itd. Byłam przekonana, że miłość, miłość i tylko miłość coś jest
warta i ona zwycięża. Że najważniejsze, aby para była razem! Całokształt, inne
wątki zupełnie do mnie nie dotarły. Jakiś czas poźniej "Krystyna" zaczęła mnie
wkurzać-bo tak, jak autorka postu wyżej poczęłam uważąć, iż ojca swoich dzieci
wybiera się za pomocą rozumu, nie d... ! Jeszcze poźniej-inne rzeczy odkryłam
w "Krystynie". Np. psychologia postaci, ich rozumowanie, owćzesny etos etyczny,
panorama codziennego życia w średniowiecznej Norwegii... Jak to rzekła Ewok:
jest to najlepsza powieść o kobiecie, jaką znam.

[praktycznyprzewodnik]

Zupełnie jak ja.To chyba typowe.

Krystyne czytałam po raz pierwszy jako bardzo młoda dziewczyna i najbardziej
podobał mi sie pierwszy tom, drugi tochę, a trzeci "jakiś głupi" mi sie wydał.
Z czasem jako mężatka odkryłam niuanse "Zony", a teraz, na stare lata
doceniłam "Krzyż".
Perypetie Krystyny tym bardziej były mi bliskie, ze i ja chodziłam do liceum
prowadzonego przez siostry zakonne, choć nie oddano mnie tam juz jako
zaręczonej z kim innym. Dzieci tez mam kilkoro i te opisy jasnych główek zawsze
wywołują u mnie słodki dreszczyk.


Książka została napisana w latach trzydziestych, przełozona jeszcze przed wojną
z wydania niemieckiego. Po wojnie wydawał Unsted wielokrotnie ale w małych
nakładach PAX. Mam własne i często wracam do ulubionych kawałków.

Cięzar gatunkowy zupełnie inny. To Noblistka !

[monikate]

Tak! I ja na moje stare lata doceniam "Krzyż" (który w liceum uważałam za
całkiem durny i świętoszkowaty jakiś). Też mam swoje ulubione "miejsca"
w "Krystynie" i lubię do nich wracać.
"(...)nie przyszła do niego [Boga] dopóty, dopóki świat miał dla niej choć
kroplę słodyczy (...). Teraz dopiero przyszła, ponieważ pojęła, że świat jest
niczym oberża: ten, kto nie ma na opłacenie, zostaje wypędzony za drzwi".
To cytat z "Krzyża". Krystyna, czując się niepotrzebna w domu, gdzie ster
rządów przejęła jej synowa-idzie do klasztoru. W drodze snuje refleksje o swoim
życiu...

[jelonek_k]

Czy oprócz tłumaczenia z niemieckiego Danuty Niemirskiej jest jeszcze jakieś
inne? Jeśli tak, które jest lepsze?

[Gość: prakprz]

Moje jest z 1966 - przełozyła z niemieckiego Wanda Kragen. Innych przekładów
nie znam. I nawet juz nie chcę poznawać, przywykłam do swojego.

[Gość: PP]

To nie jest zwykła saga rodzinna w stylu Klan czy saga o ludziach lodu, czyli
bla-bla-bla. Ani powiesc historyczna. To jest powiesc psychologiczna, bardzo
subtelna, oszczedna, prawdziwa, nie widze w niej zadnego moralizatorstwa.
Zamiast pedagogicznych pouczeń FAKTY i konsekwencje ! Prawda o kobiecie i
małżeństwie celowo umieszczona w scenerii sredniowiecza.

[monikate]

Ale i ta sceneria średniowiecza jest wspaniale, tak jakby mimochodem
w "Krystynie" przedstawiona. Poprzez codzienne czynności, opisy ubrań, sprzętów-
oczywiste dla bohaterów. Żadna tam sztuczna egzotyka. Styl przezroczysty,
lecz "mocny".
Czasami czytam "Krytynę" z punktu widzenia jej racji i życia. Czasami-jej męża.
Albo Lavransa. Lub Szymona. Ewentualnie świata przedstawionego.

[ekarnas]

Błagam!!! Chcę kupić Krystynę... i nie mogę znależć jej w księgarniach i
antykwariatach Krakowa. Czy ktoś nie ma jej do sprzedania???

[agawa79]

A może tu: www.allegro.pl/show_item.php?item=31510046
A ja bym chciała zobaczyć "Krystynę" w gazetowej kolekcji... moim zdaniem to
ważna książka w literaturze XX wieku...

[agawa79]

Aaa, i żeby nie było - to nie ja sprzedaję, ani nikt ze znajomych:)

[karodzaj]

wczoraj kupiłam całość za 15 zł w ntykwariacie.

tłumaczenie Wandy Kragen, książki zupełnie niezniszczone.
Ale ma radochę z tego powodu.

Krystyna a Ania

[mamalgosia]

ależ skąd! Zupełnie, zupełnie coś innego!

przeczytałam

[mamalgosia]

i szkoda mi, ze już mam to za sobą

[monikate]

Świetnie Cię rozumiem, ale za jakiś czas odczujesz potrzebę powrotu
do "Krystyny".I będziesz miała zupełnie nowe odczucia.

[mamalgosia]

Może.
Na razie myślałam, czy nie przeczytać innych książek tej autorki,ale jakoś nie
mam ochoty. NIe wiem, czym to wytłumaczyć

[pabloha]

Nie czytałam, bo po wspaniałej adaptacji radiowej kilka ładnych lat temu nawet
nie mam ochoty. Wersja radiowa była świetna, działała na mnie tak bardzo
literacko, że nie miałam takowej potrzeby. Ale może warto w końcu skonfrontować
te dwie rzeczy?

[mamadwojga]

Czytałam :-) i to jednym tchem. Jedna z wspanialszych książek o kobietach. Z
tego co pamiętam autorka Nobla za tę powieść dostała (jeśli się nie mylę).
Tak mnie zachęciliście że przeczytam sobie jeszcze raz.

[mamalgosia]

Nobla?? Musze to sprawdzić

mamadwojga

[mamalgosia]

a ja myślałam, że moje dziecko jest najpiękniejsze... Ale Twoje są niesamowite

Nobel - TAK

[mamadwojga]

"Sigrid Undset (1882-1949) otrzymała Nagrodę Nobla w 1928 roku za przejmujący
opis życia w średniowieczu. Jej trylogia Kristin Lavransdatter (1920-1922)
(Krystyna córka Lawransa) została zaliczona do międzynarodowej klasyki"

To znalazłam na sieci :-)

A dzieci mam rzeczywiście fajne :-) Dziękuję za komplement.

[praktycznyprzewodnik]

Prócz Olafa syna Auduna jest jeszcze powiesc historyczna "Madame Dorotea"
troche podobne w nastroju do Krystyny ale słabsze i opowiadania historyczne,
jakby przygrywka do wielkich powiesci. Wszystko o kobiecie, małzenstwie,
macierzynstwie.