Gra w klasy i Sto lat samotności

[gooblin]

Wytłumaczcie mi fenomen tej książki. Czytam ją, ale jakoś nie mogę się
zachwycić. Może do przeczytania trzeba dorosnąć? Doszedłem do rozdziału,
którego nie dało się przeczytać, mianowicie zdania się wzajemnie przeplatały.
Czy to błąd w druku, czy zamierzone? Czy warto przeczytać Marqueza i Sto lat
samotności? Czy to jest podobna książka do w/w?

[dr.krisk]

Proponuję najpierw Marqueza - czyta się znakomicie. A z Cortazara wolę "Wielkie
wygrane" , jego wczesną powieść, kiedy jeszcze nie eksperymentował.
"Gra w klasy" faktycznie przekombinowana..
KrisK

[Gość: mema]

Także proponuję Marqueza, aczkolwiek mozna zacząc od opowiadań Cortazara, które
zdecydowanie wolę od jego powieści (moje najulubieńsze to "Niewpory").
Ostrzegam, że na Marqueza trzeba znależć czas i to czas odpowiedni, taka
np "MIłość w czasach zarazy" przy pierwszym czytaniu mnie zachwyciła, ale juz
drugie mnie znudziło (byłam na innym etapie życiowym). Ale na "Sto lat
samotnosci" jest u mnie (prawie) zawsze dobry czas, a juz szczególnie kiedy
deszcz miesiacami pada jak w Macondo.

KRONOPIE I FAMY!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: Wiktualia]

Oto, co Cortazarowego czytać koniecznie trzeba!! "Opowieści o kronopiach i
famach" to największa frajda świata. Polecam ze wszystkich sił. Co zaś do
Marqueza, przeczytaj parę stron "Stu lat..." i jak nie zachwyci, nie jedż
dalej. Ale mam nadzieję, że od razu zwali Cię z nóg i przeczytasz jednym tchem
czego życzę, bo książkę tę znajduję kapitalną.

[xkropka]

W ogole opowiadania Cortazara sa swietne, natomiast przez "Gre w klasy" ledwo
przebrnelam, strawniejsza okazala sie przy drugim czytaniu, kiedy czytalam
rozdzialy po kolei, a nie przeskakujac zgodnie z instrukcja autora.
A co do Marqueza - to zupelnie inna bajka. "Sto lat samotnosci" jak
najbardziej, "Milosc w czasach zarazy" tez jak najbardziej do przeczytania.
Ale ostrzegam, ze moge byc nieobiektywna, bo ja b.lubie literature
iberoamerykanska.

[Gość: izzo]

Grę lepiej czytać nie według instrukcji autora, a wg własnego widzimisię...
Albo trafi, albo nie. Ja zarykiwałam się ze śmiechu czytając różne takie
fragmenty, jak to z gwoździami i mate itp. Wiek nie gra roli, tylko stan ducha
w danej chwili.

[Gość: mimik]

Cortazar się zestarzał, moim zdaniem. Marquez natomiast nie ponieważ Marquez
panował nad fabułą. Sto lat samotności to powieść dla amatorów - to również
eksperyment formalny a wieć rzecz trudna do szybkiego czytania. Polecam na
początek 11 opowiadań tłumaczych, potem W tym mieście nie ma złodzieji a dalej
Miłość w czasach zarazy. Osobiście uwielbiam.

Chyba 12 opowiadan ?

[Gość: czapski]

Cortazar to totalny eksperyment, malo kto obecnie go lubi. Marquez zupelnie
inny styl. Zdecydowanie najlepsze opowiadania tułacze (pelna magia- kilka po
prostu powala na kolana), sto lat samotnosci moze byc, choc dla mnie monotonne

[Gość: ryża małpa]

Witaj w klubie. Zarzuc natychmiast Cortazara i zabierz się za czytanie " 100
lat samotności" ( choć najlepsze i tak jest " Miłość w czasach zarazy"). To
dwie zupełnie inne książki:
1) w "!00 lat .." w P{rzeciwieństwie do " Gry..." jest jakaś fabuła logiczna
2) " 100 lat" dzieje sie na Karaibach co samo w sobie jest ciekawe , do tego
dochodzi "realizm magiczny"

[Gość: m]

bo Cortazara po prostu trzeba poczuć. to inny poziom logiki, nad Cortazarem nie
wolno myśleć, ale trzeba dac się wciągnąć w ten zupełnie odrębny sposób
pojmowania (trochę podobny do tego o jakim Cortazar pisze we wstępie do
Instrukcji w "Kronopiach i famach"). "Gra w klasy" to ksiażka, którą czytałam
kilka razy, teraz już tylko co jakiś czas otwieram przypadkowe rozdziały i
czytam je w swojej własnej kolejności. za każdym razem jakby otwierało się
kolejne pudełko i znajdowało coś innego. ale wszystko zależy od sposobu
pojmowania- są tacy, którzy Cortazara zupełnie nie poczują, takjak nie wszyscy
lubią owoce morza :)
wystarczy zostawić myślenie o formie tej książki i dać się wciągnąć w Paryż
magi i oliveiry, w popołudniowe picie mate i "tego pająka Klee".
mam mnóstwo znajomych, których zaraziłam "Grą..." i którzy zachłysnęli się nią
całkowicie.
dlatego może warto spróbowac znowu za jakiś czas?

a Marquez... jest przyjemny w czytaniu. kiedy ma się dużo czasu na pochłonięcie
przez Macondo-też warto.

pozdrawiam

[Gość: AS]

Droga m!!!!Mam do powiedzenia TO SAMO o "Grze....."co Ty.Więc Cię pozdrawiam!!!
AS

bo z gra w klasy jest taki problem jak np.

[fjufju]

jackiem keouakiem i jego "w drodze", albo z "buszujacym w zbozu" salingera albo
z "buntownikiem bez powodu" z deanem... albo z piosenkami betelsow i elvisa
presleya... to takie pozycje które osiągneły kkiedys status instytucji i
wyznacznika i wzoru, bo burzyłu to co konserwatywne i zastane... bo były
inne... bo nie były hemingwayem, frankiem sinatra i przemineło z wiatrem... ale
dzisiaj? to bardziej pozycje dla historyka literatury (filmu, muzyki)... mnie
własciwie wszystkie powyzsze (no moze poza salingerem) znudziły, a gry w klasy
to własciwie nigdy nie skonczyłem...

Cortazar

[gooblin]

No dobra, nie odpowiedzieliście mi konkretnie, ale to szczegół. W jakim wieku
mieliście styczność z GRą w klasy? Czy ja mając 15 lat, nie jestem za młody?
Może d tego trzeba poważnie dorosnąć? Sto lat... postaram sobie wypożyczyć,
natomiast ostatnia osoba poruszyła temat Buszującego... Warta książka? Polecano
mi ją parę razy, ale jakoś sam tytuł odstrasza... Czytaliście może Pasję życia
Irvinga Stone'a? Jak Wam to leży? Czy ktoś z tu wypowiadających się
forumowiczów jest z Białegostoku? Pozdr.

[xkropka]

"Gre" czytalam po 20-tce i wrazenia jw.
A co do "Buszujacego" - nie chce sie wymadrzac, ale w Twoim wieku to chyba
ksiazka akurat :) Ja przeczytalam ja zdecydowanie za pozno, tzn. niedawno
(teraz mam 26 lat).
A Irvinga Stone'a koniecznie.

[Gość: Mema]

"Gra" 1-sze czytanie, lat 18, drugie: 27. Oba bez szczegónego zachwytu.
"Sto lat.." 1-sze czytanie: lat 20, kolejne: do teraz.
Myśle, ze mając 15 lat lepiej przeczytac "Buszującego".
Z "grą" wstrzymać się kilka lat, podobnie z MArquezem.
Ale to tylko sugestia.

[Gość: monstr]

fjufju napisał:

> jackiem keouakiem i jego "w drodze", albo z "buszujacym w zbozu" salingera
albo
>
> z "buntownikiem bez powodu" z deanem... albo z piosenkami betelsow i elvisa
> presleya... to takie pozycje które osiągneły kkiedys status instytucji i
> wyznacznika i wzoru, bo burzyłu to co konserwatywne i zastane... bo były
> inne... bo nie były hemingwayem, frankiem sinatra i przemineło z wiatrem...
ale
>
> dzisiaj? to bardziej pozycje dla historyka literatury (filmu, muzyki)... mnie
> własciwie wszystkie powyzsze (no moze poza salingerem) znudziły, a gry w
klasy
> to własciwie nigdy nie skonczyłem...

a ja wiesz czytałam "Buszującego..." i jakoś mnie nie zachwycił choć czyta się
dość wartko; ale miałam jakieś takie wrażenie że wreszcie wreszcie coś się
wydarzy, coś nastąpi... a tu nic;
to już dużo lepsze, zdecydowanie, były "9 opowiadań" też Salingera...
bardziej magiczne, zawsze zaskakujące zakończenie...
:-)

[Gość: maya]

Kocham Cortazara, ale przez "Grę w klasy" nigdy nie przebrnęłam (trzy próby:
jedna 17 lat, druga 25, trzecia 30). Moim zdaniem powieść to nie jest jego
forma (może z wyjątkiem "Wielkich wygranych"). Opowiadania - rewelacja, oprócz
tych które wymieniliście polecam "Opowiadania o Łukaszu" i moje oczko w głowie -
"Ostatnią rundę" (są tam też wiersze i okruchy rzeczywistości lat 60-tych).
Jak ktoś tego nie polubi od razu (wyłączjąc "Grę..."), to nie jego klimaty i
tyle. Myslę, że Cortazar zasługuje na fanklub, ja czekam aż ktoś go założy.
"Sto lat..." to zupełnie inna bajka, chociaż też moja ulubiona.
Jeżeli szukasz realizmu (stół ma być stołem a nie Bóg wie czym), to daj sobie
spokój z tymi panami.

[gooblin]

Przeczytam Buszującego... na pewno, tym bardziej, że zostałem wytypowany przez
swoją polonistkę na królika 'doświadczalnego', tzn. mam przeczytac tą książkę i
powiedzieć czy się nadaje na lekturę 3 gim. Powtarzam, mam 15 lat i jestem w 2
klasie:P A jeżeli mielibyście mi polecić książki warte uwagi, poza wymienionymi
powyżej, co by się wśród nich znalazło?
Jeżeli ktoś z tu zebranych (:P) interesuje się teatrem, zapraszam na swoją
stronę o teatrze Montownia, miał ktoś z nim styczność?
www.montownia.piasta.pl Ja polecam:) Pozdr. dzięki za wszystko

[Gość: ryża małpa]

Polecam np " Pasję życia " ( kto to napisał, Irvin Stone?, nia pamietam) , w
Twoim wieku równiez zaczytywAŁAM SIE W jERZYM kOSIŃSKIM DLA KRWISTYCH WATKÓW
erotycznych ale teraz nie polecam,
na pamięc nauczyła m sie tez " Króla Szcurów " Clawdell`a ( ?) i nadal
podtrzymuje , że to świetna książka, "sztukmistrz z Lublina " Singera ( ach,ten
patriotyzm lokalny :-)...no i jednak spróbuj Marqeza, myslę że nie jesteś zbyt
młody a nawet jeżeli to chyba dobrze rozwinięty :-)
Pozdrawiam

[gooblin]

Dziękuj Ci... 'Ryża małpo' za odpowiedź i polecone tytuły. A gdybyście mieli mi
podsunąć książki Coehlo albo Hrabala. Tego drugiego przeczytalem tylko
wstrząsające (dla mnie rzecz jasna) Auteczko. Coś takiego nie mogło się
zdarzyć, to jest nieprawdopodobna książka i opisana w niej historia. Czy Irving
Stone pisał inne książki czy tylko Pasję życia? Dzięki za komplement:P

[Gość: ryża małpa]

Z Hrabala gorąco polecam " Obsługiwałem angielskiego któla" - o praskim
młodocianym kelnarze i jego przygodach w gastronbomii i nie tylko- hi hi
Irvin Stone jeszcze napisał kilka zajmujących biografii " Udręka i ekstaza " -
o o Michale Aniele i chyba o Coorwoodzie albo Jacku Londonie - nie pamietam...

[Gość: Druss]

Gość portalu: ryża małpa napisał(a):
" Udręka i ekstaza " -
>
> o o Michale Aniele i chyba o Coorwoodzie albo Jacku Londonie - nie
pamietam...

"Żeglarz na koniu" - o J.Londonie - genialne!!!
Druss

[Gość: AS]

Jesteś za mały na "Grę..."
Ciekawe dlaczego prawie nikt nie potrafi przez nią przejść a ja znam ją prawie
na pamięć i wiedzą o tym wszyscy moi przyjaciele.
Jedna z moich LICZNYCH historii miłosnych od "Gry ..."się zaczęła.
Spróbuj za parę lat.

A "Sto lat..."jest już na teraz.Muszę iść.Obiecuję na kiedy indziej listę
lektur-DZIEKI KTORYM JESZCZE ZYJE........as

[Gość: monstr]

gooblin napisał:

Sto lat
> samotności? Czy to jest podobna książka do w/w?



"Sto lat samotności" to jest naprawdę piękna książka...
za każdym razem
:-)