Co warto przeczytać z lit. iberoamerykańskiej?

[Gość: Ginny]

Interesuje mnie zwłaszcza pisarstwo Borgesa. Ale nie tylko. Czekam na
sugestie konkretnych tytułów- chciałbym robić coś sensownego w te wakacje...

Carpentiera !

[dreaded88]

"Eksplozja w katedrze", "Królestwo z tego świata", "Podróż do źródeł czasu".

[Gość: qwerty]

"pantaleon i wizytantki", "rozmowa w 'katedrze'", "dzien kozla" mario vargas
llosa
"sto lat samotnosci", "kronika zapowiedzianej smierci", "raport z pewnego
porwania" gabriel garcia marquez
interesujacy jest tez fuentes i cortazar, jednakze zbyt malo przeczytalem ich
autorstwa, zeby cos z czystym sumieniem polecic

[Gość: realista]

Borges -"Fikcje" także '"Alef" y "Antologia osobista"
Cortazar -"Gra w klasy" to klasyka ja jednak polecam równiez "Wielkie wygrane"
i opowiadania
LLosa-"Miasto i psy" -koniecznie!"SZczeniaki" ,"Rozmowa w Katedrze" ,"Zeszyty
Don Rigoberta "...Nie polecam "Gawędziarza "ani "Litumy w Andach" czy "Ciotki
Julii"
Marquez -" SZarańcza "Kronika zapowiedzianej śmierci "i opowiadanie "Ślad
twojej kwi na śniegu" także "Generał w labiryncie"
Sabato-"O bohaterachi grobach"
Rulfo -"Pedro Paramo"
Fuentes- 1 tom "Terry Nostry" "Śmierć Artemia Cruz"(i kilka stron z "Diany"
jeśli lubi się Bunuela..)
Carpentierem kto inny zajął się
Lima "Paradiso"

[momi]

Jeśli Borges to Fikcje,Margueza uwielbiam więc polecam wszystko, a szczególnie
Sto lat samotności , Miłośc w czasach zarazy,Kronikę zapowiedzianej śmierci.
Warto sięgnąć po Miasto i psy i Rozmowę w katedrze a także nowsze powieści
Vargasa Llosy(Lituma w Andach,Ciotka Julia i skryba), bo Llosa to płodny
bardzo pisarz szczególnie ,że nie zrealizował ambicji zostania prezydentem
Peru.A z czegoś lżejszego polecam Przepiórki w płatkach róży Laury Esquivel

[013y]

Moim zdaniem Borges nie jest typowym przedstawicielem prozy iberoamerykańskiej.
Llosa ,Marguez,Carpentier,Fuentes,Cortazar,Sabato (na przykład)są "latynoscy"
przede wszystkim w klimacie (ale i w formie), Borges jest bardziej"europejski",
bardziej uniwersalny.Ale i w obrębie tzw.iberoamerykańskiej prozy wyodrębnia
się wyraźnie kilka nurtów. Cortazar- to jedno ,realizm magiczny - najwyraźniej
w "Niejaka mulatka" to drugie; Fuentes, Carpentier,Marguez to trzecie, Llosa to
jeszcze co innego. To oczywiście nie wyczerpuje wszystkich nurtów.Z
perspektywy "przeczytanych latynosów" doradzam inne podejście.Czytać autorami.
Niewielkie wyobrażenie da przeczytanie na przykład po jednej książce każdego
autora.Choć "Sto lat samotności" i parę innych to jednak lektury obowiązkowe w
ramach poznawania tej literatury.Chyba najprościej zacząć od Cortazara, ale od
opowiadań i "Wielkich wygranych".Lub od Carpentiera-ale tez nie jedna pozycję
tylko kilka "jednym ciągiem".O Llosie trudno mi pisać, bo to jeden z moich
ulubionych autorów.Moją pierwszą książką była "Rozmowa w katedrze" - do dziś
uważam, że jest jedną z lepszych jego książek i -jeżeli nie zrazi i nie
rozproszy "podwójna" narracja , to czyta się znakomicie. Zresztą wszystkie
książki Llosy są tak silnie osadzone w realiach historycznych,
psychologicznych i środowiskowych, że pochłaniają bez reszty. Wchodzisz ( u
mnie to działa prawie dosłownie) do tego nieznanego Ci świata, zafascynowany
sięgasz po następną książkę i po jeszcze i tak dalej- no to dość trudno opisać.
Znam wszystko co ukazało sie Llosy i zdecydowanie skreślam tylko "Pochwałę
macochy".Nie będę wymieniać wszystkich tytułów-radzę przeczytać np.trzy po
kolei- wyżej już wymienioną, "Zielony dom" i "Miasto i psy" na przykład.

[Gość: mordyga]

Polecam Isabelle Allende jako autorke i wszystko co napisala.

[Gość: qwerty]

013y napisała:

> O Llosie trudno mi pisać, bo to jeden z moich
> ulubionych autorów.Moją pierwszą książką była "Rozmowa w katedrze" - do dziś
> uważam, że jest jedną z lepszych jego książek i -jeżeli nie zrazi i nie
> rozproszy "podwójna" narracja , to czyta się znakomicie.
moj najulubienszy! ja zaczalem od "pantaleona i wizytantek" - mysle, ze jest to
dobra ksiazka, zeby przyzwyczaic sie do stylu i narracji mvl. potem
byla "rozmowa w 'katedrze'", ktora mnie po prostu rzucila na kolana. wg mnie to
jego najlepsza powiesc, a takze (oczywiscie moim zdaniem) najlepsza powiesc
jaka czytalem (a troche tego bylo).

> Zresztą wszystkie
> książki Llosy są tak silnie osadzone w realiach historycznych,
> psychologicznych i środowiskowych, że pochłaniają bez reszty. Wchodzisz (u
> mnie to działa prawie dosłownie) do tego nieznanego Ci świata, zafascynowany
> sięgasz po następną książkę i po jeszcze i tak dalej- no to dość trudno
> opisać).
wszystko to prawda. w sposob fenomenalny opisuje peru i ameryke poludniowa.

> Znam wszystko co ukazało sie Llosy i zdecydowanie skreślam tylko "Pochwałę
> macochy".Nie będę wymieniać wszystkich tytułów-radzę przeczytać np.trzy po
> kolei- wyżej już wymienioną, "Zielony dom" i "Miasto i psy" na przykład.
dla mnie "pochwala macochy" i "zeszyty don rigoberta" to nieporozumienie. ale
jedna (dwie...) wpadki na tyle wspanialy dziel to nic!
czytales (-las?) ostatnia - "dzien kozla"? dla mnie to byla rewelacja, mowiac
szczerze nie sadzilem, ze jest jeszcze w stanie napisac takie arcydzielo (to
obok "rozmowy..." i "zielonego domu" jedna z jego najlepszych powiesci!).

[013y]

No nareszcie się znalazł na tym forum miłośnik Llosy. Już mi się wydawało, że
jako pisarz nie jest on znany. To znaczy pojawiają się czasem wypowiedzi, ale
dotyczą pojedynczych książek czytanych "na fali" tego, co się ukaże w
księgarni."Święto kozła"-bo pod takim tytułem wyszła ta książka było oczywiście
zaskoczeniem dla wszystkich, bo po "Wojnie końca świata" Llosa uwikłał się w
działalność polityczną ( wybory prezydenckie-a swoją drogą ciekawe jaki byłby z
niego prezydent )i wiele wskazywało na to , że powtórzy drogę Cortazara,który
po "Książce dla Manuela" ( która już była symptomatyczna) ewoluował w stronę
politycznych sympatii i antypatii i w rezultacie chyba już nic ciekawego nie
napisał. Moje poszukiwania nowej książki rozpoczęły się jeszcze przed jej
ukazaniem (była zapowiedź gdzieś w internecie-wcześniej niż w prasie, chyba
jeszcze na stronach "Machiny"). No i wreszcie jest! I w tym momencie stało się
coś dziwnego-książka została nabyta, położona na półkę i leży tam do dziś nie
przeczytana. Sytuacja jak u molierowskiego skąpca- oglądam, cieszę się że mam,
cieszę się że mogę znowu wejść w ten świat- i nie wchodzę .No, zawsze mogę to
tłumaczyć niesprzyjającym stanem ducha( mam trochę problemów-ale kto nie
ma),tym że w kolejce czekały inne książki , debiuty które mnie zainteresowały,
mnogością zajęć.Gdy patrzę na to z boku, to w sumie infantylne - cieszyć się
tak bardzo nową książkę, że przeczytanie jej odwleka się świadomie jako
największą przyjemność która jeszcze przed nami. A schodząc na ziemię, to moje
zainteresownie Llosą ma swój początek w okresie "pierwszej fali" literatury
iberoamerykańskiej ,która dotarła do nas - no to było wieki temu. Oczywiście
wszystko przytłaczał Cortazar-potem pusto, potem "Sto lat samotności", długo
nic i potem reszta. Podaję klasyfikację wg.poczytności i odzewu czytelników w
tamtym okresie. Nastąpił jednak dość szybko "wysyp" na rynku autorów
latynoskich i stopniowo część ludzi zaczęła poznawać i innych autorów tej
części świata.Czas zmienił i nas (duża część "wyrosła" np.z "Gry w klasy") i
sposób pisania niektórych z pisarzy.Mam to pierwsze wydanie "Rozmowy w
katedrze"-kupione przypadkowo, jeszcze bez znajomości autora i pamiętam to
pierwsze zafascynowanie Llosą i kulturą latynoską. Pamiętam też, że jakiś czas
później radio nadawało w odcinkach "Pantaleona" i to spowodowało
zainteresowanie tym autorem. No oczywiście "Pochwałę macochy" i "Zeszyty" mu
daruję-nikt nie jest doskonały - potem był przecież "Lituma w Andach". Książki
Llosy pełnią w mojej bibliotece funkcję "przedmiotów codziennego użytku" -
wracam do nich po wiele razy, mówiąc brzydko "używam tego ich świata".

[Gość: qwerty]

013y napisała:

> No nareszcie się znalazł na tym forum miłośnik Llosy. Już mi się wydawało, że
> jako pisarz nie jest on znany. To znaczy pojawiają się czasem wypowiedzi, ale
> dotyczą pojedynczych książek czytanych "na fali" tego, co się ukaże w
> księgarni.
bardzo wielu moich znajomych zna jego tworczosc i bardzo go sobie ceni.
oczywiscie nie maja na punkcie jego ksiazek takiego swira jak ja, ale
wystarczy, ze wiedza kto zacz.

> "Święto kozła"-bo pod takim tytułem wyszła ta książka
przepraszam za byka, ale akurat to mi sie caly czas myli (dzien/swieto)

> było
> oczywiście
>
> zaskoczeniem dla wszystkich, bo po "Wojnie końca świata" Llosa uwikłał się w
> działalność polityczną ( wybory prezydenckie-a swoją drogą ciekawe jaki byłby
> z
>
> niego prezydent )
wiele wskazuje na to, ze w peru (jak chyba w calej ameryce poludniowej) nie
mozna byc dobrym politykiem. dobrze sie stalo, ze przegral - na pewno zyskala
literatura!

> i wiele wskazywało na to , że powtórzy drogę Cortazara,który
> po "Książce dla Manuela" ( która już była symptomatyczna) ewoluował w stronę
> politycznych sympatii i antypatii i w rezultacie chyba już nic ciekawego nie
> napisał. Moje poszukiwania nowej książki rozpoczęły się jeszcze przed jej
> ukazaniem (była zapowiedź gdzieś w internecie-wcześniej niż w prasie, chyba
> jeszcze na stronach "Machiny"). No i wreszcie jest! I w tym momencie stało
> się
> coś dziwnego-książka została nabyta, położona na półkę i leży tam do dziś nie
> przeczytana.
karygodny blad! jest naprawde swietna - musisz sie przemoc.

> Sytuacja jak u molierowskiego skąpca- oglądam, cieszę się że mam,
> cieszę się że mogę znowu wejść w ten świat- i nie wchodzę .No, zawsze mogę to
> tłumaczyć niesprzyjającym stanem ducha( mam trochę problemów-ale kto nie
> ma),tym że w kolejce czekały inne książki , debiuty które mnie
> zainteresowały,
> mnogością zajęć.Gdy patrzę na to z boku, to w sumie infantylne - cieszyć się
> tak bardzo nową książkę, że przeczytanie jej odwleka się świadomie jako
> największą przyjemność która jeszcze przed nami. A schodząc na ziemię, to
> moje
> zainteresownie Llosą ma swój początek w okresie "pierwszej fali" literatury
> iberoamerykańskiej ,która dotarła do nas - no to było wieki temu. Oczywiście
> wszystko przytłaczał Cortazar-potem pusto, potem "Sto lat samotności", długo
> nic i potem reszta. Podaję klasyfikację wg.poczytności i odzewu czytelników w
> tamtym okresie. Nastąpił jednak dość szybko "wysyp" na rynku autorów
> latynoskich i stopniowo część ludzi zaczęła poznawać i innych autorów tej
> części świata.Czas zmienił i nas (duża część "wyrosła" np.z "Gry w klasy") i
> sposób pisania niektórych z pisarzy.Mam to pierwsze wydanie "Rozmowy w
> katedrze"-kupione przypadkowo, jeszcze bez znajomości autora i pamiętam to
> pierwsze zafascynowanie Llosą i kulturą latynoską. Pamiętam też, że jakiś
> czas
> później radio nadawało w odcinkach "Pantaleona" i to spowodowało
> zainteresowanie tym autorem.
ja od pantaleonka zaczalem. pamietam, ze paletala sie gdzies na polce (bylem
wtedy w liceum), spytalem sie ojca czy warto przeczytac i... wsiaknalem. w
krotkim czasie przeczytalem wszystko mvl co mielismy w domu
("rozmowe...", "zielony dom", "wojne konca swiata", "ciotke julie" i "pochwale
macochy"), potem zaczely sie wyprawy do biblioteki. dopiero pozniej siegnalem
po innych pisarzy z ameryki poludniowej - spodobal mi sie marquez, przez
cortazara nie przebrnalem (aczkolwiek zawsze sobie obiecuje, ze kiedys do niego
wroce...)

> No oczywiście "Pochwałę macochy" i "Zeszyty" mu
> daruję-nikt nie jest doskonały - potem był przecież "Lituma w Andach".
> Książki
> Llosy pełnią w mojej bibliotece funkcję "przedmiotów codziennego użytku" -
> wracam do nich po wiele razy, mówiąc brzydko "używam tego ich świata".
tak, "rozmowe..." i "pantaleona..." czytalem chyba po trzy razy, ale to na
pewno nie koniec!

[013y]

A czytałeś te mniej znane-"Historia Alejanda Mayty" i "Kto zabił Palomina
Molero" ( może być że nazwiska w tytułach są z błędem, ale nie mam pod ręką
domowej biblioteki )."Historia" należy zresztą do tych trudniejszych dla mnie,
konieczne były dwa podejścia, podobnie do "Gawędziarza"-trzy podejścia aby
wciągnęło.

[Gość: qwerty]

czytalem, czytalem, ale dosyc dawno i tylko raz ;). "gawedziarz" byl
szczegolnie ciezki, natomiast "kto zabil..." bardzo mi sie (z tego, co
pamietam) podobalo. z powiesci mvl to nie czytalem chyba tylko "lituma w
andach", mam do tego dostep, ale jakos nie moge sie zabrac.

[013y]

"Lituma" jest w klasycznym stylu MVL - wielowątkowość, nastrój,
niedopowiedzenia. Czyta się b.dobrze

[Gość: marie]

A czego nie warto!!!
Ja osobiscie polecam Fuentesa!
Pzdr i milej lektury.

[Gość: Edziak]

A.Carpentier jest po prostu rewelacyjny te ksiazki polecone przez dreaded88 sa
warte przeczytania ja polecila bym na pierwszy ogien "Podroz do zrodel czasu"
Potem warto sie przerzucic na pisarza urodzonego w Brazyli - Paulo Coelho sie
on nazywa i jest bardzo swierzy w tym co pisze i jak pisze, bo jego zdania sa
proste i krotkie ale pelne esencji i chodza pozniej po glowie i spac nie daja.
Zacznij od "Alchemika" potem moze "Veronika Decides to Die" - nie wiem jaki
jest polski tytul- moze Weronika pragnie smierci czy cos w tym stylu. I to by
bylo na tyle. Milego czytania . Napisz co przeczytales i czy Ci sie podobalo.

Cortazara historie o Kronopiach i nadziejach

[quba]

[013y]

O Kronopiach i Famach

[quba]

013y napisała:

> O Kronopiach, Famach i Nadziejach

[013y]

Jakoś mi te nadzieje w tytule umknęły.Może być , że zostały dodane w
późniejszych wydaniach-w tych pierwszych ich chyba nie było.

[quba]

Borges? A, Borges...

[ydorius]

Jeżeli interesuje cie pisarstwo Borgesa, to wiem, co będziesz robić przez
resztę wakacji.
Łazić po antykwariatach.

Borgesa w malutkich szarych książeczkach wydaje bodaj znak, ale żeby go dobrze
poznać warto byłoby zapoznac się z dwoma zbiorami opowiadań a mianowicie Alefem
i Fikcjami. Problem w tym, że jedno i drugie zostało wydane w latach
siedemdziesiątych (mam szczęśliwie w domu Fikcje) i potem, z tego co wiem, było
wznawiane tylko raz - przez wydawnictwo Muza w 1991 lub 1992 w zbiorczym tomie
pod tytułem "Opowieści niesamowite" (Borges byłby zdruzgotany tym infantylnym
tytułem, jak sądzę). Nie muszę dodawać, że księgarze pytani o Borgesa najpierw
szukają pod hasłem borhes (w różnych mutacjach. Najlepszy chciał mnie
przekonać, że chodzi mi o autora Mechanicznej Pomarańczy...), a na nieśmiałe
próby sprostowania z radosnym błyskiem w oku podają ci "księgę piasku", "raport
Brodiego", czy "Dalsze rozmyślania"...

Alefu i Fikcji nie uświadczysz, zbiorczego wydania nie pamięta nawet Muza (!!!
Dzwoniłem do nich, więc wiem. Na stronie internetowej też nie ma :-))...

Ruszaj więc w miasto i szukaj Alefu. A jak znajdziesz, to daj znać :-))

pozdrawiam,
.y.

P.S. Z kolei "Krótką historię nikczemności", pierwociny borgesowskie, można, o
dziwo, znaleźć w księgarniach...

----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

[Gość: Ginny]

Na razie to byłam w bibliotece wojewódzkiej. Książkę Borgesa uświadczyłam tam
jedną:"Historie prawdziwe i wymyślone" czy jakoś tak. Jestem zdegustowana
tym "rogiem obfitości".

[ydorius]

Hmmm... Moze to to wydanie muzowskie, tylko mi się pokręciły nazwy..? Jeżeli
tak, to masz szczęście: były to Fikcje i Alef w jednym... Borgesowskie opus
magnum (jeżeli wolno tak napisać o autorze wyłącznie krótkich form :-))

.y.

----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

[Gość: realista]

HA POSIADAM FIKCJE ALEFA I RAPORT BRODIEGO W JEDNYM!

[Gość: Stegna]

Literatura iberoamerykńka to prawdziwy fenomen artystycznego światka. Osobiście
polecił bym najpiekniejszą książke(a przeczytałem nie mało)jaką kiedykolwiek
przeczytałem "Sto lat samotności" Marqueza, poza tym tego autora "Jesień
patryjarchy", reszta książek Marqueza nieco słabsza ale także polecam
(przeczytałem wszystkie oprócz najnowszych "Dzienników"). Genialne
konstrukcyjnie "Rozmowy w Katedrze" jedyna książka Llosy jaką przeczytałem,
wywarła na mnie oszałamiające wrażenie i mam zamiar wrócić jeszcze do tego
autora(np."Święto Kozła. Wreszcie prawdziwa perła literatury iberoamerykańskiej
(chyba nieco niedoceniana)"Terra Nostra" Fuentesa, powieść totalna, doskonała w
każdym calu, po prostu rewelacja i szczegulnie polecam tym co jeszcze nie
czytali. Jeżeli chodzi o Coltazara i takie pozycje jak "Gra w klasy" i "Książka
dla Manuela"(tylko te czytałem)to osobiści nie zwaliły mnie z nóg, ale
niewątpliwie godne polecenia.

[Gość: kate m]

Ja polecam "Tunel" Ernesto Sabato, mroczna opowieść o wyobcowaniu i
samotności, chociaż ostatnio znajomy określil ją jako książkę o miłości.
I oczywiście "Dom duchów" Isabell Allende - boskie.