"Sens nocy - spowiedź"

[yanga]

Michaela Coxa. Jeśli ktoś zna i lubi stare powieści Wilkie'go
Collinsa ("Kobieta w bieli"), to jest to coś dla niego. Uchylanie po
kawałeczku rąbka tajemnicy. Dziewiętnastowieczny Londyn w oparach
żółtorudej mgły, "te panie", szkoła z tradycjami, sielska stara
rezydencja. Krzywda i zemsta. Zaczyna się od zabójstwa w ciemnym
zaułku, a potem jest coraz mroczniej. Jeszcze nie skończyłam, bo
baaardzo grube, ale siłą się odrywam, a dawno tak nie miałam. I
znakomity przekład Anny Bartkowicz. Jedyna pretensja do redakcji za
uporczywą pisownię nazw ulic z dywizem (Paternoster-row, Fleet-
street) - nigdzie się z czymś takim nie zetknęłam.

[monikate]

Jejku, gdzie i w jaki sposób wpadłaś na to cudo? W moim guście,
muszę przeczytać. Drogie toto? Kupić, czy pożyczyć?

[yanga]

Dostałam od naszej wspólnej koleżanki. Cena na okładce 49 zł, ale
dzieło jest opasłe. Jeśli masz możliwość pożyczenia, to na pewno
lepiej, bo i sporo miejsca zajmuje. Dla mnie bezcenne zawodowo są
realia i przypisy.

[pieranka]

Przypisy?!
Gruba?!
Wilkie Collins-like?!

MNIAM!

[monikate]

Kto to wydał?

[yanga]

WAB.

[yanga]

Nareszcie wyszłaś z jamy! I nawet nie wiesz, że już niedługo wyjdzie
to, co chciałaś, żeby wyszło. Zajrzyj na Mruczym.

[pieranka]

Tak? Hurra! Ide popatrzec co slychac :-)

[yanga]

Skooończyłam. Buuu... Dawno z takim żalem nie odkładałam książki.
Mam ochotę zacząć od początku. Dla Was mam jednak ostrzeżenie: to
nie jest typowy "who-gone-it". Tu z góry wiadomo, kto jest mordercą,
chociaż motywy odsłaniane są po kawałku, tak jak nitka rozwija się z
kłębka. Akcja pełznie sobie pomaleńku, czasem aż boleśnie wolno, a
wszystko po to, aby czytelnik mógł nasiąknąć nastrojem - starymi
bibliotekami, londyńskimi zaułkami, palarniami opium, zacisznymi
burdelikami. Tym, co sprawia, że od książki trudno się oderwać, jest
osobowość bohatera i jego droga do osiągnięcia celu. Pomagają mu w
tym osoby o bynajmniej nie czarno-białych charakterach, za co chwała
autorowi. Happy endu też nie ma - nie może być, ponieważ jednak
dokonała się zbrodnia. I to nie jedna. Podobno autor jest
debiutantem, jeśli tak, to jesteśmy świadkami nowego trendu w
brytyjskiej literaturze, gdyż powieść Coxa dziwnie kojarzy mi się
z "Kwinkunksem" Pallisera, chocby z powodu drobiazgowej wierności
realiom.