Inspiracje cudzym tekstem

[saskiaplus1]

Trochę mnie odpowiedzi w moim poprzednim wątku natchnęły do zadania takiego
pytania: jak traktować inspiracje cudzymi tekstami? Chodzi mi o taką na
przykład sytuację: czytam sobie forum internetowe (dajmy na to "Forum dla
narzeczonych") i tam znajduję smakowity opis pewnej sytuacji damsko-męskiej
napisany autentycznym, żywym językiem, objętość ok. pół strony maszynopisu. I
strasznie mnie korci, żeby sobie skopiować, podrasować i zacząć nim
opowiadanie w tym samym stylu. Jak to traktować? Co z prawami autorskimi
tego, kto tekst wysmażył? Nie jest to literatura, tylko autentyczna opowieść
z życia. Czy ja sobie tak mogę? Jakoś mi to nie bardzo...

[skajstop]

saskiaplus1 napisała:

> Czy ja sobie tak mogę? Jakoś mi to nie bardzo...

Sprawa jest śliska :) cytować to nie bardzo... Obrobić - to i owszem.
Przynajmniej ja tak postępuję ;-D a jak znalazłem na tym forum coś zabawnego,
analogicznego do twojej sytuacji, to mam zgodę zainteresowanych na cytowanie :)

[saskiaplus1]

Pewnie to racja, ale tę zgodę to chyba najlepiej na piśmie... Jak mi jakiś
bestseller niechcący wyjdzie, to mnie potem będą po sądach ciągać i tantiem się
domagać ;)))

[Gość: Bosastopka]

Oj, to napisz we wstępie: zbieżność nazwisk, osób i sytuacji, przypadkowa ;)

[skajstop]

Mail jest dowodem w sądzie :-) wystarczy go zachować :DDD

[Gość: Bosastopka]

Przeca życie pisze samo, a Ty ino przelewasz to na papier ;)
Porzuć wątpliwości...

[saskiaplus1]

Liczyć, że osoba zapomni, co tam kiedyś na jakimś forum wysmarowała? Wszak cykl
wydawniczy długi, a pamięć ludzka zawodna... :). A co z wyrzutami sumienia?

[maggpie]

Osobiście nie chciałabym, żeby ktoś zrobił coś takiego z moim tekstem.
I.. walczyłabym!! ;)

[skajstop]

Dlatego uważam, że jednak nalezy mieć zgode, bo internet wcale nie upoważnia do
takich działań jak... <tu wpisać odpowiednie słowo>

[Gość: Bosastopka]

Oj skajstopie, a Ty masz zgodę na piśmie bohaterów z Twoich książek? ;)

[skajstop]

Zdziwisz się - jeżeli biorę wprost, to zawsze za zgodą :)

[Gość: Bosastopka]

A jeśli nie wprost?;)

[skajstop]

Jeżeli nie wprost, to wtedy zacieram ślady i łączę kilka osób w jednego
literackiego bohatera, Bosastópko :-)

[saskiaplus1]

A gdyby nie traktować tego jako tekst, tylko jako ustną wypowiedź? Słyszę na
ulicy, pamięć mam dobrą (albo dyktafon) i zapisuję wszystko niemal słowo w
słowo. A potem z tego robię jakiś tekst. To samo, czy nie to samo?

[skajstop]

Jeżeli dana strona internetowa będzie przechowywana, w sądzie przegrasz :P

[saskiaplus1]

A czy uratuje mnie w sądzie, jeśli na owej stronie jest moje pytanie, czy mogę
zużyć tekst literacko? Autor, niestety, zignorował moje pytanie o zgodę i oto
dylemat: porzucić smakowity tekst czy narażać się na bliżej nie znane
konsekwencje?

[Gość: Bosastopka]

Ja robię to samo. I obwiniam pamięć:) ale opowieści z ulicy są takie kuszące;)

[Gość: Bosastopka]

Ludzie, spokojnie...
Przeca ta kradzież ładnie się nazywa ;)

[skajstop]

Ale czemu kradzież? :) nie o tym mowa :P

[Gość: Bosastopka]

Saskiaplus1, bierz przyład z wielkich :

"skajstop 06.06.06, 12:26 + odpowiedz


Jeżeli nie wprost, to wtedy zacieram ślady i łączę kilka osób w jednego
literackiego bohatera, Bosastópko :-)"

[saskiaplus1]

Co mi pozostaje... Zabieram się za zacieranie śladów.

[Gość: Bosastopka]

kradzież dla ogółu...
inspiracja do wtajemniczonych;)

[Gość: Bosastopka]

saskiaplus1,
tylko w szale zacierania śladów, nie wspomnij o tym w tekście;)

[saskiaplus1]

;)))

Manifest drogowo-internetowy ;-D

[skajstop]

A fe, a fe, drogie Saskioplus i Bosastópko! :-)
A może zamiast zacierać ślady i wchodzić na przestępczą ścieżkę, najpierw
spróbujecie drogi nudnego legalizmu? :D

Nb. Bosastópko, ja ci dam "wielkich". Żem mikry Napoleon jeno :-) albo
napoleonka smaczna zaledwie :-)

[saskiaplus1]

Hmm, środki legalne zostały wyczerpane na skutek upartego milczenia źródła
zapożyczenia. Pozostają środki przestępcze. Sztuka wymaga poświęceń. Cała
nadzieja w tym, że uda mi się nie napisać bestsellera i jedynym skutkiem całej
operacji będą moje osobiste wyrzuty sumienia... ;)

[Gość: Bosastopka]

No i tytuł książki masz jak znalazł: "Moje osobiste wyrzuty sumienia" ;)

[saskiaplus1]

No i to jest dopiero inspirujący tytuł! Wprawdzie nigdy od tytułu nie zaczynam,
ale co tam, raz wyjątek zrobię. Dzięki! :P

[maggpie]

Podobne, ale jednak nie.

[Gość: Bosastopka]

skajstop napisał:
"Nb. Bosastópko, ja ci dam "wielkich". Żem mikry Napoleon jeno :-) albo
napoleonka smaczna zaledwie :-)"


No skajstopo;), niech by Napoleon przeczytał to "mikry", oj :)

[skajstop]

Najupszejmiej proszem, coby mi pci nie zmieniać :)

A Napoleon był mikrus, że bez szkła powiększającego nie podchodź :D

[veera]

Eeehh, przecież w momencie, w którym coś się umieszcza w tekście, to przestaje
być realne, a staje się tekstowe. Bohaterowie są tekstowi, narrator jest
tekstowy, nawet podmiot piszący staje się tekstowy. Żadnej krwi, żadnych kości.
Tylko znaki.

[bosastopka]

skajstop napisał:
"A Napoleon był mikrus, że bez szkła powiększającego nie podchodź :D"



Może i był mikrus. Ale z tych wielkich mikrusów;)

[kowianeczka]

" (..) Ale Herodot? Jego ksiazka napisana dwa i pol tysiaca lat temu? A jednak -
tak. Tak, bo panowala wowczas, rzadzila calym naszym mysleniem, calym sposobem
patrzenia i czytania obsesja iluzji. Kazde slowo z czyms sie kojarzylo, kazde
mialo podwojny sens, drugie dno, ukryta wymowe, w kazdym bylo cos sekretnie
zakodowane i przebiegle utajnione. Nic nie bylo takie jak w rzeczywistosci,
doslowne i jednoznaczne, bo z kazdej rzeczy, gestu i slowa wyzieral jakis
aluzyjny znak, spogladalo porozumiewawczo mrugajace oko. "

[kowianeczka]

(..) Tak, (..) do kazdego rodzaju przedmiotu i czynnosci przypisany jest inny
czlowiek i ze czlowiek ow czujnie pilnuje swojej roli i miejsca- na tym polega
rownowaga tego spoleczenstwa. A wiec kto inny przynosi rano herbate, ktos inny
czysci buty, jeszcze inny pierze koszule, zupelnie inny zamiata pokoj - i tak w
nieskonczonosc. Bron Boze poprosic kogos, kto prasuje koszule, zeby przyszyl do
koszuli guzik.(...)

Herodot byl wiec greckim kresowakiem, w dodatku etnicznym mieszancem. Tacy
ludzie wyrastaja wsrod wielu kultur, miesza sie w nich rozna krew. Na ich
swiatopoglad skladaja sie pojecia jak: pogranicze, dystans, innosc, rozmaitosc.
Spotykamy wsrod nich najprzedziwniejsza roznorodnosc typow. Od fanatycznych
zajadlych sekciarzy, poprzez biernych, apatycznych prowincjuszy, do otwartych,
chlonnych pedziwiatrow- obywateli swata. Zalezy, jak sie w nich krew
wymieszala, jakie sie w niej osiedlily duchy"

k.

[mathias_sammer]

Piekna ksiazka, pelna pokory i ciekawosci swiata. Zreszta wszystkie jego
ksiazki sa piekne. Fajnie, ze wyciagnelas cytat- brakowalo mi wlasnie autora na
tym forum. Ech, zeby inni tez tak pisali i mysleli jak on.

M.S.

[saskiaplus1]

No, super, ale odnośnie czego to jest? Bo nie załapałam.

[kowianeczka]

"Inspiracja cudzym tekstem"- inaczej mowiac napisana przez Ryszarda
Kapuscinkiego ksiazka o Indiach pt "Podroze z Herodotem", ktorego zainspirowaly
do jej napisania i przemyslen "Dzieje" Herodota wydane po polsku bodajze w 1956
roku, trzy lata po smierci Stalina.


kowianeczka

[saskiaplus1]

Hmm, no tak. To też inspiracja.

[mathias_sammer]

Czyz nie o tym wlasnie jest ten watek? :)))

M.S.