Ciamciara to ja. Rozmowa z Edmundem Niziurskim ...

[Gość: cezar]

Mistrzu, Twoja ksiazke tez czytalem dziesiatki razy , dla mnie
bomba...

[Gość: pablo]

Dość podejrzanie wyglada deklaracja dziennikarki o wielokrotnym
czytaniu "Sposobu", myli bowiem fakty. Zasępa co prawda
rzeczywiscie mieszkał w suterenie, ale jego ojciec wcale nie
grywał "po tramwajach" tylko w orkiestrze tramwajarzy! (na
flecie). Tramwajarze (jak kolejarze) to jeszcze w tamtych
czasach taka robotnicza arystokracja, więc nie mozna mówić
o "obniżeniu statusu społecznego" bohatera w stosunku do
pierwowzoru - syna sierzanta. Najlepsze, że autor - chyba
niezbyt dobrze pamietając szczególy swej powieści - dorabia
ideologię do tego, czego nie napisał, a co wmawia mu
dziennikarka. Serdecznie pozdrawiam pana Edmunada Niziurskiego,
do którego książek jeszcze dziś zdarza mi się wracać, choć
jestem już w wieku prawie alcybiadesowym.

Inne ksiazki Niziurskiego

[staua]

Co o nich myslicie? Bo "Sposob na Alcybiadesa" nie byl pierwsza, ktora
czytalam...Byly to "Niewiarygodne przygody Marka Piegusa". Rewelacja! Pierwszy
raz (mialam moze 9 lat) przeczytalam cokolwiek o turpizmie (Turpis w ksiazce :-
)). Poza tym wczesnie tez czytalam "Ksiege urwisow" - tutaj pierwszy raz
napotkalam slowo "bumelant" (to chyba jedna z pierwszych jego ksiazek,
poczatek lat 50). Potem byly inne...mam duzy sentyment do Pana Niziurskiego.
Dziekuje mu bardzo za ksiazki mojego dziecinstwa!

[Gość: d0minika]

Moją pierwszą książką Niziurskiego było "Naprzód Wspaniali". Na pewno nie
zapomnę Kwękusia i jedo "lwich pcheł", albo Tomcia Okista wygrywającego z
Defonsiakami. Pamiętam, że były dwie następne części, ale te już słabiej
pamiętam - bodajże "Adelo, wróć" i "Tajemnica AWARAMISÓW" ?

niziurski

[jottka]

jest ale wielki :)

pamiętam, jak byłam przekonana, że jego książki to niemal literatura faktu i że
tylko u mnie w szkole tak nudno, a inni to mają życie

co nie przeszkadza, że najnowsze powieści niziurskiego, jak te o bąblu i
syfonie, już mi się niezbyt podobają, wprowadzenie nachalnej rzeczywistości im
zaszkodziło - wolałam, jak bohaterowie marzyli o podróżach w głąb dzikiej
afryki, a nie o zbiciu kasy

[staua]

O tak, "Tajemnica awaramisow" szczegolnie byla fajna, "Adeli" nie czytalam.
I podobal mi sie tez bardzo "Klub wloczykijow"...Oj, mam ochote przeczytac je
jeszcze raz...chyba przeszukam polki u mamy.

[jottka]

awantury kosmikomiczne i adelo, zrozum mnie

i osobliwe przypadki cymeona maksymalnego, i jutro klasówka

i siódme wtajemniczenie, i cała reszta


a jeszcze czytałam 'eminencje i bałłabancje', niby dla dorosłych, ale czytable

[staua]

Wlasnie, wlsnie, cos mi nie pasowala z ta Tajemnica awaramisow, a to
byly "Awantury kosmiczne". Pamietam teraz dokladnie, okladka z pupa w
dzinsach :-) Czyzby tytuly sie zmienialy???

[jottka]

chyba niektóre wątki niziurski rozbudowuje/ rozbudowywał, bo sie powtarzają w
różnych książkach

ale szczegółów nie kojarze, choc okładka - poszłam sprawdzic :) - sie zgadza

[staua]

Ja niestety nie moge sprawdzic, ksiazki sa w Polsce, wiec moze to, co sobie
przypominam, nie jest do konca prawdziwe...Ale ten watek obudzil we mnie sporo
wspomnien ksiazek, ktore czytalam rownolegle do Niziurskiego, np. Aleksandra
Minkowskiego, Stanislawy Platowny...

[Gość: Tolek Banan]

staua napisała:

> Wlasnie, wlsnie, cos mi nie pasowala z ta Tajemnica
awaramisow, a to
> byly "Awantury kosmiczne". Pamietam teraz dokladnie, okladka
z pupa w
> dzinsach :-) Czyzby tytuly sie zmienialy???

Jesli dobrze pamietam, to tyul ksiazki z pupa na okladce to
byl "Awantury Kosmiczne czyli Tajemnica Awaramisow"! Pamietam
ze sens tego tytulu, czyli wyjasnienie czym sa te tajemnicze
awaramisy zostal wyjaniony dopiero pod koniec ksiazki.

[staua]

Aha...nie pamietalam zupelnie drugiej czesci tytulu.
Awaramisy za to pamietam, byly w kocie :-)

a w ogóle

[jottka]

widział ktos na żywo te kamyczki? :)

właściwie to nie wiem, czy to eksponat geo, czy fikcja literacka

[Gość: Martyna]

Ja mam 34 lata, czytam Niziurskiego z moim synem. Przy siódmym wtajemniczeniu
płatałam ze śmiechu często, natomniast awantura w Niekaju trąci atmosferą
socrealistyczną. Teraz jestem przy Alcybiadesie - duża przyjemność. Potem chyba
bęfzie Marek Piegus - poleććie które książki są naprawdę dobre, a które (jak
Awantura w Niekłaju) średnie. Swoją drogą dzieci dają często pretekst do
powrotu do świetnych książek - we wcześniejszym etapie zaśmiewaliśmy się całą
rodziną z wierszyków Tuwima czy Brzechwy - to cacuszka.

Siodme wtajemniczenie

[Gość: chris]

...to dla mnie najwiekszy czad i odlot. Niesamowicie
psychodeliczna ksiazka. Ale uwielbiam cala tworczosc
Niziurskiego, wszystkie ksiazki zarowno dla "mlodziezy" i
dla "doroslych" czytalem wielokrotnie i cale fragmenty znam na
pamiec.

[Gość: Nu!]

Tak. Pamietam, że kiedyś zdarzyło mi się przeczytać
7 wtajemniczenie zaraz po Wahadle Foucault`a i miałem
dziwne wrażenie, że Niziurski lepszy o wiele.

"Awantura w Niekłaju"... "Jutro klasówka" - zbiór opowiadań, o ile dobrze
pamietam...
Albo nowel. Szczególnie jedno z nich - "Nowy" zdaje się - wstrząsnęło mną
kiedyś.

Nizurski jest jednym z najbardziej lubianych a zarazem najmniej omawianych
autorów. Nie przypomniam sobie (poza jedny artykułem w GW kiedyś), jakiś
wywiadów z autorem czy w ogóle czegokolwiek o nim i jego książach.
Może (z pewnością) umknęło mi to i owo, ale na artykuł o Niziurskim lub
wywiad z nim zwróciłbym uwagę.
7 wtajemnicznie było kiedys strasznym rarytasem. tego po prosttu nie dało się
pożyczyć. Ja złapałem tą ksiązkę dopiero w gminnej bibliotece w Węgierskiej
Górce,
na wakacjach. Nawiasem mówiąc to była świetnie wyposażona biblioteka.
I mam nadzieję, ze nadal jest.

Nu!

[Gość: lolyta]

Niziurskiego nie reklamuja dlatego, ze Jemu nie trzeba zadnej reklamy...

[Gość: Tolek Banan]

Zgadzam sie, Cezar, Niziurski jest prawdziwym
mistrzem! "Trylogie" (Naprzod wspaniali, Awaramisy i Adela)
czytalem setki razy,tak samo z Alcybiadesem, Piegusem, Klubem
Wloczykijow i moim ulubionym choc nie bardzo znanym "Cymeonem
Maksymanym". Do tej pory (mam juz 36 lat), kiedy usiade z
jedna z ksiazek Mistrza od razu wybucham smiechem! Slowa
Gnata "Diabli nadali tego Maciusia!" z Naprzod Wspanialych
powinny wejsc do kanonu Polskiej literatury, a to tylko jedna z
tysiecy wspanialych rzeczy w Jego ksiazkach. Prawdziwa
rewelacja sa tez krotkie opowiadania, troche bardziej "dorosle"
i nie tak wesole jak nowele. Jestem bardzo wdzieczny panu
Nizurskiemu za jego ksiazki, bo w wieku dzieciecym nauczyly
mnie milosci do czytania. Bardzo duzo Panu zawdzieczam,
Mistrzu Nizurski.

wiek

[Gość: chris]

Ja tez mam 36 lat :-) i calkowicie sie z Toba zgadzam.

[Gość: jacek]

Ja mam 25 lat, a ksiazki chyba odzieczylem po bracie. Zawsze je
uwielbialem - sereczne pozdrowienia dla Pana Edmunda.

J.

[qrar]

Była jeszcze "Gorączka w 8 A"- też fajna.

[wojtal]

"Gorączka" była super. Czy ukazała się w wydaniu książkowym? Ja pamiętam ją
tylko z odcinków w "Płomyku".

wiek: 31, Czy pamięta ktoś "Okullę"?

[Gość: Johny Tomala]

Wiek: 31 (już prawie!). Niziurski to absolutny kanon. Nikt nie
wspomniał jeszcze o książce "Szkolny lud, Okulla i ja" (ze
słynną mantrą "Dobry jest nasz brat Obara", oraz postacią
Złośliwego Miecia (koleżka witających nowych ze szpilką między
placami)). Już nie pamietam czy futbolowa paczka przerośniętego
Chrząszcza z 8a była w Okulli, czy gdzie indziej? Inną sprawą są
rewelacyjne nazwiska bohaterów. Nauczyciel bioli w "7
wtajemniczeniu" nazywał się bodaj Miąższyniec...

[Gość: ms]

Najlepsza była wielka kołomyja elementarna JAK NA LEKCJII KOLEĆ
ZAĆPAŁ SIĘ BUTAPRENEM I MIAŁ ODJAZD. nIESTETY TEJ KSIĄŻKI JUŻ
NIE WZNAWIAJĄ

[qrar]

Uwielbiam scenę z "Naprzód Wspaniali", w której
Perzyk "rozpracowuje" gościa podkradającego sąsiadce ryby z
parapetu przy pomocy bosaka strażackiego.

wznawiaja, wznawiaja :-)

[krzys1231]

> Najlepsza była wielka kołomyja elementarna JAK NA LEKCJII
KOLEĆ
> ZAĆPAŁ SIĘ BUTAPRENEM I MIAŁ ODJAZD. nIESTETY TEJ KSIĄŻKI JUŻ
> NIE WZNAWIAJĄ

www.merlin.com.pl/sklep/sklep/strona.towar?oferta=135696&zet=

[Gość: wojtek]

Ciekawe , E. Niziurski to bardzo fajny człowiek , może ktoś zna
maila do niego , albo inny sposób na kontakt ?

chemia

[Gość: chris]

Jako, ze jestem chemikiem z zawodu, fascynujaca postacia jest
dla mnie oczywiscie chemik Pelman. Te jego wynalazki, jak masc
na porost wlosow (z Naprzod wspaniali) i oczywiscie
psychoaktywny gaz z Awantur kosmicznych (koncowka tej ksiazki,
to odlot jak z Siodmego wtajemniczenia).
Serdecznie pozdrawiam pana Edmunda (zapomnialem wczesniej).

[Gość: namu]

taaaak. NIZIURSKI TO FANTASTYCZNY GOŚĆ. Nigdy nie zapomnę
bohaterów jego książek...nie tam jakieś pierdoły z H.P.

[griszah]

A czy ktoś czytał "Dzwonnika od świętego Floriana". To też Niziurski ale inny.
Opowiadania z czasów przedwojennych. I już nie takie wesołe a czasami nawet
tragiczne.Pamiętam je właśnie bo odstawały od "szkolnego" Niziurskiego (którym
naturalnie, podobnie jak Poprzednicy na tym forum, zaczytywałem się
wielokrotnie.

Ciamciara to ja. Rozmowa z Edmundem Niziurski

[Gość: gosiex]

Nie przesadzaj :) Może jest tak trochę dlatego, że po pan Niziurski nie wydał
nic ostatnio? Najbardziej lubię Okullę. Mój brat , w wieku lat 9-u, pod wpływem
lektury przygód Marka Piegusa pisał opowiadania i były prześmieszne :)

wypowiedź powyższa dot. wypowiedzi chrisa :)

[Gość: gosiex]

przepraszam :)

[miecio4]

Ja to sie dziwię że jeszcze nikt nie stworzył strony o Niziurskim i jego
dziełach. Az sie prosi.

Potter vs. Okist i Ciamciara

[Gość: chris]

A mnie troche zasmucilo, ze pojawilo sie tu tylko ~30
wypowiedzi. Gdyby to bylo o autorze/autorce (nie wiem przyznam
sie szczerze, kto to napisal) Harry'ego Pottera, pewnie
pojawiloby sie w watku pare setek (tysiecy?) wypowiedzi. Cudze
chwalicie, swojego nie znacie.

[miecio4]

Nie jest tak źle- wątki o Niziurskim pojawiały się tutaj już nie raz, np:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=2303682&a=2303682
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=872712&a=872712

ilość wpisów

[Gość: mk]

Nie liczy się ilość wpisów ale to że ja weszłam tu z uśmiechem na ustach -
przypominając sobie "Szkolny lud Okulla i ja" którą czytałam w wakacje na wsi u
Babci , pod jabłonką, w pełnym słońcu , na trawie - piękne stare czasy - zaraz
poszperałam w internecie o Niziurskim - jego książki wydaje wyd. Zielona Sowa -
i pomyślałam o skompletowaniu biblioteczki - mam 30 lat. Lubiłam też
Nienackiego (czytałam wszyskie samochodziki)i te dwa nazwiska mi się zawsze
myliły - teraz już od dawna mi się nie mylą

[Gość: Julia]

Chodzę do 6 klasy i właśnie teraz przerabiamy na lekcjach
języka polskiego "Sposób na Alcybiadesa". Jest to książka
wspaniała. Bawi i uczy zarazem. Podziwiam autora, naprawdę. Po
przeczytaniu lektury również wynaleźliśmy sposoby na różnych
nauczycieli. Zaczęliśmy dryfować, aby nudna lekcja szybko
zleciała. Ale jednak mimo woli, zainteresowaliśmy się tym, co
mówi nauczyciel. Ta wiedza sama wchodzi nam do głowy. Cieszę
się, że tak jest. Nauka wbrew pozorom nie jest taka straszna. A
książka "Sposób na Alcybiadesa" wiele nauczyła mnie i moich
kolegów-nieuków. Dziękujemy za "Sposób" :)))