Gość: Stauffenberg
IP: 193.164.157.*
20.07.07, 12:32
Niemal zuupełnie nieznany w Polsce,a świetny pisarz, bardzo dobry poeta, nie
gorszy od Lenza czy Grassa,a sporo od nich wczesniejszy. Prawda - miał pecha,
bo został po wojnie w byłej NRD i prześladowany za swoje mocno wolnomyślne
poglądy (miał warknąć do NRD-owskich "bezpieczników", którzy go
nachodzili: "jeszcze jedna taka wizyta,a wyjade do Polski i zostanę
Polakiem"!!!) zmarł, mając lat 47.
W USA uważa się go za jednego z najwybitniejszych pisarzy niemieckich XX
wieku i tamtejsi literaturoznawcy stawiają go na równiz Grassem czy Boellem.
Urodzony w Tylży, pozostał całe życie wierny ziemi bałtyjskiej, lub
też "Sarmacji" bo tak ją nazywał. Jego najlepsze dwie ksiązki to "Młyn
Lewina" i "Litewskie klawiokordy", wydane tylko w starej serii Nike (można
dostać po antykwariatach).Kto lubi nieprostą i ciekawą literaturę na wakacje,
Boborwski będzie w sam raz.
Był też dobrym poetą, niektóre jego wiersze i poematy były tłumaczone
w "Borussii"w latach 90.. Poniżej przedstawiam jeden w tłumaczeniu Wachowiaka:
Johannes Bobrowski
Elegia pruska
Tobie
wyśpiewać pieśń
jasną jak miłość gniewna -
ale i mroczną, od skargi
gorzką, jak polne ziele
wilgotną, jak nagie sosny
na zboczu wydmy, pojękującą
na wietrze o bladym świcie,
gorejącą przed wieczorem -
twoją nigdy nie opiewaną
zagładę, która uderzyła nam do krwi
wtenczas, kiedy dni wszystkie
pęczniały jeszcze od świetlistych
igraszek dzieci, w bezmiarze snu -
wtedy w lasach ojczystych
nad pienistym łoskotem
zielonego morza, gdzie nas
od dymu gajów ofiarnych
przeszywał dreszcz, u kamieni,
przed pagórkami grobów dawno
zapadłych, zarosłych wałów
fortecznych, pod lipą,
zgiętą ze starości, lekko -
jak wśród konarów jej zawisła wieść!
Tak w pieśniach staruszek
brzmi jeszcze,
nie do pojęcia już,
wezwanie prawieków -
jak chwytaliśmy wtedy
butwiejące, zmętniałe
resztki echa!
Tak z dzwonów
dudniących, które się rozpękły, zostaje
brzęk dzwoneczków -
Ludu
borów czarnych,
rzek wezbranych ciężko,
zatok nagich i morza!
Ludu
nocnego łowu,
trzód i letniej niwy!
Ludu
Perkuna, Pikola,
Patrympy w wieńcu z kłosów!
Ludu,
jak żaden, uciechy!
Jak żaden, żaden! Śmierci
przeł. Eugeniusz Wachowiak