Szukając kolorów

[Gość: natasza]

cezary, dzieki, dobrze mi sie z toba rozmawialo, i fajnie to zapisales. tylko taka uwaga: ja nie studiowalam
hinduizmu, ale orientalistyke, a konkretnie indologie (sanskryt, hindi). poza tym ok. cieplo pozdrawiam i
dobranoc, natasza

[Gość: cabareta]

jest oczywistą prawdą że język w którym się pisze jest bardzo
istotny dla pisarza, w końcu jest to "materiał" z którego
tworzy. ale muszę zaprotestować przeciw zdaniu "nawet jak
doskonale nauczysz się obcego języka, to on na zawsze pozostanie
obcy". po wielu latach nauki angielskiego i studiach doświadczam
uczucia, że o wiele swobodniej porozumiewam się w tym języku niż
po polsku. przekłada się to także na pisanie. po przetłumaczeniu
niektórzych opowadań, stwierdzam że ich wersje angielskie są
lepsze od oryginałów.
zgadzam się, że aby pisać w jakimś języku trzeba go przede
wszystkim czuć, a więc "mieć pod kontrolą każdy niuans", ale
wcale nie musi to być język "ojczysty".
jeżeli chodzi o styl pisarski nataszy, to bardzo się cieszę że w
końcu komuś udało się zrobić z polskim to co amerykańscy
postmoderniści robią od lat z językiem angielskim. zastanawiam
się czy tytuł "47 na odlew" jest nawiązaniem do "49 idzie pod
młotek"?

[Gość: Piotr]

Ksiazke Pani Nataszy 47 na odlew przeczytalem na wydechu,
swietna! Niestety, nie wiem, gdzie mozna kupic te slynne
Fractale, moze ktos wie? A w ogole to bardzo mily ten wywiad,
szkoda, ze bez zdjecia... Pozdrawiam Autorke, Piotr K.

[Gość: monika]

Tylko chroniczny brak czasu tłumaczy mój stan nieprzeczytania
ostatniej książki Nataszy. Po Fractalach i Księdze pasztetu
buszowałam za kolejną pociętą przez wyobrażnię fabułą,dałam
ciała.Obiecuję nadrobić w trybie rychłym...Serdecznie pozdrawiam
autorkę mojej pracy magisterskiej sprzed 5 lat.Natasza, może uda
się nam znowu spotkać w przedsionku piekła i uwierzyć w
fajerwerki nad Elbą prorokowane przez Tomasza...

[Gość: kubu]

a gdzie zdobylas ksiege pasztetow???
nigdzie nie moge znalezc :-///

[Gość: monika]

Do Kubu/Kupiłam dawno temu we Wrocławiu, chyba ostatni
egzemplarz,bo pani przyniosła z zaplecza...Ale można dotrzeć do
Fractali i Księgi...poprzez biblioteki fil.polskiej.Mały
problem/ trzeba znależć dojście...

[Gość: a.]

Musiałem tę książkę czytać dwa razy, żeby wreszcie zrozumieć. Przeraża mnie trochę, bo sam mam 48 lat.
Na szczęście mieszkam w Londynie. Ale doskonale rozumiem, co Pani Natasza miała na myśli. To lektura dla
odważnych, brawo! I czekam na następne, bo brak mi po polsku takich właśnie książek.

[Gość: Justyna]

Buraki są o.k., ale ja uwielbiam tego neurotyka. Trochę nie łapię, co się z nim cały
czas dzieje, ale w sumie to powalające. Chyba znam kilku podobnych facetów...:)))

[Gość: Vika]

Ja też takich znam! Tylko chyba słuchali innej muzyki, zepelajów i Hendrixa głównie. Ale inne opisy bardzo
trafne, zwłaszcza to, że wszyscy się przenoszą do Warszawy. Z Krakowa głównie ))))):!

[Gość: Jar]

Autorka sobie drwi ze wszystkiego i wszystkich, ale w rozmowie to bardzo sympatyczna osoba. Też mnie
interesuje Buddyzm, ale nie lubię nawiedzonych. Ona na szczęście nie jest. Chciałem kupić 47, ale w
Krakowie nie mogłem znaleźć.

[Gość: monika]

do Jar/Proponuję skorzystać z księgarni
internetowej/www.merlin.com.pl/

[Gość: krzysztof]

Bardzo szczerze i bez zgrywy opowiada o swoich przeżyciach na Zachodzie. Wielu moich znajomych się nie
przyznaje do pracy fizycznej, mogą brać z niej przykład. Choć jestem nauczycielem, latem dorabiam na
obczyźnie. To samo poleciłbym bohaterowi jej książki! K.J (43 lata)

[Gość: Petra]

No tak, macie jednak fajnie, ze jestescie w Polsce i mozecie
sobie "czworke" kupic. Ja niestety jako polonistka, ale Czeszka
musze czekac do nastepnego wyjazdu naukowego... Oby mi
ja "goerkechciwi" Polacy nie wykupili! Trzymajcie sie!

[Gość: maleena]

sie nie martw petra, w Empikach na razie jest wszedzie! Ahoj :-)))