Bracia Lwie Serce a Ostatnia Bitwa

[ghazal]

Proszę bardzo:
Tak mi przyszło do głowy a propos Astrid:
I jedna i druga książka mówi o "życiu po życiu". Każda inaczej. Pokuśmy się o
wyłapanie podobieństw i różnic.

Pozdrawiam uśmiechając się złośliwie i idę na basen.

[wampuka]

Baaasen... potwór :P

Różnica zasadnicza jest, jak mi się wydaje, w wielokrotności. W "Braciach..."
światów "po życiu' jest co najmniej kilka; nie są to, jak się wydaje, stopnie
doskonaości, czy tam coś, ale nie jest to jedna Narnia. Narnia też doznała
odnowienia, stała się NOWĄ NARNIĄ, ale jakościowo nie jest to ta sama zmiana.
Zmiana narnijska objęła całą rzeczywistość Narni. Z Nangijali do kolejnej
krainy (jakiej? nie pamiętam... wstyd!) przechodzą ci, którzy umarli - i tylko
oni; nie ma apokaliptycznej zagłady totalnej.

[direta]

Jeszcze i to, ze Narnia, Charn i Anglia to światy równoległe.
Do Nowej Narni można trafić tylko po śmierci albo bezpośrednio, albo (również
po śmierci) przechodząc z Nowego Nieba i Nowej Ziemi, bo to również światy
równoległe, ale połaczone (w przeciwieństwie do rozdzielonych światów
doczesnych). Widać mocne wpływy Jaskini Platońskiej.
Nangijala (dzięki Wampuko, nie pamiętałam jak to się nazywało) to jedno z
kolejnych ogniw (nieskończonego?)łańcucha nie różniących
się światów, do których przechodzi się poprzez śmierć. Światów równie
doczesnych jak ziemia, z dobrem i złem, z Katlą, czy inną jej mutacją.
To coś jak reinkarnacja, tyle, że w łańcuchu wcieleń osiąga się coraz większą
doskonałość nie wracając na ziemię jako nowe wcielenie, tylko raczej wcielając
się w nowe światy.
Swoją drogą ciekawe skąd to się Astrid wzięło.

[wampuka]

No właśnie, ciekawe... Myślę o tym intensywnie od jakichś 24 godzin, z przerwą
na sen i "Jeźdźca bez głowy" wczoraj w telewizorni i wydaje mi się, że to
trochę tak z rozpędu... Najpierw był real, później Nangijala - i ok. Dopiero w
finale okazało się, że można przejść jeszcze dalej - i samo przejście jakieś
takie... dyskretne, jakby wstydliwe, jakby niechcąco...? Pamiętam, oczywiście,
dlaczego Sucharek skoczył Jonatana (piękne imię!) z urwiska, ale jest to takie
trochę przyłatane, poza tym zaraz potem treść książki się urywa. To, cow iemy
ponad to, wiemy z dopisków autorki, które umieściła w książce, jak przecież
podaje, na wyraźne życzenie czytelników.

Ale nie będę się upierał przy jedynej słusznej teorii ;)

[escott]

Właśnie (dzięki Wam) skończyłam lekturę i pierwsze moje wrażenie jest takie, że
światy u Lindgren chociaż wydają się groźne (chyba powinnam mówić tylko o
Nangijali, bo o Nangilimie rzeczywiście nic bliżej nie wiadomo), to są
bardziej "na niby" niż u Lewisa. Właściwie oba "przejścia" są dla mnie trochę
za łatwe, za miękkie. Trudno mi zrozumieć, skąd się bierze dramatyzm walki o
wyzwolenie Nangijali, skoro wystarczyłoby przecież ją zwyczajnie porzucić. U
Lewisa zdecydowanie silniejsze jest typowo chrześcijańskie wyobrażenie o misji,
o tym, że trzeba się wykazać, sprawdzić, zasłużyć. U Lindgren jest oczywiście
przesłanie o braterskiej miłości i odwadze - ale mniej spójne.
Poza tym, u Lewisa perspektywa jest bardziej religijna - inne światy "służą"
przede wszystkim do tego, by się "poprawić" i nawiązać relację z Bogiem. U
Lindgren przez cały czas najważniejsze są relacje międzyludzkie, rodzinne (z
bratem, z matką, z przybranym dziadkiem Mateuszem). Ryczypisk opuszcza
przyjaciół, bo chce być bliżej Aslana. Nikt z Nangijali nie poszedłby "sam" do
Nangilimy - bo w samej Nangilimie nie ma nic szczególnego. Trzeba się tam
przenieść "z całą rodziną" :)
To tyle pierwszych wrażeń :)

[wampuka]

Pierwsze wrażenia, ale jakże rzeczowe :) Masz rację, a do tego zadajesz ważne
pytania.
Mnie nie przyszło do głowy pytanie o dramatyczną walkę o wyzwolenie N1
(ponumeruję, będzie łatwiej ;)), skoro można skoczyć z urwiska wprost do N2.
Wartość relacji międzyludzkich jest też inaczej przedstawiana. Wydaje mi się
jednak że i CSL podkreśa wagę tychże, ma jednak na to - zwyczajnie - więcej
czasu i miejsca, niż AL, która w jednym tomie rozpoczyna i kończy całą
przygodę. W fiale OzN widzimy Ryczypiska spotykającego się ze swymi druhami i
wiemy już, że warto było poświęcić to, co dotychczasowe da tego, co Wieczne.
Jak to będzie przy N1, N2, Nn...? Kto to może wiedzieć!

Swoją drogą (teraz mi to przyszo do gowy, w trakcie pisania): Ryczypisk został -
i tu ogromny cudzysłów, ale potrzebuję tego sformułowania - wzięty do nieba z
dusza i ciałem, w przeciwieństwie do innych bohaterów OzN. Czyżby
zezwierzęcona, owosiona i ogoniasta wersja Maryi ;) Nie chce obrazić niczyich
uczuć reigijnych, ale jakoś mi się tak to układa...?

PS: Przepraszam za te skróty, ale:
po pierwsze primo: usprawnią wymianę myśli,
po drugie primo" mam nową klawiaturę i nie mogę się do niej przyzywczaić, a ze
skrótami mi łatwiej pisać...

[direta]

wampuka napisał:

> Pierwsze wrażenia, ale jakże rzeczowe :) Masz rację, a do tego zadajesz ważne
> pytania.

Jestem pod wrażeniem rzeczowej analizy Braci Lwie Serce dokonanej przez escott.
Muszę przyznać, że sama czytałam BLS dość dawno, ale pod wpływem pytań escott
stanęła mi ta historia przed oczami jak żywa.
wampuka:
> Wydaje mi się
> jednak że i CSL podkreśa wagę tychże, ma jednak na to - zwyczajnie - więcej
> czasu i miejsca, niż AL, która w jednym tomie rozpoczyna i kończy całą
> przygodę.

No coz - mozemy w takim razie porownać BLS z Lwem Czarownicą i Starą Szafą.
Objetosciowo podobne, obie też są niejako "pierwsze" tzn CSL pisząc Lwa być
moze jeszcze nie planował kontynuacji serii, a przynajmniej nie był tego pewien.

Nie jest łatwe takie porównanie zwazywszy na to, ze Narnia i Anglia to światy
rownoległe a Szwecja i N1 to światy po sobie następujące i bramą do N1 jest
wyłacznie smierć, natomiast bramą do Narni może być wszystko z wyjątkiem
śmierci (choć nie do końca, zważywszy na sposób dostania się tam najmłodszych
dzieci w Ostatniej Bitwie)

Ale spróbuj w takim razie Wampuko porównać tylko LCiSS z BLS. Da sie? Jak
myslisz?


> W fiale OzN widzimy Ryczypiska spotykającego się ze swymi druhami i
> wiemy już, że warto było poświęcić to, co dotychczasowe da tego, co Wieczne.
> Jak to będzie przy N1, N2, Nn...? Kto to może wiedzieć!

Cenna uwaga.
>
> Swoją drogą (teraz mi to przyszo do gowy, w trakcie pisania): Ryczypisk
został
> -
> i tu ogromny cudzysłów, ale potrzebuję tego sformułowania - wzięty do nieba
z
> dusza i ciałem, w przeciwieństwie do innych bohaterów OzN. Czyżby
> zezwierzęcona, owosiona i ogoniasta wersja Maryi ;) Nie chce obrazić niczyich
> uczuć reigijnych, ale jakoś mi się tak to układa...?

Równie dobrze może być to wersja Eliasza, Henocha lub Mojżesza. Co do tego
ostatniego pewności nie ma, natomiast ci dwaj pierwszi również nie umarli jak
pozostali ludzie, tylko przeszli do nieba w inny sposób. Choć każdy niejako z
innej przyczyny, czy może za inne zasługi.

I jeszcze tak się zastanawiam - czy jest uprawniona paralela: Katla-Biała
Czarownica?

Pozdrawiam

Ania

[wampuka]

"Ogoniasta Maryja" przyszła mi do głowy dlatego, że symbolika OzN jest z ducha
nowotestamentalna. Tak, tak, NT czerpie garściami ze ST, to jasne, jednak
wyraźniej widać inspiracje ewangeliczne i apokaliptyczne, niż np. z ksiąg
prorockich, czy historycznych. Poza tym - masz rację, przywołując
starotestamentalnych mężów.

Porównać BLS z LCiSS? Hmmm... To mi akurat nie przyszło do głowy. Ale LCiSS
będę z pamięci przywoływał (nie tu i teraz, trochę później), bo oczywiście
pożyczyłem...

Paralela Katla-Biała Czarownica? Chyba tyko funkcjonalnie. Obie spełniają w
powieściach role czarnych charakterów. Poza tym są inne, po prostu. Mają inne
cele, metodzy działania, sposoby komunikacji ;) wpływania na ludzi... Nie, ja
nie jestem przekonany.

Pozdrowienia :)))

[escott]

Dziękuję za takie zachęcające słowa:)

>Porównać BLS z LCiSS?

Wydaje mi się, że porównanie BLS z "samym" LCiSS jest o tyle trudne, że LCiSS w
oderwaniu od reszty może być interpretowane o wiele płycej niż się to zazwyczaj
czyni. Paradoksalnie, chociaż to tu nawiązanie chrześcijaństwa jest chyba
najbardziej bezpośrednie, (ofiara Aslana), sama książka w największym stopniu
przypomina chyba bardziej "zwyczajne" ("świeckie") baśniowe historie, w których
dzieci odkrywają różne magiczne krainy - tajemniczy ogród, podróże w czasie,
świat czarodziejów- ale zawsze wracają "do domu". Motywy czysto eschatologiczne
(czyli bliższe wymowie BLS) pojawiają się stopniowo (gdy kolejne dzieci
dowiadują się, że nie wrócą do Narni, że Aslan jest także obecny "na ziemi",
ale pod inną postacią itd.), a dla mnie dwa najważniejsze tomy, które pozwalają
mi zrozumieć wymowę pozostałych, to "Siostrzeniec Czarodzieja" i,przede
wszystkim, "Ostatnia Bitwa". "Bitwa" była dla mnie trochę jak "rozwiązanie
zagadki" w powieści detektywistycznej i odnosiłam wrażenie, że to efekt
zamierzony przez CSL.

>Paralela Katla-Biała Czarownica? Chyba tyko funkcjonalnie.

Może Biała Czarownica-Tengil? Samą Katlę widziałabym raczej jako narzędzie, jak
wilki Białej Czarownicy - chociaż dokładnego odpowiednika chyba nie ma.

>> W finale OzN widzimy Ryczypiska spotykającego się ze swymi druhami i
>> wiemy już, że warto było poświęcić to, co dotychczasowe da tego, co Wieczne.
>> Jak to będzie przy N1, N2, Nn...? Kto to może wiedzieć!
>Cenna uwaga.
Rzeczywiście. Ta niepewność to może konsekwencja faktu, że wszystkie światy N1-
Nn - chociażby z uwagi na nieokreśloną liczbę - wydają się
trochę "dotychczasowe". Istnieją samodzielnie, ale nie wiadomo na jakiej
zasadzie. Nie są przez nikogo stworzone, nie wiemy nawet, czy obowiązują w
nich jakieś nieprzekraczalne magiczne prawa. Chyba że to sam Jonatan jest w
pewnym sensie ich twórcą - to on przecież zawsze potrafi przewidzieć, co się
stanie i jak wygląda kolejny świat, ale mówi o tym dopiero wtedy, gdy Sucharek
tego potrzebuje, w charakterze pocieszenia.

>>Czyżby
>> zezwierzęcona, owosiona i ogoniasta wersja Maryi ;) Nie chce obrazić
>>niczyich
>> uczuć reigijnych, ale jakoś mi się tak to układa...?
>Równie dobrze może być to wersja Eliasza, Henocha lub Mojżesza.

Zgadzam się, mnie też bardziej odpowiada porównanie do proroków. Ryczypisk to
dla mnie "ogoniasty mistyk", który za wszelką pragnie doznać objawienia - tylko
nie wybiera się do nieba w rydwanie ognistym, a wpław:)
Pozdrawiam:)

[ghazal]

Ho,ho!
Wpadam Ci ja sobie na to forum między jednym wyjazdem a drugim i widzę, że mój
złośliwy wątek pięknie się rozrósł.
No i wychodzi na to, ze muszę sobie "Braci..." przypomnieć, bo niewiele mi po
latach zostało.
Na przykład nie pamiętam zupełnie kto to był wspomniany przez escott Tengil.

Najcenniejsze wydaje mi się to spostrzeżenie escott:

> Rzeczywiście. Ta niepewność to może konsekwencja faktu, że wszystkie światy
N1-
> Nn - chociażby z uwagi na nieokreśloną liczbę - wydają się
> trochę "dotychczasowe". Istnieją samodzielnie, ale nie wiadomo na jakiej
> zasadzie. Nie są przez nikogo stworzone, nie wiemy nawet, czy obowiązują w
> nich jakieś nieprzekraczalne magiczne prawa. Chyba że to sam Jonatan jest w
> pewnym sensie ich twórcą - to on przecież zawsze potrafi przewidzieć, co się
> stanie i jak wygląda kolejny świat, ale mówi o tym dopiero wtedy, gdy
Sucharek
> tego potrzebuje, w charakterze pocieszenia.

Wychodzi na to, że Jonatan, to nie zwykły człowiek, bardziej typ jakiegoś
demiurga (Aslana?) a w każdym razie stał się takim w odpowiedzi na potrzeby
Sucharka.
Czy można stać się "nadczłowiekiem" dzięki miłości do kogoś słabszego i
potrzebującego pomocy?
Co myslicie o takim przesłaniu:
"Każdy może stać się zbawicielem, o ile tylko kocha wystarczająco mocno"
Czy to miała na myśli Astrid tworząc Braci Lwie Serce?

Jak się to ma do "nikt nie ma większej miłości niż gdy ktoś życie oddaje za
przyjaciół swoich"

i do ofiary Aslana z pierwszego tomu Opowieści z Narni, gdzie Aslan oddaje
życie... no właśnie - czy z miłości do zdrajcy? (jak mniemam, Lewis chciał tu
nawiązć do Rz 5:7-8 "A [nawet] za człowieka sprawiedliwego podejmuje się ktoś
umrzeć tylko z największą trudnością. Chociaż może jeszcze za człowieka
życzliwego odważyłby się ktoś ponieść śmierć. Bóg zaś okazuje nam swoją miłość
[właśnie] przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami.)

Postawię tu trochę przewrotne pytanie
Czy Aslan rzeczywiście umarł z miłości do zdrajcy, czy raczej z miłości do
Narni?
Bo przecież gdyby Czarownica zabiła Edmunda nie mogłaby się spełnić
przepowiednia i Narnia zostałaby we władaniu Białej Czarownicy przez następne
może setki lat.

Można oczywiście gdybac, ze nawet po śmierci Edmunda Aslan znalazłby sposób
pokonania czarownicy a inna czwórka dzieci w przyszłości zajęłaby trony.

Nie wiem.
IMHO rzecz warta rozważenia.
>

> Ryczypisk to
> dla mnie "ogoniasty mistyk", który za wszelką pragnie doznać objawienia -
tylko
>
> nie wybiera się do nieba w rydwanie ognistym, a wpław:)

Zauważ, że Ryczypisk od dziecka wiedział, że "do wyższych rzeczy jest
stworzony" i szedł po prostu za swoim własnym proroctwem. Tego u biblijnych
proroków nie było, nawet u Maryi.

Ciekawe jest jeszcze i to, że tam jednak było to "wniebowstąpienie" bo na tym
wodospadzie o ile dobrze pamiętam uniósł się w górę niejako pod prąd.
Zresztą bardzo podobna scena jest w Ostatniej Bitwie kiedy po końcu Starej
Narni wszyscy pędzą "dalej wzwyż i dalej wgłąb" i też unoszą sie w wodospadzie
w górę.
(Łososie?)

Bardzo wiele pytan a dyskusja robi się coraz ciekawsza.

[ewa_anna2]

Podniosę, choć nie czytałam...

wy sobie dyskutujcie a ja znikam

[ghazal]

Pożyczyłam sobie dziś w bibliotece "Braci Lwie Serce"
Jutro raniutko wyjeżdżam na 2 tygodnie nad morze (a co! zazdrośćcie mi) to
sobie poczytam.
Ciekawa jestem jak się rozwinie dyskusja do mojego powrotu.
Pozdrawiam

[wampuka]

O, to może się spotkamy, jeśli jedziesz nad polskie morze :D Ja wczoraj (!!! w
święto, zamykające szczelnie niemal wszystkie przybytki handowe) kupiłem trzy
książki, w tym "Braci..." właśnie, coby merytoryczną podjąć dysputę :)

[ghazal]

Ja będę w Darłówku, a Ty gdzie?
"Braci..." biorę ze sobą.

[wampuka]

W Jastrzębiej Górze. Też zabieram książkę ze sobą :)

Przeczytałem BLS

[wampuka]

Jestem na świeżo po ekturze. O iet LCiSS wywodzą się i nierozerwalnie związane
są z chrześcijańskiej wizji świata, o tyle BLS mają więcej wspólnego z
ateuszowskim spojrzeniem.
Nie ma tam wzmianki o jakiejkolwiek Nadrzędnej Istocie. Jeśli jest tam jakiś
bóg (Bóg?), to skutecznie zakamuflowany. Sucharek wspomina w jednym momencie o
jakichś istotach z bajek, czy baśni, nie pamiętam, a nie sprawdze w tekście, bo
podałem książkę daej, które oby go wysłuchały, ale jakieś to takie
niezaczepione o nic, niepogłębione nijak.
Rzeczywiście, to Jonatan "wymyśla" wszystkie światy. Mało tego - wymyślająj
Nangilimę czyniz niej upiększoną wersję Nangijali, Nangijalę po korekcie
redaktorskiej. Rzeczywiście, ma w sobie rysy demiurga (poza tym przebieranki,
teatr, kreacja żywym słowem też nie są mu obce, co może uzupełniać jego wizję
jako demiurga).
W każdym ze światów postaci są w tym samym wieku (Mateusz to dziadek zarówno w
N1, jak i w N2; główni bohaterowie). N1 i N2 to przestrzenie, gdzie czas się
zatrzymal i ruszyć nie chce/nie może. Na przekór tej senności pojawiają się
elementy dynamicznego rozwoju akcji (pościgi, rwąca rzeka, walki), jakby
wewnątrz samych światów było coś nie tak, jakby coś ta nie zagrao, jakby
zgrzytało.
Sucharek trochę bezwolnie, siłą rozpędu niejako, podąża w ślady brata. Dojrzewa
i dorasta do heroizmu, ale ten heroizm nie mieści się w, by tak rzec,
chrześcijańskim paradygmacie (samobójstwo!).

Z ogromną przyjemnością wróciłem po atach do tej książkki. Ale jestem
niesamowicie zaskoczony tym, co się z niej wyania. Chyba muszę jeszcze raz
przeczytać, żeby pomyśleć i podumać.

[direta]

Ja jeszcze BLS nie czytałam, wygląda na to, że muszę się wybrać do biblioteki,
ale kiedy wspominam resztki tego, co mi zostało w pamięci, to jakoś tak to się
kończyło, że potem doszła do nich mama. Czy mama też musiała przejść przez
Nangijalę i kolejne N aż "dogoniła" braci, czy tez od razu przeniosła się do
tego świata gdzie aktualnie byli?

[wampuka]

Przechodziła przez kolejne N. Do Nangilimy (N2) dotarła wraz z głowoą ruchu
oporu z Nangijali, Sophią :)

[ewa_anna2]

Podniosę. Nie czytałam, ale może warto zajrzeć??

[ghazal]

No hej!
Wyrwałam się na chwilę, bo czuję że w tym młynie powoli zaczynam zapominać o
czym byli BLS ;)))

wampuka napisał:

> Jestem na świeżo po ekturze. O iet LCiSS wywodzą się i nierozerwalnie
związane
> są z chrześcijańskiej wizji świata, o tyle BLS mają więcej wspólnego z
> ateuszowskim spojrzeniem.
> Nie ma tam wzmianki o jakiejkolwiek Nadrzędnej Istocie. Jeśli jest tam jakiś
> bóg (Bóg?), to skutecznie zakamuflowany.

Pełna zgoda. O ile coś mi się nie pokręciło, to w jednym miejscu chyba Sucharek
coś sobie myśli o Bogu (bogu?) ale jest to Istota (istota?) zupełnie nie
związana z nangijalą, raczej ktoś (coś?) co być może sprawiło, że Sucharek jest
takim nic nie wartym brzydkim, chorym i słabym sucharkiem a Jonatan jawi się
jak książę z bajki.
Sucharek wspomina w jednym momencie o

Co do reszty - zgadzam się z tym co napisałeś. Od siebie dodam co następuje:

Po pierwsze zabrakło mi w tej książce tatusia. Z treści wynika, że nie tyle
odszedł co zginął gdzieś na morzu (pieśń o gołębicy) i aż się prosi, żeby
bracia spotkali go jeśli nie w Nangijali, to chociaż natrafili tam na jakiś
jego ślad.
No, ale zawsze możemy założyć, że ojciec jednak wciąż zyje, tylko puścił
mamuśkę w trąbę. Niech będzie.
Mimo to brakuje prawdziwej rodziny BLS. W końcu na pewno mieli jakichś dziadków
a jeśłi dziadkowie żyją tylko się ich wyrzekli, to mieli jakichś pradziadków
itd.
A jednak w Nangijali nie ma żadnego pokrewieństwa między NIKIM poza samymi
braćmi.
Czyli wychodzi na to, ze Nangijala nie jest "niebem uniwersalnym" tylko coś jak
w wizji filozoficznej biskupa Uschera, której nazwy nie pomnę, cały świat
został stworzony niejako na potrzeby BLS. Nie ma tam nikogo z tych, których
bracia znali, lub mogliby znać na ziemi, a wszyscy spotkani w Nangijali niejako
zaludniają tę krainę od zawsze a nie przyszli skądinąd. Czyli Nangijala jest
nie tyle niebem co raczej obcą planetą na której już są jacyś tubylcy.

> Z ogromną przyjemnością wróciłem po atach do tej książkki. Ale jestem
> niesamowicie zaskoczony tym, co się z niej wyania. Chyba muszę jeszcze raz
> przeczytać, żeby pomyśleć i podumać.

A ja byłam zaskoczona jak bardzo mi ta książka trąciła jakimiś
socrealistycznymi narodowo-wyzwoleńczymi broszurami. Kiedy czytałam ją
poprzednio aż tak mi to nie przeszkadzało. A tu niemal z każdej strony
wybuchało to "No pasaran!" i jakiś "che guevaryzm".
No jakbym czytała jakąś opowieść rewolucyjną gloryfikującą bohaterów Ameryki
Południowej (nie wiem czemu akurat tych a nie na przykład bohaterów Rewolucji
Październikowej, być może przez postać Sofii?)

I jeszcze ciekawostka - to, co się działo w Nangilimie nie jest częścią
ksiązki, tylko posłowiem autorki dołączonym w odpowiedzi na listy dzieci. Mogą
być więc wydania kończące się tylko okrzykiem "Widzę światło!"
W tym wydaniu, kóre miałam teraz brakowało mi opowieści w której AL wyjaśnia
skąd w ogóle pomysł BLS. U Ciebie było?

I wracając do CSL. Nawet jeśli w LCiSS pojawia się coś w rodzaju "ruchu oporu"
to jednak jest to zupełnie, ale to zupełnie inny typ konspiracji, oporu i walki
niż w BLS.
Ktoś się pokusi na wyłapanie na czym polegają różnice? (A może są jakieś
podobieństwa?)
ja muszę wracać do pracy, bo terminy mnie gonią.

[wampuka]

Rzeczywiście, masz rację z tym tatusiem. To ci zagadka, no popacz, popacz...
Tam w ogole nie ma mężczyzn typu "tatuś"; mam na myśli facetów w tak zwanym
wieku produkcyjnym. To też ciekawe. No i kobieta stojąca na czele ruchu
oporu... No i jednym z jej najbardziej zaufanych ludzi jest trzynastolatek...
Dziwne to wszystko. Cżęść dziwności można zrzucić na karb konwencji baśniowej,
to jasne. Ale jednocześnie książka jest mocną ingerencją w wiek dziecięcy;
chłopcy zostali zmuszeni do szybkiego dorośnięcia, to chyba nietypowy motyw w
literaturze dzieci i młodzieży?

Nie znam wizji fiozoficznej biskupa Ushera, ani żadnych innych wizji tegoż, ani
tegoż biskupa w ogóle nie znam. Ale Twoje streszczenie wydaje się trafiać w
dziesiątkę. Raj stworzony na potrzeby Sucharka. no no, gdybyż to tak było
naprawdę, to by się ludzie może bardziej starali ten raj osiągnąć...? ;)

U mnie posłowie AL było. I starsze wydania, które wypożyczałem, też miały tę
zabawną notatke na końcu. Z jednej strony jej istnienie wskazuje na ogromne
zapotrzebowanie na kontynuację losów Jonatana i Sucharka, z drugiej zaś - o
niechęci samej Autorki wobec tych zakusów. Definitywnie rozprawiła się z
listami od fanów i zakończyła temat.
Ach, teraz doczytałem, że piszesz o genezie książki, nie o liście na końcu.
Tak, u mnie było, historia o nagrobku, czy coś takiego. Nie mam tekstu przy
sobie, oczywiście poszedł w świat, oby wrócił, bo zdążyłem się przywiązać. Mam
tez w moim wydaniu na tylnej stronie okładki wspomnienie związane z wyborem
aktorów do ekranizacji książki. Ale to tylko krótki fragment, chętnie bym
poczytał coś więcej.

Podobieństwa i różnice w ruchach oporu obu światów? No, to może inni
forumowicze teraz się wykażą ;) ?

yyy...?

[wampuka]

Hmmm... ghazal is dead?

[ghazal]

Hmmm... ghazal is at work i nadrabia zaległości. Ale już niedługo się odezwie.
Bracia przeczytani i nawet oddani do biblioteki. Ale cóż ja jeszcze moge dodać
po Twoim wyczerpującym tekscie Wampuko?
Obiecuję odezwać się w najbliższych dniach jak już przypomnę sobie jak się
nazywam i na czym polega praca. Urlop był baardzo przyjemny nawet jeśli
ostatnie dni były raczej mokre i jakoś trudno się przyzwyczaić do dawnego
życia ;)
To znaczy chciałam powiedzieć jak już sobie wyrobię rutynę codziennej
dyscypliny.

[ewa_anna2]

Podniosę, yyy...