Ewa Szelburg-Zarembina - pamietacie ja jeszcze ?

[Gość: Mr]

pamietam ja w pieknym ogrodzie przy jej domku na ul.Malczewskiego...

[Gość: Jaaa]

Jaaa nie :(
Ale podaj jeszcze miasto, może sobie przypomnę?
Na razie pamiętam tylko Jej książki z dzieciństwa.

[mister1]

Warszawa - pod koniec zycia ( lata 80-te) z powodu nedzy i choroby domek
sprzedala

[mister1]

Zarembina to ksiazki dla dzieci, kto nie zna:

niebo ciemną nocą,
Ma w fartuszku pełno gwiazd.
Gwiazdki świecą i migocą,
aż wyjrzały ptaszki z gniazd.

Jak wyjrzały - zobaczyły
i nie chciały dalej spać,
kaprysiły, grymasiły,
żeby im po jednej dać!

- Gwiazdki nie są do zabawy,
tożby nocka była zła!
Ej! Usłyszy kot kulawy!
Cicho bądźcie!...A,a,a...

[wampuka]

"Idzie niebo...", poza tym wszystko się zgadza :)

Dużo wdzięku mają te jej wierszyki. Dziecięcego wdzięku. Miłe.

[grazkax]

Przez różową szybkę , psotki i śmieszki to najmilsze książki z mojego dzieciństwa

[Gość: jo-asiunka]

uwielbiałam Przez różową szybkę!

[yanga]

Napisała jeszcze uroczą książkę o swoich zwierzętach - "Najmilsi".

[Gość: Kawka]

Witam. Dodam jeszcze "Królestwo bajki","Bardzo dziwne opowieści"( z
ilustracjami J.M.Szancera),"Wesołe historie", "Przygoda misia " ( ze słynną
sentencją "czy wpogodę czy w słotę - kazdy ma swą robotę"), "Chłopiec z perły
urodzony", "O warszawskiej syrenie" ...No i moje ulubione "Kije-samobije i inne
baśnie" czyli kolejne wersje znanych bajek (m.in. Czerwony Kapturek,
Kopciuszek,Szklana Góra) z jakże zaskakującymi zakończeniami...Pozdrawiam.
Aha, "Psotki i śmieszki" napisała Janina Porazińska.

[aurelia_aurita]

pamiętam - o jakichś smokach pisała. i fajne ilustracje do tego były.

"Tomek Zuch"

[Gość: bbbzyta]

Pamiętam "Tomka Zucha" - to chyba było o małym gazeciarzu w międzywojniu, co walczył dzielnie z przeciwnościami losu...

[onion68]

Ja uwielbiałam "Królestwo bajki", do tej pory pamiętam postać złowieszczego Pana
Polikarpa i chyba była tam jeszcze Niania o złotym sercu...

[aissa1]

Idzie niebo ciemną nocą? :)

dom na Malczewskiego

[mister1]

Idąc przed kilku laty do budynku Polskiego Radia w Warszawie, zwolniłam
odruchowo nieopodal skrzyżowania dwóch ulic: Malczewskiego i Wejnerta. Mijałam
bowiem miejsce od lat znajome - niezwykłe i bardzo mi przyjazne. Stał tu
skromny, parterowy dom. Ale za to ogród - to była prawdziwa bajka. Każdy
przechodzień musiał przystanąć, by chwilę popatrzeć. Tyle w nim było przeróżnej
roślinności, która od wczesnej wiosny do późnej jesieni pyszniła się chyba
wszystkimi istniejącymi na świecie barwami. Jabłonie i grusze, wiśnie i
czereśnie, a także różne odmiany sosen sąsiadowały z cyprysami i magnoliami.
Był tu nawet kasztanowiec o jadalnych owocach - wielka u nas rzadkość. I
przepych kwiatów: od przebiśniegów i krokusów, poprzez przylaszczki, żonkile aż
do clematisów i róż w wielu odmianach. I pergola obrośnięta zielenią,
miniaturowe jeziorko z nenufarami i trzcinami u brzegu. Nad nim stała ławeczka
z pni brzozowych i drewniana kaczka, którą kiedyś przywiozła z Helenowa szkolna
wycieczka. Nad całym obejściem czuwał świątek w drewnianej kapliczce. Ogród
tętnił życiem. Nawet, kiedy spał pod otuliną śniegu wiadomo było, że to tylko
odpoczynek przed kolejnym rozkwitem.

dokladnie to tak wygladalo, jak opisuje Warnenska

"Rzeka kłamstwa"?

[malgga]

A co sądzicie o jej cyklu powieściowym "Rzeka kłamstwa", przeznaczonym dla
dorosłego czytelnika? W jakim stylu jest on napisany? Warto się z nim zapoznać?
Bardzo podobają mi się utwory dla dzieci tej autorki i jestem ciekawa opinii o
książkach z wyżej wymienionej serii.

[mister1]

www.filmpolski.pl/fp/index.php/122721

[malgga]

Oglądałam ten serial, podobał mi się, ale jestem ciekawa Waszego zdania na
temat książek.

[wampuka]

Dzięki, Mister1!!! Szukałem tego tytułu długo. Pamiętam obraz zapadającej się w
płomienie, szczęśliwej (?) chorej na ospę dziewczyny (teraz wiem, że to
Krystyna Marty Klubowicz), i zarejestrowałem, że to był pierwszy odcinek czegoś
z rzeką w tytule... Dziękuję :)

[Gość: alagodz]

Przeczytać warto. Styl jest "anachroniczny" i taki ma urok. Świat jakiego nie
pamiętamy.

Dzięki za opinię! (n/t).

[malgga]

[Gość: realka]

ano pamiętam... Ile ja razy czytałam Królestwo Bajki. Staś i zły pan Polikarp :)

[sherman-doberman]

Pamiętam jej dom z ogrodem, bo mieszkałam w dzieciństwie w pobliżu.
"Królestwo Bajki" zachowałam w życzliwej pamięci i w 2006 r. przy okazji pobytu w RP
udało mi się je kupić w malutkim antykwariacie w Olsztynie.

[waldemar_batura]

sherman-doberman napisała:

> Pamiętam jej dom z ogrodem, bo mieszkałam w dzieciństwie w pobliżu.
> "Królestwo Bajki" zachowałam w życzliwej pamięci i w 2006 r. przy okazji pobytu
> w RP
> udało mi się je kupić w malutkim antykwariacie w Olsztynie.

Miałem tom, w którym oprócz powyższej były jeszcze 2 podobne opowieści; o
znalezionym w lesie chłopczyku - leśnym duszku i (moja ulubiona) o walce
uczłowieczonych roślin ogrodowych z chwastami.

[mister1]

obok byl UBecki blok - ciekawe czy jeszcze stoi i czy lokatorzy ci sami...

[mister1]

W kazdy razie ksiazki Ewy Szelburg-Zarembiny nie sa zapomniane - podaje
dostepne na Merlinie

1. Szaruś, Ewa Szelburg-Zarembina Zielona Sowa Cena: 2,3 zł, (wysyłamy w
ciągu: 24 godz.)
2. Najmilsi, Ewa Szelburg-Zarembina Zielona Sowa Cena: 7,9 zł, (wysyłamy w
ciągu: 24 godz.)
3. Wesołe historie, Ewa Szelburg-Zarembina Zielona Sowa Cena: 17 zł, (wysyłamy
w ciągu: 24 godz.) Ocena klientów:

4. Portret poety. Ewa Szelburg-Zarembina, Wilga Cena: 19,5 zł, (wysyłamy w
ciągu: 7 dni)
5. Baśnie wierszem, Agnieszka Frączek, Urszula Kozłowska, Jan Kazimierz Siwek
Wilga Cena: 14,5 zł, (wysyłamy w ciągu: 7 dni)
6. Szczeniątka, Ewa Szelburg-Zarembina Zielona Sowa Cena: 2,1 zł, (towar
sprowadzany na zamówienie)
7. Najmilsi, Ewa Szelburg-Zarembina Siedmioróg Cena: 8,9 zł, (wysyłamy w
ciągu: 7 dni)
8. Bajki o królewnach, Zielona Sowa Cena: 17 zł, (wysyłamy w ciągu: 24 godz.)
9. Bajki o krasnoludkach (okładka twarda), Zielona Sowa Cena: 17 zł, (wysyłamy
w ciągu: 24 godz.)
10. Zimowe opowieści Świętego Mikołaja, Zielona Sowa Cena: 9,9 zł, (wysyłamy w
ciągu: 24 godz.)

[Gość: EWa]

"Królestwo Bajki" (bo to pani wrózka Bajka była) to pierwsz książka, którą
przeczytałam sama od dechy do dechy.

[asiak44]

ja tę książkę jeszcze teraz lubię sobie przeczytać co jakis czas, a mam dorosłe
dzieci