Aglaja Veteranyi

[kubissimo]

uprzejmie donosze, ze ukazala sie jej ostatnia ksiazka "Uprzątnięte morze,
wynajęte skarpety i pani Masło"
jutro prosto z pracy ruszam do ksiegarni :)

a narazie krociutka recenzja Nataszy Goerke:
"Po raz trzeci Aglaja Veteranyi zabiera nas do swojego królestwa, za granicę
smutku. Łzy są tam duże jak fryzury, a powietrze pulsuje śmiechem. I wszystko
jest dozwolone: ciotka i kura noszą to samo imię, na ścianie nieba wiszą
wypchane anioły, a Bóg dla uspokojenia robi sobie w głowie przeciąg.
Za granicą smutku najlepszą porą jest noc. W nocy stopy można wsunąć w niebo
i do rana patrzeć, jak ze słów wyrastają gwiazdy. Byle za głośno nie płakać,
bo obudzi się ściana".

[anna_livia]

Szczere mówiąc, ta pisarka jest dla mnie za smutna, bez dystatnsu, więc wręcz
ckliwie smutna. Przereklamowana przez Masłowską.

[kubissimo]

bez dystansu?
ckliwie smutna?

rozwiniesz ta mysl?

[anna_livia]

Napisałam to przde wszystkim na podstawie "dlaczego dziecko gotuje się w
mamałydze", gdyż moim zdaniem ta książka nastawiona jest głównie na wzruszenie,
wymuszenie łez u czytelnika. Nie prezentuje żadnych wyższych wartości
estetycznych. Jest wzruszająca - owszem, ale bez dystansu, którego nie ma u
Veteranyi wzruszenie jest wręcz wymuszane na czytelniku.

[Gość: bubu]

"Nie prezentuje żadnych wyższych wartości
estetycznych."
a jakie są według Ciebie "wyższe wartości estetyczne" ?
możesz podac przykład, bo nie rozumiem?

[kubissimo]

moze Grochola? :/
ok, ta ksiazka nie jest ladna, bo nie taka miala byc.
nie wydaje mi sie tez, ze miala byc nastawiona na wzruszenie. dla mnie to byla
proba wykrzyczenia tego, co autorke bolalo. proba pokazania jej widzenia swiata

Aglaja nie radzila sobie z wszechswiatem, zyciem i cala reszta (ze tak polece
Douglasem Adamsem).
nie zapominaj, ze popelnila samobojstwo
myslisz, ze to tez mialo byc nastawione na wzruszenie? :/

już

[perli]

mi się podoba! Tytuł okiej. No i niecierpliwe niebo w nogach.









Idem zapolować ! Dzięki:)

[Gość: libi]

Nareszcie! Już nie mogłam się doczekać. Bardzo intrygująca recenzja pani Goerke.

[kubissimo]

jak wszystko, co pisze Goerke :)