"Złoty pelikan" Stefana Chwina

[weatherwax]

Właśnie przeczytałam - w dwa dni.
Mądra książka. O tym co nas trzyma w pionie i jak niewiele potrzeba, żeby ten
pion zagubić. I co jest ważne.
I napisana ładną polszczyzną.

Czytał to ktoś? Podobało Wam się?

[Gość: Aga]

Kocham procę Chwina a Złoty dla mnie to błyskotliwe studium popadania w obłęd
na własne życzenie

[Gość: Tawananna*]

Bardzo, bardzo mi się podobało.

Dodam, że czytałam to, kiedy książka była nowością wydawniczą, a ja akurat
zdawałam na studia (przez tę książkę zarwałam zresztą noc przed egzaminem
wstępnym), z którego to powodu niektóre wątki oddziaływały na mnie silniej;)

Niesamowite było dla mnie właśnie to studium psychologiczne bohatera, poza tym
podobały mi się szczegółowo ukazane realia współczesnej Polski i aluzje do
niektórych osób i wydarzeń.

Stanowczo muszę przeczytać jeszcze raz :)

[kawa_malinowa]

Podobało się!
Chwina lubię za elegancki język i jedyne w swoim rodzaju opisy przedmiotów. W
przypadku "Złotego pelikana" podobały mi się też te momenty, w których kamera
opowieści obejmowała cały świat, pokazywała co dzieje się jakoś tak bardziej
globalnie. Z resztą, sama historia była niesamowita! Do tej książki można
wracać nie raz...

[Gość: asica]

polecam. to co w literaturze można określic mainem "smakowita" jest u Chwina.
czuć łatwość piora polonisty. piękana literatura, mnóstwo refleksji, jest już
nowość autora pt "żona prezydenta".

[weatherwax]

Tak, wiem, że jest nowość, choć - sądząc z recenzji - strasznie polityczna.

Ale z drugiej strony, w "Pelikanie" tez pełno było nawiązań do współczesności,
do znanych postaci i wydatrzeń, a nic książka na tym nie straciła, wręcz
przeciwnie.

Nie jestem pewna, czy to było popadanie w obłęd "na własne życzenie". Raczej
jakby obok lub pomimo własnych chęci. Może dlatego ta opowieść jest taka
prawdziwa i tak silnie oddziaływuje. Wrażliwośc bohatera, tendencje do
rozdzielania włosa na czworo, znikąd pomocy czy zrozumienia (a przeciez
szukał), a w końcu brak codziennych, prostych, rutynowych czynności i - proszę,
mamy pustkę, która wypełnia sikę marazmem i apatią.
Cieszę się, że wam sie podobało. Też zarwałam noc :-)