Pod mocnym Aniolem....

[Gość: moler]

...Jerzego Pilcha. Czekam na opinie. Ja bylem pod wrazeniem.

[Gość: Milek]

A ja niestety nie jestem pod wrazeniem, ksiazka nudna, jedyne co bylo ciekawe
to to ze akcja byla w Wwie przy rondzie ONZ (jak sie nie myle) ... sorry ale to
byly tylko majaki zwyklego pijaka i czytanie o rzygowinach wcale mnie nie
zauroczylo, w Polsce w co drugiej rodzinie jest pijak i szczerze mowiac nie
chce sie o tym jeszcze w ksiazkach czytac ...

poza tym Plich jest strasznym arogantem, choc zawsze inteligentnie broni swego
zdania ...

moze ksiazka byla przeznaczona dla ludzi z podobnymi problemami albo ku
przestrodze i ewentualnie tu bym widzial jej wartosc, jesli juz ...

ale jak chcecie to sami przeczytajcie, nie jest gruba i dlugo sie nie czyta ;)))

[Gość: moler]

Pilch pisze o tym, co go otacza. Mowi o pijakach nie zastanawiajac sie nad tym, czy temat jest trudny i
czy ludzie majac to na codzien chca jeszcze o tym czytac.
Wedlug mnie Pilch jest fantastycznym stylista, byc moze najlepszym od czasu Gombrowicza, a
jednoczesnie jego poczucie humoru jest stosunkowo bliskie mojemu.

[Gość: Milek]

Tu sie z Toba zgadzam, zreszta sam Plich mowi ze jego ksiazki sa przeznaczone
dla waskiego grona czytelnikow i ze wogole to go za duzo ludzi czyta ... nie
oznacza to jednak ze jest to pisarz eksluzywny i musi sie go czytac, bo tak
wypada ... po prostu czytasz bo lubisz, i o to chodzi ;)))

[Gość: Pat]

Pyszne! Jak każdy Pilch zresztą... Choć osobiście wolę "Inne rozkosze".

[Gość: imbir]

Pati, jesteś boska...
Twój wielbiciel

[Gość: Pat]

Gość portalu: imbir napisał(a):
> Pati, jesteś boska...
> Twój wielbiciel

Hi hi! Dopiero teraz zauważyłam ten Twój post...
;)

[ada08]

Jeszcze jedna pozycja z gatunku 'literatura pijacka';

Nie moze sie raczej rownac z takimi utworami , jak 'Moskwa-Pietuszki'
Jerofiejewa, czy 'Pod wulkanem' Malcolma Lowry'ego, ale jest to w tym gatunku
utwor specyficzny.
Bo o ile inne pokazuja raczej proces degrengolady, staczania sie czlowieka
('Pod wulkanem' !!!!!) to Pilch pokazuje proces odwrotny; podnoszenie sie z
upadku, wychodzenie z piekla....

Ciekawe, ze ludzie na ogol chyba jednak wola czytac ze czlowiek upada, a nie o
tym , ze sie podnosi :-)))

Moja ulubiona pozycja Pilcha to 'Bezpowrotnie utracona leworecznosc'.

'Pod mocnym aniolem' - dobra ksiazka, ale zadna rewelacja :-)

[Gość: w tempo]

widzę, że koleżanka ( jeżeli w istocie koleżanka jest... khm.. koleżanką, a na
co z kolei wskazuje te kilka liter w polu "adresat") czytuje politykę... khm...
chwali się... chwali się... a jak by cus od siebie, to też chętnie posłucham...
khm... (przepraszam, za to pokasływanie, ale ciut mnie łamie grypka...khm)...
tzn. poczytam.
Apropose (kurka wodna jęzor se na tych hieroglifach połamac mozna, tudzież
palce na klawiaturze) rzeczonego Anioła, w dodatku mocnego, to jest on o tyle
specyficzny, iż ten przeświety motyw miłości (który tu jakoby jest tym wątkiem
wskazującym na podnoszenie się człowieka) w przeciwieństwie do tego co sam
Pilch o tym mówi, nijak się nie broni w tej książeczce - oczywiście sam przez
się - jest po prostu niedopracowany. Po wyjaśnieniach autora wnikliwy czytelnik
może zwrócić uwagę na pewne może i istotne fragmenty, które faktycznie wskazują
na to iż wątek romansowy przez cały czas niejako rozwija sie pobocznie, nie
zmienia to jednak faktu, iz zakończenie (cała ostatnia fraza) po prostu w dupie
ma jakąkolwiek konsekwencję - a warto zwrócić uwagę iż konsekwencja ta jest
pijacka - znaczy sie baaaardzo jest konsekwentna...

[ada08]

Kolezanka :-)

Tak, tak ... watek milosny, romansowy , czy jak mu tam
zdecydowanie slaby, jakby na sile doklejony.
Taki uklon w strone stereotypu, ze jak facet chce (?) wyjsc
z wieloletniego nalogu to moze mu w tym pomoc tylko kobieta;
i to koniecznie o 20 lat mlodsza :-) To mnie jakos zirytowalo (ta
roznica wieku :-)))

Tej ksiazce zabraklo redaktora; spore kawalki mozna by bylo
bez szkody dla calosci wyrzucic.

Khy, khy, khy !!!
:-)

[Gość: Rena]

Bardzo lubie styl Pilcha, uwazam ze jest wyjatkowo "smaczny". Jednak "Pod
mocnym..." rozczarowuje. Pierwsza czesc, mniej wiecej do polowy,jest dobra i
ciekawa ale potem ma sie wrazenie jakby autor nie mial pomyslu, co zrobic z
reszta.Szkoda.

[Gość: maciek]

Zdecydowanie najlepsza ksiażka Pilcha jaką czytałem to "Bezpowrotnie utracona
leworęczność" najciekawsza, najbogatsza w treść, ale Mocny Anioł" tez ciekawy.
Poza tym faktycznie trzeba przyznac Pilchowi że jego teksty czyta sie bez
zgrzytu, to proza poetycka.

[Gość: ona]

A jednak pozycja zawiera watek autobiograficzny..i wierzcie kobieta o 20 lat
młodsza potrafi zdziałac cuda i wyprostowac zycie nawet takiego mezczyzny.

[Gość: Dilvish]

Bardzo zabawne, autor ma fajne poczucie humoru. Poza tym nie jestem pewien że
to o wychodzeniu z nałogu. Temu tematowi poświęcona jest wstrząsająca
książka "Trzynasty stopień szczęścia" - autora,niestety, niepamiętam.

[pippin!]

Czytam czytam, idzie idzie. I nic. Czyta się łatwo, już wiem, że skończę (dużo kartek, mało druku), czasem się nawet uśmiechnę ale wrażenia dużego nie robi.
Nawet nie mogę powiedziec, żebym sie dobrze bawil.
Takie mam wrażenie, że pod gładka powierzchnia czai się pustka, której autor nie miał czym wypełnic.

P!

[Gość: lola]

Zgadzam się, przeczytałam, odłozyłam, zapomniałam.

[pippin!]

Powiem więcej. Z Aniołem idzie spora obietnica (bo Nike). Tym większy jest zawód.
I potwierdza się teoria, że lepiej czytac klasyków...

[Gość: T.]

pippin! napisał(a):

> Czytam czytam, idzie idzie. I nic. Czyta się łatwo, już wiem, że skończę (dużo
> kartek, mało druku), czasem się nawet uśmiechnę ale wrażenia dużego nie robi.
> Nawet nie mogę powiedziec, żebym sie dobrze bawil.
> Takie mam wrażenie, że pod gładka powierzchnia czai się pustka, której autor ni
> e miał czym wypełnic.
I Widzisz Pippin!? Możemy jednak się w jakiejś materii zgodzić. "Pod mocnym
aniołem" czyta się może i bez większych zgrzytów czy perturbacji, ale
pretensjonalne to strasznie! Niby dystans, ironia, "przekombinowane" figury
frazeologiczne ale co pod tym? Ano nico. Wtórności. Metafizyka? Rzadnej. Czyta
się przyjemniej niż "Pod wulkanem" (ale "zawrotność" narracyjna Lawrego to
swoiste ekstremum) jednak "Aniołowi" daleko do Jerofiejewa (tam mamy jakąś
metaforyczną jakość, przerażającą prawdę i znacznie większą finezję). Pilchowy
płód literaturą wielką to nie jest. Ot czytadło na poziomie "Najki".
Z wyrazami szacunku
T.