Kontrowersyjny autor

[Gość: daria13]

Idąc po najmniejszej linii oporu, chciałabym zaproponować dyskusję na temat
kontrowersyjnych pisarzy lub pisarek, przy czym bardziej interesowałyby mnie
kontrowersje wśród odbiorców, a nie na linii odbiorca/krytyka.Mile widziane
uwagi i opinie na temat pisarzy współczesnych, acz ktoś może się też pokusić
o jakiś rys historyczny, na przykład pod tytułem: pisarz wyprzedzający swoją
epokę, przeklęty przez jemu współczesnych, kochany przez następne pokolenia,
kontrowersje rodzące się wśród czytelników książek tzw. popularnych,
zaczytywanych z uwielbieniem przez przeciętnego czytelnika, a pogardzane
przez czytelników o bardziej wyśrubowanych oczekiwaniach, czy książki
kontrowersyjne w treści, zbyt na przykład dosadne, które bywają przez
niektórych niezrozumiałe i odrzucane.
Myślę, że sporo jest takich przykładów, często nadal żywo dyskutowanych.

Pozdrawiam wiosennie:)

[chihiro2]

Za kontorwersyjnego autora uwazam Kosinskiego. Malo co mnie oburza czy szokuje,
wiele przeczytalam, ale na ksiazke o takiej tresci i tak napisanej
jak "Malowany ptak" chyba juz nigdy nie natrafie. Wcale zreszta nie mam
ochoty...

[lalka_01]

to chyba nic nowego, ze autor ze swoich, hm, obsesji i zamilowan "robi"
ksiazke. Jesli trafi na cztelnikow o podobnym guscie wszystko ma szanse sie
powiesc. U Kosinskiego obrzydliwe bylo jedynie klamstwo, jakiego sie dopuscil
chcac "Malowanego ptaka" przepchnac.

[chihiro2]

Masz na mysli klamstwo, ze to autobiograficzne historie? (nie jestem pewna czy
o to chodzi)

[lalka_01]

o to. Po pierwsze, to jasne, wielu uwierzylo, ze take rzeczy byly w Polsce na
porzadku dziennym.
Po drugie...hm. Taki np. markiz de Sade (za ktorym tez nie przepadam) nie
zaslanial raczka oczu mowiac - fuj, obrzydliwosc co ja tu wypisuje - ale ja to
wszystko przezylem.

[daria13]

To bardzo dobry przykład, bo moda na Kosińskiego dawno minęła i byłoby fajnie
nieco go sobie odświeżyć.
Ja czytałam Malowanego ptaka i pozostałe książki Kosińskiego bardzo dawno temu,
kiedy byłam młoda i takie klimaty w literaturze niezmiernie mnie pociągały.
Malowany ptak wywarł wtedy na mnie ogromne wrażenie, a w tym wieku człowiek
lubi być w ten sposób pobudzany, szokowany, przynajmniej tak było w moim
przypadku. Zupełnie nie wiem jak odebrałabym tę pozycję dzisiaj.
Jestem ciekawa ile osób czyta Kosińskiego dziś. Ile młodych osób w ogóle o nim
słyszało.
Pozdrowienia:)

[chihiro2]

Trudno generalizowac piszac "mlodzi ludzie". Kiedys tez nie wszyscy mlodzi
siegali po te ksiazke, zawsze jest podzial na, dajmy na to : "czytajacych"
i "nieczytajacych". Chodzi ci o te pierwsza grupe? Wydaje mi sie, ze wsrod tych
osob nazwisko Kosinskiego zna kazdy, natomiast mniej osob siega po jego
ksiazki. A tak z ciekawosci: na jakich pisarzy (wielkich, nie
piszacych "czytadla") jest dzis moda?

[blue_ice1]

chihiro2 napisała:

> Za kontorwersyjnego autora uwazam Kosinskiego. Malo co mnie oburza czy
szokuje,
>
> wiele przeczytalam, ale na ksiazke o takiej tresci i tak napisanej
> jak "Malowany ptak" chyba juz nigdy nie natrafie. Wcale zreszta nie mam
> ochoty...-
Dla mnie tez - KOSINSKI ABSOLUTNIE....

[kate22]

Anais Nin i Henry Miller

[chihiro2]

Hmm... No wlasnie - ja Anais Nin nigdy nie nazwalabym kontrowersyjna. Bardzo
cenie jej literature, zwlaszcza opowiadania erotyczne - bardzo wysmakowane,
dobrze napisane (ew. przetlumaczone, bo czytalam w tlumaczeniu).

Eech... kontrowersyjni są raczej czytelnicy:)

[a.adas]

a wielcy (i nie tylko wielcy) pisarze, nawet z ogromnym bagażem samouwielbienia,
zawsze znajdą kolejną ofiarę...

[chihiro2]

Chyba masz racje. W koncu kazdy postrzega inaczej i nie ma obiektywnej wartosci
dziela sztuki, sztuka odbija sie w odbiorcy. Ale wlasnie o to chodzilo autorce
postu, zgadza sie?

[sutekh1]

masłowska została ukontrowersyjniona jak pokazał ją pegaz i wysokie obcasy co
wpłynęło na odbiór książki że z nastolatki robi się nastosensacje literatury.
wiele osób napisało ze przeczytało książkę i uznali ją zawiadomoco bo musieli
dać upust swojej zawiści--polski synrom sąsiada--a najłatwiej uderza się w twór
medialny który ma jednak prawdziwy odpowiednik.

[daria13]

chihiro2 napisała:

> Chyba masz racje. W koncu kazdy postrzega inaczej i nie ma obiektywnej
wartosci
>
> dziela sztuki, sztuka odbija sie w odbiorcy. Ale wlasnie o to chodzilo
autorce
> postu, zgadza sie?

Rzeczywiscie głównie o to mi chodziło. Przyjmując teorię, że każdy czytelnik ma
inny odbiór dzieła literackiego, każdy autor jest w pewnym stopniu
kontowersyjny, z tym że ja uważam, że niektórzy są z założenia bardziej, a
nawet wyjątkowo kontrowersyjni i takich chciałabym wyłuskać wsród tego forum. Z
tym, że musielibyśmy zastanowić się, czy chcemy rozmawiać tylko o pisarzach
uznanych za dobrych (umownie), czy będziemy rozważali literaturę jak całość i
wtedy zastanowimy się po raz n-ty, dlaczego skądinąd niegłupie i oczytane osoby
dały się tak totalnie zauroczyć prozą Wiśniewskiego (mam w swoim otoczeniu
kilka takich osób). Proszę z góry o wybaczenie osoby, które są wielbicielami
W., ale to taki dość rezprezentatywny przykład.
Nie chodzi mi o rozmowę na temat mód czytelniczych, ale pisarzy wzbudzających
najwięcej emocji. Dla mnie najlepszymi przykładami z ostatniego roku na
przykład są Masłowska i Jelinek (obie kobiety, jak fajnie:), ale wolałabym też
podyskutować o przykładach z nieco innych epok .
Pozdrowienia:)

[a.adas]

Może zastanowimy sią nad klasyfikacją kontrowersji?:)
Podrzucę kilka, ok? nie do końca serio, chyba nie...

1 najpowszechniejszy i najbardziej pikantny: łamanie barier
seksualno-obyczajowych, jak daleko jeszcze można się posunąć na tej drodze?, by
znudzony zachwycony krytyk literacki mógł zakrzyknąć: pornografia!! Co krzyczą
czytelnicy?:)

2 szczególnie popularny w krajach reżimowych, czasem na koszt państwa:)- krytyka
społeczna w myśl zasady: "jeśli jest tak dobrze, to dlaczego jest tak źle?":)
Słowa klucze: dysydent (i decydent), cenzura, bieda, prostytucja, nierównosć
seks (to chyba zawsze)...

3 nie tak często spotykana, ale nigdy nie akceptowana, w żadnym układzie
politycznym: rozliczenie sie z narodowymi mitami i historią

4 kontrowersja rynkowa - tzw. opiniotwórcze media twierdzą: geniusz, bóg, talent
stulecia (znacznie rzadziej: chłam, do niczego), a szary czytelnik nie do końca
wie o co chodzi, lecz koniecznie musi się ustosunkować... najczęściej spotykana
kontrowersja na F. Książki

5 najbardziej osobista kategoria: gusta i gusciki np. nie czytam niczego, co
jest polecane!!!:)

6 i bardzo delikatna, niemal nieuchwytna, lekko snobistyczna - to co
zagraniczne, z definicji jest lepsze

wokół tego tematu i mimo wszystko nadal aktualnie, acz z pisarskiego punktu
widzenia:
Dubravka Ugresic "Forsowanie poweści - rzeki"

[daria13]

a.adas napisał:

> Może zastanowimy sią nad klasyfikacją kontrowersji?:)
> Podrzucę kilka, ok? nie do końca serio, chyba nie...

Świetna klasyfikacja! Moglibyśmy teraz idąc tym kluczem zacząć przypisywać
poszczególnych pisarzy konkretnej katergorii, ale tego za wszelką cenę
chciałabym uniknąć, bo zrobi się kolejna wyliczanka: kategoria - autor, brrrr.
Wolałabym wymianę opinii o autorach, własne przemyślenia i wtedy najwyżej można
byłoby się pokusić o prześledzenie przyczyn kontrowersji, a więc o ich
klasyfikację.
Dzięki za usystematyzowanie:)
Pozdrawiam:)
Ps. Krótki konkurs na synonim słowa :KONTROWERSYJNY, bo ja już myślami jestem
daleko od pracy i wyiłku umysłowego. Przede mną cztery wolne dni!!!!!

[a.adas]

Definicja słowa "kontrowersyjny" z pewnością będzie kontrowersyjna:)

[Gość: daria13]

Wymyśliłam! Dyskusyjny. Nawet łatwiej się pisze, ale nie ma już takiego ciężaru
gatunkowego i nie budzi już tylu kontrowersji:)

[Gość: Zdanka]

No przykro mi...zdaje się, ze ostatnim kontrowersyjnym twórcą był dla mnie
Leautreamont...ale zastanowię się jeszce przy jakim pisarzu czułam sie
zażenowana, bo to dla mnie synonim;)

[Gość: Hubi]

Celine, i to abstrahujac od jego (rzekomych) pogladow antysemickich...
Celine wielkim pisarzem byl...ale nie dla mnie :(

[chihiro2]

Uwazam takze, ze Hemingway jest dosc kontrowersyjny - poza "Komu bije dzwon" i
jego opowiadaniami nic do mnie nie przemawia, nic nie pozostalo mi w pamieci z
jego ksiazek, a przeczytalam co najmniej 10. Nie sadze, zebym czytala
nieuwaznie badz bezrefleksyjnie, nie w tym rzecz. Ale dla mnie to autor,
ktorego sie czyta, odklada na polke i nie wraca wiecej do niego myslami. Jakos
tak nie ma za wiele w tych jego ksiazkach... I zdaje sobie sprawe, ze moj
poglad moze byc cokolwiek kontrowersyjny...

[Gość: Karolcia]

Za kontrowersyjnego pisarza mozna uznac Tomasza Piatka gl. Jego pierwsza
ksiazke "Heroina", wokol ktorej bylo swego czasu sporo zamieszania;ze nie
bierze on odpowiedzialnosci za tych wszystkich "mlodych ludzi", ktorzy
po "Heroine" siegna, bo opisuje, ze ten narkotyk daje wolnosc, ze zazyciu jest
pieknie,ze w pewnym sensie namawia do siegania po heroine pokazujac tyle
dobrych stron jej zazywania itp. Wiekszosc pisarzy, ktorzy pokazuja cos takim,
jakie naprawde jest, uznawana jest za kontrowersyjnych. Ale nie tylko.
Za dosc kontrowersyjna ksiazke uwazam tez "29.99" Frederica Beigbedegera,
pokazuje swiatek ludzi reklamy, to bagno, w ktorym tkwia,wciaz probujac,a nie
mogac sie z niego wydostac, bo żądza pieniadza jest tak wielka...

[daria13]

Mam jeszcze jedną refleksję na temat kontrowersyjnego czytelnika. Zawsze
zastanawia mne,na czym polega kontrowersyjność odbioru takich pisarzy jak na
przykład Marquez czy Bułhakow; czy chodzi tu o niezrozumienie czy raczej o chęć
bycia oryginalnym. To drugie wydaje mi sie szczególnie zabawne. Już chyba wolę
osoby kreujące się na znawców literatury nawet z elementami snobizmu niż osoby
wyrzekające na autorów uznanych nie przez krytykę, ale jednakże przez ogromne
rzesze czytelników. Naprawdę ogromne. Pół biedy, gdy są to osoby bardzo młode,
bo jest szansa, że za kilka lat sięgną i pokochają. Ja sama w wieku lat bodajże
szesnastu kompletnie nie mogłam przekonać się do Cortazara, a wystarczyło
poczekać trzy, cztery lata, by stał się moim idolem, numerem jeden i do tej
pory plasuje się chyba,powiedzmy,w pierwszej dziesiątce, a może nawet piątce:)))
Ale być może się mylę.
Pozdrawiam:)

[beatanu]

Podziwiam Cię, że przeczytałaś aż 10 książek Hemingwaya mimo, że podobały Ci
się mniej niż średnio:) Pod koniec liceum chyba zaczęłam "Komu bije dzwon"
i... nigdy nie skończyłam. Nie porwało mnie w tej książce nic i nigdy już do
pana H. nie wróciłam. Pozostaje dla mnie "wielkim pisarzem którym zachwycać się
powinno" no ale mnie nie zachwyca i nic na to nie poradzę. I nie obiecuję, że
kiedyś tam jeszcze podejmę jakąś próbę, bo akurat teraz mam inne priorytety i
na pana H. szkoda mi czasu. I w tym sensie rozumiem Twoje obawy na
temat "cokolwiek kontrowersyjnego poglądu". Ale cieszę się, że nie jestem
sama;) pozdrowienia!

[beatanu]

Gwoli wyjaśnienia: zamierzałam skomentować post chihiro02 ale wyszło jakoś
inaczej...

[chihiro2]

Nie ma sprawy - to w imieniu wszystkich, bo nikogo na pewno maly "balaganik"
nie zirytuje :)
Wiesz, przeczytalam tyle ksiazek Hemingway'a, bo wyznawalam poglad (w pewnym
sensie jestem mu wierna, lecz nie tak dogmatycznie), ze aby poznac autora i moc
wyrobic sobie o nim zdanie, powinno sie przeczytac cala jego tworczosc. zawsze
mozna trafic na kiepska ksiazke, taki "niewypal" w bibliografii i nie warto sie
zniechecac do calego dorobku. I obraz Hemingway'a, jaki mi sie wylania po tych
wszystkich lekturach jest jako pisarza niezwykle spojnego, ktory swietnie laczy
zycie prywatne i literature i u ktorego nie nalezy dopatrywac sie zadnych
niespodzianek ("Pisarz niezaskakujacy").
Pamietam, jak kiedys bylam z rodzicami i siostra na Dominikanie i w stolicy,
Santo Domingo, pokazywano nam bar, do ktorego lubil przychodzic Hemingway i
musze przyznac, ze zrobilo to na mnie jakies wrazenie (ale mialam tylko
16latek...).

[daria13]

> Wiesz, przeczytalam tyle ksiazek Hemingway'a, bo wyznawalam poglad (w pewnym
> sensie jestem mu wierna, lecz nie tak dogmatycznie), ze aby poznac autora i
moc
>
> wyrobic sobie o nim zdanie, powinno sie przeczytac cala jego tworczosc.
zawsze
> mozna trafic na kiepska ksiazke, taki "niewypal" w bibliografii i nie warto
sie
>
> zniechecac do calego dorobku.

Twoją postawę nazwałabym heroiczną! Jestem pod wrażeniem! Spróbowałam sobie
wyobrazić, jak po przeczytaniu Samotności w sieci (przeczytałam, a co, bo
koleżanki opowiadały jak płakały, a ja też chciałam się wzruszyć;)staram się
dać Wiśniewskiemu jeszcze szansę i brnę dalej w te jego niezwykłe wywody. Uff,
nie to byłoby z pewnością ponad moje siły;)
Zgadzam się z Tobą o tyle, że nie jest możliwe, żeby pisarz pisał wyłącznie
same arcydzieła, mogą mu się zdażyć gnioty i wtedy szkoda byłoby się zrazić do
autora, jeśli się miało pecha trafic na tenże gniot. Ale wtedy spróbowałabym co
najwyżej jeszcze jeden raz, a nie kolejne 9. Jesteś dzielna!
Co do Hemingway'a, to nie jesteście takie znowu odosobnione. Ja przeczytałam
dawno temu Pożegnanie z bronią i odrzuciło mnie tak daleko, że do tej pory nic
więcej nie przeczytalam, ale ostatnio osoba, na której zdaniu polegam:)
poleciła mi Ruchome Swięto i generalnie namawiała mnie, żebym dała H. jeszcze
szansę i mam taki zamiar. Zobaczymy:)
Tymczasem:)

[Gość: colin]

co do Wiśniewskiego. Przeczytałam. Wybiórczo. Nie wiem czy watro bylo poswięcac
tyle czasu. Kontrowersyjny to on nie jest.

[aglu]

Pierwsze wpadły mi w ręce opowiadania Wiśniewskiego i były niezłe, natomiast
jego dwie powieści...:-( A tak ładnie się zaczynały...

[beatanu]

> Wiesz, przeczytalam tyle ksiazek Hemingway'a, bo wyznawalam poglad (w pewnym
> sensie jestem mu wierna, lecz nie tak dogmatycznie), ze aby poznac autora i
moc
>
> wyrobic sobie o nim zdanie, powinno sie przeczytac cala jego tworczosc.
zawsze
> mozna trafic na kiepska ksiazke, taki "niewypal" w bibliografii i nie warto
sie
>
> zniechecac do calego dorobku.
Zgadzam się z Tobą! I znów podziwiam za wytrwałość i konsekwencję. Naprawdę -
takie postawy jak Twoja szalenie mi imponują! Wiem, że nie powinnam się
wypowiadać generalnie na temat CAŁEJ twórczości kogokolwiek, na podstawie
zaledwie jednej (a i to nie do końca przeczytanej...) książki. Ale czas ucieka,
życie mam tylko jedno... Koniec banałów. Obiecuję:) Czytam to, co mnie w jakiś
sposób wciąga, zachwyca, intryguje, irytuje... Resztę odkładam. Coś
niewątpliwie tracę. Ale mam poczucie wolności wyboru i dobrze mi z tym. Pozdr:)

[chihiro2]

Dobra, nastepny autor: Jerome David Salinger. Dal mnie samej jest on
kontrowersyjny. Przeczytalam najpierw, w pierwszej klasie liceum "Buszujacego w
zbozu" (lektura), podobal mi sie. Siegnelam po "Opowiadania", rewelacja!!!
Zmuszaja do refleksji, zastanawiaja do ostatniej linijki... Potem w ramach
mojego "pogladu", o ktorym pisalam wczesniej, siegnelam po inne dziela (a wiele
ich nie ma). I tu - niespodzianka nie z tej ziemi: "Wyzej zawiescie strop,
ciesle", "Seymour: Introdukcja" i "Fanny i Zooey" przeczytalam, ale nie zostalo
mi nic, nawet nie pamietam, o czym to wszystko jest. Ktos moglby mi dac po sto
cytatow z kazdej ksiazki, a nie poznalabym, ze je czytalam. Az sie wstydze. I
chyba wezme sie za nie ponownie, bo zaczynam wierzyc, ze jakies zacmienie mnie
ogarnelo w trakcie czytania...
Tyle ze moj poglad nie jest taki odosobniony. Czytalam kiedys slowa jakiegos
krytyka, ktory stwierdzil, ze wolalby, zeby salinger umarl, niz napisal jeszcze
jedno dzielo. I podobno amerykanscy krytycy modla sie, zeby juz nic nie
napisal... (no to juz jest przykre, nie sadzicie?)

[monikate]

Zbigniew Nienacki, kategoria 1. Książki "Uwodziciel" i "Raz w roku w
Skiroławkach". Zjechany przez krytykę (grafoman, erotoman, itd.), uwielbiany
przez czytelników.

[iwka_j]

mam odpowiedni cytat: :-)))))

"Jestem pisarzem kontrowersyjnym, obscenicznym, ciągle atakowanym za swoją
otwartość, za to, że nie piszę ku pokrzepieniu serc, że nie uprawiam twórczości
tzw. obywatelskiej, nie poruszam problematyki społecznej, ale zająłem się
człowiekiem, jego kosmosem wewnętrznym, jego najintymniejszymi sprawami.
Uważam, że wszystko do końca i śmiało trzeba powiedzieć o człowieku".


(Zbigniew Nienacki, "Ludzki kosmos", "Warmia i Mazury

[Gość: Zdanka]

Choroba, to pisła tak kontrowersyjnie, że mało nie
zasnęłam...Do "Skiroławek..' podchodziłam 4 razy w różnych konfiguracjach -
metodycznie, wyrywkowo, sensacyjnie i erotycznie...

Metodycznie- po pierwszym tomie miałam dość...Miałam tak dość, że od razu
wzięłam się za "Pana Samochodzika..", który nie miał zadęć do prozy epicko-
dydaktyczno-erotycznej na raz,a jedynie pozwalał się człowiekowi swietnie
bawic, jak PRL-owski kryminał.

Wyrywkowo - od fragmentu do fragmentu, żadna przyjemność, porzucone

Sensacyjnie - czyli wątkiem tej tajemnicy, która wlecze się przez całą
książkę...Szło mi nieżle, ale musiałam sie sporo nakartkować i znów od
tej"sensacji" zaczełam czytać "Pana Samochodzika i Templariuszy...", bo
wszystko się tam tak nie rozłaziło po kosciach w kretyńskich opisach polowań,
zim,kolacji, kolejnych wariantow seksu z kolejną babą i tak w kółko..

Erotycznie - no fajnie, ale własciwie co to za erotyka, która nie podnieca , bo
mnie jakoś nie rusza przaśne "Daj ać ja zaoram twą glebę przyrodzeniem
chłopskim "...po raz 145 z inną babką wsiową bądź miastową też wysoce wsiową w
mentalności erotyczno- myślowej...

Skiroławki są dla mnie grafomanią najgorszego gatunku , bo nudną...Generalnie
przeczytałam, choć ani razu całych, bo nie dałabym rady, chyba z kulą u nogi...

[Gość: colin]

Ha!!!!! racja!! zapomniałam o nim.

[Gość: libi]

Sądząc po liczbie wpisów na forum, do najbardziej "kontrowersyjnych" pisarzy
należy zaliczyć D. Browna, P. Coelho i J. L. Wiśniewskiego. Są w czołówce
autorów wzbudzających ogromne emocje i prowokujących skrajne komentarze.

[agmusz]

Dla mnie Łysiak- jedni go kochają inni nienawidzą:)

Gdyby Rasiak został pisarzem, to byłby

[Gość: Kibol]

bardzo kontrowersyjny. Myślę, że jako pisarz byłby o wiele bardziej
kontrowersyjny niż jako piłkarz, chociaż ostatnio i tutaj poczynił wielkie
postępy w kontrowersyjności.

[kraciak]

Zajrzałam do innego wątku i już wiem, co - Nabokov, za Lolitę:-)
Parę osób twierdzi, że blisko jej do pornografii. Może te, których coś w tym
dziele podnieca :-D Jednak kontrowersje są.
Dałabym tu też Sienkiewicza - przez jednych wielbiony, przez innych
nienawidzony, ja się skłaniam ku tym drugim ;-). Podobnie z paroma innymi
klasykami.

[a.adas]

ale za to ile pseudonimów literackich
dwa wcielenia
jedno brytyjskie drugie polskie
w końcu sk...syn którego kochamy nienawidzieć:)

[Gość: gosc portalu]

fajny temat, ale pytanie chyba zle zadane.
Kontrowersyjny autor to taki ktory niektorym sie podoba a innym nie.
W tym sensie prawie wszyscy sa kontrowersyjni bo nikt nie jest w stanie podobac
sie kazdemu. Prawie, bo z pewnoscia znajdzie sie ktos kto pisze tak zle ze nie
podoba sie nikomu ;)

[Gość: Nu!]

Zdecydowanie Jan Drzeżdżon.

Już długo czekam na wypowiedź kogoś, kto jest fanem
pisarstwa, przez jednych uznanego za skandal (Lem), przez innych
za równe co najmniej Borgesowi.

A napisał trochę, i książki czekaja na recenzję :D

www.biblionetka.pl/ka.asp?id=1815

[Gość: Literanna]

Celine, Kosiński jak najbardziej...dla mnie jeszcze Nabokov za sam cytat:"
Niechaj będzie błogosławiona moja pierwsza czarująca miłość, dziewczynka w
sadzie nasze odkrywcze zabawy-i jej pięć rozcapierzonych palców ociekających
pełami niespodzianek" (Patrz na te arlekiny). No i niby nic, piekne zdanie, ale
że pierwszą czytałam "Lolitę" no to nie mogę przejsć nad tym do porządku
dziennego. Dodałabym jeszcze Philipa Rotha.
Okoniewska, bo już nie wiem czy to co napisała to literatura czy nie, no bo niby
że dziennik lesbijski, ale całkowicie pozbawiony charakteru dziennika. Hmmm, są
dwie ksiązki, których nie mogę zapomniec, a nigdy nie słyszałam żeby ktoś o nich
mówił. Są to "Masy kałowe" Ernesta Goretoofire (w rzeczywistości, Zdzisława
Domolewskiego), a także "Siostry" Federico Andahazi. Ciekawe czy ktoś wie o czym
mówię
literanna

[rsrh]

Dla mnie kontrowersyjni ze współczesnych są nasi nobliści Miłosz i Szymborska.
Krótko :

Miłosz bo uległ Heglowskiemu ukąszeniu i współpracował z okupantem tzn prlu
Szymborska bo wypisywała bzdury np o kwiatach od kosmitów na grobie Lenina
(Czewona Msza - Urbankowski)

[lalka_01]

to ew. Nobel dla nich moglby byc kontrowersyjny...
Grob byl Stalina, kwiaty mialy byc "z nieznanych jeszcze planet", ale jak
rozumiem, przywiezione przez ziemskich wielbicieli. Co w czasach powstania tego
wierszyka bynajmniej nie bylo niczym kontrowersyjnym :-).

No cóż! Jeśli za kryterium przyjmiemy także

[rsrh]

CZASY w których ten "wierszyk" Szymborskiej powstał - to dalsze dywagacje na
temat pisarzy kontrowersyjnych traca sens.
Pozdrawiam i żegnam !

Sprawdziłem-jednak o Leninie pisała Szymborska!!

[Gość: do lalki 01]

[redakcjak6]

Przede wszystkim należałoby się na początek zastanowić co oznacza współcześnie
pojęcie: kontrowersyjny?
Jeżeli mamy na myśli medialny szum, modę na pisarza, taką czy inną
koniunkturalną nagrodę, to jest to sztuczna kontrowersja, najwyżej aspirująca
do miana poprawności politycznej, chwilowego obezwładnienia umysłowego, w
którym ginie rzeczywista wartość i przekaz dzieła. Szokuję więc ten, kto
posunie się dalej, napisze bardziej obrazoburczą książkę, w trakcie wywiadu
opluje dziennikarza, na papierze opowie o swoich intymnych obsesjach
seksualnych itp.
Owa moda jest efemeryczna i tworzy się na zasadzie opozycji: im bardziej jedni
wychwalają, tym bardziej drudzy opluwają i odwrotnie. Jest to więc mechanizm
czysto psychologiczny lub socjologiczny charakterystyczny dla współczesnej
kultury.
A i tak powierzchowny skandalista zostaje szybko zapomniany, bo na jego miejsce
czeka stu takich.

Prawdziwa kontrowersja, której od dawna już chyba nie było, wyrasta poza
chwilowe trendy, gusty i medialny cyrk. Dotyka ona spraw najważniejszych,
uniwersalnych podważając status quo człowieka, jego system wartości. Ukazując
nowe perspektywy poznania i samopoznania, odsłaniając newralgiczne cechy epoki,
społeczeństwa czy narodu.
Taki autor nie szokuje dla taniej popularności, tylko żyje tym co pisze, jego
pisanie jest nieodłączne od jego życia.
Dla mnie owym literatem niepokornym był i pozostanie Witold Gombrowicz.
Utwierdziły mnie w tym przekonaniu zeszłoroczne obchody jego roku w Polsce.
Widać było, że naród, a nawet elity z genialnych przemyśleń autora Kosmosu nie
wyciągnęły żadnych wniosków, stawiając tylko kolejny pomnik. Uroczystości,
konferencje odbywały się z dala od ludzi, w getcie uniwersytetów, galerii,
muzeów, wśród kółek wzajemnej adoracji.
Znamienne, że centrum obchodów było w Lublinie, tak jakby pomysłodawcy roku
Gombrowicza bali się wywołać kontrowersje w stolicy. Być może wstydzili się
tego, jak ów pisarz nawet teraz długo po swojej śmierci obnaża ich
niedojrzałość, koniunkturalizm, tanie populistyczne chwyty na masie,
socjotechniki, obrażanie głupoty narodu głupotą swoich postulatów. Więc był im
na rękę jako pisarz europejskiej, światowej klasy którym mogli się pochwalić
jak Kopernikiem wchodząc do Unii. Równocześnie jednak bali się obosiecznego
miecza jego filozofii tutaj, w Polsce. Tyle, że polityka bogu świeczkę a diabłu
ogarek, w której przodujemy my Polacy, nie sprawdza się wobec Gombrowicza,
który był zawsze po stronie siebie, jednostki, a więc człowieka. Nie szedł na
ustępstwa wobec nikogo i był konsekwentny w swoim buncie.
Jesteśmy krajem bałwochwalców, którzy zachwycają się postaciami, wizerunkami
wieszczów, artystów, wielkich przywódców. Lubimy się nimi chwalić przed
światem, a zwłaszcza kochamy ich grzebać i płakać nad ich grobami, nie
potrafimy jednak przyswoić sobie ich myśli.
Rok 2005 przypieczętował ową tendencję na sposób jakże Gombrowiczowski.
Tymczasem WG był jednym z nielicznych, jeśli nie jedynym pisarzem którego
książki i filozofia mogłyby wydobyć Polaka z Polaka, żeby stał się sobą,
jednostką, indywidualnością, czyli prawdziwym Polakiem.

Ja jestem kontrowersyjnym autorem:

[Gość: Autor]

du..pa, du..pa, du..pa, du..pa itd.

I coś jeszcze powiem:

[Gość: Autor]

Niech się moderator nie waży skasować powyższego wpisu! Mój twórczy geniusz nie
znosi cenzury!!!

[Gość: MD]

ja bardzo prosze o jedno,poniewaz mam "uczulenie"
PO LINII NAJMNIEJSZEGO OPORU
nie ma "najmniejszej linii oporu.
Przepraszam,prosze nie miec za zle:-)

[Gość: daria13]

Dzięki za zwrócenie uwagi - mea culpa. Czasami w pośpiechu zdarzają mi się
takie kwiatki, na przyszłości będę bardziej czujna:)
Pozdrawiam

[tomb_raider]

Wiem, że częściowo będę się powtarzać, z tego co widziałam w poprzednich
postach, ale: *Gombrowicz- uważam go za twórcę genialnego, ale spotkałam sie w
gronie rówieśniczym z dość powszechnym niezrozumieniem Gombrowicza i nieufności
wobec jego książek. *Masłowska- "Wojna..." nie była zła, ale nie była AŻ tak
przełomowa i AŻ tak nowatorska... myślę, że moda na Masłowską najbardziej
zaszkodziła jej (ew.) następnej książce (a może coś już wydała?) *Nabokov
i "Lolita"- największe oburzenie wzbudza ta książka w tych, którzy tylko o niej
słyszeli... albo szukali sensacji i nie znaleźli. *Dzieci z Dworca Zoo- chyba
nikt nie podziela mojego zdania, ale dla mnie ta książka mimo całej brutalności
i szczerości opisu zachęca do sięgnięcia po narkotyki. Mnie zachęciła ;)
*Przerwa - Tetmajer- blisko czołówki w kategorii kontrowersyjni poeci- przez
wielu uznawany za kiczowatego i mało zdolnego. *Słowacki- nikogo nie zachwyca,
wciąż w cieniu Mickiewicza... choć teraz to już chyba nie rozpala niczyjej
wyobraźni...

[kraciak]

Masłowska właśnie wydała powieść pt. Paw.
Dziwię się przedmówcy, że po książce "My, dzieci z Dworca ZOO" miał odwagę
sięgnąc po narkotyki. Warto było? :-/

[asanti]

niewatpliwie kontrowersyjnym autorem jest Jean Genet
Jego Dziennik złodzieja czy Matka Boska kwietna mogą uderzyc mocno w
czytelnika.....

[tomb_raider]

odpowiadam- warto było; nie wpadłam w narkomanię, przeżyłam burzliwy okres prób
prawie wyłącznie z miekkimi narkotykami, od września jestem czysta...
pozdrawiam

[Gość: Bessa~Lala]

co tez gazetka wyborcza i jej forumowicze moga wiedziec o prawdziwych
kontrowersjach? czytajcie mariusza sieniewicza - jest idealnie nijaki.
i nie pytajcie komu bije dzwonek - bije on wam...
:o)))

[aglu]

Pachnidło (Süskind Patrick)
Nie potrafię określić rodzaju literackiego :-(

[Gość: daria13]

aglu napisała:

> Pachnidło (Süskind Patrick)
> Nie potrafię określić rodzaju literackiego :-(

Czytadło, ale trzeba przyznać, że jak na czytadło właśnie, to naprawdę niezłe.
A tak swoją drogą, w czym pomaga uświadomienie sobie gatunku danej pozycji. Czy
jako melodramat podobałoby się bardziej niż na przykład jako horror?:)

[Gość: Kamat]

Andrzej Pilipiuk jest kontrowersyjnym autorem - dla jednych jest pisarzem, dla
innych zupełnie nie... Pisze literaturę popularną i to jest dla wielu
kontrowersja - popularna to jest literatura czy nie?
A dla mnie osobiście Masłowska czy Piątek nie są kontrowersyjni, bo o ile
jeszcze Piątek ma jaki taki talent (choć większą bezczelność), to Masłowska jest
po prostu jedną wielką pomyłką...

[aglu]

Muszę przyznać, że Masłowskiej nie czytałam ale bardzo rozczarowałam się
Pilchem. Zadufany bufon?

[sutekh1]

truman capote

"jestem alkoholikiem
jestem narkomanem
jestem...(i tu zapomniałem)
jestem geniuszem"
zob.: "ROZMOWY Z CAPOTE'M"

[chihiro2]

Te "i tu zapomnialem" to : Jestem homoseksualista. :)
Wlasnie wczoraj poczytalam to (wyrywkowo) po raz drugi. I bylam zaskoczona, bo
z pierwszej lektury, jakies 6 lat temu, wywnioskowalam (calkowicie blednie!!!),
ze Capote uwielbial Gore'a Vidala! Nie mam pojecia, czemu tak sobie
zakodowalam...
Ale wczoraj zauwazylam, jak bardzo Capote wplynal na kategorycznosc niektorych
moich pogladow... I mimo, ze ta ksiazka nie jest jakas bardzo dobra (Capote
stwierdzil, ze nie moze stac sie literatura, ale moze stac sie sztuka... (?)),
ale calego Capote'a darze wielkim sentymentem, zwlaszcza opowiadania.

[wiksadyba1]

Nie lubię się posługiwać słowem "kontrowersyjny", jeżeli chodzi o pisarzy, no
ale jeżeli miałbym coś obstawić, wymieniłbym 2 wybitnych pisarzy francuskich -
Louisa Ferdinanda Celine'a i Jeana Geneta - i życie i twórczość - chyba nie do
przebicia jeżeli chodzi o "kontrowersyjność":) Nie wspominam już o takich
francuskich klasykach jak Markiz de S. czy Lautremont. Z amerykańskich wysokie
noty dostałby oczywiście William Borroughs:)

[wiksadyba1]

Z literatury polskiej - mnie generalnie ta literatura, zwłaszcza współczesna,
ani ziębi ani grzeje - z kilkoma chlubnymi i kilkoma niechlubnymi wyjątkami. W
XX w. bardzo kontrowersyjny pozostaje dla mnie Witkacy (zwłaszcza jeżeli chodzi
o końcową ocenę jego literatury - prekursorski geniusz pomieszany z
grafomanią), to samo powiem o Przybyszewskim (ale tu proporcje talentu i
grafomanii wypadają niestety wyraźnie na niekorzyść:).

[kicior99]

Gretkowska? Ale o niej napisano juz prawie wszystko...