Wasza ulubiona książka

[Gość: sylwia]

może był juz taki wątek, nie wiem. w kazdym razie napiszcie jaka jest wasza
ulubiona ksiązka, ale tlkyo jedna. i dlaczego to wąłsnie ona.

[zaba_pelagia]

CAŁE to forum jest o ulubionych ksiązkach
a JAKA jest twoja ulubiona ksiązka?

[Gość: czytelnik]

Trylogia Sienkiewicza
Czysta rozrywka. Wstyd się przyznać, wiem...

[zaba_pelagia]

a Trylogia to jedna ksiązka, czy trzy?

[Gość: czytelnik]

OK
"Potop"

[Gość: der]

Dlaczego wstyd, czytelniku? Bron swojej racji i nie daj sobie wmówić, że
masłowska, pilch, jelinek to - literaci. Te odpadki kultury zanikną za marne
20 lat i nikt nie będzie czytał tego gnoju pseudoliterackiego, zaś Sienkiewicz,
Kraszewski, Prus, Mickiewicz, Słowacki będą dalej czytani z przyjemnością.
Nastały takie czasy, że ludzie myślący wstydzą się przyznać do myślenia, bo to
"niepoprawne polityczneie", ale taka postawa jest głupia, ponieważ oddaje pole
chamom i intelektualnym sukinsynom, którzy chcą zawładnąć umysłowością ludzi
mądrych choć słabych. Pokażcie tym bydlakom, że nie boicie się myśleć samodzielnie.

[reggatta]

>nikt nie będzie czytał tego gnoju pseudoliterackiego
>chamom i intelektualnym sukinsynom (...) Pokażcie tym bydlakom, że nie boicie
się >myśleć samodzielnie.

Najlepiej ogniem i mieczem.

[Gość: der]

Oj najlepiej, intelektualny głuptasku. Lepsze to , niż wojna polsko-ruska. Nie
chcę pani obrażać, bo zależy mi na wymianie głębszych przemyśleń niż obraz, ale
niech pani powie, czy masłoską można zaliczyć do literatury. "Polityka" to
zrobiła, ale to nie jest pismo dkla ludzi myślących - oni myślą, ale poprawnie.

[reggatta]

Polityczną poprawnością ludzie niekulturalni zwykli nazywać te normy, które
przez długie lata narzucały im zwyczajną przyzwoitość. Teraz wymyślono coś
takiego jak polityczna poprawność i zwykłe chamy poczuły, że łamiąc jej wymogi,
dają wyraz swej intelektualnej niezależności. EOT.

[mglisto]

taa...to są pseudointelektualiści natomiast szanowny pan jest człowiekiem
myślącym i wzorowym intelektualistą.tez nie przepadam za bardzo za tą
literaturą,choć sądzę że może się wkręcić.ale nie
przesadzajmy.Rzucanie "mięsem" na nich tylko dlatego że się ich nie trawi nie
jest posunięciem zbyt kulturalnym.że tak to określę...nie przystoi prawdziwemu
intelektualiście.a wnioskuję z pana wypowiedzi że takim pan się czuje.znawcą
dobrej literatury.co w tym złego?niech sobie tworzą.krzyżyk im na drogę,ale
jeśli krytykować to może bez wyzywania od sku..synów?to trochę śmieszne się
wydaje.

[vivian.darkbloom]

"zależy mi na wymianie głębszych przemyśleń" Osobę, ktora uzywa okresleń "gnój
pseudoliteracki" "chamy i intelektualne sukinsyny", "bydlacy" i żadnych
merytorycznych argumentów nie podaje trudno podejrzewać o jakiekolwiek głębsze
przemyślenia...
"Sienkiewicz, Kraszewski, Prus, Mickiewicz, Słowacki będą dalej czytani z
przyjemnością." Dalej czytani? Myśle, że jedynym "czytanym" z własnej
nieprzymuszonej woli jest wśród nich nasz pierwszorzędny pisarz drugorzędny
Sienkiewicz. reszta jest czytana najwyżej przez uczniów, bo są to lektury
szkolne i to niekoniecznie z przyjemnością - spotykam się z zachwytami nad
"Lalką" ale nad Mickiewiczem lub Słowackim nie. Abstrahując od wartości
literackiej "wojny polsko-ruskiej" bo o tym można dyskutować - masłowska jest
czytana, znam osoby, ktore albo przeczytały albo próbowały ja przeczytać, ale im
się nie podobała i nie ukończyli. Nie znam tymczasem (wśród ludzi z mojego
pokolenia czyli urodzonych w połowie lat 80.) nikogo kto czytałby Słowackiego
lub Kraszewskiego.

[elka811]

Jestem z rocznika 81. Czytam Kraszewskiego.

"Ojciec chrzestny"

[bdx65]

[Gość: nocka]

no, no, no regatta, co za odwaga w poglądach.

[reggatta]

Nie rozumiem?

[Gość: Ania]

dla takich intelektualistow jak wy kanaly sa lepszym miejscem na "dyskusje".

[Gość: sylwia]

miało byc o ulubionych ksiązkach, więc nie odchodzcie od tematu :)

moja-"my dzieci z dworca zoo" Wiem, że nie jest dziełem literackim, ale bardzo
mi się spodobała.

[Gość: Yśka]

"Mitomanka" Mary Morrissy

[Gość: Ivsyda]

Portres Suzanne Topora

[skakanka-1980]

moja ulubiona ksiazka i chyba jedna z nilicznych przeczytana wiecej niz dwa
razy...to jednostkowe sytuacje gdy czytam coś wiecje jak raz...to "ania z
zielonego wzgórza"...MISTRZOSTWO SWIATA;-) Ile razy czytam peka ze smiechi
i....relaksuje się;-)

obecnie wojna polsko-ruska

[silny]

Przeczytalem prawie jednym tchem. Samo zycie - takie jakie wlasnie jest
brutalne, chropowate, absurdalne ale i piekne.

[mglisto]

hm...ciężko wybrać jedną książkę.z tych które ostatnio wywarły na mnie
piorunujące wrażenie to niezaprzeczalnie "rok 1984" Orwella.korci mnie żeby
jednak podać kilka tytułów ale że mowa była o jednej ulubionej to sie nie będę
wyłamywać:)

[Gość: master08]

Osudy dobreho vojaka Svejka...
Da się czytać po raz pięćdziesiąty.

[wlodekbar]

A moja od lat - 'Mały Książe'.
Zas poniewaz zbliza sie setna rocznica mojego liceum (imieniem Jana Zamoyskiego
w Warszawie), dodam jeszcze, ze czesto cieplo przypominam sobie 'Wspomnienia
niebieskiego mundurka' Wiktora Gomulickiego:)

[Gość: Zuzia]

Oj, trudno wybrać, trudno. Może być Top Ten?
1. Na pewno "Mały Książę" - jedna z najmądrzejszych książek, jakie kiedykolwiek
napisano
2. "Obcy przyjaciel" Christopha Heina - w Polsce mało znane, a moim zdaniem to
bardzo poruszający obraz wyobcowania w społeczeństwie i rozpaczliwej ucieczki
przed własnymi uczuciami i pragnieniami w obawie, by nie zostać skrzywdzoną.
Daje do myślenia
3. Romeo i Julia - brzmi pięknie nawet w oryginale (choć rozumiałam co 10ty
wers)
4. Mistrz i Małgorzata - nie trzeba reklamować
5. Dramaty Mrożka (nie potrafię zdecydować się na jeden) - j.w.
6. Dżuma - j.w.
7. Seria książek o Herkulesie Poirot Agathy Christie - rozrywka na najwyższym
poziomie
8. Kubuś Puchatek- uwielbiany w dzieciństwie, do dziś darzony wielkim
sentymentem (książkę zachowałam, by móc kiedyś czytać swoim dzieciom)
9. Dziwne losy Jane Eyre - romantyczna historia, mroczna tajemnica, happy end -
cóż chcieć więcej w deszczowy jesienny wieczór?
10. Autobiografia Joanny Chmielewskiej - wiem, że posypią się na mnie gromy za
brak gustu (a może wręcz prymitywność), lecz uwielbiam ją za to, że zawsze jest
niezawodnym lekarstwem na chandrę, smutek, złość i każdy inny ponury nastrój.
Zresztą - są książki, które się szanuje, i te, które się wielbi...