Dostojewski...

[Gość: Nuńka]

Czy ktos go kocha? Jego i jego postaci: Rodię Raskolnikowa, Szatowa, Aloszę
Karamazowa?

[Gość: Dr Mengele]

Od razu kocha!!!!!!A czyta ,to nie łaska?Raskolnikow Raskolnikowem,Wolę
Stawrogina niż Szatowa,a Aloszka strasznie naiwny chłopczyk - obrażać się na
Boga ,bo Zosima zaczął się rozkładać?Ale może się na coś przydam....

[nastazja2]

Maje typy: Nastazja Filipowna, Sonia i może Rogożyn...

[raymond.new]

To wielki pisarz, ale Polaków nie lubił (czemu dawał niekiedy wyraz w swoich
książkach), więc go nie kocham.

[ada08]

raymond.new napisał:

> To wielki pisarz, ale Polaków nie lubił (czemu dawał niekiedy wyraz w swoich
> książkach), więc go nie kocham.

Innych nacji też nie lubił , np. Niemców.
W ogóle nie lubił tzw. Zachodu, zachodniego chrześcijaństwa
(szczególnie katolicyzmu).
Polaków istotnie nie lubił, ale niekiedy , np. we ''Wspomnieniach z domu
umarłych'' miejscami pisał o nich z rodzajem niechętnego podziwu.
a.

[Gość: Dr Mengele]

Choć raz nas podziwiał jakiś porządny pisarz.Szkoda,że niechetnie.....

[Gość: laki]

Przeczytałem właśnie "Dostojewskiego" Leonida Grosmana. Zainteresowanym
twórczością Dostojewskiego - polecam. (Choć przyznać muszę, biografia ta nie do
końca jest obiektywna, często pojawiają się w niej określenia typu "reakcyjne
poglądy", "zepsuta zachodnia burżuazja" itp., ale w gruncie rzeczy jest bardzo
wnikliwie, a o polityce - niewiele)

[ada08]

Gość portalu: laki napisał(a):

> Przeczytałem właśnie "Dostojewskiego" Leonida Grosmana. Zainteresowanym
> twórczością Dostojewskiego - polecam. (Choć przyznać muszę, biografia ta nie
do
>
> końca jest obiektywna, często pojawiają się w niej określenia
typu "reakcyjne
> poglądy", "zepsuta zachodnia burżuazja" itp., ale w gruncie rzeczy jest
bardzo
> wnikliwie, a o polityce - niewiele)

Czytałam. Bardzo , zdaje mi sie, rzetelna książka , chociaż moze nie
najciekawsza.
Polecam Stanisława Cat-Mackiewicza ''Dostojewski''.
Bardzo subiektywna, wręcz stronnicza książka, ale napisana
z wielką pasją !! :-)
a.

[Gość: laki]

W tym cały dowcip, że ja, biorąc się za czytanie dosyć jednak obszernej
biografii Dostojewskiego niczego z Dostojewskiego nie przeczytałem! Wiem, że
nie ma się czym chwalić, ale tłumaczyć mnie jakoś tam może mój wiek,
niezaawansowany zbytnio... ale mniejsza z tym. Teraz zaległości zwolna
nadrabiam, w ciągu kilku ostatnich dni przeczytałem "Biednych ludzi"
i "Zbrodnię i karę". "Zbrodnia..." jest wybitna, to oczywiste, i aż wstyd, że
nie przeczytałem prędzej, ale jeśli idzie o pierwszą powieść FD - "Biednych
ludzi" - to czy ktoś ma coś do powiedzenia, jakieś zdanie; ktoś czytał? Jest to
w formie listów, krótkie, trochę nużące i nie tak "głębokie" jak "Zbrodnia...",
ale jeśli idzie o styl, o sposób budowania postaci, o rolę jaką autor
przypisuję portretowaniu zakamarków ludzkiej duszy to to już od razu poznać, że
jest to Dostojewski, tak sądzę, jeśli mogę...

[ada08]

Myślę, że nie ma nic złego w tym, że przeczytałeś biografię
zanim sięgnąłeś po twórczość. Ja zresztą Grosmana czytałam,
gdy byłam mniej więcej w połowie twórczości FD, której poznawanie
też zaczęłam ''od pieca'' , bo od ''Zbrodni i kary''
i również byłam wtedy bardzo, bardzo młoda.
Biografia może pomóc zrozumieć główne postaci stworzone
przez FD, daje pewien klucz do takich jak: Nastasja, Agłaja,
Katarzyna Iwanowna, Gruszeńka, stary Karamazow itd... Jeszcze
tych wszystkich postaci nie znasz, ale w miarę, jak będziesz
je poznawał zobaczysz w nich cechy, rysy osób najbliższych
FD, tych które odcisnęły się na jego życiu w sposób dramatyczny.
Zatem wcześniejsza znajomość biografii może pomóc, ale może
przeszkadzać, nie każdy lubi mieć od razu klucz do rozumienia
dzieła.

''Biedni ludzie'' to powieść , dzięki której FD z dnia na dzień
zdobył sławę, przyjęto do do ówczesnego literackiego Parnasu i
okrzyknięto geniuszem. Dobra sława i euforia trwała krótko.
Tak szybko jak go wyniesiono na piedestał tak szybko zeń, po
następnych utworach zeń strącono, zrobili to ma się rozumieć
ci sami ludzie (Bieliński, Niekrasow et consortes).... A zresztą
to akurat, po lekturze biografii, wiesz :-)

Sama powieść bardzo sentymentalna, dziś właśnie ze względu
na ten sentymentalizm trudna, moim zdaniem, do czytania, a
miejscami trudna do zniesienia. Znawcy literatury rosyjskiej
utrzymują, ze ta powieść wywodzi się z ducha gogolowskiego
''Płaszcza'', gdzie też jest mały , biedny urzędniczek,
przyciśnięty przez los i przez wszystkich upokarzany do tego
stopnia, ze staje się to dla czytelnika trudne do wytrzymania.
Taki był widać wtedy trend w literaturze :-)
''Biedni ludzie'' to zaledwie, jak zauważyłeś, dopiero
zapowiedź prawdziwego FD. Ktoś , nie pamiętam kto, użył w
odniesieniu do jego twórczości takiej klasyfikacji:
gąsienica, poczwarka, motyl. ''Biedni ludzie'' to faza
gąsienicy :-)
Pozdr.
a.