Bill Bryson

[staua]

Lubicie jego ksiazki? Ja wlasnie polubilam - zaczelam od "The Walk
in The Woods" o Appalachian Trail. Podoba mi sie polaczenie jego
poczucia humoru i lekkiego stylu z duza dawka rzetelnych informacji.
Mieszkam b. blisko polnocnej czesci tego szlaku i troche po nim
chodzilam, ale oczywiscie nie przeszlam calosci...
Znacie cos innego, co napisal? Co jest najciekawsze? Wiem, ze
"Krotka historia prawie wszystkiego" byla pare lat temu
bestsellerem...

[agnieszka_azj]

Bardzo podobały mi się jego "Zapiski z wielkiego kraju",
natomiast "Zapiski z małej wyspy" - zupełnie nie.

[staua]

Hm, szkoda, bo wlasnie "Zapiski z malej wyspy" powinnam wkrotce miec
- ale zobacze, jak bedzie. Czy to jest o Wielkiej Brytanii?

[chihiro2]

Tak, to jest o Wielkiej Brytanii. U mnie stoi ta ksiazka na polce,
chlopak dostal od kogos w prezencie kilka lat temu, i jakos nie
mozemy sie zabrac za czytanie jej.
Nie czytalam nic Brysona, ale interesuje mnie 'Neither here nor
there: Travels in Europe'.
Staua, jesli lubisz ksiazki podroznicze polecam goraco Pico Iyera.
Pisze w niezwykle ciekawy sposob, duzo zwiedzil, duzo czytal i ma
bardzo celne, czesto smieszne uwagi. Fascynuje go laczenie tradycji
z nowoczesnoscia i czesto malo odwiedzane zakatki swiata, np. Wyspy
Wielkanocne (ale nie tylko). Np. 'Sun after dark' to mieszanina z
poplataniem - esej o Leonardzie Cohenie sasiaduje z tym o podrozy do
Boliwii, o Wyspach Wielkanocnych, o Dalajlamie, o uzywaniu jezyka
angielskiego w Indiach, o zwiedzaniu muzeum ludobojstwa w Kambodzy i
wielu innych. Fascynujace!

[Gość: gość]

'Zapiski z małej wyspy' bardzo śmieszne. Nie mogłam czytac w
autobusie, bo nioczekiwanie wybuchałam śmiechem.
'Zapiski z dużego kraju' też ciekawe, ale już mniej wciągnęły.
Wiem, że napisał też 'Down under' o Australii i o podróżach po
Europie 'Neither here nor there: travels in Europe'.
Nie znam 'Krótkiej historii wszystkiego',która jakiś czas temu
wyszła też po polsku, ale to już inny rodzaj opowieści.

[jottka]

brysona zasadniczo wszystko jest dobre:) 'the walk in the woods' jest moim
zdaniem jedną z najlepszych jego książek, ale wspomniana 'down under' (czyli
relacje z kilku podróży do australii) kto wie czy nie lepsza. ostatnio ukazała
się jego quasi-autobiografia (tj. wspomnienia z dzieciństwa - lata 50.i 60.),
'the life and times of the thunderbolt kid', która równocześnie jest opowieścią
o stanach zjednoczonych tamtej epoki, też świetne, a ciebie mogłoby
zainteresować dodatkowo, jako że poniekąd jesteś już tamtejsza:)


'neither here nor there' to jest opis podróży po europie śladami młodzieńczej
wyprawy razem z katzem, dobrze się czyta, ale to bardziej relacja z
indywidualnej rajzy niż pełnowymiarowy reportaż jak np. 'the walk in the woods'.
do tego ostatniego za to jest podobny 'the lost continent', czyli podróż po
małych miasteczkach usa pod koniec lat 80. bardzo dobre - a czytałaś może
'podróże z charliem' ('travels with charlie') steinbecka? bo bryson ewidentnie
idzie jego - powiedzmy - artystycznym tropem, obie książki warte lektury.


'zapiski' to wrażenia amerykanina a/ mieszkającego wiele lat na 'małej wyspie',
czyli anglii, b/ powróconego po 25 latach na ojczyzny łono - jedne i drugie
bardzo zabawne. bryson popełnił jeszcze parę książek lingwistycznych, m. in.
'made in america', o historii pewnych amerykańskich zwrotów, poszczególnych
słów, akcentów itp., taka historia lingwistyczna w wersji popularnej.


'krótką historię' strach ci polecać, bo fachowcy zarzucają jej błędy
merytoryczne - to dzieje wszechświata w ujęciu pop, mówiąc najkrócej:) czyta się
świetnie, ale nie podejmuję się jej ocenić merytorycznie z przyczyn oczywistych.
ale za to jest jeszcze krótki reportaż z podróży po kenii, 'the african diary',
w ramach propagowania pomocy krajom afrykańskim (zyski ze sprzedaży dla
organizacji działających tamże).

poza tym on ma syna, który też pisze, ale tekstów tego ostatniego jeszcze nie
dopadłam, więc siem nie wypowiem:)

[staua]

Na pewni przeczytam te autobiografie, i to o podrozach z Katzem po
Europie tez - Katz jest swietny w "Walk in the woods". Zabil mnie
opis spotkania z nim po latach (ze musi jesc paczki, bo inaczej ma
ataki epilepsji? Tak byloby w tlumaczeniu?).
"Travels with Charlie" caly czas sobie obiecuje przeczytac, bo caly
czas napotykam do nich odniesienia, ale jeszcze sie nie zebralam.
Czy to znaczy, ze wiekszosc ksiazek Brysona byla tlumaczona na
polski? Bo chcialabym polecic paru osobom, jesli tak.
O tym synu to dobra uwaga, tez musze sprawdzic. Dzieki.

[jottka]

staua napisała:

> Na pewni przeczytam te autobiografie, i to o podrozach z Katzem po
> Europie tez - Katz jest swietny w "Walk in the woods". Zabil mnie
> opis spotkania z nim po latach (ze musi jesc paczki, bo inaczej ma
> ataki epilepsji? Tak byloby w tlumaczeniu?).

zajrzałam do książki - on raczej mówi tylko, że musi jeść pączki, bo inaczej
dostaje drgawek:) tj. seizure nie musi być z definicji atakiem padaczkowym, a
już w wypadku katza to na pewno nie:)


> "Travels with Charlie" caly czas sobie obiecuje przeczytac, bo caly
> czas napotykam do nich odniesienia, ale jeszcze sie nie zebralam.

bardzo niesłusznie - bardzo dobra rzecz:) po polsku w dobrym przekładzie
bronisława zielińskiego jakby co


> Czy to znaczy, ze wiekszosc ksiazek Brysona byla tlumaczona na
> polski?


z tego, co wiem, to tłumaczone były 'zapiski z małej wyspy' (ale nie najlepiej),
'zapiski z wielkiego kraju' i 'krótka historia prawie wszystkiego' - reszta
tylko w oryginałach.

[chihiro2]

Prawidlowy tytul ksiazki Steinbecka: 'Travels with Charley'.
Uwielbiam ja! Czytalam kilka razy w liceum, lezac w ogrodzie na
lezaczku (stala sie wrecz moja licealna wczesnoletnia lektura), az
kupilam uzywane wydanie Penguina na wlasnosc (polskie wydanie ma
wyjatkowo brzydka okladke). Przeczytaj koniecznie, to cienka
powiesc, szybko sie czyta, ale zostaje w pamieci na bardzo dlugo.

[staua]

Dostane z Bookmooch, tez Penguina, wiec bede miala za jakis tydzien.

[jarka63]

Jako pierwsze przeczytałam Notes from a small island - śmiałam się
głośno czytając, co nie zdarza mi sie zbyt często.Potem było już
tylko gorzej i coraz nudniej, zwłaszcza gdy uderza w kaznodziejsko-
wszechwiedzący ton.

[nienietoperz]

Lubimy (my NN), pod warunkiem, ze pisze o miejscach, ktore sie troche zna. Wtedy
mozna wybaczyc i kawalki dluzyzn, i dowcipy, ktore nie zawsze smiesza, a mozna
docenic czule obserwacje drobazgow, ktore miejsce A odrozniaja od miejsca B.

No i 'A short history of nearly everything' jest jedna z bardzo nielicznych
ksiazek popularnonaukowych, ktore sie daje czytac bez glebszego obrzydzenia.

Z uklonami,
NN