Współczesny rodzimy pisarz wielkiego formatu...

[Gość: garish]

Jest li u nas takowy?

[alexanderson]

Poeta, dramaturg, prozaik, który od pół wieku przenikliwie diagnozuje kondycję
człowieka w świecie po Auschwitz, masowej konsumpcji i przemian
cywilizacyjnych, zagrażających jego tożsamości i kulturze/tradycji - TADEUSZ
RÓŻEWICZ.

[ludzik_ten_sam]

Unikalny styl pisania, puentowanie takie, że pojawia się gęsia skórka,
lapidarność, szerokie spojrzenie, dobrze pojęty i ugruntowany kosmopolityzm -
RYSZARD KAPUŚCIŃSKI

Raczej nie ma

[Gość: czytelnik]

tak mi się wydaje. Jeszcze niedawno było kilku: Miłosz, Herbert, Kapuściski,
Lem.

Oczywiście nie można powiedzieć, że nikt już nie został. Żeby długo nie
wymieniać: Szymborska, Konwicki, Głowacki...

Z młodszej generacji najzdolniejszy jest chyba Stasiuk.

Naprawdę wielkiego formatu jednak nie ma. Jedynym naprawdę wielkim formatem był
w 20 wieku Gombrowicz ;)

PS

[Gość: czytelnik]

naturalnie Różewicza też można zaliczyć do sporych formatów współczesnych :)

[braineater]

> Z młodszej generacji najzdolniejszy jest chyba Stasiuk

W ramach ćwiczeń dobrowolnych, jesli będziesz miał ochotę sięgnij kiedyś po Wojciecha Albińskiego. A potem, jesli nadal będziesz miał ochotę możemy podyskutować o tej opinii na temat Stasiuka.

P:)

[Gość: cytelnik]

Dobze, Panie Profesoze ;)

[zdanka1]

A czy to nie zabawne, ze za rodzimych wielkich uznaje się włssnie tych, którzy
prawie nie pisza o Polsce?:) Przynajmniej obecny stasiuk i Albiński to peany
na temat rzeczywistosci krajów istniejącyh jakby poza historią :)

[linia.frontu]

A musi koniecznie żyć? Bo jak nie musi to... Wiem wiem, nie-Hłasko.

Gombrowicz.
Dziś prawdziwych...

[waldemar_batura]

linia.frontu napisała:

> A musi koniecznie żyć? Bo jak nie musi to... Wiem wiem, nie-Hłasko.
>
> Gombrowicz.
> Dziś prawdziwych...

Linio, Ty chyba nie miałabyś nic przeciwko przeniesieniu się w czasie i zostaniu
jedną z bohaterek "Pięknych dwudziestoletnich"... ;-)

[wiksadyba1]

Gość portalu: czytelnik napisał(a):

Jedynym naprawdę wielkim formatem był
>
> w 20 wieku Gombrowicz ;)

Tu się zgodzę. Oczywiście, jeżeli zawężamy sprawę do wielkich przez "duże W":)

[wiksadyba1]

Żyjących i będących w sile twórczego wieku (pomijam np. ewentualny przypadek
Różewicza; tak samo jak pominąłbym np. Bergmana w wątku nt. największych
współczesnego kina) raczej nie widzę (co nie znaczy, że nie widzę wielu
dobrych). Kto z obecnej wierchuszki literackiej (wykluczam więc przypadek, że
jest taki, wśród mniej znanych młodszych nazwisk, a ja go jeszcze nie znam:) ma
szanse? Może Rylski - jeżeli jego forma będzie konsekwentnie rosła w takim
tempie, jak dotychczas, osiągnie autentyczną wielkość ok. 120 roku życia:)))))

Co do młodszych - jeżeli objawiłby mi się jakiś gość z przyszłości, gość o
podobnych poglądach na literaturę do moich i oznajmił, z perspektywy dajmy na to
roku 2100, że jeden z obecnie głośnych pisarzy >35 lat, przeszedł całym swoim
dorobkiem do annałów światowej literatury, jako Wielki, Przełomowy etc. i kazał
zgadnąć który to jest, to będąc ekstremalnie zaskoczony in + takim obrotem
sprawy, już chyba najprędzej obstawiłbym Witkowskiego...

[Gość: czytelnik]

Proponuję łańcuszek wielkich: Gombrowicz - Witkowski - Dehnel (na którego
nieśmiało mrugam oczkiem i w zawoalowany sposób podrzucam pomysł na dzieło
życia).

Zapewniam przy okazji , że jak na piątkowy wieczór jestem wyjątkowo trzeźwy :)

[wiksadyba1]

Gość portalu: czytelnik napisał(a):


>
> Zapewniam przy okazji , że jak na piątkowy wieczór jestem wyjątkowo trzeźwy :)

Ja póki co też. Ale, na szczęście, nie na długo:)))

[Gość: filomena]

wiksadyba1 napisał:

> Co do młodszych - jeżeli objawiłby mi się jakiś gość z przyszłości, gość o
podobnych poglądach na literaturę do moich i oznajmił, z perspektywy dajmy na
to roku 2100, że jeden z obecnie głośnych pisarzy >35 lat, przeszedł całym swoim
dorobkiem do annałów światowej literatury, jako Wielki, Przełomowy etc. i kazał
zgadnąć który to jest, to będąc ekstremalnie zaskoczony in + takim obrotem
sprawy, już chyba najprędzej obstawiłbym Witkowskiego...


Biorąc pod uwagę tytuł, np. "Fototapeta", to rozmiar rzeczywiście jest i można
by było powiesić, np. zamiast lustra, choćby w łazience;-)

[piotrek.jak]

Jesli mowimy o XX wieku, a nie o czasch wspołczesnych, to dorzucilbym Bruno
szulca

Zagajewski

[witzjack]

Adam Zagajewski

[olias]

o Konwickim słyszałem że naraził się salonom warszawskim i jest "zapis" na
Niego. Nikt w prasie i tv nie odważa się wspomnieć o Jego istnieniu, bo
popadnie w niełaskę - milczenie, strata pracy, obstratyzm. Nie wiem, kiedyś
słyszałem że jest kilka takich "salonów", prawdziwe sabaty wiedźm. Babska nawet
potrafią załatwiać stołki w administracji państwowej swoim krewnym i znajomym
królika. Mają władzę bo mogą np. "ukarać" dziennikarza który podskoczy.
Wie kto coś o tym? Bo top trovchę dziwne że o Konwickim faktycznie Wielkie
Milczenie.

[bdx65]

W. Myśliwski, E. Rylski, S. Chwin - nie?
Różewicz na pewno.

[Gość: blum]

Tylko nie Chwin, zęby bolą!!!
Ja stawiam na Dorotę! Może Rylski, ale to baardzo męska proza;-)
b.

[Gość: włóczęgawsmokingu]

Z żyjących na pewno Różewicz i Myśliwski. Z młodszych kimś takim jest (a jak
jeszcze nie, to już za krótką chwilę będzie) Tomasz Różycki.

[Gość: pixelka]

Straszne "odkrycia". Takie nazwiska moga traumatyzowac chec czytania do konca
zycia.

[waldemar_batura]

Gość portalu: garish napisał(a):

> Jest li u nas takowy?

Kusi odpowiedź: po śmierci Lema i Kapuścińskiego już nie (oprócz oczywiście
Różewicza). Nawet Myśliwski czy Konwicki to nie ta liga. Generalnie przyłączam
się do głosów na tym wątku, że nie widać Młodych Twórców Naprawdę Obiecujących,
ale pocieszam się myślą, że praktycznie w każdej epoce można znaleźć narzekania,
że nie ma już tak wielkich pisarzy jak dawniej (starsze są chyba tylko
narzekania na dzisiejszą młodzież ;-)), a jednak po paru latach okazywało się,
że jednak parę wartościowych dzieł po tych rozczarowujących młodziakach
pozostało. :-)

[Gość: czytelnik]

Parę wartościowych dzieł może pozostawało, ale wielkie dzieła czasem nie
objawiały się nigdy. Są np. zacne narody, które żadnych wielkich pisarzy nie
wydały (np. Holendrzy). Inne wydawały ich w nadmiarze (np. Francuzi). Większość
europejskich narodów (w tym Holendrzy) może pochwalić się co najmniej kilkoma
pisarzami tworzącymi na więcej niż przyzwoitym poziomie. Moim zdaniem w Polsce
przyzwoitego poziomu nigdy nie brakowało, za to wielkości Bozia nam poskąpiła.

[waldemar_batura]

Dostojewskiego może nie wydaliśmy (ale zaraz: przecież moralnie wszyscy kończący
się na -ski są nasi, choćby się nie wiem jak zapierali ;-)), ale miałem na myśli
raczej właśnie szansę na to, że utrzymamy dotychczasowy poziom, jak by go nie
oceniać. Właściwe w każdej epoce naszej literatury pojawiły się jakieś znaczące
nazwiska; stąd mój ostrożny optymizm, że i tym razem jakichś się doczekamy (nie
wiem, czy ośmielić się wymieniać szansę na rozwój tak młodych przecież Dehnela,
a szczególnie Masłowskiej, biorąc pod uwagę modę na ich krytykowanie na forum,
ale i ona nie jest wykluczona).

[wiksadyba1]

Gość portalu: czytelnik napisał(a):

> Parę wartościowych dzieł może pozostawało, ale wielkie dzieła czasem nie
> objawiały się nigdy. Są np. zacne narody, które żadnych wielkich pisarzy nie
> wydały (np. Holendrzy). Inne wydawały ich w nadmiarze (np. Francuzi).

Ostatnie dwadzieścia parę lat literatury, to też kryzys - mniejszy albo większy
- w literaturze większości państwa, które wcześniej "wydawały geniuszy w
nadmiarze". Na tym tle ciekawe jest, że mocną pozycję uzyskały literatury
historycznie w sumie słabsze od polskiej, które wcześniej nie wydały wielkich
postaci albo wydały (jak Portugalia z Camoesem czy Pessoą) kilku na zasadzie
wyjątku. Np. Ostatnie 20-30 lat to m.in. Węgry z Kerteszem czy Krasnakorkaiem,
Portugalia z Saramago czy Antunesem, Holandia z Mullischem czy Nooteboomem.
Szkoda, że nie ma tu żadnych Polaków.

[broch]

Jesli miara wielkosci mialby byc wplyw na rozwoj literatury, to u nas takowych
nie bylo. Byli pisarze wybitni, utalentowani, ale wielkich nie bylo. Za
wyjatkiem Lema i Kapuscinskiego i moze Gombrowicza.
Pierwszy mial wielki wplyw na s-f swiatowa, drugi kompletnie zmienil obraz
wspolczesnego reportarzu i jest (w dalszym ciagu) najwyzszym swiatowym
autorytetem w tej dyscyplinie. Reszta, nawet jesli wybitna, za wyjatkiem
specjalistow nie jest szerzej znana.

[wiksadyba1]

Jeżeli stosować kategorię "wpływu na rozwój literatury" to zgodzę się z brochem.
Jeżeli odważyłbym sie na kryteria bardziej subiektywne, które ewentualnie
mógłbym jakoś rozwinąć, to przestawiłbym trochę kolejność i powiedział, że
wielkim pisarzem był niewątpliwie Gombrowicz, ewentualnie Lem i Kapuściński (+
żeby się trzymać XX wieku - Schulz, Borowski,Leo Lipski - gdyby tylko trochę
więcej napisał; Witkacy - gdyby oddzielić ziarno od plew, co u niego jest b.
trudne i wymaga operacji nie tylko na całym dorobku, ale i na prawie każdej
pojednycznej stronie jego literatury:), Herbert i może paru innych). Czy
Gombrowicz to format np. Dostojewskiego? Kto wie, imho może i w pewien sposób
nawet tak. Porównywać trudno, tak jak np. nie sposób porównywać "Mizantropa"
Moliera z "Rajem utraconym" Miltona, czy "Kubusia Fatalistę" z "Boską Komedią":)

Co do tego, czy obecnie przeżywamy jakiś kryzys literacki na tle innych epok? I
tak i nie. Prawie wszyscy wymieniają tu jako ewentualnych kandydatów na wielkich
Lema, Kapuścińskiego, Różewicza; niektórzy dodają, że może Konwicki albo
Myśliwski, chociaż to już raczej nie az ten poziom. Warto wziąć pod uwagę daty
urodzenia i debiutu:). Większość polskich pisarzy uważanych za "ostatnich z
wielkich" zadebiutowała pod koniec lat 50-tych/na początku 60-tych, nawet jeśli
niektórzy z nich (np. Konwicki) swoje główne rzeczy napisali trochę później.

Uważam, że - w odróznieniu od np. filmu, gdzie cezurą kryzysu jest rzeczywiście
rok 1989, "prowincjonalizacja" polskiej literatury postępowała już od dawniej,
od lat 60-tych zgoła. Można to zmierzyć liczbą znaczących debiutów na dekadę.
Późne 60-te, 70-te czy 80-te na tle np. międzywojnia czy epoki odwilży
gomułkowskiej przedstawiają się dość żałośnie. To w późnym PRL właśnie
literatura polska wybrała bezludną i coraz bardziej jałową wysepkę już to
rozrachunków z historią, już to jakiegoś "berezowskiego":) pseudo-realizmu
magicznego. Oczywiście, "stara gwardia" wciąż trzymała się dość mocno. Brakowało
jednak świeżej krwi, w tym tych, którzy mogliby się jakoś z tym, co piszą
przebić poza Polską. Brakowało nowych Lemów, Kapuścińskich etc.

I na tym tle np. wczesne lata 90-te z Tokarczuk, Stasiukiem, Chwinem, Tulli,
Huelle (który zaczął wcześniej, ale "stylistycznie" nalezy już do tej epoki),
Świetlickim etc. nie były wcale złe. To był być może największy wysyp w krótkim
czasie (zwłaszcza w prozie) wpływowych postaci od ok. 30 lat. Niestety,
parafrazując (niesprawiedliwą:) wypowiedź Strawińskiego o Karolu Szymanowskim,
to było i jest w większości coś w rodzaju "utalentowanego towarzystwa z
głębokiej prowincji":) Co dzisiaj - przynajmniej to dobrego mozna powiedzieć, że
najgłośniejsi debiutanci są rzeczywiście młodzi:)

[Gość: blum]

Oj jak myslę sobie Chwin i Huelle i Stasiuk, to rzędem mi przed oczyma stają muszelki, konchy,
poniemieckie łyżeczki i kioski Ruchu odrapane, emaliowane broszki i cienie na murze, i wszystko jakieś
prowincjonalne i spatynowane...
Ratunkuu!

sa tacy, moi mili, wciaz wsrod nas, on to

[Gość: brun]

Leszek Kolakowski,
wiecej ma wyobrazni i fantazji
niz wszyscy ci tu wymieniani od "lit pieknej",
pisze madrzej niz Kapuscinski,
a format Jego polszczyzny jest o dwie klasy
wyzej od pozostalych;

ona - to Hanna Krall,
wielki format, takze dwie klasy wyzej;

tych Dwoje to sa nasi wielcy pisarze dzis;

z gory przepraszam, ale nie bede sie wdawal
w zadne polemiki i dywagacje na ten temat

[waldemar_batura]

Więc też nie będę, nie przepraszając, za to pozostając przy swoim odmiennym
zdaniu. ;-)

[joanna.syrenka]

Redliński. Bezdyskusyjnie.

[braineater]

Przy całym szacunku do pana Redlińskiego i uwielbieniu wobec większości jego książek, to on jest zbyt lokalny, żeby móc cokolwiek znaczyć szerzej poza Pospolitą. Taki sam przypadek jest z Pankowskim, który ma książki rewelacyjne, ale mało czytelne po wywiezieniu poza granice rp. Takie one sa bardziej jak Zegadłowicz, czyli tu i teraz piszą rzeczy wazne, ale za parędziesiąt lat, bez krytycznego wydania w BN-ce mało kto będzie wiedział, o co im chodziło.

P:)

[joanna.syrenka]

Ależ nie szkodzi, że lokalny.
To DLA MNIE jest pisarz NAJWIĘKSZEGO formatu :)

[3promile]

Myśliwski - za język, za warsztat, za łeb...

[wlodekbar]

Kapuściński, Lem,Myśliwski, ... Parnicki.

[Gość: efryt]

Prawdopodobnie obecnie nie ma sprzyjających warunków, aby wielki format mógł
zaistnieć. Ludzie wielkiego formatu często przerastają i wyprzedzają swoją
epokę, a obecna, niestety, zadowala się byle czym. I dlatego można chyba
zaryzykować swierdzenie, że obecnie byle co jest w cenie.

[Gość: rest]

Są li: Tadeusz Różewicz, Hanna Krall i Ewa Lipska

[tactic65]

Jest do licha! Pewnie nawet nie jeden. Nie wiem, czy ktoś oczekuje odpowiedzi
na pytanie, ale jej udzielam :) A dlaczego tych pisarzy nie widać - a bo ich
nikt nie reklamuje, bo po prostu to nie jest komercja. I żeby ich znać, trzeba
mozolnie szukać.
Ja stawiam dwie kandydatury i głowę:)
- literatura faktu: Mariusz Wilk (przede wszystkim Wilczy notes)
- fikcja - Adrian Markowski (Sąsiady)
I wyzywam na walkę pieszą albo na ośle, każdego, kto powie, że to nie artyści
najwyższych lotów!

[ludzik_ten_sam]

:)

[ludzik_ten_sam]

Droga(-i) tactic65 :) Za wielkie uznajesz coś, co datowane jest na marzec2007.
Jest to przede wszystkim nieznane. Żeś wydawcą? :-P

[tactic65]

Kurcze - nie-m wydawcą :). Piszę co myślę, nie patrzę na daty wydania.
To "wielkość" musi być historycznie uzasadniona? To "Sklepy cynamonowe" nie
były wielkie zaraz jak je wydano, a Schulz był nieznany? Lata musiałby minąć,
zanim ktoś miał prawo uzać, że to coś wyjątkowego? Jednym słowem "jk mi się ma
podobać piosenka, którą pierwszy raz słyszę" :)
Dla mnie to jest to i co poradzę? De gustibus... a że nowe jak piszesz... no to
nowe... nie kupowałam dla daty tylko dla okładki i paru kartek, przeczytanych w
empiku.

ludzik_ten_sam napisała:

>
> Droga(-i) tactic65 :) Za wielkie uznajesz coś, co datowane jest na marzec2007.
> Jest to przede wszystkim nieznane. Żeś wydawcą? :-P

[ludzik_ten_sam]

Można się burzyć, ale pisarzem wielkiego formatu nazwać kogoś, kto dopiero
wchodzi na rynek to troszkę nieporozumienie, nie sądzisz? :) Można mówić o
głośnym nazwisku, książce dobrej, ale nie "pisarz wielkiego formatu". Czas to
też dobry hm papierek lamusowy. Ciekawa-m np. czy D.Masłowska będzie czytana
także za sto lat. Bo może wcale nie?

[tactic65]

Masłowska zapewne nie. Bo to tylko pewnego rodzaju klon literatury kuchennych
schodów, a taka zazwyczaj ginie w pomroce dziejów. Gdyby Paw odwoływał się do
jakiś innych regionów kultury, które same w sobie miałyby szansę przetrwać -
może... Ale skoro odwołuje się do takiego kierunku w muzyce, ktory nie bardzo
może się rozwijać i jest obecny w takich a nie innych kręgach społeczeństwa tak
zwanego.... chmmmm... nie wiedze szans. wierzę w bardziej skomplikowane
rzeczy... ktrych czasem nie rozumiem ale przmawiają...

[mister1]

Slawomir Morozek ( z zyjacych)
Nelchior Wankowicz ( z niezyjacych)

[Gość: ondit]

Skoro mamy taką obfitość pisarzy wielkiego formatu, to dlaczego nasze wspaniałe
społeczeństwo tak mało ich czyta:-O! Nie doceniają sukinkoty;-?!

[tangoindia]

A to proste jest akurat. To się nazywa brak nawyku czytania. U jednych nigdy
się nie wykształcił, u innych został zastapiony przez nawyk oglądania "Gańca z
tacami" i to cała tajemnica. A co do "sąsiadów", co się gdzieś przewinęli...
Wielki format to chyba za dużo... ale jakiś... kto wie....

Wielki Polak, wielki człowiek, wielki pisarz

[witzjack]

Jan Paweł II.

3 x R czyli Rylski, Różycki

[schayer]

3 x R

- Rylski (jeżeli o nim nie czytasz w GW to wcale nie znaczy, że on nie istnieje)
- Różewicz
- Różycki

Można dodać też Myśliwskiego i Józefa Hena.

[Gość: blum]

2XR tak!
Czekam na Stankiewicza w wykonaniu Pasikowskiego!
b.

[Gość: Faksymila]

Janusz Głowacki. Paweł Huelle.

[schayer]

Głowacki? A co on takiego ciekawego napisał?

[Gość: hipokrene]

Czy można go zaobserwować przez mikroskop elektronowy?:)

[olias]

a nie wystarczą Ci elity kawiarniano-telewizyjne?
My to mamy ....? Komunę obalili Niemcy i Czesi. Enigmę zrobili Brytyjczycy.
czwartą siłą koalicji antyhitlerowskiej była Francja. Tolerancji uczy nas
Hiszpania.
Wychodzi że jedynym wartym spojrzenia polskim pisarzem jest Norman Davis,
historyk angielski, który m.in. opisał wreszcie powstanie warszawskie. Jest
jeszcze nieco zapomniany Timothy Ash, też Anglik. Ten pisał o Solidarności.
Koncert poświęcony Stoczni też nie zrobili nasi, dobrze że harytatywnością
popisał się Jean Michael Jarre.
Od 1980 r upłynęło ćwierć wieku. Od uzyskania "niepodległości" - 18 lat.
Polskie elity spłodziły NIC.
To i nie dziwmy się że historię Polski piszą ludzie nam wrodzy.

[olias]

oczywiście pisząc o ludziach nam wrogich mam na myśli co i rusz pojawiające się
w świecie rewelacja o Polsce. Timothy Ash, Norman Davis - to wielcy nasi
przyjaciele, zafascynowani Polska i Polakami. Dzięki im za ich dzieła na wieki.
J.M. jarre też powinniśmy dziękować że dał nam koncert, zamiast zarobić w
Niemczech na Murach II. Wzorem Pinc Floyd.

Łysiak

[Gość: Woltyzer]

...ciekawe, czy przejdzie na tym forum... ;)

[zdanka1]

No tak, zaraz sie dowiem, ze Ziemkiewicz...

[wiksadyba1]

Albo Michalski:)