książki o nas plotkują...

[autumna]

Uroczy tekścik z Przekroju:

przekroj.pl/publicystyka_kurkiewicz_artykul,4382.html

[chiara76]

faktycznie;)

[minniemouse]

dowcipnie i trafnie :)

Minnie

[opty2]

już ja sobie z nimi porozmawiam :)
w najblizszy czwartek,
niech się przygotują

a co mówia wasze?

[autumna]

Moje podekrzewam o to:
"Nas, czyściutkich, zadbanych domowników niektórych nawet nie tknęła, a przyprowadza bez przerwy jakieś śmierdzące, wymiętolone przybłędy, dostepne, tfu, do publicznego użytku".

[braineater]

astmatycznie charczą, mamrocąc tajemnicze słowa, typu odkurzacz, albo
szmatka:) Młodsze zaś zamilkły, tęsknie patrząc z parapetu na regał i
czekając, czy któraś ze starszych rozleci się całkiem, zwalniając miejsce dla
następnej w kolei.

[chiara76]

autumna napisała:

> Moje podekrzewam o to:
> "Nas, czyściutkich, zadbanych domowników niektórych nawet nie tknęła, a przypro
> wadza bez przerwy jakieś śmierdzące, wymiętolone przybłędy, dostepne, tfu, do p
> ublicznego użytku".
>
>

moje na pewno narzekają, że ciasno, że ściśnięte, że trudno odetchnąć, te nowsze
wręcz psioczą, że od okna wieje, a parapet twardy i w ogóle, kto to widział,
żeby książki na parapecie.
Te z nutą awanturniczą cieszą się zapewne na podróż, kiedy wysyłam je znajomym i
pakują się z ochotą do koperty aby potem odbyć podróż w nowy czytelniczy świat...

[abranova]

Moje książki z sypialni niecierpliwią się, kiedy wreszcie pozbędę się starych
podręczników szkolnych (sic! - ale tylko polski i historia, przydają się kiedy
nagle jakiś wiersz po głowie chodzi albo trzeba sprawdzić datę ;) ) i
akademickich z reprezentacyjnych półek w salonie i wreszcie niektóre z nich będą
mogły się tam rozeprzeć. Nie wspominając o tym, że jedną CAŁĄ półkę zajmuje
niesprawna drukarka, a fe!
A te z regałów w salonie wzdychają, że kładę na nie sterty jakichś okropnych
kserówek w teczkach albo i bez a z przodu jeszcze zastawiam głupimi zdjęciami,
świecznikami i wazonikami ;)

[ada08]

Moje nowe, kilka ich, a wszystkie grube, no GRUBE, wypychają się,
jedna przez drugą z półki; żadna nie chce jechać ze mną do pracy,
bo to grozi wylądowaniem w torbie obok jogurtu i butelki
mineralnej, a książki mają ostre rogi i mogą, niechcący (albo
chcący, ale skutków nieprzewidujący), przedziurawić ten jogurt,
który je jak nagła krew zaleje.

No, ale jednak zawsze któraś tam, rankiem, zaryzykuje i wskoczy mi
do torby.
I nie pożałuje, bo umiem się odwdzięczyć :-)
a.