Czy to może być lekkie zboczenie?

[Gość: daria13]

Obawiam się, że to rodzaj fetyszyzmu. Kiedy wychodzę z biblioteki lub
księgarni z upatrzoną książką, zaczynam odczuwać lekkie drżenie z
niecierpliwości, kiedy wreszcie będę mogła zacząć ją czytać w spokoju. Kiedy
muszę odłożyć lekturę ciekawej pozycji, zaczynam po jakimś czasie za nią
tęsknić i na myśl o tym, że już niedługo będę mogła do niej znowu wrócić,
robi mi się jakoś tak ciepło.
Nie dzieje się tak na szczęście przy każdej książce, tylko w przypadku
książek od dawna wymarzonych albo kolejnych pozycji ulubionych autorów,
ktorzy mnie wcześniej nigdy nie zawiedli.
Czy ktoś z Was też tak ma, czy raczej ze mną jest coś nie tak i powinnam
pomyśleć o jakimś leczeniu:)
Pozdrawiam.

mnie już nie staje

[Gość: wqrwiony]

Cierpliwości, żeby szukać w bibliotece, boję się trefnych typów.
To co kupiłem dotychczas, nie przeczytałem nawet w połowie, chociaż zapomnialem
kiedy ostatni raz byłem w księgarni.

[eeela]

Teraz rzadko, w dziecinstwie i latach nastoletnich czesciej, ale uczucie jest
wspaniale, kiedy wreszcie sie dorwiesz :-)

Jeśli

[braineater]

zostawiam niedopitą szklankę wódki...
porzucam żonę w połowie spełniania obowiązku małżeńskiego...
zamykam pracę, by żaden wredny klient nie chciał przeszkadzać...
olewam odcinek mojego ukochanego M jak Miłość...
idę po zwolnienie lekarskie, czując się wysmienicie...
wracam w połowie turnusu z wakacji...
ignoruję pożar w domu sąsiadów...
pozwalam pecherzom moich psów wybuchnąc i rozmazać się po ścianach...
to....







znak to li jedynie, że trafiła mi się rewelacyjna książka i nie zrobie nic
konstruktywnego, nim jej nie skończę...


P:)

[Gość: ano]

Czyli nie odczuwasz takich emocji..)))

[Gość: daria13]

Zastanawiam się komu bardziej współczuć, żonie czy psom:)Biedne zwierzaczki.
Pozdrawiam:)

[Gość: sutekh]

pięknie, a kto po tobie posprząta?

[iwka_j]

No wszystko rozumiem, ale to wracanie z wakacji w polowie turnusu tego nie
kapuje:-))) Na wakacjach nie mozesz czytac?, a moze zostawiasz w domu
przeciekawa ksiazke przeczytana do polowy i potem nie mozesz wytrzymac i
wracasz?

[Gość: Kindżał w Pochwie]

porzucam szklankę w połowie turnusu z wakacji
zostawiam niedopitą żonę
zamykam oczy, czując się wyśmienicie
i pozwalam pęcherzom moich psów olać pożar w domu mojego ukochanego M jak Miłość

[ignoruję]

[abranova]

Eee tam takie zbocenie
Mi sie dziś znowu śniła biblioteka. Dobrze wyposażona. i biegałam od półki do
półki: najpierw literatura piękna, potem fatnasy i sf (kolejne części serii i
sag!), polskie nowości, z którymi zazwyczaj w ogóle nie mam jak się zapoznać...
A książeczki takie ładne, nowe, kolorowe i pachnące. Do tego żadnych limitow
ilości wypozyczonych książek, mogłam brać ile uniosę! to dopiero było drżenie.

A potem oczywiście obudziłam się :*

[mietowe_loczki]

Mam dokładnie tak samo, jeśli chodzi o jedzenie, tak. O leczeniu nie myślę ani
wcale.

[agni_me]

looooook :)) czy to znaczy, że mam wozić do Krakowa termos z zupą maman?

[mietowe_loczki]

Uhm :) Możesz wszystko przywieźć w wagonie towarowym, ewentualnie :) Ale bez
pytona.

[mietowe_loczki]

A Lampię obiecało śmierdziuchy. Też fajnie :)

[agni_me]

Będzie zupa kapustowa w termosie. Bez pytona, słowo. Reszta na miejscu. Ale sie
cieszę, miętko. W zasadzie to trzy tygodnie czy jakoś tak. :)

No i pamiętaj, że zacytuję riva, nic nie jest tak proste - wiesz zresztą co
dalej ;)

[mietowe_loczki]

Wyśmienicie. Przebieram już nóżkami. Podobno jadzia i poo mają zamiar gotować
paszę dla wszystkich, co ewentualnie wybije im się z głowy. Chyba że to i tak
nieaktualne. :)

;)))

[marquis]

Co człowiek, to inne zboczenie.

[meteorah]

Taaaak...
Gdy mam "na tapecie" dobra książkę, nie potrafię realizować się na gruncie
rodzinnym, zawodowym czy tez towarzyskim.
Przykład. Siedzę ze znajomymi i myślę tylko, jakby tu się wyrwać do domu albo -
wstyd sie przyznać - kiedy oni sobie pójdą??
Kolejny przykład. Mam sesję gorącą, bo projektów kilka czeka na napisanie,
egzaminy...a ja poczytuję np.(jak teraz...) Vonneguta i "Kocią...".
A moje dziecko biedne jest...czytam mu na głos (czasem gwoli cenzury coś musze
ominąć).
W pracy jest najgorzej, ale nie spędzam tam połowy dnia, więc jest czas na
czytanie w domku...
Mam drżenie rąk przy zakupie nowych książek.
Nie chcę się z tego leczyć.
Każdy musi mieć jakiś nałóg;)

Pozdrawiam

[meteorah]

Dodam, że nie tyle moje dziecko jest biedne z powodu czytania na głos:)
Chodzi o ilość, no i czasem Synek ziewnie rozdzierająco stwierdzając, że to
straszne nudy...

Pozdrawiam wszytkich czytających dzieciom:)

[Gość: rosomak]

A mnie co noc śnią się gołe bibliotekarki. Czy to też się liczy?

[Gość: foxie77]

Jakie tam zboczenie, po prostu masz duza frajde,jak dorwiesz
upragniona ksiazke.
Ja tez bardzo sie ciesze jak znajduje w skrzynce moje ksiazkowe
zamowienie.
Oby tylko takie zboczenia byly na tym swiecie.

pozdrawiam

[karol.mojzesz]

Książka książką - też miałem to samo (kiedyś). Ale książki - mimo że świetny wynalazek ludzkości -
niczego nie załatwiają. One są alkoholem. Narkotykiem. Tak samo szkodzą, jak pomagają.

[Gość: jaija]

Jeśli książka jest naprawdę fascynująca, to są normalne objawy :) chyba każdy
tak ma, jeśli książka jest niesamowita. I wtedy połyka się ją kosztem właśnie
pracy, szkoły czy innych ważnych rzeczy. A jak "zwyczajna", to czasem kilka dni
się ją metodycznie i przykładnie w wolnym czasie czyta.

[Gość: Jaaa]

Jaaa odczuwam podobne emocje, odbierając od kuriera kolejne książki
Andruchowycza, ale zdarza się to co kilka lat, bo drań mało pisze...
:)

[Gość: alienor]

Myślę, że coś jest z tobą bardzo nie tak, jeśli przyjmiemy, że normalność jest
kwestią statystyki :) Obawiam sie, ze to - nie bojmy sie tego slowa - zboczenie
bedzie sie jeszcze poglebiac z czasem. Z autopsji wiem, ze wystepuja tez
okresowe nasilenia objawow, np. zima...

[agmusz]

mam gorsze zboczenie:) Książkę, która mnie fascynuje, chociaż jej nie czytałam-
ale ją mam- boję się zacząć czytać. Nie dlatego, że się rozczaruję- mam niezłą
intuicję i raczej większość mi się podoba- ale, że ją skończę czytać. Ulubioną
powieść "Zły" czytam raz w roku przez kilka tygodni- dawkuję sobie tę
przyjemność:) Ale zawsze wiem, że niestety kiedyś ją skończę:(
A poza tym mam takie zboczenie, że najbardziej lubię ksiązki, które już
czytałam;)

[Gość: maja]

JA mam gorzej :P. Jak mam stresa to muszę kupic książkę, potem chowam przed
mężem, który ma już dość tego dziwacznego nałogu. Dobrze, że dziecko jeszcze na
piersi i chociaż jemu chleba od ust nie odejmuję. A co gorsze i nie potrafię
się żadnej pozbyć chociaż miejsca brak.