pożyczone = stracone

[calyczas1]

Jakie książki z Waszych zbiorów pożyczyliście i już niestety do Was nie
wróciły? Jakiej pozycji do dziś nie możecie odżałować? Albo wróciła do Was w
opłakanym stanie?
A może sami macie podobne grzeszki na sumieniu, co? No, kto z Was najdłużej
trzymał książkę od kolegi albo z biblioteki?;)
Ja jestem pedantką - i do szewskiej pasji doprowadza mnie, jeśli książka
wraca do mnie uszkodzona albo pobrudzona. Przyznam, że z moimi skarbami
rozstaję się niechętnie i kiedy parę dni temu zwróciła mi taką "wymacaną"
książkę jedna z niewielu osób do których miałam zaufanie, przypomniało mi się
stare jak świat powiedzenie - "dobry zwyczaj nie pożyczaj" :(

[Gość: sylwek]

Dla mnie takie pedanctwo jest po prostu chore. Łatwiej lubić starą makulaturę
niż ludzi.

[lipa55]

hmmm
to sobie wyobraźmy, drogi sylwku, że ktos pożycza twojego malucha i zwraca z
rozbitym oknem albo twoja ukochaną płytę The Best of Michael Jackson i trochę
ją zarysowywuje
rozumiesz teraz wagę problemu?

[Gość: sylwek]

Tak się składa, że autentycznie mam taką płytę Michaela Jacksona (piracką) i
gdyby ktoś mi ją zniszczył pewnie już nie miałbym ochoty kupować sobie
oryginalnej. Malucha oddałem lat temu synowi sąsiada (za parę drobnych napraw,
które u mnie zrobił). Nie przywiązuję się do przedmiotów. Większość książek,
które w życiu przeczytałem pochodziła z biblioteki.

każdy ma jakiegoś bzika

[calyczas1]

Ja tam wolę książki prosto z księgarni, jeszcze pachnące farbą drukarską -
mniaaaaaaaaaaaaaam :))) Jejku, jaka to dla mnie radocha, uwielbiam je wąchać i
z namaszczeniem przygotowuję się do lektury:))) I najlepiej, jeśli papier nie
jest pierwszej klasy białości, bo razi w oczy :(((
Natomiast biorąc do ręki książkę z biblioteki myślę o dziesiątkach rąk przez
które ona przeszła i tonach zarazków, jakie te dłonie zostawiły:((( Chociaż z
drugiej strony lubię czytać zakreślone ołówkiem fragmenty czy nawet całe
notatki i zastanawiać się, dlaczego akurat tutaj, czemu akurat to zdanie:)

[Gość: sylwek]

Książki rzaczywiście są doskonałym przetrwalnikiem zarazków, grzybów itd.
Problem w tym, że to samo można powiedzieć o ludziach.
Zgodzę się, że notoryczna niedbałość w obchodzeniu się z cudzymi przedmiotami
świadczy o złym wychowaniu, podobnie nieoddawanie rzeczy pożyczonych. Różne
sytuacje się jednak zdarzają i warto być tolerancyjnym.

[Gość: gosc]

Nienawidze ksiazek poznaczonych olowkiem, a juz bron Boze dlugopisem albo czyms
innym, czego sie nie da usunac. Ludzi, ktorzy robia to na ksiazkach z biobliotek
POWINNO SIE WIESZAC.

[iwka_j]

co za porownanie!!!!????Sluchaj Slawku moim zdaniem to wlasnie zle swiadczy o
tej osobie, ktora czyjas wlasnosc oddaje w oplakanym stanie!!! bo gdyby ta
osoba byla w porzadku i "lubila ludzi" to by albo szanowala, albo odkupila
ksiazke!!!!!To wlasnie swiadczy o owej osobie, ze ma ludzi....gdzies!!!ze nie
zalezy jej na tym, ze wlasciciel ksiazki moglby sie np. o b r a z i c.

[Gość: opposite]

zakładając sylwku, że jesteś molem książkowym, tak :D

[pucka69]

A mi się tak złożyło , że po kolejnych przeprowadzkach w różne regiony Polski z
całym dobytkiem , w tym - ze wszystkimi książkami, właściwie nikomu nie pożyczam
książek, bo mam zbyt mało znajomych, którzy książki chcieliby pożyczyć. I
właściwie to tęsknię do dawnych czasów, kiedy mieszkałam w moim rodzinnym
mieście i schodzili sie do mnie znajomi, żeby pożyczyć książki. Ale poczekajcie,
niech no tu troche pomieszkam...

[iwka_j]

ja kiedys pozyczylam autobiografie krzysztofa kieslewskiego i ta ksiazka
niestety do mnie nie wrocila. jestem zla i szczerze mowiac nie rozumiem takiego
postepowania, bo spotykajac te osobe ktora pozyczyla, za kazdym razem
przypominalam o oddaniu. a ona za kazdym razem mowila:ach jutro ci ja
oddam...albo... ja tu w poblizu mieszkam zaraz przyniose...itd.ach szkoda
slow!!!!!!

[staua]

Mam na sumieniu trzy takie sprawki: 1)z biblioteki na Koszykowej pozyczylam
kiedys mape Gor Swietokrzyskich i zgubilam, musialam odkupic podobna (bo takiej
samej nigdzie nie bylo); 2) Pozyczylam od kolegi wlasnie autobiografie
Kieslowskiego (!) i po paru tygodniach on przeprowadzil sie do Paryza. A ja
potem jeszcze gdzie indziej. Ksiazke caly czas mam... 3) obecnie mam od pol
roku zbior opowiadan Stefana Zweiga w oryginale od kolegi Niemca (na szczescie
nikt nigdzie sie nie ma zamiaru przeprowadzic), ale pozwolil mi ja trzymac
przez czas nieograniczony :-))
Sama pozyczylam ludziom wiele ksiazek i nigdy ich juz nie zobaczylam, ostatnio
zalowalam "Wunderzeit" Florescu (i bylo tak samo: pozyczylam koledze i sie
wyprowadzilam; teraz on sie przeprowadzil stosunkowo blisko -ten sam kraj - i
nawet spotkamy sie w marcu, ale ma te ksiazke od dwoch lat i nie mam serca mu
przypominac).
Czasem chyba trzeba przymknac na to oko,

[iwka_j]

no cos z tym kieslowskim musi byc nie tak, nie lubi wracac do wlasciciela czy
co?
przypomniala mi sie jeszcze jedna historia. moj tato wlasciwie wogole nie czyta
ksiazek, ale jego kolega dawno temu prawie na sile pozyczyl mu ksiazke, mowiac,
ze jest swietna i wogole... niewiem czy tato ja przeczytal, wiem tylko, ze
lezala u nas w domu i ze nawet z nami za granice pojechala(na stale). No i
kiedys tato robil porzadek i wpadla mu w rece owa ksiazka, zajrzal do srodka, a
tam widnialo imie i nazwisko kolegi, wiec postanowil oddac. Przy nastepnych
odwiedzinach w PL, wraz z ksiazka udal sie do niego. Niestety nie zdazyl oddac,
jego kolega umarl kilka DNI predzej:-(

[lipa55]

Wiatr z księzyca (gdzieeeeeeeeeeeeeś wywiało)
Jajko i ja (zbiło się chyba, bo nie wróciło)

[ry.bk.a]

A ile do mnie nie wróciło.. szkoda gadać. Przez to przestałam pożyczać wszystkim
pseudoznajomym, z którymi nie łączy mnie jakaś silniejsza więź.

[kubissimo]

zdefiniuj 'oplakany stan'
na szczescie minely juz czasy, kiedy wydawane ksiazki byly tak klejone, ze
rozpadaly sie zanim jeszcze ktos je przeczytal, wiec nie wiem co to znaczy stan
oplakany? ksiazki utopione w wannie? zalane olejem?, czy takie, gdzie na
grzbiecie pojawila sie mikroskopijna zmarszczka?
ja nie mam jakichs wiekszych problemow z pozyczaniem i nie robie scen jezeli
ksiazka wraca do mnie ze sladami czytania (a nawet gryzienia - moja kolezanka
pozyczala ode mnie wszystkie pratchetty, a jej krolik sprawdzal jak smakuja
okladki. i co? powinienem zerwac znajomosc???).
Po prostu zakladam, ze gdybym byl ksiazka wolalbym byc wiele razy czytany, niz
przeczytany raz i postawiony w zakurzonej biblioteczce

niemniej lubie jak ksiazki do mnie wracaja
a niestety po ostatnim przegladzie biblioteczki nie moge zlokalizowac obecnego
adresu KWIETNIOWEJ CZAROWNICY, BIALYCH ZEBOW, PACHNIDLA I KORALINY. w domu nie
mam, a nikt sie nie przyznaje :/
jak nic zaczne spisywac, kto, co i kiedy pozyczyl ;)

[lucky5511]

Miałam podobny problem teraz mam specjalną kartkę w notesie i prowadze zapisy o
moich książkach kiedy i co komu pożyczyłam książki wracają do mnie bo się
upominam namiętnie o ich oddanie inna sprawa że raz w lepszym stanie raz w
tragicznym pozdrawiam

dziwne ludzie:)

[braineater]

ja pożyczam wszystko i wszystkim, nie upominam sie o oddanie, jak komuś książka
bardziej podoba się niż mnie to z radością ją prezentuję, obdarowuję znajomych
tym co mi się szcególnie podoba i tym podobne zachowania. Przecież to tylko
materia, ktorą w ten czy inny sposób można odzyskać lub zobaczyć ponownie - a
treśc zostaje chyba w głowie, niezaleznie od tego czy egzemplarz jest na pólce,
czy nie....
Pozdrowienia:)

PS

[braineater]

Zapomniałem dodać, że NIENAWIDZĘ JAK KTOKOLWIEK POŻYCZA MI KSIĄŻKĘ Z
NIEZŁAMANYM GRZBIETEM,bo nie doś, że muszę wtedy uważać, żeby jej tego nie
zrobić (własciciele bywają dziwne:) to jeszce cięzko mi uwierzyć, że ktoś ową
książkę czytał...
Pozdrowienia:)

[karodzaj]

podpisuję się obiema rękoma i diablim ogonem!
Szczególnie jeśli kniga gruba...

[pinos]

Nigdy nie łamię grzbietu. Po prostu go podtrzymuję. Da się. Nawet Martina
starcie królów mam nieprzełamane. A czytałam ze 40 razy.
Za zęby królika bym się obraziła. To nie są ślady "normalnego" czytania
książki...
Ja dbam o cydze książki, obce ludzie mają dbac o moje.

[noida]

Widać, że nigdy nie miałaś królika. To podstępne, podstępne zwierzęta. Mój
nadgryzł mi indeks a ostatnio książkę pożyczoną z Buwu oraz cenne dzieło
naukowe, które zakupiłam za 130 zł i nieopatrznie na chwilę zostawiłam leżące
na łóżku... Ich się po prostu nie da upilnować. No, ale jeśli ktoś czyta
książkę 40 razy i nie przełamuje grzbietu to pewnie po prostu nie kupuje
królika, albo trzyma go non stop w klatce, żeby nie robił bałaganu.

[larix17]

widać, że nie miałaś królika, ani kotów. Jeden z moich kotów lubi nadgryzać
okładki - szczególnie nowych książek, na szczęście moich własnych lub
najbliższej rodziny, więc nikt nie ma pretensji. łamię też grzbiety książek -
łatwiej się je czyta. Kiedyś kolega - pedant pożyczył mi kilka książek, które
wyglądały na nieprzeczytane (wiem, że on je czytał), więc żeby mu nie zniszczyć,
wypożyczyłam sobie je z biblioteki! Chyba nie o to chodzi przy pozyczaniu
książek! Ja sama sporo pożyczam i nie przeszkadzają mi slady czytania (chyba, że
książka zwrócona nosi ślady licznych posiłków) Też nie mogę doliczyć się książek
i od niedawna zmniejszyłam krąg ludzi, którym pożyczam ksiażki. Inna sprawa, że
niektórzy chętnie pożyczają ode mnie, zaś duzo mniej chętnie dzielą się własnymi
księgozbiorami! Na szczęście to tylko niektórzy. Kasia

[apassionata]

mózgojad jak zwykle cooluzcorect na pokaz ;-)

z czym nie licuje: NIENAWIDZĘ...

pzdr

[braineater]

apassionata napisała:

> mózgojad jak zwykle cooluzcorect na pokaz ;-)
>
> z czym nie licuje: NIENAWIDZĘ...
>
> pzdr

Zdemaskowany, zniszczony w oczach opini publiczej, uhipokrytyzowany i wstydzący
sie w kącie
szukający sposobu jak wyjść z twarzą
załamany
braineater w nastroju samobójczym...
Pozdrowienia....:(

[Gość: stonoga]

hehehe

[ry.bk.a]

ja gdym robiła jak ty, nic bym na tych półkach w krótce nie miała (trudno
uwierzyć w to, co piszesz); materia materią, pożyczanie pożyczaniem, ale ja wolę
mieć pod ręką książki, za które wybuliłam grubą kasę - a które przede wszystkim
kocham i lubię do nich wracać, czytać ponownie itp. pseudoznajomum i tak nie
bedę pożyczać, bo przekonałam się, że na to różne łapserdaki nie zasługują - nie
dość, że nie oddają, to nagle znajomość, po takim napożyczaniu się urywa; ech,
tylu własnych nie zdążyłam nawet zajrzeć, bo któryś z nich się do nich pierwszy
dorwał.. najbardziej "Książki dla Manuela" nie mogę odżałować, bo nie ma tego w
bibliotekach, a drugi raz kupować nie będę.. ><(((*>

rybko, rybko, hop, hop!

[lipa55]

proszę rybko
gazeta.allegro.pl/show_item.php?item=41842014
gazeta.allegro.pl/show_item.php?item=41888350
PS nie lubie pożyczać
pożyczam tylko kilku starannie wyselekcjonowanym osobom
bo mam gwarancję,ze wróci i w stanie zadowalającym

[ry.bk.a]

thanks; może skorzystam :))

[braineater]

Szczerze mówiąc, jest to dla mnie najlepsza metoda luzowania miejsca na pólkach
(aktualnie metoda odkrycia chociażby kawałka płaskiej powieszchni w miezkaniu -
ostatnio przez chwile miałem wrażenie, że mam brązową podłogę alem nie jest
pewny:) i cieszy mnie sam akt dawania komuś ksiązki - i w sumie jest mi
obojętne czy spię z tą osobą od 18 roku życia dzień w dzień, czy też spotkałem
ją 10 minut temu - ksiązka musi sie ruszać przemieszczać a nie być gromadzona
pod oczym krótkowzrocznych kapo w butelkowych okularach, zwanych
bibliotekarkami, w obozach koncentracyjnych, noszących nie wiedzieć czemu miano
bibliotek.
Pozdrowienia:)

[ry.bk.a]

a dla mnie ma znaczenie, komu pożyczam i często to robię, bo za dobra jestem;
ale za dłuuugo mieszkałam w akademikach i innych takich, żeby obdarowywać osoby
poznane przed dziesięcioma minutami, których może już nigdy na oczęta nie ujrzę;
oczywista, że dla książek i ludzkości lepiej, kiedy większa jej część się z nimi
obznajomi, ale bez przesadyzmu - podejrzewam, że moje knigi dostawały się w łapy
takich, co to jeno na "Matrixa" do kina chadzają; tyle ><(((*>

[scoutek]

braineater napisał:
> a nie być gromadzona
> pod oczym krótkowzrocznych kapo w butelkowych okularach, zwanych
> bibliotekarkami, w obozach koncentracyjnych, noszących nie wiedzieć czemu
> miano bibliotek.

tus przesadzil Zjadaczu, Ciebie stac na to by kupowac i rozdawac, ale niestety,
jeszcze nie jest tak dobrze na swiecie by biblioteki tez tak mogly robic.... a
po to istnieja, by jak najwiecej osob moglo z nich korzystac....
poza tym bibliotekarki juz tak nie wygladaja, zmienia sie swiat i one tez...
widac, ze dawno tam nie zagladales, Twoje wlasne ksiazki zaslonily Ci nie tylko
podloge ale i swiat....


komus kiedys pozyczylam Moje drzewko pomaranczowe.... i od tego czasu ani osoby
ani ksiazki juz nie zobaczylam... osoba byla mila, ale to ksiazki nigdy nie
zapomne....

[karodzaj]

Pożyczam bez oporów. Tych ważnych dla mnie pilnuję (jest kilka takich
wyszperanych tytułów).Jeśli jest mi tytuł potrzebny, to się upominam. Inaczej -
po kilka lat nie widuję swoich ksiązek. Reszta krąży, nie wiem, co i kto ma
(mam nadzieję, że znajomi nie czytają tego, co piszę).

Nad utratą kilku tytułów boleję, ale pani w antykwariacie zapisała je na swoją
listę, także odzyskam :)

Niszczenie ksiązek to osobny temat. Ze swoimi robię, co chcę- piszę i takie
tam. Nie przeszkadzają mi uwagi znajomych, denerwuje mnie jedno- origami z
okładek.

[jeanne_n]

podpisuję się pod tym, co napisał ktoś wyżej, a mianowicie, że gdyby był
książką, to wolałby być czytany wielokrotnie niż postawiony na półce kurząc się
- kurcze, przecież książki to nie święte krowy - nie rozumiem ludzi, którzy
trzęsą się nad swoją kolekcją i gotowi są oczy wydrapać tym, którzy naiwnie
proszą o pożyczenie któregoś z tomów...
a moja odpowiedź na pytanie brzmi - tak - pożyczam, staram się zapamiętać co i
komu (albo przynajmniej gdzie to zanotowałam) i potem się twardo upominam aż do
skutku :) sama staram się pamiętać o książkach nie moich i mam nawet specjalną
półkę, gdzie je odkładam

[Gość: asica]

Optyistka, mnie kupowanie książek kosztuje sporo wyżeczeń. nauczyłam się, że
ludzie swoich rzeczy nie szanują. Pożyczam tylko bliskim znajomym, zapisuję i
egzekwuję, za wiel mam strat z casów licelanych. Nie jestem pedantką- nie mam
pretensji o załamany róg, ale pewne zasady nalezy sachować...

a ja się dziwię tym co się dziwią ;P

[calyczas1]

Ja też lubię jak książka żyje, jak jest czytana przez innych, a potem można z
kimś o niej na gorąco pogadać.. Ale SZLAG MNIE TRAFIA, jeśli ktoś moich książek
nie szanuje i nie oddaje! Bo niestety (?) jestem typem, który uwielbia obrastać
w książki, kocham do nich wracać, odszukiwać ulubione fragmenty, cytaty itepe.
W moim mieszkaniu może zabraknąć mebli czy lodówki, ale nie książek! I niech mi
ktoś mówi, że uwielbiam przedmioty, nie dbam o to.
Ktoś tu napisał, że nie lubi dostawać do ręki dziewiczych egzemplarzy, bo musi
się z nimi obchodzić jak z jajkiem - czemu więc nie oczekiwać tego samego od
innych? Czy naprawdę mielibyście radochę widząc, że ktoś Waszą ulubioną powieść
sponiewierał w pomidorowej i buraczkach?
Pzdr

[Gość: zakładka]

Biernie pożyczam książki, ale od pewnego czasu nasila się takie coś, że
wszystkie ksiażki jakie mam (czyli albo wybrane do czytania wiele razy, albo
podarowane - czyli ze wspomnieniem) są jakby częścią mnie - czegoś mi brakuje
na półce, gdzie jest luźniej po książce i czasem czuję jakbym oddawała coś
swojego, niezbędnego - jeśli na dłużej, to niezbyt przyjemne. Natomiast są
takie, niedostępne w bibliotekach, których w ogóle nikomu nie pożyczę (choć
wyjątkiem mogą być przyjaciele, których jestem pewna i którzy powinni poznać
jakąś książkę, bo ją docenią, ale wtedy ścisłe baczenie!), dlatego że za często
do nich zaglądam i za bardzo je lubię (trochę jest z tymi książkami, jak z
kochanymi osobami)

[Gość: Myszor]

"Rozmowy z ksiedzem Twardowskim" - pięknie wydany album, pełen zdjęć. Rozmowa
dziennikarza z księdzem Twardowskim - poetą. Książka kupiona parę lat temu za
ciężkie pieniądze (zaoszczędzone). Pożyczyłam nauczycielce. Wróciła z
posklejanymi kartkami i poplamiona :(

[kubissimo]

ja w ogole nauczycielom/wykladowcom juz nie pozyczam
oni nigdy nie oddaja
nawet pani od ZPT, Elżbieta K., jedną mi ukradła

pozyczam wszystkim, ale nie nauczycielom :)

[hania55]

Niestety straciłam na zawsze "Złego" Tyrmanda z ilustracjami Młodożeńca
i "Ferdydurke" Gombrowicza, pięknie wydaną. Podręczników pożyczonych na wieczne
nieoddanie nawet nie liczę. Za to udało mi się odzyskać "Lolitę" w tłumaczeniu
R. Stillera!

[Gość: hrabia.dracula]

z moich ulubionych ubyła mi w biblioteczce książka "znaczy kapitan" - i jakoś
tak dziwnie wyszło że kolega który ją pożyczył 'na wieczne użytkowanie'
przypadkiem zostawił mi blaszany bębenek(nie oddałem go po dziś dzień)

i jeszcze traumatyczne przeżycie z dziecinstwa - pozyczyłem komuś kilka z moich
ulubionych Thorgali - oczywiście nigdy do mnie nie wróciły - trzeba było
odkupywać :(

[calyczas1]

Tak, ja też się przyznam, że od 1,5 roku trzymam u siebie pewną książkę, której
NIE ODDAM, dopóki KTOŚ nie zwróci mi moich 3 tytułów, których tak nawiasem
mówiąc nie zdążyłam nawet przeczytać :( Już się zaczynam denerować bo
pożyczyłam je komuś, kto lubi książki puszczać w obieg:(( A jak się zdenerwuję
to napiszę o co mi chodzi i mam nadzieję, że osoba która je ma i czyta to forum
w końcu się ocknie i mi je w końcu zwróci :[ A żeby było śmiesznie ów ktoś
zdążył się już z 10 razy upomnieć o swoją własność.

A Thorgala też kiedyś uwielbiałam czytać i też mi się rozszedł :(

[naxalite]

W niezbadanych okolicznosciach i prawdopodobnie na wieki opusciły mnie "Władca
much" oraz "451 Fahrenheita". Ja za to pożyczylam jakies 10-15 lat temu
"Cyberiade" i "Najdalszy brzeg"; wiem od kogo, ale stracilam kontakt z tymi
osobami; tak ze wynik jest 2:2 Nie przywiazuje sie zbytnio do przedmiotów,
dotyczy to rowniez ksiazek; jezeli ksiazka jest mi bliska, to ze wzgledu na
tresc, a nie papier, na ktorym jest wydrukowana. Nie dotyczy to jedynie kilku (
a zwlaszcza jednej :)), które są dla mnie cenne ze wzgledu na osoby, ktore mi je
sprezentowały, tych na pewno nie pozycze nigdy i nikomu.

[Gość: hrabia.dracula]

Nie przywiazuje sie zbytnio do przedmiotów,
> dotyczy to rowniez ksiazek; jezeli ksiazka jest mi bliska, to ze wzgledu na
> tresc, a nie papier, na ktorym jest wydrukowana

też bym tak chciał, ale widocznie mam w sobie cos z chomika - jak już kocham
jakąs książkę, płytę, cokolwiek to lubię wiedziec że stoi sobie gdzieś blisko
na półce i w każdej chwili mogę po nią sięgnąć

[Gość: justyna]

Lubie pozyczac ludziom,do ktorych mam zaufanie i ktorzy naprawde chca to
przeczytac i sa lasi na dana ksiazke,mysle tu o moim pewnym koledze.Zawsze
oddaje,nie musze sie upominac.Kiedys z kolei stracilam "Egipcjanina Sinuhe",2
tomy i "Dziwne losy Jane Eyre".Szczegolnie zaluje tego Sinuhe,bo strasznie to
chcialabym dac do przeczytania mojemu chlopakowi.

[pomme]

mam to samo:-) Ulubionej książki nawet nie pozwole dotknąć, nie wiem dlaczego
tak mam. Niechętnie pożyczam, bo niestety ludzie nie szanują książek. Częściej
zdarzy mi sie komuś coś pożyczyć po jakiejś dyskusji o książkach i gdy chcę sie
podzielić swoim zachwytem. Ale robie to coraz rzadziej, wolę polecić książkę
tytuł, autora... są przecież biblioteki...

[Gość: realka]

Nie wiem z czego to wynika ale baaaaaaardzo nie lubię pożyczać książek,
przywiązuję się do nich. Kilka razy książki wracały do mnie w opłakanym stanie (
Mały Książe cały popisany długopisem i poplamiony:(() albo wogóle, tak że
pożyczam tylko wybranym i tylko postawiona w sytuacji bez wyjścia. Z drugiej
strony rozumiem jak ktoś mówi że nie pożyczy mi. Natomiast jak już mam cudzą
książkę staję na głowie żeby nie było śladów że ją przeczytałam:).

[calyczas1]

no właśnie - to wynika z tego, o czym sama napisałaś :(
Pozdrawiam :)

[Gość: SiTY]

Liczy się treść a onea może być podana byle jak. Mnie nie obchodzi czy to
skórzana oprawa czy jakiś papier toaletowy. Kupuje w tanich księgarniach albo
wypożyczam. Kupione oddaje, sprzedaję albo wywalam na śmietnik jak nikt nie
chce. Po jaką cholerę trzymać pełne półki? Niech sobie czytają inni. Tylko
niektórych nie pożyczę byle komu ale jest ich 7, może 8.
Przywiązywanie się do sterty oprawionego papieru to dziwactwo.

[lipa55]

Gość portalu: SiTY napisał(a):
> Przywiązywanie się do sterty oprawionego papieru to dziwactwo.

wolę to, niż (chorobliwe) przywiązywanie się do sterty papieru z wizerunkami
królów, sterty żelastwa z błyszczącą nazwą BMW, coraz mniejszej komóry i coraz
bardziej wypasionej skóry
też takie dziwactwo

[Gość: SiTY]

Tu się zgodzę :) Choć książkę pożyczyłbym, a BMW nie (i nie dlatego, że nie
mam)

[Gość: Espen Lind]

Lila ty masz moje "Nastolatki gotują", które pozyczyłaś jakieś 10 lat temu.
Spisałam ja na straty ale wiec,że to może przez Ciebie do tej pory nie umiem
gotować.Wybaczam oczywiście. Mnie i tak najbardziej drażni, jak idę do
biblioteki (nie kupuję raczej bo mnie nie stać) i widzę, że ludzie nie oddają
książek po kilka lat to się gotuję. Gdybym była taka panią bibliotekarką to
bym takim ludziom żyć nie dała. Co to za durne zywczaje kompletowąć własny
księgozbiór z zasobów biblioteki!!!!!!!

[kubissimo]

a jak sobie wyobrazasz to 'niedawanie zycia' takim ludziom?
biblioteki nie maja pieniedzy na ksiazki, a tym bardziej na obdzwanianie
wszystkich przetrzymujacych ksiazki, nie mowiac o wysylaniu ponaglen, ktore
zreszta niewiele zmieniaja :/

[ceboolka]

kubissimo napisał:

> biblioteki nie maja pieniedzy na ksiazki, a tym bardziej na obdzwanianie
> wszystkich przetrzymujacych ksiazki

Eeeetam, kubissimo, przesadzasz. Moja biblioteka, ktorej jestem notoryczna
przetrzymywaczka (nie ze zlej woli i nie z checi wzbogacenia sie kosztem dobra
publicznego, ale po prostu z braku czasu i niedostosowania godzin otwarcia do
moich wolnych godzin), mimo ze jest placowka dosc biednawa potrafi mnie
niemilosiernie molestowac za jedna nieoddana ksiazke - telefonicznie i
listownie, wpedzajac mnie w poczucie winy i sklaniajac do odwiedzenia i
zwrocenia tego, co biblioteczne do biblioteki. To chyba zalezy od poczucia
misji pani bibliotekarki i stopnia, w jakim jej zalezy na tym, czym dysponuje.

[kubissimo]

wczoraj w faktach mowili o tym, ze biblioteki zaczynaja wystepowac na droge
sadowa wobec tych, ktorzy przetrymuja ksiazki. moze to zacznie dzialac :)

[scoutek]

ceboolka napisała:
> To chyba zalezy od poczucia
> misji pani bibliotekarki i stopnia, w jakim jej zalezy na tym, czym dysponuje.

nie, to zalezy wylacznie od tego czy bibliotekarka ma czas... jesli bowiem ma
duzo czytelnikow i duzo dobrych ksiazek to po prostu nie zdazy wyslac upomnien
czy jeszcze lepiej - dzwonic....
swoja droga, niezly budzet ma Twoja biblioteka, jesli stac ja na telefony do
czytelnikow, z tego co ja wiem gminy maja ciezka reke gdy chodzi o biblioteki,
ktore im podlegaja....

[Gość: jaija]

Straciłam "Tristana i Izoldę". Niby nic, bo w sumie w każdej księgarni kupię i
niedrogo, ale niesmak pozostał. Sama zresztą powiedziałam dziewczynie, że po
książkę przyjdę w ten i ten dzień, o tej i o tej, zgodziła się. Telewizor grał
(słyszałam pod drzwiami, nawet się nie krępowali i nie udawali, że nikogo w
domu nie ma), ale nikt mi, rzecz jasna, nie otworzył. Myślałam, że może ktoś
qpę robi:D i przyszłam za jakieś 15 minut. To samo. Spotkałam dziewuchę później
i głupa kleiła. Ale książki do dziś nie odzyskałam. Najbardziej jednak mnie
wqrza to, że jak komuś coś pożyczę, to osoba ta, nie pytając MNIE,
właścicielki, o zdanie, puszcza ją dalej w obieg . WRRRRRRRR.
Ale koleżanka nie mogła się doprosić o jedną książkę u jednego kolesia (pewnie
już komuś innemu pożyczył), miała zaś jego, której brakowało jej do kompletu z
inną. Nie muszę mówić, że wreszcie w ten sposób komplecik ma:)

[caprice83]

Ja zwykłej literatury zazwyczaj nie pożyczam, gdyż nie chcę żeby ktoś zniszczył
mi książkę, a wiem że niestety często, nawet nieumyślnie się tak dzieje.

Póżyczałam za to do pewnego czasu podręczniki. Do czasu gdy jedenej mi nie
zwrócono w ogóle i ta osoba wypiera się że jej książke pożyczyłam, a drugą
zwrócono mi popisaną, wygladającą jakby nie wiadomo ile miała lat. Ja szanuję
swoje książki, nawet podręczniki i nie podkreslam w nich nic, staram się je
czytac przy biurku a nie zginac i nie podoba mi sie gdy ktoś w opłakanym stanie
zwraca mi książki. Poza tym skoro oszczędził na kupnie tej książki to należało
by się jakieś podziekowanie, typu zaproszenie na kawę czy jakiś kwiatek, a tu
nic.

[Gość: Pop]

Dobry zwyczaj nie pozyczaj-ja się tego trzymam.Zresztą sama nie lubie pożyczać
od kogoś książek bo boję się że się pobrudzą,coś się na nie wyleje itp.Książki
pożyczam i oddaję wyłącznie bibliotekom.

[Gość: Opty]

Lubię pożyczać książki ale tylko sprawdzonym osobom. Jak wielu innych też mam
przykre doswiadczenia. Niektóre tytuły nieoddanych książek pamiętam już xx lat.
Każda strata boli, bo lubię gdy przyjaciele są ze mną. A za takich uważam moje
książki. Kiedy pożyczam k. od kogoś staram się oddać w nienaruszonym stanie.
Pozdr.

[Gość: jenotka]

Pożyczam kilku sprawdzonym osobom, zawsze notuję, co pożyczam. Ale i tak
zdarzają się wpadki. Przykład 1:
koleżanka z pracy, wreszcie stanowczo przynaglona przywozi mi do domu torbe z
książkami (z 10-12 tomów pożyczanych sukcesywnie) i okropnie się obraża
2. Koleżanka słynąca w liceum z nieoddawania książek spotyka mnie po kilkunastu
latach od matury, odwiedza mnie w domu, namawia do pożyczenia książki i
oczywiście nie oddaje ("nie pamięta, czy pożyczyła, ale jeśli tak, to
oczywiście oddała"). Moje frajerstwo, przyznaję.
3. Inna koleżanka, siedząca w domu z dziećmi, prosi o pożyczenie czegoś
ciekawego. Pożyczam wspomnienia Moniki Żeromskiej - piierwszy z 5 tomów. Po
paru miesiącach ponagleń dowiaduję się,że - dzieci podarły. Zero skruchy. Sama
wyszukuję brakujący tom w magazynie wydawnictwa i sama za niego płacę.

[Gość: maga]

Nie jestem pedantką i nie zapisuję komu, co pożyczyłam. Pół biedy, jeśli
książka wraca zniszczona, ważne, że nadaje się jeszcze do ponownego
przeczytania. Najgorsza jest bezpowrotna utrata, bo nie stać mnie na ponowne
dokupienie, mieszkam poza miastem i nie mam czasu chodzić po antykwariatach w
poszukiwaniu dawno wydanych pozycji. A są książki, do których się wraca, albo
chce się je pożyczyć innym, nowym znajomym, żeby móc sobie potem o nich
podyskutowac. Mam też dorastajacą córkę, którą chciałabym zapoznać już niedługo
z moimi fascynacjami literackimi, a bez tych straconych książek może to się
okazać niemożliwe. Pozyczylam np. bliskim znajomym Opowiastki do pociagu Borisa
Viana, a po dlugim czasie oni sie wyparli i po moich ponagleniach oddali mi
Pociag do opowiastek, tak, ze teraz ma dwa takie same tomiki, a Opowiastek
wcale, a sa nie do odkupienia.
Najbardziej brakuje mi Opowiadan Cortazara, bo bardzo lubie do nich wracac, a
zupelnie nie pamietam, komu je pozyczylam, buuuuu.