A w Patafii niebardzo

[braineater]

mi się przypomniała książka taka, Jacka Nawrota (kimkolwiek by nie był), i to
bardzo fajna książka była.
Ktoś zna i mógłby mi przypomnieć dlaczego mi się tak nagle przypomniała i co
w niej było fajnego?

P:)

[Gość: xyz]

nie bardzo
mnie się przypomniało

:-P

[sylvie21]

MNIE też nie...

[Gość: aguirre]

W bocznej kieszeni plecaka miał wszystko milicjant. Misja uwolnienia z Patafii
kogoś tam. Profesora jakiegoś. Dziadka czyjegoś. Bohaterki. Kto w Patafii
mieszkał,zarażał się chciwością, cwaniactwem, kombinatorstwem. Pomidory pastą
do czyszczenia kibli pędzone. Mit o pochodzeniu pieniędzy.
Mój twardy mózg tyle wyrzucił danych.

[waldemar_batura]

braineater napisał:

> mi się przypomniała książka taka, Jacka Nawrota (kimkolwiek by nie był), i to
> bardzo fajna książka była.
> Ktoś zna i mógłby mi przypomnieć dlaczego mi się tak nagle przypomniała i co
> w niej było fajnego?
>
> P:)

Bo to zajebista książka była... (wymawiane moim najlepszym głosem Lindy).
Kapitan Aramis Frument (nie milicjant, a agent wywiadu - prostuję), który
zaczyna rozumieć, że w życiu są inne rzeczy niż tajne akcje. Mały terrorysta
Hadrian, któremu na wszystkim bardzo zależało (dla dobra ludzi gotów był nawet
zostać prorokiem), to jak zaprzyjaźnili się z Semiramidą (ta to miała
charakterek!), profesor Pstrix obserwujący aurę Patafian z koszy na śmieci, pan
Horacy, który nie może się dopasować do reszty rodaków, więc jedzie w Góry
Milczące i kaszle... Masa kwiatków językowych i obyczajowych, niby wykrzywione
realia PRL, ale tak naprawdę aktualne wszędzie na świecie. No i kulminacja:
bajka o paskudzie zwanym Alienacją, który wywołał chorobę patafijską, czyli
postrzeganie świata w stylu "człowiek człowiekowi kieszenią", jak podsumował to
dziadek ostrzący noże. Świetny kawałek - zawsze obiecywałem sobie, że poszukam
pierwszej książki Nawrota (Patafia była druga), ale jak dotąd zawsze zapominałem.

BTW, pożyczyłem ją młodszemu bratu, kiedy wydawało mi się, że przejawia zbyt
materialistyczne i patafijskie podejście do życia. Nawet się podobała, ale nie
wiem, czy podziałała. ;-)

No i najlepszy tekst z omawianego Dziełła. Hadrian próbował wymyślić nowe
przykazania, coś mu się pomyliło i sformułował jedno tak:

"Nie pożądaj żony bliźniego swego... nadaremno".

:-)

[yanga]

To przykazanie ma taaaaką brodę! Słyszałam to już dobre pół wieku temu. Ale
poza tym bardzo się zainteresowałam, trzeba będzie zapolować.

[braineater]

O!
Aliencja!
Alienacje pamiętam chyba, miała bardzo paskudny rysunek i cos mocno mi się z
zielonym kolorem kojarzy.
Jakbym jeszcze pamiętął skąd pamiętam, że był tam jakiś pies o którym żadne z
Was nie wspomina...
no i wiedział gdzie mam te książkę, bo gdzies w domu jest na pewno...

P:)

[waldemar_batura]

braineater napisał:

> O!
> Aliencja!
> Alienacje pamiętam chyba, miała bardzo paskudny rysunek i cos mocno mi się z
> zielonym kolorem kojarzy.
> Jakbym jeszcze pamiętął skąd pamiętam, że był tam jakiś pies o którym żadne z
> Was nie wspomina...
> no i wiedział gdzie mam te książkę, bo gdzies w domu jest na pewno...
>
> P:)

Z psem Ci się pomyliło.

[kubissimo]

moge ja jeszcze raz przeczytac i Ci powiedziec, bo tez nie pamietam.
tyle tylko, ze byla zabawna

[cosima]

Do głosów czcigodnych przedpiszców dorzucę mały cytacik z ww. książeczki
(próbka działalności literackiej kpt. Aramisa Frumenta, uprawianej w
charakterze przykrywki dla faktycznego zajęcia):

"Psotny Rysio"

A to psotnik z tego Rysia, niedobry chłopczyna
Już od rana mamie dzisiaj psocić on zaczyna.
Mama mleczko postawiła, wyszła na chwileczkę,
On głowicę jej jądrową włożył w kaszkę z mleczkiem.
Oj ty Rysiu, skończże wreszcie te swoje igraszki,
Jak głowica ci odpali, to nie będzie kaszki...

Pozdrawiam!

[cosima]

I jeszcze mgliście pamiętam, jak Semiramida uczyła się patafijskiego i wkuwała
odmianę przez przypadki: łomotnik - kogo? czym?, smarownik - komu? za co?
kiblownik - za co? ile?, podkadzacz (nie pamiętam pytań). Siódmy był wołacz -
o, k... - ale jak wyjaśnił kpt. Frument, tego akurat nie musiała się uczyć...

[autumna]

Cudowna ksiażka! Pamiętam z niej zbieraczy myrła, które służyło, o ile pamiętam, żeby przywabić pluskwy na wroga. I obronny gaz szmyr-gaj. A, i jeszcze ludzie wyjeżdżający za granicę, żeby tam harować za mormule (znaczy, taka lepsiejsza, twarda waluta). Z książki do tej pory zostało mi powiedzenie "szmyrgaj w podskokach".

[Gość: b]

a mi zostało po semiramidzie "o cie pępek" :)

[cosima]

Tak! O tym zapomniałam, szmyrgaj w podskokach! Przy użyciu gazu bojowego
Schmyrr-Gay oczywiście :-D

[agnieszka_azj]

Jakby ktoś chciał wrócić do lektury dzieciństwa, to proszę :
www.merlin.com.pl/frontend/towar/444049

[cosima]

A tu można sobie obejrzeć oryginalną okładkę (bo ta z nowego wydania NK na
merlin.pl przesłodzona jakaś...)

www.allegro.pl/item165327780_jacek_nawrot_a_w_patafii_nie_bardzo_stan_bdb.html

[donatta]

Cudowna książka to była.
I ten no, bohater, strugał ołówki bądź inne patyczki w chwilach stresu i
zadumy, czyż nie?