o tolerancji...

[Gość: anahita]

przebrnęłam właśnie (choć przyznaję, że nie bez problemu) przez wątek o
Kolekcji GW i burzliwą dyskusję, jaką wywołał jego autor...
i przyszło mi do głowy następujące pytanie - czy jesteście "literacko
tolerancyjni" - tzn. do jakiego stopnia oceniacie innych po książkach, które
czytają? mówi się, że za mało Polaków w ogóle cokolwiek czyta, a ci, którzy
już zabierają się do jakiejkolwiek lektury, sięgają często po rzeczy nie
najwyższych lotów, ale czy mamy prawo czepiać się i "ustawiać" innych według
naszego gustu?
jak jest z wami? patrzycie z góry na tych, którzy brną przez różne mierne
czytadełka i raczej nigdy nie sięgną z własnej woli po osławionego Prousta?
próbujecie ich "nawracać" czy kompletnie was to nie interesuje?

Dopóki...

[hrabalek]

gdzieś- dziś wpadło mi w oczy zdanie"Dopóki istnieją książki wszystko może się
wydarzyć"
nigdy nie sądzę ludzi po tym co czytają,jest tyle innych możliwości ich
wartościowania.......każdy czyta to czego akurat potrzebuje,to tylko Jego
wyłączne prawo!

[braineater]

durne to jest ale zawsze mi się to zdarza że oceniam ludzi wedle ich
preferencji kulturalnych, bo jest to moim skromnym zdaniem jedno z najlepszych
kryteriów oceny człowieka i pozwala w miarę szybko zbudować sobie pierwszą
opinie na temat interlokutora:)
ale przynajmniej nie staram się ich nawracać na swoje preferencje:)
Pozdrowienia:)

[Gość: dzaga]

no bo po czym osadzac jak nie po gustach??? jak widze u kogos na polce
wszytskie grochole i coelcha plus zebrany wharton na okrase z tolkienem to
jakos mnie dreszcz przechodzi ;] .... ale np kiedys bylem w domu gdzie cale
regaly zajmowaly serie harlequina /ulozone pod kolor/- i wydalo mi sie to na
tyle perwersyjne, ze jakos od razu zapalalem pewna forma sympatii- takiej w
stylu 'o to zupelnie jakas inna bajka'

[staua]

Toleruje, oczywiscie. Ale to, co dana osoba czyta, moze byc dla mnie
wyznacznikiem mojego z nia porozumienia. Lubie z przyjaciolmi rozmawiac o
literaturze.
Choc musze przyznac, ze mam jednego bliskiego znajomego, z ktorym duzo
rozmawiam i idzie to swietnie, a nie czyta on zupelnie fikcji (z zalozenia -
czyta jedynie dokumentalne ksiazki historyczne).

Chyba jestem dość tolerancyjny....

[dr.krisk]

Jakoś mało mnie obchodzi co czytają inni. Za wyjątkiem sytuacji ekstremalnych:
pociąg dalekobieżny, sympatyczna pani zagłębiona w lekturze.. a co czyta? A na
przykład książkę z kolekcji GW, i jest to przypadkiem "Tortilla Flat"!
Zagajamy, mały popis erudycyjno - czytelniczy, i już podróż toczy się w miłej i
niewymuszonej atmosferze.
Ale raczej lektury innych ludzi nie wpływają na moją ich ocenę. No chyba że
wertują (tak jak mój nieszczęsny kuzyn) po nocach "Protokoły Mędrców Syjonu"...
Pozdrawiam jesiennie.
KrisK

[volha]

Lubię dzielić się opiniami nt. przeczytanych książek, dlatego ciekawią mnie
preferencje czytelnicze osób, z którymi utrzymuję bliższy kontakt. A jeśli
nasze gusta się nie zgadzają albo jeśli stronią oni od beletrystyki, nie
skreślam ich z listy znajomych - jest tyle innych tematów do rozmowy.

[kubissimo]

hmmm
u mnie to tak roznie
jezeli w rozmowie z kims to wyplynie na poczatku, ze ktos w ogole nie czyta,
albo czyta Grochole i inne Whartony, to od razu trace zainteresowanie osoba :/

natomiast smutno jest jak kogos poznam i polubie i sie nagle okaze, ze to
fanatyk SAMOTNOSCI W SIECI, albo trzecioligowego fantasy :/
niestety dla mnie czyjs stosunek do ksiazek bardzo duzo znaczy
nie wiem, czy to mądre, ale tak jest :/

[bobofruit99]

Trudno jest mi wyobrazić sobie, żebym nie oceniał po lekturach, skoro czytanie
jest główną rzeczą, jaką robię.

> "ustawiać" innych według naszego gustu?

Sęk w tym, że to uroszczenie, iż kultura jest wyłącznie kwestią gustu.
Czy decyzja o myciu bądź niemyciu zębów jest wyłącznie kwestią gustu?

[Gość: anahita]

nie twierdzę, że kultura jest wyłącznie kwestią gustu...
po prostu ilu ludzi, tyle różnych zdań na ten sam temat - co zresztą doskonale
widać choćby na przykłądzie dyskusji, jaka się wywiązała po doborze tytułów do
Kolekcji GW - każdy z nas ma jakiś tam wewnętrzny, własny kanon dobrej
literatury - jeśli spotykamy kogoś, czyj kanon pokrywa się choćby częściowo z
naszym - to jest świetnie, mamy o czym rozmawiać, możemy porównać
doświadczenia, odczucia itp.
problem, moim zdaniem, zaczyna się wtedy, kiedy uznajemy, że nasz zestaw jest
jedynym słusznym i próbujemy za wszelką cenę udowodnić komuś, kto się z nami
nie zgadza, że nie ma racji - to miałam na myśli pytając o "ustawianie"...
ja też (niestety czy też może właśnie "stety") oceniam na ogół ludzi po
książkach, które czytają (chociaż już za samo czytanie czegokolwiek mają plus)
i sądzę, że nawet jeśli jest to pewien rodzaj snobizmu, to chyba dość
nieszkodliwy :))
pozdrawiam

[Gość: emka]

a ja się zastanawiam czy snoby czytają ksiązki - i myślę że nie! raczej
posiadają je. Dodam tu historię mojej przyjaźni - moja przyjaciółka czyta
romanse, jakieś przygodówki połączone z romansami - ja całkowicie coś innego -
podrzuciłam jej kiedyś "Przebudzenie" de Mello - nie tknęła. Teraz czekam czy
zajrzy do "Świat wegdług Garpa" bo chciałabym z nią o tej książce porozmawiać -
i wiecie co czytamy coś innego a przyjaźnimy się od kilkunastu lat - może samo
czytanie zbliża ludzi. Zawsze interesujemy się tym co aktualnie mamy "na
tapecie" do czytania. Ale dodam że lubimy też to samo - np.: wczesną
Chmielewską - ona lubi całą Chmielewską. No to na tyle tego mojego gadania

[mctiggle]

Gość portalu: anahita napisał(a):
> jak jest z wami? patrzycie z góry na tych, którzy brną przez różne mierne
> czytadełka i raczej nigdy nie sięgną z własnej woli po osławionego Prousta?
> próbujecie ich "nawracać" czy kompletnie was to nie interesuje?

Za Prousta nigdy się nie zabrałem - zbyt wiele czasu do stacenia - i nie sądzę,
bym z tego powodu był ułomny umysłowo. Literatura służy różnym celom i nie
każdy, kto nie przebrnął przez Ulissesa jest człowiekiem z którym nie warto
rozmawiać o sztuce jako takiej. Róznych rzeczy szukamy w książkach. Nie należy
wstydzić się własnych preferencji, tak sądzę.
Niech sobie ludzie czytają i Harlequiny nawet. Ważne jest że czytają, szukają
emocji, wrażeń, uczą się empatii. Może to schematyczne i niewiele warte w
oczach snobistycznych smakoszy tzw. kultury wysokiej, ale dla nich samych
bardzo ważne.
Co do oceniania osób wg gustów; zdarza mi się to na początku znajomości. Ale
bywa tak samo złudne, jak ocenianie ludzi wg wyglądu.
Każdy ma prawo do własnej drogi przez życie.

[stella25b]

Dla mnie literatura ktora dany czlowiek preferuje nie jest wyznacznkiem
przyjazni czy ignoranctwa z mojej strony. W koncu istnieja jeszcze inne tematy
na ktore mozna porozmawiac.