Co Was oczarowało?

[martishia7]

Już było mówione sto razy, ale powtórzmy jeszcze raz:) Ustaliłyśmy,że ta
książka nie ma w sobie ani nic nowego, ani zaskakującego, ani w ogóle. Ale
jednak coś w niej jest, skoro tak cudownie potrafi oczarować. Oprócz tego
wszystkiego co już wymieniłam, to dzisiaj właśnie doszłam do wniosku,że o
czymś zapomniałam. A mianowicie. Wszystko co sie dzieje między naszymi
bohaterami, w sferze zarówno uczuciowej jak i erotycznej (mimo wszystko moim
zdaniem ona istnieje:)) jest takie subtelne. Właśnie SUBTELNE uważam za
najlepsze słowo. Oboje są tacy...delikatni. I tak jak już wspominałam
wcześniej, ich miłość jest taka niesłychanie czysta, że oboje woleliby umrzeć
niż skrzywdzić to drugie. Chyba w tzw. 'dzisiejszych czasach' którymi jak
wiadomo rządzi seks i pieniądze, chyba tego ludzie tak na prawdę szukają.
Wiem,że wielu zarzuca Bell,że widzi w Edwardzie niewiele ponad to,że jest
niesłychanie przystojny. Ale w rozmowie z Jessicą, która rozpływała sie nad
ty,że Edward jest taki boski, Bella w pierwszym odruchu (nie myśląc za wiele)
powiedziała,że w nim jest dużo więcej niż piękna twarz. Największe wrażenie
zrobiło na niej to jak starał sie walczyć sam ze sobą, jak bardzo wbrew swojej
naturze starał sie być dobry. Ma u mnie za to dużego plusa, nie ukrywam:)

[monikad_85]

Faktycznie, to co mnie najbardziej poruszyło to właśnie ta prostota
relacji Edward-Bella, opierająca sie na jednym z najstarszych i
chyba najpiękniejszym z uczuć - miłości. Czystym niczym nie zmąconym
uczuciu, które się faktycznie fizycznie odczuwa. Piękny był tom II,
New Moon, w ktorym Bella musi sobie poradzić z otępieniem po
odejściu Edwarda. Coś niesamowitego, autorka wszystko ubrała w tak
idealny szyk zdarzeń, że scena kiedy Edward na włoskiej ulicy,
pragnie obnażyć swoje jestestwo, wciąż przyprawia mnie o gulę w
gardle. Fakt, że scena była dość patetyczna, ale choć ciąg zdarzeń
jest dość przewidywalny, to i tak cieszysz się jak dziecko czytając
jak i kiedy do danego zdarzenia dochodzi.
Dodatkowo chylę czoła autorce, za świetnie utrzymany, ponury kilamt
miasteczka. Bo choć ludzie (oraz WSZYSCY nie-ludzie) są barwni, to
jednak tło powieści jest dość szare.
Pięknie to Pani Meyer wyważyła, a zawsze w takim przypadku łatwo o
wpadkę.
Pozatym cieszę się, że książka nie jest nadwyraz brutalna czy nie ma
w niej tak jednoznacznie ZŁYCH bohaterów (no wiadomo nomadowie, ale
jakoś z ich powodu nie czułam ogromnego zagrożenia na karkach
bohaterów, ah ten Emmett) jak np.: u Rowling. Żeby nie było
niedomówień dażę jej serię nabożną czcią. Harry Potter to
ponadczasowy klasyk, którego chyba nikt i nic nie przebije. Tyle, że
kierowany jest on do chyba nieco młodszej grupy młodzieży. Twilight
to bardziej jak już wspomniałam "babska" ksiązka i w dodatku dla tej
już nieco starszej grupy młodych ludzi, w każdym razie takie mam
odczucia.
Ulubiona scena?
Hmmm gdybym mogła wybrać jedną, to chyba najpiękniejsza jest ta
kiedy w New Moon do Forks powraca Alice, a skok Belli okazuje sie
mieć podwójne dramtyczne dno.
Wogole relacja Jacob - Bella, zrobiła na mnie piorunujące wrażenie.
Zawsze jakoś tak jest, że gdy autorka wprowadza tzw.: "mąciwodę" to
albo się w niej z miejsca zakochujesz albo nienawidzisz. Ja się
bezdusznie w Jacobie zakochałam. Uwielbiam scenę kiedy Bella po
spotkaniu z nim wraca do Edwarda i kiedy ten ją przytula, ta
podkreślając że to tylko chwila, chciała by to kto inny ją
obejmował. Takie napięcie, że wow.

No ale napewno znajdzie się jeszcze milion tematów do obgadania, nie
chę wszytskiego tak od razu uzewnętrzniać:D

pozdrawiam,

[wioleta_90]

Wita was dawna Wu Zetka pod nowa nazwa (ktos mi podsiadl login, ale
podobno roza pod inna nazwa tak samo by pachniala ;) ) Co do
subtelnosci i Ksiezyca w nowiu, na mnie bardzo duze wrazenie zrobily
cztery puste kartki z nazwami miesiecy w miejscu tytulu. Ich pustka
jest o wiele bardziej wymowna, niz gdyby probowala zawierac w
slowach uczucia Belli.

[monikad_85]

Wogole jej przebudzenie staje się nie jako motywem przewodnim w
sprawie Bella - Jacob. Podobała mi się bardzo ich przyjacielska
relacja, to że był on cały czas przy niej, jak się nią opiekował,
choć ze strony Jake'a okazało się to być czymś więcej, to nie był on
nachalny. Rewelacyjnie to rozegrał, był uparty ale nie natarczywy
jak niejaki Mike :/

pozdrawiam drogą koleżankę :D

Czar Twilight

[wioleta_90]

Musze sie z kims podzielic moja duma i szczesciem.

Jakis czas temu postanowilam wcisnac Twilight mojej mamie. Przyznam,
ze jak tylko dowiedziala sie, ze w ksiazce pojawi sie jakis wampir
byla sceptycznie nastawiona - mama stapa twardo po ziemi, czego po
niej nie odziedziczylam. Przeczytala pierwsza czesc, nie bede
ukrywac, troche pod moim naciskiem. Naprawde wciagnela sie dopiero w
koncowke, a ogolne wrazenia z lektury srednie. Troche zwatpilam w
swoja szatanska intryge, ale w sumie nigdy w 100 procentach nie
uwiezylam w powodzenie misji "zazmierzchajmy mamusie". Podrzucilam
jej 2 czesc, zaczela czytac (wow).

I oto jakas godzine temu trafil mnie grom z jasnego nieba! Z
ciekawosci skontrolowalam stan lektury mamy - przyjazd Alice, wiec
bedzie sie dzialo! Zaczelam juz krzatac sie po kuchni, po jakims
czasie przylaczyla sie mama. Ja siedzialam przy tarce (dobrze, ze
siedzialam), mama stala przy zlewie, i nagle mama odwraca sie do
mnie z tekstem: "Edwarda dopadla Wiktoria i zjednocza sily, zeby z
nia walczyc?"

A jednak! Czlowiek, po ktorym bym sie nie spodziewala, dal sie
jednak poniesc wyobrazni!!! To jest magia Twilight, jej
uniwarsalnosc, piekno i dynamika! Mam zywy dowod, ze to jednak jest
ksiazka dla kazdego, o ile sie zlamie pierwotna niechec i
stereotypy, o ile takie sie pojawia.

Normalnie jestem dumna z mojej mamy...

[monikad_85]

ŁAJ jak fajno, moja jeszcze nie przebrnęła przez pierwszy tom, ale
ją cisnę więc moze coś z tego będzie:)

[kasia_marciniak844]

Moja mama to chyba już nie te lata, a szkoda, bo miłość do książek
odziedziczyłam po niej.
To świetnie, że Twoja mama tak się dała wciągnąć, i że masz z kim o
tym pogadać - tak "na żywo".
Ja to mam tylko Was i bardzo się z tego cieszę :)

[wioleta_90]

Wiesz, tak zeby z nia pogadac to sie nie da niestety, ale
spodziewalam sie reakcji w klimacie: "dziecko, jaka ty glupia
jestes, jakim badziewiem sie podniecasz" itp. a tu niespodzianka.
Moja swita co prawda czytala, podobalo sie bardzo, ale pogadanie z
nimi to byl prawie moj monolog ;) Nigdy nie udalo mi sie utrzymac
tematu dluzej niz pol godziny. A z wami mozna bez konca... ;o)

[monikad_85]

Oj, uważaj bo to może trwać...długo. Ja jak pałam miłością to
obsesyjną i to trwającą latami. Wiadomo, że po drodze moga pojawić
się jakieś inne książki, ale i tak jestem wierna pewnym klasykom, do
których wracam z rozżewnienim. Takim jest np. Seria książek Jane
Austen. "Dumę" czytałam chyba z 20 razy, a bawię się przy niej
znakomicie za każdym razem. To samo przy Potterze. Niektore tomy
czytałam z manią szaleńca. A mój post na onecie, święcił triumfy
dobre póltorej roku. Ale sie wtedy ludzie wciągnęli. Nareszcie
zaczęli o tej ksiązce dyskutowac na poziomie. Ahhh...to były czasy.
Myślałam że nie wrocą. A wróciły, tyle że już do innej ksiązki, i z
osobami, które poprostu uwielbiam, jak tylko zsoatawią choć mały
autografik na mojej skrzynce, czy tu na forum.

Jak ja się do was przywiązałam łoch :D

Teraz czekam, na książkę a potem...tik tak tik tak, TWILIGHT the
movie :D

[wioleta_90]

Coz, mnie tez szybko nie przechodzi ;o)
"To jest nas już dwie" (he he, rozdzial 3 Breaking w glowie)
Myslalby kto, ze z powodu kilku kartek tekstu mozna sie
zaprzyjaznic ;o)

A w ogole niedlugo kupie sobie werbelki do komputera. Beda oddawac
stan mojego ducha przy sprawdzaniu poczty i forum ;)

Slucham takiej pieknej pioseneczki pl.youtube.com/watch?
v=zUOhsEczj9E i dopiero do mnie dochodzi, co przeczytalam...

Strasznie chrzanie, przepraszam, jestem rozgoraczkowana... ;o)

[pszczolaasia]

to powiem szczerze, ze ja jak mama Wiolety:D pierwszy tom przeczytalam bo bylam
glodna ksiazki po 8 miesiecznym poscie czytelniczym, ze szok! wiecie blizniaki
mi sie urodzily i jak mi siora podrzucila te ksiazki z blyskiem w oku mowiac
czytaj bo strzele focha to wzielam z laska. pierwszy tom- dzownie do niej i
mowie...wiesz co? to dla pensjonarisuzek rormalnie co ty mi tu...ale w sumie to
mnie troche wciagnelo i przeczytam ten drugi tom,ale tylko dla Ciebie. no i mnie
wzielo maksymalnie. trzeci wciagnlam w ciagu poltora dnia (dzien+ zarwana nocka)
juz myslalam ze maz sie ze mna rozwiedzie tak sie kompletnie oderwalam od
rzeczywistosci. no i moja siostra kochana przeslala mi jakies fanowskie
tlumaczenie breaking dawn...wydrukowalam sobie i trzesacymi sie rekami
zasiadlam. szybko czytam. zajelo mi to noc cala. nad ranem dopiero zaczelam
oddychac. potem dopiero zasiadlam do filmu. ten juz ogladlam z mezem. podobal mu
sie:D
sama nie wiem , tak juz w temacie, co mnie oczarowalo...milosc miedzy edwardem a
bellą taka slodka, pelna niewinnosci, taka czysta. zreszta sama sie smieje z
siostra ze chcialybysmy edwarda ze meza a jakoba za kochanka:D i to bylby uklad
prawie idealny:)

[natder]

Hehe... coś jest na rzeczy ;)Jaka szkoda że takich trzech jak ich
dwóch to nie ma ani jednego... ;(((

[avelina18]

Tak, mnie też oczarowała ta książka. Jest wyjątkowa. Ma w sobie jakąś magie,
która odrywa czytelnika od ponurej rzeczywistości. Czasami naprawdę pragnę by
istniał ktoś taki jak Edward. Wielka szkoda, że to tylko pięknie wymyślona
historia miłośna przez Steph.. Szkoda..

[natder]

A ja się chciałam pożalić... zamówiłam sobie parę książek -i nie
mogę ich przeczytać! Normalnie mnie odrzuca, przelecę parę kartek i
rzucam ze zniecierpliwieniem książką w kąt. Właśnie wpadłam na
pomysł, żeby sobie sagę w oryginale kupić, to mi jak nic z pół roku
zejdzie nim ją ze zrozumieniem przeczytam... To już zakrawa na
poważne zboczenie i czas chyba udać się do specjalisty...