"DZIAD I BABA" KRASZEWSKIEGO

[Gość: Virginia]

Czy ktoś orientuje się, gdzie (w internecie) mogę znaleźć w całości wiersz
J.I.Kraszewskiego "Dziad i baba" (ten zaczynający się od słów: "Był sobie dziad
i baba, bardzo starzy oboje...").
A jeśli ktoś go np. ma w swoich komputerowych zasobach lub zna na pamięć i
mógłby go tutaj zamieścić, to byłabym naprawdę bardzo, bardzo wdzięczna. :)

Pozdrawiam, V.

[Gość: Virginia]

Nikt tego nie zna???

[Gość: kubu]

ja znam
ale fragmentarycznie
i to poprzez BIG ZBIG SHOW

:-/

Do Kubu

[Gość: Virginia]

Ja też tylko wyrywkowo. :(

A dużo jest tego, co pamiętasz?
Tonący brzytwy się chwyta...

[Gość: kubu]

byli sobie dziad i baba
bardzo starzy oboje
ona kaszląca, słaba
a on zgięty we dwoje

(potem długo nic)

Śmierć jestem, zgon przynoszę

(no i to wszystko)

:-/

jeżeli możesz poczekać do jutro
a nie masz dostępu do żadnej biblioteki to Ci to spiszę w mojej uniwersyteckiej
:-)

[Gość: Virginia]

No, to ja pamiętam trochę więcej - ze trzy wersy początkowe...

Naprawdę? Mógłbyś spisać? Dziękuję...
:) - płomienny uśmiech

Też myślałam o tym, żeby poszukać tego nieszczęsnego Kraszewskiego w BUWie, ale
już po sesji, a ostatnio jakoś mi nie było po drodze...
Więc byłabym baaardzo wdzięczna. :)

V.

[Gość: mkw]

Mieli chatke malenka
Taka stara jak oni,
Jedno miala okienko
I jeden byl wchod do niej.
Zyli bardzo szczesliwie
i spokojnie jak w niebie,
czemu ja sie nie dziwie,
bo przywykli do siebie.
Tylko smutno im bylo
Ze umierac musieli,
Ze sie kiedys mogila
Dlugie zycie rozdzieli.
I modlili sie szczerze,
Aby Bozym rozkazem
Kiedy smierc ich zabierze
To zabrala ich razem.
Razem! To byc nie moze,
Ktos choc chwile wprzod skona!
Byle nie ty, nieboze!
Byle tylko nie ona!
Wprzod umre - wola baba
Jestem starsza od ciebie
Co chwila bardziej slaba
Zaplaczesz na pogrzebie.
Ja wprzody, moja mila
Ja kaszle bez ustanku
I zimna mnie mogila
Przykryje lada ranku
Mnie wprzody! Mnie, kochanie!
Mnie, mowie! Doscze tego
Dla ciebie placz zostanie
A tobie nic, dlaczego?
I tak dalej i dalej
Jak zaczeli sie klocic
Tak sie z miejsca porwali
Chatke chcieli porzucic
Az do drzwi puk powoli
Kto tam? Otworzcie, prosze
Posluszna waszej woli smierc jestem, skon przynosze
Idz, babo, drzwi otworzyc
Ot to idz sam, jam slaba
Ja sie pojde polozyc
Odpowiedziala baba
Fi, smierc na slocie stoi
i czeka tam, nieboga
Idz otworz z laski swojej
Ty otwórz moja droga
Baba za piecem z cicha
Kryjowki sobie szuka
Dziad pod lawe sie wpycha
A smierc stoi i puka.
I bylaby lat dwiescie
Pod drzwiami tam stala
Lecz znudzona, nareszcie
Kominem wlezc musiala

Dziękuję.

[Gość: Virginia]

Dziękuję za pomoc, mkw. :)

[Gość: mkw]

nie ma sprawy :)))

Tak z ciekawosci: po co Ci ten wierszyk? W jakiejs konkretnej sprawie?

[Gość: Virginia]

Cóż... Na wspominki mi się po prostu wzięło... :)
Dziadek opowiadał mi w zamierzchłym dzieciństwie na dobranoc 'makabryczne'
bajeczki, które dopiero po latach rozszyfrowałam jako "Dziada i babę" właśnie
(ta akurat z tych mniej makabrycznych, a bardziej humorystycznych, ale jak się
ma zaledwie kilka latek, to wszystko, co o duchach i śmierci, jest
straszne), "Świteziankę", "Lilie", "Powrót taty", "Świteź" itp.
Ale o ile do ballad Mickiewicza mam dostęp, więc nie ma problemu, jeśli mnie
nagle weźmie na wspominki (bo dziadek znał je wszystkie na pamięć i prezentował
w całości), to z sięgnięciem do Kraszewskiego jest trochę gorzej.

Byłam tylko bardzo zdziwiona, że nigdzie w internecie nie mogłam tego znaleźć...