Już mam dość!

[zonaty19791]

Po raz n-ty dochodzi do paskudnej dla mnie sytuacji. Znowu mamy
sporą przerwę w zabawach małżeńskich, bo już trwa blisko dwa
tygodnie. Oboje jesteśmy młodzi ja 28 ona 27 lat. I cały czas ma
niskie libido (przynajmniej tak to sobie tłumaczę). Na boku raczej
nikogo nie ma (mam pewność na 95% - i proszę nie pytać skąd ta
pewność).
Najgprsze jest to, że dla niej sex raz na tydzień, czy raz na 7-10
dni to chyba optimum. Dla mnie minimum to 3-4 razy na tydzień (bo
tak kiedyś było - jak nie pracowała i to podaja za argument).
Natomiast po takiej przerwie tygodniowej jak ona ma ochotę to mi się
nie chce (tak trochę na złość a trochę z powodu tego, że czuję się
jak pies, który w końcu dosatł ochłap mięsa, którego dopominał się
tydzień).
Żona obwinia mnie, że nie poświęcam jej czasu - może to i prawda,
ale ja nie mam na to ochoty jak nie mam tego co potrzebuję - i mamy
tu klasycznego pata.
Do tego od jakiegoś czasu "wyszło", że jestem bezpłodny i brak sexu
odczuwam dotkliwiej, bo czy aby to nie jest dodatkową przyczyną jego
braku (fakt też jest taki, że przed tym jak się o tym dowiedzieliśmy
było tak samo).
Koniec końcem ręcę załamuję. Może czas na rozstanie lub kochankę (bo
tą którą ma każdy facet dawno mi się już znudziła).
Co radzicie?

[anula36]

jednym slowem jestes mily dla zony tylko jak da dupy,a jak nie niech sie paluje, bo ci sie nie chce.Po co sie wysilac. To co sie dziwsz ze ona tez sie nie wysila, bo dla gbura ktory nie ma dla niej czasu nie warto.
Klasycznego pata usuniecie tylko wschujac sie w potrzeby partnera a nie tylko polerujac grabki w swojej piaskownicy.

Bezplodnosc to osobna historia - pomysl co oznacza dla zony ze nie bedziecie miec wspolnych dzieci.To nie "wychodzi" i nie splywa jak po kaczce jesli kobieta chce miec dzieci czas sie zastanawic co z tym zrobic, zamiast stale strzelac focha.

[zonaty19791]

Jednym słowem lepiej się chyba rozstać. Oboje jesteśmy młodzi więc
ułożymy sobie jeszcze życie. No i ona będzie mogła mieć dzieci, do
tego jeszcze znajdzie sobie faceta, który będzie z nią robić co
tylko ona zechce. Hmmm co ona jeszcze ze mną robi?

[kik-a78]

Wszyscy radzą najprościej jak można,
"rozstańcie się"
"znajdź sobie kochankę"
ale czy to załatwia problem, czy małżeńtwo powinno rozpadać sie przy
każdej nieudanej próbie sexu?
Odejśc teoretycznie jest najłatwiej, (choć dla mnie to akurat wydaje
się najtrudniejsze....)
Kochanka - to jeszcze prostsze, ale jak żyć w kłamstwie, oszustwie,
niewierności.
Poza tym zastanów sie , czy dajesz swojej żonie to czego ona
potrzebuje, czy próbujesz słuchać się w jej potrzeby????
Ja jestem w nieco podobnej sytuacji, tylko z drugiej strony. Czuję
się opuszczona i zaniedbana przez mężą na codzień i uwierz mi nie
jestem w stanie rozpalić w sobie ognia na "ten moment", kiedy akurat
on tego oczekuje, to nie jest tylko kwestia libido, ale kobiecej
wrażliwości, uczuć, miłości....

[krzysztof-lis]

> Żona obwinia mnie, że nie poświęcam jej czasu - może to i prawda,
> ale ja nie mam na to ochoty jak nie mam tego co potrzebuję - i mamy
> tu klasycznego pata.

To może w ramach eksperymentu spróbuj o nią przez dwa tygodnie zadbać bardziej
niż normalnie. Po dwóch tygodniach, o ile się nic nie zmieni, powtórz rozmowę i
czekaj, jaki tym razem argument się pojawi. ;)

[zonaty19791]

Nie wiem czy jeszcze mi zależy. Ona ma na wszystko inne czas tylko
nie na sex. O sexie sobie przypomina wówczas kiedy ją "w końcu"
najdzie ochota.

[manahmanah77]

Doskonała rada. Odwieś swoje potrzeby i frustrację na kołek, weź głęboki oddech
i podbaj o żonę przez kilka tygodni. Jedź z nią do sklepu, zabierz do kina,
zaproponuj coś, co lubi, nie nastawiając się na to, że się rozmaśli i wpadnie Ci
w ramiona.

Na pewno nie naprawi to Twojego życia seksualnego, ale będziesz miał lepsze
karty w ręku. No i przez te parę tygodni będzie miło, a nie będziesz chodził
rozżalony, co też może mieć wpływ na decyzję o ewentualnym rozstaniu (bo jak są
pretensje i ogólny dół, to takie decyzje wydają się łatwe).

W ogóle, to chyba musicie zrobić rachunek sumienia - sprawdzić, czy powody dla
których jesteście razem nadal są aktualne.

[zonaty19791]

Ciekawy punkt widzenia

[manahmanah77]

Wiesz, ja radzę z własnego doświadczenia - przerabiałem chodzenie nakręconym i
pogłębiającą się frustrację - i wiem, że jak potrafiłem wziąć zimny prysznic, to
było ogólnie lepiej - problem nie znikał, ale ja lepiej się czułem.

Nie można tak ciągle, bo krew nie woda, ale raz na jakiś czas warto.

Ostatecznie do mojej lubej przemówiło to, że brak regularnego seksu sprawia, że
się zmieniam i gorzknieje, w efekcie niszczy skądinąd udany związek. Od czasu,
gdy do tego doszła (sama, ale lata jej to niestety zajęło, bo przedtem ciągle
były jakieś powody zastępcze) o wiele bardziej się stara. Na razie różnie to
wychodzi, ale to już nie na temat.

[zonaty19791]

to znaczy jest jak?

[manahmanah77]

Za dużo by mówić, bo moja sytuacja jest przecież inna.

Mamy w każdym razie mocne postanowienie poprawy w sypialni i coś się wreszcie w
niej dzieje. Nie tak, jak to sobie wyobrażam, ale trzeźwo oceniając sytuację -
jest szansa, żeby było lepiej.

[kachna79]

Zgadzam się z Krzysztofem (serio:), ale proponuję dłuższy przedział
czasowy:) Sytuacja wygląda tak: facet ma żonę i jej potrzeby w d....
i ciągle narzeka, że seksu mu mało. Jak się zacznie starać przez
tydzień to żona pomyśli, że cała ta szopka ma na celu zaciągnięcie
jej do łóżka - czyli nowy sposób by osiągnąć stary cel. Dlatego
myślę, że trzeba dać czas kobiecie żeby mogła uwierzyć, że mąż
dostrzegł w niej kogoś więcej niż narzędzie zaspokojenia.

[sagittka]

> Może czas na rozstanie lub kochankę (bo tą którą ma każdy facet
dawno mi się już znudziła).

> Żona obwinia mnie, że nie poświęcam jej czasu - może to i prawda,
> ale ja nie mam na to ochoty jak nie mam tego co potrzebuję

> Nie wiem czy jeszcze mi zależy.

Kochani, chyba nie ma sensu się silić na mądre rady (a rada żeby
najpierw dać coś od siebie, może być bardzo dobrym początkiem
pozytywnych zmian). Autor ma roszczeniowe podejście do sprawy, a
ponadto wprost sugeruje, że czeka na rady w stylu: jesteś młody,
masz potrzeby, znajdź kochankę.

[mujer_bonita]

sagittka napisała:
> Autor ma roszczeniowe podejście do sprawy, a
> ponadto wprost sugeruje, że czeka na rady w stylu: jesteś młody,
> masz potrzeby, znajdź kochankę.

Też odniosłam takie wrażenie. Szkoda klawiatury.

[manahmanah77]

A być może Sagittka, być może, ale ja autora wątku nie oceniam - nie mam też
zamiaru mówić mu tego, co chce usłyszeć - może te kilka głosów 'przeciw'
kochance sprawi, że zamiast iść na całość spróbuje coś odbudować. A może nie.
Jego życie, jego sprawa, pyta, więc odpowiadam, żeby się nie czuł, że jest z tym
sam. Po to jest forum.

[stokrotka_pospolita]

No to może przestań już myśleć fiutem, spójrz na żonę jak na kobietę - partnera,
a nie jak na kobietę - dodatek do cipy.
Jesteś nie tylko egoistą, a ale i egotykiem.

[lambert77]

No to Ci kobiety nawsadzały :) co zresztą niczym nowym nie jest na
różnego rodzaju forach gdy to faceci mają problem.
Wbrew pozorom sprawa prosta nie jest. Ani kolesia nie znamy ani jego
małżonki mamy krótki post który mówi tylko o tym jak jest a nie o
tym jak było. Jest tam też wątek o pracy małżonki jeżeli się nie
mylę i że wcześniej przed podjęciem pracy było dobrze.
Reasumując nie ma co się na kolesia z pazurami rzucać. Koledzy,
którzy zaproponowali, żeby zajął się żoną i zobaczył co z tego
wyjdzie mają rację tylko hmmm jedna rzecz. Co będzie gdy po paru
tygodniach seksu nie będzie??? Skończy się awanturą i okaże się, że
to całe jego zainteresowanie wynikało tylko i wyłącznie z chęci
dobrania się do dupy a to może poważnie nadszarpnąć zaufaniem
małżonki.

Do żonatego.... wrzuć na luz chłopie jeżeli chcesz zrobić jak
koledzy pisali musisz liczyć się z tym, że nic może z tego nie wyjść
a jeżeli już wyjdzie tak naprawdę nigdy nie będziesz mógł
przestać :) I w sumie tak powinno być w idealnym małżeństwie.
Najważniejsza dla Ciebie przede wszystkim winna być żona jak i dla
żony ty. A seks to jest coś co się robi wspólnie a nie dla kogoś ;).

[marian_na77]

Oj panowie ,panowie.Wczwsniej pewna pani podsumowala Was
nader "konkretnie".Ja powiem tak-może zacząć myśleć raczej najpierw
o drugiej osobie,by była zadowolona,czyli najpierw dać coś od siebie
a potem oczekiwać od kogoś.Warto "inwestować" w dobry związek.
Nie wszystko jednak na raz i nagle-cierpliwość wskazana z wielką
dozą wyrozumiałości.Domniemuję ,że w grę wchodzą uczucia a nie tylko
sex.;-)

[yoric]

Stawiam dolary przeciwko orzechom, że "dbanie o żonę", "wsłuchanie się w jej
potrzeby", itp. itd. nie przyniesie żadnej długofalowej poprawy. To po prostu
nie działa w ten sposób.

[krzysztof-lis]

Ale i tak warto przeprowadzić taki eksperyment, żeby się złudzeń pozbyć. :)

[bi_chetny]

i tu Krzysztof masz absolutną rację. Dodam, że czasem trudno zdefiniować co
stało się najpierw - jak miałem taką sytuację, to właściwie wszystko kojarzyło
mi się z seksem, więc trudno naprawdę po prostu przytulać kobietę. Zresztą, moja
żona tez najpierw mówiła że to jest powodem, a potem okazało się to wymówką...

[femme.fatale1978]

Jak będziesz o kochankę dbał tak jak o żonę, to też przestanie ci dawać.

[eeela]

Yoric, De Angelo zrobił Ci wodę z mózgu. Czy Tobie naprawdę się wydaje, że każda
kobieta jak leci nie potrafi kochać mężczyzny czułego i uważnego na jej
potrzeby? Że do odczuwania namiętności potrzebuje złego, krnąbrnego,
egoistycznego samca? Naczytałeś się za dużo i zaczynasz widzieć świat potwornie
jednopłaszczyznowo. A to się tak nie da wsadzić wszystkie babki pod jeden
strychulec.

Na mnie czułość i uwaga dla moich potrzeb działa wyśmienicie - w wykonaniu
mojego chłopa, rzecz jasna, którego pokochałam w wyniku złożonych przyczyn, i
żadną z nich nie było to, że był zły, nieuważny i egoistyczny.

[yoric]

Gdzie Rzym, gdzie Krym.

Twój chłop Cię kręci. A to jest zupełnie inna sytuacja.

Jeżeli facet mąż żony nie kręci (a można bezpiecznie założyć, że tak jest w tym
wypadku), to ŻADNE DBANIE WIĘCEJ TUTAJ NIC NIE ZMIENI. Ewentualnie poprawi
ogólną jakość związku, ale nie seks. Ludzie mówią "dbaj o nią więcej, to
pomoże", to ja mówię - może tak, może nie, załóżmy się, stawiam dolary przeciw
orzechom.

I tyle.

Pozdrawiam

[mujer_bonita]

yoric napisał:
> Ludzie mówią "dbaj o nią więcej, to
> pomoże", to ja mówię - może tak, może nie, załóżmy się, stawiam
dolary przeciw
> orzechom.

Pomoże w sytuacji, kiedy brak seksu wynika z zaniedbania, nie pomoże
jeżeli z braku atrakcyjności.

Sytuacja jest o tyle skomplikowana, że zwykle nie wiadomo z czym
mamy do czynienia bo przyczyna 2 często zwalana jest na przyczynę 1.
A przekonać się można tylko próbując!

[aandzia43]

yoric napisał:

> Stawiam dolary przeciwko orzechom, że "dbanie o żonę", "wsłuchanie się w jej
> potrzeby", itp. itd. nie przyniesie żadnej długofalowej poprawy. To po prostu
> nie działa w ten sposób.

Tak Yoric, Eeela ma rację. Woda z mózgu. Nie przyjmujesz do wiadomosci, że
często "to działa" właśnie w taki sposób? Moje życie małżeńskie tego przykładem.
Poprawa długofalowa nastąpiła, bo pan mąż przestał być tak bardzo taki, jaki
według ciebie facet być powinien, by laski sikały po nogach na jego widok.
Poprawa długofalowa w seksie, żeby nei było niedomówień. Pisałam to zresztą sto
razy. Pewnie nie tylko moje małżeństwo miało takie problemy i takie ich
rozstrzygnięcie. Ale po rejestrować przykłady na coś, co w świecie według Angelo
nie ma prawa istnieć?
Zaczynasz mi przypominać chrześcijańskich fundamentalistów zamykających oczy na
dowody na ewolucję, bo w biblii napisali, że bóg stworzył świat w 7 dni. Każdy
ortodoks ma swoją biblię.

[yoric]

Tak, Andziu, ale taki już urok średniej statystycznej, że większość przypadków
się w niej mieści. Ja się nie upieram, że coś się sprawdza w 100%, ale w moim
przekonaniu sprawdza się na tyle często, że warto się założyć. Masz orzechy, to
stawiaj.

Chociaż dolar ostatnio idzie w dół, a orzechy w górę, ale to nawiasem mówiąc.

Zresztą prawidłowość jest jeszcze trochę inna, moim zdaniem. Kłopoty w łóżku
wynikają z braku attraction, a z braku dbania wynikają kłopoty w ZWIĄZKU. Jeśli
w związku jest ok i tylko seks szwankuje - brak attraction (zazwyczaj).
Natomiast z braku dbania może wyniknąć taki kryzys związku, że odbije się to w
końcu także na seksie, ale to jednak całkiem inna sprawa. I to by chyba akurat
dobrze pasowało do Twojego, Andziu, przypadku?

Aha i proszę mi wygładzić sformułowania, bez wód i mózgów, bo ostatnio trochę
się drażliwy zrobiłem.

[aandzia43]

> Tak, Andziu, ale taki już urok średniej statystycznej, że większość przypadków
> się w niej mieści. Ja się nie upieram, że coś się sprawdza w 100%, ale w moim
> przekonaniu sprawdza się na tyle często, że warto się założyć.

Nie wiem, skąd wzięły ci się te statystyki. Ludzie w związkach przestają ze sobą
sypiać lub sypiają rzadziej i mniej chętnie z różnych powodów. Takie
"biologiczne" wygaśnięcie attraction to tylko jeden z wielu. Reszta jest nieco
bardziej skomplikowana. Co prawda jesteśmy zweirzakami, ale żyjemy w bardziej
skomplikowanym świecie, niż nasi małpi przodkowie i nasze życie i wzajemne
relacje nie są tak proste, jak tych małpiszonów, które dobierały się w pary na
ulotną chwilę chwilę.

Gdyby mój mąż założył wątek na tym forum parę lat temu, ujął by zapewne problem
tak: "Moja żona nie chce się ze mną kochać. Kiedyś uprawiała seks często, teraz
boczy sie na mnie, wymyśla jakieś głupie preteksty (typu: nei dbasz o mnie, nie
adorujesz mnie), na wszystko ma czas, tylko nie na seks ze mną". Cos jak pan
założyciel tego wątku. Ty byś tak jak i temu panu, odpowiedział, żeby się ze mną
rozwiódł, bo attraction zdechło bezpowrotnie. Bo tak odpowiadasz chyba wszystkim
facetom skarżącym się na brak seksu w związku. Oczywiście mylił byś się srodze.
Nie wiem też, skąd ci się wzięło, że z braku dbania wynikają od razu kłopoty w
związku, a nie w łóżku bezpośrednio. Zaręczam ci, ze to ma miejsce i to często.
Brak empatii, starań o partnerkę, bucowatość i egoizm zabijają niejedno kobiece
pożądanie grubo przed tym, zanim związek dopadnie innego typu kryzys.
Attraction zdycha nie z braku "męskich" zachowań, tylko z jego nadmiaru. I
całokształt związku może tu nie mieć nic do rzeczy.

Yoric, nie uważam, że Angelo opowiada bajki, psychologia ewolucyjna jest spoko,
ale zacznij odróżniać kolory. Bo kiedyś sam sobie wylejesz dziecko z kąpielą.

[yoric]

Wydaje mi się, że z braku dbania nie wynikają problemy w łóżku bezpośrednio,
tylko pośrednio. Ale obawiam się, że to nie jest wkestia do rozsądzenia.

>Ty byś tak jak i temu panu, odpowiedział, żeby się ze mną rozwiódł, bo
attraction zdechło bezpowrotnie. Bo tak odpowiadasz chyba wszystkim facetom
skarżącym się na brak seksu w związku.

Ktoś Cię bardzo brzyddko okłamał :). Na szczęście gdzieś tam u góry jest mój
wpis, można przeczytać :). Ja uważam, że dobry związek to cenna rzecz i są inne
sposoby do wypróbowania, z dbaniem włącznie, zanim się użyje ulubionej Forumowej
formułki "rzuć go/ją".
A tu po prostu wyrażam moje przekonanie.

[aandzia43]

oric napisał:

> Wydaje mi się, że z braku dbania nie wynikają problemy w łóżku bezpośrednio,
> tylko pośrednio. Ale obawiam się, że to nie jest wkestia do rozsądzenia.

A wynikają, wynikają. Uporczxywie stosowane (w łóżku): egoizm, narcyzm, brak
higieny, natarczywe forsowanie tylko swoich pomysłów i zaspokajanie swoich
potrzeb zabiją po jakimś czasie każde niewieście pożądanie. I to grubo przed
tym, zanim się te cechy objawią na innych płaszczyznach życia małżeńskiego. I w
takiej sytuacji odrobina dobrej woli ze strony mężczyzny, próba oglądu sytuacji
nei tylko z pozycji swojego fiuta, ratuje związek. Czyli takie właśnie
obśmiewane "dbanie".

> Ktoś Cię bardzo brzyddko okłamał :). Na szczęście gdzieś tam u góry jest mój
> wpis, można przeczytać :).

Sorry, zagalopowałam się:-) Nałożyły mi się jakieś posty jeden na drugi i wyszło
mi takie cóś. Chodziło mi o to, że facetom skarżącym się na brak seksu
sugerujesz zawsze (bądź prawie zawsze), że przyczyną odmowy seksu ze strony
partnerki jest wygaśnięcie pożądania, brak pożądania kiedykolwiek, jego mało
męskie wobec niej zachowanie. Czy naprawdę masz przekonanie, że zawsze jest to
przyczyna braku seksu w związku?

[bi_chetny]

aandzia43 napisała:
> Attraction zdycha nie z braku "męskich" zachowań, tylko z jego nadmiaru. I
> całokształt związku może tu nie mieć nic do rzeczy.

niestety nie tylko. z braku również. wtedy kobieta przestaje widzieć faceta w
facecie. należy zachować równowagę

> Yoric, nie uważam, że Angelo opowiada bajki, psychologia ewolucyjna jest spoko,
> ale zacznij odróżniać kolory. Bo kiedyś sam sobie wylejesz dziecko z kąpielą.
>

[aandzia43]

> niestety nie tylko. z braku również. wtedy kobieta przestaje widzieć faceta w
> facecie. należy zachować równowagę

Chyba zachowuję równowagę. Tzn. nie dopatruję się w każdym przypadku odmawiania
seksu facetowi jednej przyczyny. A zdanie do którego odniosłeś się w swoim
poscie wyjąłeś z kontekstu.

A propos przypadku, kiedy kobieta przestaje widzieć w swoim facecie faceta i z
tego powodu traci zainteresowanie nim, jako partnerem seksualnym. Czasem dzieje
się tak wcale nie dlatego, że zachowuje się on jak "miękka baba", tylko dlatego,
że zachowuje się jak chłopczyk. Samolubny, kapryśny, skoncentrowany na swoich
zabawkach, najbliższych traktujący jak autystyk, a w razie zagrożenia usiłujący
wleźć żonie pod spódnicę. Nie zniewieściały broń Boże! Powiedziałabym nawet, że
spokojnie mieszczący się w przyjętym w naszej kulturze wzorcu męskości. A jednak
nie męski. Na tyle nie męski, że po jakimś czasie libido damskie zarżnięte. I to
jeszcze zanim taki pan zawiedzie na innych niż seksualne płaszczyznach.

[bi_chetny]

pewnie też. ale nie tylko. również kiedy jest zbyt miękki

[mujer_bonita]

yoric napisał:
> Tak, Andziu, ale taki już urok średniej statystycznej, że
większość przypadków
> się w niej mieści.

Nie wiesz co mówisz. Urok średniej statystycznej jest właśnie taki,
że mało przypadków się w niej 'mieści' jak to określasz. BA! Często
zdarza się, że ani jeden badany przypadek nie jest jej równy ani
nawet bliski.

[eeela]

> Aha i proszę mi wygładzić sformułowania, bez wód i mózgów, bo ostatnio trochę
> się drażliwy zrobiłem.

Przepraszam :-) Tak się rozpędziłam, bo - podobnie jak Andzia - zaczęłam
odczuwać z Twojej strony nadmierny fundamentalizm. Ja zresztą nie twierdzę, że w
tym, co głosisz, nie ma zupełnie racji. Kobieta potrzebuje czuć, że facet jest w
jakiś tam sposób niezależny, a nie robiący wszystko to, co pani każe. Niemniej
wcale to nie musi być związane z brakiem starania i dbania o kobietę. Brak
dbania o kobiece potrzeby bardzo szybko może się skończyć wygaśnięciem jej
pożądania - i wówczas wcale nie jest to związane z początkowym brakiem
attraction. Omawiany gdzieś w tym wątku przykład (stereotyp) faceta, który
podchodzi, aby pocałować, tylko wtedy, gdy chce zainicjować seks, jest
obrzydliwy i prędzej czy później najbardziej namiętna kobieta straci
zainteresowanie takim gościem.

[yoric]

Nie przeczę, że jestem, jak to mówił chyba Maslow, "gościem, który dostał młotek
i teraz wszystko mu się kojarzy z gwoździem". Wyobraźcie sobie majsterkowicza.
Nie wszystko da się w ten sposób załatwić, ale mieć młotek, a nie mieć młotka...

Nie jestem przeciwnikiem dbania. Jestem zwolennikiem dbania. Także w łóżku (a
może zwłaszcza :)). Jednocześnie jestem przekonany, że w większości przypadków
brak seksu wynika z braku attraction. Przyznaję, że na to nie mam danych i tego
nie mogę wykazać -

Dbanie co prawda nie pomaga na brak attraction (to

[aandzia43]

już oczywistość), ale uporczywy brak dbałości o partnera zabija owo attraction
skutecznie. Bez talentu i wszelakich wrodzonych preferencji nikt nie jest w
stanie zostać dobrym tancerzem, ale bez dbałości o ten talent po jakimś czasie
można sobie zatańczyć w samotności przed lustrem.

Jednocześnie jestem przekonany, że w większości przypadków
> brak seksu wynika z braku attraction

A i owszem. Tylko czy owo attracion zdechło z przyczyn naturalnych, czy nigdy go
nie było, czy zostało zatłuczone permanentnym egoizmem (mniej lub bardziej
drastycznym), to jest pytanie, nad którym warto się zastanowić. Dla własnego
dobra partnerzy powinni sobie na nie odpowiedzieć. Bo choć z ich związek można
czxasem spisać na straty, wchodząc w następny mieliby szansę nie popełniac
starych błędów.

[kasitza]

Nie ma nic bardziej frustrujacego i zabijajacego libido niz
traktowanie kobiety jako dodatka do cipy - tu parafrazuje kolezanke,
ktora wypowiedziala sie wczesniej. Chlopcy, wiem, ze jak czlowiek
chce seksu, to mozg mu/jej sie kurczy. Mimo wszystko: wlasnie wtedy
stwarzajcie sytuacje, w ktorych przytulanie i calowanie stanowi nie
gre wstepna tylko cel ostateczny. Wiem, ze ciezko jest sie zatrzymac
w odpowiednim momencie, jak sie jest pod "presja" hormonow. Z
wlasnego doswiadczenia zapewniam was jednak, ze kobiete szlag
trafia, jak facet sie do niej zbliza z taka wielka nadzieja w oczach
i po dlugim czasie nie-calowania, bez dzielenia sie taka codzienna
prozaiczna czuloscia, caluje, by zasygnalizowac ochote na seks. i
wlasnie wtedy najbardziej przechodzi kobiecie ochota na seks.

czesto przytulajcie by czesto uprawiac seks. ale nie przytulajcie
wylacznie kiedy chcecie miec seks.

[futile_and_duperele]

Ouu.

Porównałbym sytuację do kogoś, kto od 48 h nie miał wody w ustach, i raptem
dostaje butelkę pełną źródlanej wody z rżniętego kryształu, z przykazaniem, żeby
broń Boże nie ważył się umoczyć... ust, powiedzmy, tylko postawił przed sobą na
stole, zachwycał się kształtem i podziwiał, jak przepięknie się światło załamuje.

No chyba nie będzie takim egoistą, żeby się jednak napić?

[kasitza]

ja wiem wiem, oczywiscie. kiepska ta moja rada, bo w zasadzie w tej
sytuacji juz zaczyna sie klasyczny pat - im bardziej on nalega, tym
mniej jej sie chce.

ALE, uzywajac twojej metafory: jak to sie stalo, ze na tak dlugi
czas, spuscilo sie oczy z krysztalowej karafki? Ta karafka stala
caly czas na stole.

[futile_and_duperele]

Aaa, nie wiem, jak inni spragnieni, ja co próbowałem chwycić za karafkę, to
dostawałem po łapach.

A powodów na "nie" było multum: a to nieparzysty dzień miesiąca, a to przy stole
siedziała teściowa, a to na karafce mucha usiadła, a to dzieci latały naokoło
stołu i strach (karafce) było, że stłuką.

Spróbowałem na pół roku odzwyczaić się od picia, podziwiałem tylko przez ten
czas perfekcję kształtu i tęczę pryzmatu, nie próbując nawet pić. Potem parę
razy pociągnąłem solidny łyk, za każdym razem po rozmowach, dowodzących dlaczego
woda jest niezbędna do życia i trzymania na stole karafki, a mnie przy stole.
Ale za każdym razem po paru łykach karafka się zatykała. Któregoś wieczoru
usłyszałem "ty to byś tylko pił i pił!".

Aż pewnego pięknego dnia popatrzyłem w lustro i zobaczyłem wielbłąda, któremu
wystarczy, jak od czasu do czasu przeżuje jakieś nieapetyczne łodygi i nawet pić
nie musi.

Karafka na razie cała zdziwiona, że nikt z niej nie pije, a nawet się nie zabiera...

Dżizas, ale rozbudowana metafora wyszła!

[mujer_bonita]

futile_and_duperele napisał:
> Dżizas, ale rozbudowana metafora wyszła!

Ale za to dorobisz się stada fanów tych metafor... ze mną na czele :D

[anula36]

tylko czy toc wyszlocie satysfakcjonuje???

[futile_and_duperele]

Powyższa metafora jest dość satysfakcjonująca, jak na moje standardy.

Stan mojego małżeństwa po ...nastu latach jest absolutnie niesatysfakcjonujący.
A raczej - do niedawna był, bo teraz już mi wisi seks małżeński. Na temat
pozamałżeńskiego trudno mi na razie coś powiedzieć. Niedawno na którymś wątku
tutaj przeczytałem coś czego sens sprowadzał się do stwierdzenia:"ten, komu
zależy, stara się bardziej, a i tak nie dostaje w 100% tego, czego chce". No to
mnie przestało zależeć - i rozczarowań więcej nie będzie.

[kasitza]

to dosc przerazajace.

[lambert77]

przerażające ale tak czasami bywa. Przychodzi moment w którym
człowiekowi odechciewa bo tak jest lepiej. Frustracja i rozżalenie
pstryk i znikają zastąpione obojętnością. Wbrew pozorom to dosyć
zdrowe i na pewno mnie bolesne niż awantura o dupe :). Osobiście
boję się takiego momentu w życiu i staram się robić wszystko żeby do
niego nie dopuścić.

[futile_and_duperele]

E, tak sobie przelewam - z pustego w próżne. Braki w jednym miejscu się
transformują w nadmiar w innym. Myślisz, że skąd taki nick?

Ale od Ciebie pochwałę dostać, to jestem pozytywnie zaskoczony. I to jeszcze
jako facet?

Że zacytuję klasyka Ryszarda Ochódzkiego: "Z Tobą przegrać, to jak z inną wygrać!".

[futile_and_duperele]

Tak sobie tylko przelewam - z pustego w próżne. Tutaj brak - nadmiar tam. Miło
mi, że Ci się podoba.

No i pozytywnie jestem zaskoczony pochwałą akurat od Ciebie, jako facet. Że
zacytuję klasyka Ryszarda Ochódzkiego: "Z Tobą przegrać, to jak wygrać!".

[kasitza]

no, wyszla metafora cudna. a z tym wielbladem to juz ukoronowanie.

ale tak powaznie: ciesze sie, ze moge pogadac na ten temat na forum.
ja mam podobny problem, to znaczy moj maz ze mna ma. Tyle tylko, ze
nie tak dlugo jak ty, ale ostatnie pare miesiecy. Ja sie nad tym
bardzo duzo zastanawiam i staram sie do czegos dojsc, wymyslec. jak
mam wokol siebie osoby zaufane, to staram sie z nimi o tym
porozmawiac, ale jest ciezko. Zwlaszcza, ze cala sprawa nie jest
mila dla mojego ego, bo ja tak normalnie zawzse, to bylam prowodyrka
zabaw i uciech figlarnych w naszym zwiazku. i zastanawiam sie,
dlaczego teraz tak nie jest i o co do cholery chodzi.

a zal mi meza bardzo. Wiem, ze sie stara i na swoje sposoby i nie
rozumie, co sie dzieje.

Ale bardzo ciezko wrocic jest do tej poczatkowej intymnosci, ktora
sie utracilo w czasie trwania zwiazku bo dzieci, bo tesciowa, bo
stres w pracy, bo gary, bo cos tam cos tam. Mowie ogolnikowo - bo my
dzieci jeszcze nie mamy, a garami tez sie nie stresujemy:-)

ALE, powiem Ci, ze przez ostatnie trzy dni bardzo duzo
interesujacych rzeczy odkrylam i mam nawet nadzieje, ze powoli
dochodze do jakis rozwiazan.

[futile_and_duperele]

Bardzo, bardzo bym nie chciał Cię do niczego zniechęcać.

Ale w moim przypadku wyglądało to tak, że na to forum wszedłem w czerwcu po raz
pierwszy, przez wakacje trwały moje poszukiwania (jeżeli starczy Ci sił -
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15128&w=83973090 , uprzedzam, że w
sumie jest 258 postów). Pod koniec czerwca były pierwsze rozmowy, poprawiło się
na 2 tygodnie, pod koniec sierpnia były następne rozmowy, dłuższe jeszcze i
bardziej szczegółowe, znowu ok. dwóch tygodni poprawy, po czym wszystko zjechało
do smutnej codzienności. I pod koniec września zobaczyłem w lustrze wielbłąda.

Życzę powodzenia, bez ironii, przekąsów i zazdrości!

[kasitza]

ja rozumiem. dzieki za watek - przeczytam go sobie powoli.

ja odkrylam natomiast nastepujaca rzecz (jedna z bardzo wielu, ktora
pomaga mi wyjsc z dolka):
odkrylam, ze moj maz, ktory ma tendencje to okreslania porzadku w
swoim zyciu czesto uzywa stwierdzen wobec mnie, ktore naprzyklad
maja forme pytania retorycznego. Przyklad z zeszlego tygodnia, jak
cwiczylam jazde samochodem: kochanie, dlaczego jedziesz srodkiem
ulicy?
Chcial dobrze, ale wyszlo zle. Do mnie dotarlo: kochanie, dlaczego
jestes za glupia, zeby prowadzic samochod na prostej drodze?
A chcialam przeciez od niego uslyszec, jedz troche bardziej prawym
brzegiem.

To sa toksyczne stwierdzenia po prostu. Tu liczy sie ton, anie
tresc. I to jest ta przyslowiowa kropla ktora drazy skale. Jedno
takie stwierdzenie mozna zapomniec latwo, ale przyzwyczajenie, ze to
bez przerwy bedzie sie zdarzac, pzekonuje, ze maz nie uwaza mnie za
osobe podziwu godna, poczytalna i rowna mu intelektem. Ja nie sadze,
zeby on sie przyznal do tego ze tak mysli o mnie przed samym soba. I
moze w glebi serca tak rzeczywiscie nie mysli. Ale sam fakt, ze
przez reszte zycia, mam wysluchiwac w mniej lub bardziej
odpowiednich sytuacjach jakies takie komentarze doprowadza mnie do
wscieklosci.
i... oczywiscie redukuje moja ochote na seks z mezem do zera.
Ponadto:
Przez przeanalizowanie chocby tego problemu, doszlam do wniosku, ze
mam wiecznie poczucie, ze moj maz reguluje wszystko w moim zyciu.
Nie dlatego, ze chcialby, on poprostu uwielbia ustalone struktury,
wiec zanim ja sie obroce, on zajmuje sie naszymi kontami, placi
rachunki, robi zakupy itd. a do mnie ma pretensje, ze ja tych rzeczy
nie robie. a ja bym je robila, tylko nie tak neurotycznie jak on -
w swoim czasie. Ja mam i tak wieksze doswiadczenie zyciowe niz on,
poniewaz dwukrotnie z duzym sukcesem zapuszczalam korzenie w dwoch
roznych panstwach.
on mnie wyprzedza we wszystkich takich codziennych aspektach, albo
mu sie tak wydaje (n.p.wypowiezd typu "tylko ja myje naczynia!" jest
wielkim zludzeniem z jego strony) I buduje sie we mnie potrzeba nie
ustepowania w tych kwestiach, w ktorych udaje mi sie jeszcze przejac
ster. Czyli seks na przyklad. Czyli libido jest hamowane.

i najwazniejsze, co postanowilam, i to bylo bardzo wyzwalajace:
dystans do meza w zyciu codziennym. wybieranie rozwiazan
niewygodnych i niestandartowych. Ja to postanowilam wczoraj, wczoraj
poklocilam sie z mezem i od wczoraj nie rozmawiam z nim. Nawet go
szczrze mowiac nie widzialam dzis, bo mieszkanie mamy duze. Po raz
pierwszy w naszym zwiazku, to ja wytrzymuje milczenie. I nie szukam
juz dalszej rozmo0wy.

Ale...wrocila mi ochota na seks. I jestem dosc z tego powodu
szczesliwa, bo juz mi sie wydawalo, ze miu wazna czesc ciala
obumarla. ale okazuje sie, ze wrecz przeciwnie:-)!

ale duzo napisalam no!

[futile_and_duperele]

Przyjemnie się z Tobą rozmawia.

Popatrz na moją sygnaturkę. Ona sporo znaczy. Na początku miałem inną: "Ogromna
większość problemów w młodych małżeństwach bierze się stąd, że kobieta oczekuje,
iż po ślubie wszystko się zmieni, a mężczyzna - że nic się nie zmieni". Jednak
po paru gorących dyskusjach na tym forum i analizie mojego małżeństwa - na ile
się dało w warunkach anonimowości (?) - zmieniłem ją na poniższą.

U nas w dużej mierze tradycyjne role w rodzinie są odwrócone. Żona jest
inicjatywna, silna osobowością, ale i strasznie niepewna siebie, tak naprawdę
pełno ma kompleksów, łatwo się wścieka i jak ta smoczyca - najchętniej
załatwiałaby sprawy zionąc ogniem i nawalając ogonem. Ja jako ten teoretycznie
słabszy (uważam, że psychicznie silniejszy), dużo łatwiej negocjuję, mam też
parę innych przydatnych umiejętności.

Owszem, Twoje spostrzeżenia na temat pytań retorycznych mogą się tyczyć mojego
małżeństwa, ale w czasie przeszłym. Jakiś czas temu też tak reagowałem na różne
- IMHO - idiotyzmy w wykonaniu małżonki. Teraz albo mówię wprost, albo próbuję
po sokratejsku, jednak bez protekcjonalności: "Jak myślisz, co powiedziałabyś
córce, gdyby w danej sytuacji postąpiła tak a tak", albo wręcz nic nie mówię,
pozwalam żonie robić, co chce - jest pełnoletnia, powinna wiedzieć, co robi.

Problemem dla mnie było natomiast to, że mimo takiej zamiany ról w życiu, w
łóżku to żona oczekiwała inicjatywy ode mnie. Tzn. akurat nie miałem nic
przeciwko, lubiłem seks i to urozmaicony, no, może nie aż tak, żeby SM albo
jakieś wymyślne fetyszyzmy, zoofilie czy koprofagie. Niezależnie od tego przez
10 lat nie zdarzyło się ANI RAZU, żeby żona zaczęła grę wstępną. Najwyżej
sugerowała w mniej lub bardziej zawoalowany sposób, że dzisiaj to by miała ochotę...

Przy takim podziale ról i obowiązków jednak coraz częściej zaczęły zdarzać się
sytuacje, że mimo mojej inicjatywy dostawałem kosza w łóżku. Zaczęło się to
niecałe 3 lata temu, a maksimum osiągnęło niecały rok temu. Pomyślałem sobie:
"No jak to tak? Ona mi każe podejmować inicjatywę, a sama sobie wybiera, jak jej
pasuje, to się będzie kochać, a jak nie, to nie? I to "nie" zdarza się o wiele
częściej niż "tak"? ". W związku z rosnącą frustracją zdecydowałem się na
półroczną kwarantannę, raz - żeby po sokratejsku postawić drugą stronę w swojej
sytuacji, a dwa - żeby udowodnić, że nie tylko seks dla mnie się liczy i nawet
przez pół roku mogę się bez niego obyć. Być może chodziło mi również
podświadomie o trzy - odkucie się na tej wstrętnej niedajce.

Wydawało się, że to zadziałało, ale - nie zadziałało. A mnie ostatecznie libido
spadło poniżej poziomu - jak oceniam - stale wysokiego przez ostatnie 20 lat.

Masz więc tutaj w dużym skrócie i bez komentarzy osób trzecich te 258 postów.
Reszta, szczegóły i wnioski przeróżne - w tamtym wątku.

Pozdrawiam.

[kasitza]

ta sygnaturka, to ze shreka, prawda? :-)

dzieki za streszczenie. I mimo wszystko mam wrazenie, ze wciaz dla
zony masz jeszcze serce. Czy mam racje? Przynajmniej piszesz o
"niedajce" w sposob wysoce kulturalny, a to bardzo rzadkie.

Jesli chodzi, o to, co piszesz na temat pytan retorycznych oraz
roznych glupot jakie robi twoja (i zreszta kazda) zona, to jak sie
slucha lub czyta meskie wypowiedzi, odnosi sie wrazenie, ze to
wszystko ma logiczny i poukladany sens. No racjonalnie patrzac na
sprawy, to przeciez kazdy czlowiek ma jakies tam slabosci
charakteru, wady i niedociaglosci i popelnia bledy. Nie ma wiec nic
zlego w tym, zeby osoba najblizsza, czyli maz w stosunku do zony na
przyklad, zwrocil jej na to uwage. Mi sie jednak wydaje, ze
zakochujemy sie w innych warunkach: jak maz we mnie sie zakochiwal,
to nie ukrywal podziwu dla mojej kreatywnosci, szalenstwa i
spontanicznosci. Od kiedy stalam sie jego narzeczona i zona, to
nagle zaczal dokladnie to zachowanie krytykowac.

I z jednej strony, to ja wrecz z wielka checia powoli zmienilam sie
dla niego (jeszcze zanim zaczal krytykowac moje szalenstwo) - z tego
wzgledu, gdyz uznalam, ze nalezy wydoroslec i za pewne sprawy w
zyciu przejac odpowiedzialnosc. I mysle, ze gdyby nie on, to bym
sobie tak dobrze z zakonczeniem studiow i zawodowym ustawieniem sie
w zyciu nie poradzila. Jest dobrym doradca, przyjacielem i jest
szczery.
Z drugiej strony, on dalej idzie za ciosem i teraz juz kreci nosem
na detale. W tej sytuacji, ja po pierwsze nie widze powodu, dla
ktorego on mialby decydowac o tym, co jest dla mnie dobre a co nie.
Po drugie, ja wcale nie chce sie dalej zmieniac. w przeciwienstwie
do niego, ja nie jestem neurotyczka i nie chce nia dzieki niemu
zostac. Po trzecie, uwazam, ze to w jaki sposob teraz czegos ode
mnie wymaga jest wysoce raniacy. Po czwarte, kiedy maz ma okazje
bardzo racjonalnie spojrzec na nasze ostatnie lata, to mowi wprost,
ze to ja mam lepszy instynkt jak zalatwiac sprawy - naprzyklad
powilklane sprawy urzedowe. Ale nie wyciaga wniosku z tego, tylko
przy nastepnej okazji krytykuje moje podejscie do zycia.

Dam ci przyklad: on z doswiadczenia wie, ze ja wlasnie potrafie o
wiele lepiej od niego zalatwic dla nas pozytywnie spor z jakims
urzedem. przykladow tego typu mielismy w ostatniej przeszlosci
mnostwo - jak dochodzi do jakis powiklan urzedowych, badz z firmami
energetycznymi, telekomunikacyjnymi czy tez przedsiebiorstwami
turystycznymi (mowie ci, mielismy cala serie oszustow na karku -
panstwowi i prywatni)on sie wscieka, denerwuje, zieje ogniem. Ja
dzwonie, rozmawiam spokojnie i nagle sprawa zostaje zalatwiona. W
zwiazku z tym, on coraz czesciej swiadomie prosi mnie o zalatwienie
danej sprawy. No i ja to robie. Ale wlasnie po swojemu. Na
spokojnie, czasem ze zwloka czasowa, jesli wydaje mi sie, ze to
lepszy pomysl. I on w tym momencie zamienia sie w kule ognia, ktora
pedzi w moim kierunku. Dlaczego nie zalatwilam JESZCZE sprawy, o
ktora prosil????

I widzisz, to mnie wscieka - ten brak zaufania i brak konsekwencji.
Z jednej strony ma dowody na to, ze jestem poczytalna, z drugiej
traktuje mnie jakbym nie byla.

I ten model krytyki powoduje, ze czuje sie niedoceniona.
Niedoceniona, malo atrakcyjna, martwa w okolicach lona...

ot cala moja frustracja.

[futile_and_duperele]

Sygnaturka ze Shreka, owszem :- )

Nie wiem, czy to jest kwestia serca dla żony. Mamy dwójkę dzieci, każde z nich
ma swoje problemy, z terapią u psychologa w jednym przypadku włącznie. Nie
nudzimy się więc - poza pracą i codziennymi obowiązkami mamy co robić, pozwalamy
sobie na drobne przyjemności, jakieś wyjście popołudniowe do kawiarni itp.
Niemniej mnie osobiście obecna sytuacja kojarzy się z przedsiębiorstwem, które
jest jedną z funkcji małżeństwa, ale samo przedsiębiorstwo to jeszcze nie
małżeństwo, więc z tym sercem bym nie był taki pewien.

Co do umiejętności negocjacji, to mam prawie tak jak Ty - również zdarzało mi
się odkręcać różne dzikie pomysły smoczycy z urzędami i ludźmi. Na szczęście
sytuacja "Co?!?? Jeszcze nie załatwione???!?" zdarza się u nas dość rzadko. Tzn.
wykrzykniki i pytajniki zdarzają się jak najbardziej, tyle że z innych powodów.
Uważam, że moja żona nie potrafi b. często delegować odpowiedzialności (co sama
wyśmiewała u jednego z moich byłych szefów), a kiedy już ją deleguje, to
egzekwowanie w przypadku odchyleń od spodziewanego rezultatu jest bardzo
nieprzyjemne, żeby nie rzec chamskie.

Jest jednak i pozytywny efekt bywania na tym forum. Nie wiem, czy może zwróciłaś
uwagę na posty yorica i propagowane przez niego metody postępowania Davida De
Angelo. To temat na osobny wątek i nawet jest taki, tylko nie skleję w tej
chwili, gdzie. W każdym razie zacząłem stosować te metody, w małżeństwie
specjalnie mi to nie pomogło, ale mnie samemu - jak najbardziej. Czuję się dużo
lepiej mimo braku seksu, co więcej - nie mając takiego parcia na seks zachowuję
się dużo naturalniej i na luzie. Innymi słowy - brak seksu nie jest już takim
problemem. Na początku nie o to mi chodziło, ale efekt jak na razie jest całkiem
OK :- )

[kasitza]

a co to sa za metody?

ja wlasnie trenuje sie w dawaniu sobie luzu.
po pierwsze jak juz wspominalam, pracuje nad tym, zeby dac sie
rzeczom potoczyc jak zechca z moim obrazonym malzonkiem.
po drugie i rowniez trudne, bedac chora od trzech dni, pozwalam
roznym rzeczom w pracy zawalic sie na maksa.

ale jak za kazdym razem bede jedno albo drugie ratowac, to ani moj
maz nie nauczy sie, ze nie zycze sobie rozliczania mnie z mojej
poczytalnosci, jak takze moja szefowa nigdy sie nie przekona, ze nie
zatrudniajac nikogo do pomocy dla mnie ryzykuje zawalenie sie calego
dzialu.

czy to o takie metody chodzi?

[futile_and_duperele]

O rany. Nigdy nie myślałem, że będę młodszym apostołem DeAngelo (yoric jest
starszym). Tak czy owak, te metody i cała ideologia za nimi stojąca jest
przeznaczona dla facetów - no offence, mam nadzieję.

W dużym skrócie tezy DeAngelo: kobieta czuje do męża/ partnera długookresowego
affection ("przywiązanie"), które nie musi oznaczać seksu i zdarza się często,
że kończy się bezseksiem. Natomiast prawdopodobieństwo seksu wzrasta, kiedy
partner jest "krótkookresowy". Daruję Ci wytłumaczenia, dlaczego tak jest, ale
ma to solidną podbudowę w psychologii ewolucyjnej.

I teraz cytat z yorica, który sobie wręcz przekleiłem dla pamięci blisko pulpitu:
"Konkretne rady są takie, żeby przestać wykazywać cechy partnera długoterminowego
(przewidywalność, okazywanie względów na każdym kroku), a zacząć wykazywać cechy
idealnego partnera krótkoterminowego. Na przykład:
- bądź ogólnie pewny siebie (cokolwiek to znaczy :P)
- bądź nieprzewidywalny - zaskakuj ją (niekoniecznie prezentami)
- podejmuj wszystkie decyzje (jakie kafelki, co na obiad, przy którym stoliku
siadamy)
- okazuj jej dominację fizyczną (ale bez przemocy!!!) - np. na żarty podnoś do
góry, zdecydowanie prowadź w tańcu
- bądź bardziej dominujący w rozmowach w towarzystwie
- flirtuj z innymi kobietami (ale nie potajemnie na GG, tylko tak, żeby ona
widziała, że masz powodzenie)
- dbaj o wygląd zewnętrzny, w tym ubiór
- znajdź sobie hobby kojarzące się z ryzykiem - np. sport ekstremalny, jazda na
skuterze, survival, dalekie podróże
- i tak dalej"
Koniec cytatu.

Od siebie mogę dodać, że w małżeństwie z kilkunastoletnim stażem to się
niekoniecznie musi udać - inteligentna kobieta może "nie kupić", że mężowi się
tak odmieniło. Ale zmiana może też wpłynąć na zmieniającego ;- )

Co do Twoich metod - one są jak najbardziej naturalne, może niekoniecznie
deangelowskie. Ale ja też jestem jak najbardziej za tym, żeby pozwolić każdemu
ponosić konsekwencje jego działania (to do sytuacji z mężem komentarz).

Akurat z pracą to nie wiem - ucieczka w chorobę bywa odbierana różnie, ale przy
dzisiejszym prawie pracowniczym nie ma na to silnych. Nie wiem, jak to wyglądało
wcześniej, ale z Twojej wypowiedzi wynika, że byłaś dosyć dociążana obowiązkami.
Cóż - kropla zdrowego egoizmu jest niezbędna dla zdrowia psychicznego...

[kasitza]

dzieki za zrozumienie.

co do zasad deangelowskich: prymaty wszystkich szczebli, laczcie
sie.

oczywiscie gdzies tam jest ziarenko prawdy. ja na przyklad
wolalabym, zeby moj samiec jak ma na mnie ochote, byl bardziej
dominujacy. owszem.

Malzonek nie jest ciapa, ale jak tylko rodzice sa w odwiedziny, to
staje sie malym chlopcem. A to nie jest zbyr sexy.

Ale to tylko dygresje.

Ja mam wkladac sexy odzienie do spania. Ja bym mezowi to zyczenie
chetnie spelnila - ale jak tylko wloze sobie cos zwiewnego do
spania, to budze sie z zapaleniam pecherza. moze powinnismy sie
wyprowadzic do californi..

ale sie wyzalam!

[futile_and_duperele]

No, do Kalifornii, Toskanii, na Costa Brava, ewentualnie na Maderę.

Można też wstawić do sypialni "farelkę", inna sprawa, że wtedy musicie oboje
face the consequences - powietrze ma prawo być przesuszone, rano się będziecie
budzić z suchym gardłem i językiem etc. Ponoć dobrze dobrana klimatyzacja nie
sprawia takich problemów, ale koszty...

Ja osobiście najchętniej spałbym przez cały rok przy uchylonym oknie (przy zonie
- nieosiągalne), śpię pod cienką kołdrą, ewentualnie podczas choroby uzupełniam
cienkim polarowym kocem. Natomiast żona okrywa się po uszy grubą pierzyną,
dokładnie to nie z pierza, tylko z jakimś sztucznym wypełnieniem, ale i tak
trzęsie się z zimna. A okno nie jest wcale na noc otwarte, poza okresem letnim.

Myślę, że te preferencje też mogą być - zwłaszcza przy sprawach łóżkowych -
znaczące. Może by mąż wziął to pod uwagę, wymagając zwiewnego sexy peniuarku?

[kasitza]

no on to w z zasadzie nie ma za duzego wyboru, biedak. Poprostu ja
nie sypiam w peniuarkach. A jesli chodzi o ogzrewanie, to
rzeczywiscie maz jest sknera, poza tym jemu juz jest za goraco jak w
pokoju sa 22 stopnie. Nie musze dodawac, ze ja dopiero od 24 stopni
przestaje marznac. wypada nam spac oddzielnie. zaraz zaraz - od
trzech dni nawet spimy oddzielnie.

mi sie tez to nie usmiecha z tym marznieciem.- uwielbiam spac w
peniuarkach - mam cala jedna polke pelna tylko zwiewnych koszulinek.

uwielbiam tez sexy bielizne i mam jej wprawdzie nie az tak duzo -
tej takiejprawdziwej porno-burdelowej, ale tez nie mam bielizny
ktora bylaby niesexy. jestem zadbana. i tylko marzne kurza melodia
jak spie. I wtedy zakladam moje antykoncepcyjne welniane skarpetki.
nie ma skarpet welnianych na rynku w wersji sexy.:-(

[futile_and_duperele]

No to ta różnica preferowanych temperatur do snu jest dokładnie taka jak u nas.
Z tym że u mnie to nie jest sknerstwo (może u Twojego małżonka również? Tylko
pozorem oszczędzania racjonalizuje swoje upodobania?), tylko najnormalniejsze
poczucie komfortu podczas snu. Te tam różne suche gardła i takie tam to coś
bardzo niefajnego, a jakbym miał spać w +24, to bym na drugi dzień z kwadrans
musiał w łazience się doprowadzać do porządku (sorry za obrzydliwe skojarzenia).

Hm, skarpetki nie muszą być antykoncepcyjne - białe, frotte, w stylu japońskiej
uczennicy??? Mało sexy? A może za mało grzeją? Tyle że ze zwiewną bielizną fakt,
raczej słabo się komponują. Zmienić styl?
;- )

Oj, coś się za towarzysko robi, żeby nam się moderatorzy nie wtrącili.

[mujer_bonita]

futile_and_duperele napisał:
> Hm, skarpetki nie muszą być antykoncepcyjne - białe, frotte, w
stylu japońskiej
> uczennicy??? Mało sexy? A może za mało grzeją? Tyle że ze zwiewną
bielizną fakt,
> raczej słabo się komponują. Zmienić styl?

Ehhh... ja ciągle szukam kompromisu. Niestety rynek proponuje albo:
www.cogdziezaile.com/produkty/medium/345.jpg
albo:
www.e-szafa.pl/photo/m_387.jpg
alejahandlowa.pl/obr/bielizna/40610711_1_d.jpg

Zwariować idzie ;)

[kasitza]

no ale czy wlasnie nie odkrylismy nowego potencjalu rynkowego?

[futile_and_duperele]

Abstrahując od japońskich uczennic - mnie kręciły w swoim czasie, jakieś 2 lata
temu, cieniutkie, muślinowe bluzki, na lato, przewiewne i... hm, przezierne, bym
powiedział. Na zimę oczywiście nie, albo najwyżej w dobrze ogrzanych
pomieszczeniach.

Po dłuższych problemach z nabyciem (o dziwo, nie spodziewałem się, że w
gospodarce rynkowej takowe mogą być z czymś tak w sumie prostym) udało mi się
upolować takową bluzeczkę i triumfalnie wręczyć; żona założyła może ze 2 razy na
moją wyraźnie wyartykułowaną i nie podejmowała tematu.

[kasitza]

:-(

ja dostalam sexowna bielizne od meza oraz opieprz ze ja zbyt
demonstracyjnie zakladam w weekend.

jak to wszysto tu pisze, to mnie to troche przeraza - jak podliczyc
neurotyczne zagrywki mojego meza, to wychodzi ich duzo, nie sadzilam
nawet, ze to wszystko az tak stoi na glowie.

jak mu przedwczoraj w awanturze wspomnialam, ze mamy problemy,to
wytrzaszczyl na mnie oczy: jakie problemy.

no kurde, jakie?

[futile_and_duperele]

Ach, no to jest właśnie całe błogosławieństwo i przekleństwo forum: zaczynasz
temat od czegoś, co Ci się wydaje problemem, czytają to inni, komentują celnie
albo nie, jeżeli nie, to powinnaś napisać, dlaczego nie, tym samym przytaczasz
przykłady, szczegóły etc. i ani się obejrzysz, jak masz 100 albo 200 postów na
wątku, a w nich ze zgrozą widzisz, jak w lustrze, co się przez cały czas związku
nawarstwiło.

Niech Cię to jednak nie przeraża, to nie po to, żebyś się osunęła bezwładnie w
fotel, czy na czym tam siedzisz, i załkała nad zmarnowanymi latami. To po to,
żebyś się zastanowiła, co ci najbardziej przeszkadza, czy to zmienić i jak to
zmienić.

[kasitza]

no, z pewnoscia. mam nadzieje, ze cos sie zmieni - w sensie, ze ja
cos zmienie, maz cos zmieni. Zwlaszcza, ze ja tez z pewnoscia nie
jestem "latwa w obsludze."Moj maz tez pewnie moglby sie powyzalac,
jaka to ja jestem straszna.

no w kazdym razie jest w tym moim zwiazku bardzo duzo paradoksu:
bylam wlasnie w kuchni zrobic sobie herbate z miodem - ja naprawde
jestem chora, nie symuluje. w kuchni obok zlewu stoi gora
pozmywanych przeze mnie naczyn. w zasadzie, to ja bym ja posprzatala
do szafek, bo mi przeszkadza ALE jak to zrobie, to nie bedzie
widocznych sladow na to, ze zmywam naczynia. dlatego tego nie robie.
bo maz jak tylko bedzie mogl w nastepnej awanturze powie: nawet
naczyn nie zmywasz!

[futile_and_duperele]

Zauważ, że teraz będzie mógł z satysfakcją powiedzieć: "no tak, zmyć zmyłaś, ale
już pochować na miejsce to ci się nie chciało".

Mojej żonie też się tak zdarza mówić, akurat może nie o naczyniach (mamy
zmywarkę), ale zasada jest ta sama. A ponieważ NIE CIERPIĘ tego, to w razie
mojego dobrego humoru przytaczam dowcip o facecie, który uratował tonące w
przeręblu dziecko, po czy został zrugany przez ojca dziecka, że chłopak został
wyciągnięty bez berecika.

W razie złego humoru mówię po prostu, że miałem coś ważniejszego do roboty,
koniec, kropka. Oczywiście dla żony to nie jest koniec, kropka, ale ponieważ
zazwyczaj na tym kończę swój udział w dyskusji, to i jej grzmoty wygasają stopniowo.

[kasitza]

no z tym berecikiem i przerebla to doba przypowiesc.

sprobuje twpojego sposobu na krotka odpowiedz bez dyskusji. Proste i
piekne.

[futile_and_duperele]

Proste i piękne może, ale wymaga od ignorującego umiejętności niezwracania uwagi
na dalsze uwagi na dany temat. W skrajnych przypadkach ignorowania, dawno temu
na szczęście, żona była gotowa ciągnąć temat do rękoczynów włącznie. Mam
nadzieję, że Twój małżonek nie jest takim ekstremistą, bo wolałbym nie mieć Cię
na sumieniu.

Jeżeli natomiast ma poczucie humoru, to przypowieść o bereciku powinna dać mu do
myślenia na temat zasadności dopieprzania się do szczegółów dla samego dopieprzania.

[kasitza]

tak, poczucie humoru ma - przypowiesc mu sie spodoba. a co do
ignorowania, to sluszna uwaga, moj malzonek potrafi stracic fason.
nie naada na mnie, tylko na przedmioty martwe. Juz skasowal maly
bialy stolik z ikei i mamy framugi drzwi poobijane.

szczerze mowiac to tez jest jeden powod klotni.

a widze, ze twoja smoczyca, to rzeczywiscie iscie prawdziwa she-
dragon:-)

[futile_and_duperele]

To trzeba taktycznie porozkładać na różnych stolikach z Ikei jego ulubione
kubeczki porcelanowe albo kolekcję szklanych kul, jeżeli takową posiada. Może to
go powstrzyma.

Żonie to ja po prostu za dużo pozwalałem, po prostu wyniosłem z domu przekonanie
"kobiety nie bij nawet kwiatem" i "do samic się nie strzela", co żona skwapliwie
wykorzystywała. Przestała się posuwać do rękoczynów, kiedy ja zmieniłem te
zasady (tzn. zacząłem oddawać). Być może wredne to, ale skuteczne. Zresztą
daaawno nie miałem okazji wypróbować w praktyce, parę lat na dobrą sprawę.

[kasitza]

a co twoja tzona tak dokladnie robila? Bila cie?

[futile_and_duperele]

No cóż, zaraz wyjdę na kombatanta.

Owszem, zdarzało się i tak, że biła, zazwyczaj rękoma. Zdarzało się również, że
niszczyła różne niepowtarzalne lub trudno powtarzalne rzeczy, na których mi
zależało (np. moje zdjęcia z głębokiego dzieciństwa).

To wszystko skończyło się ciupasem, jak zacząłem stosować starotestamentową
zasadę oko za oko, ząb za ząb. Po tej mojej decyzji zdarzyło się raz, może dwa,
że straciła panowanie nad sobą do tego stopnia, że podniosła na mnie rękę.

A teraz idę się zapisać do ZBOWiDu.

[kasitza]

ja rozmawialam na ten temat z moim swiadkiem ze slubu. On ma zone
psychologa, wiec cos tam z psychologii jako nauki uniwersyteckiej
nauczyl sie przy niej. Mowil mi, ze to sa zachowania, ktore wywodza
sie z dziecinstwa - fizyczna agresja wobec otoczenia reaguje
trzylatek, ktory nie widzi sposobu na osiagniecie wlasnej woli.

I teraz zastanawiam sie, jak to jest: moj maz wyrosl w rodzinie
bardzo spokojnej i opiekunczej. Moze ma trudna mamuske, ale to jest
mamuska ktora go raczej rozpieszcza, ale uderzyc by go nie uderzyla.
ja wyroslam z rodzicami, ktorzy regularnie mnie bili za cos tam. ale
ja nie mam potrzeby wewnetrznej do agresji fizycznej - czasami jak
juz jestem na niego taka zla, ze mi oczy z orbit wychodza, to mozg
mi sam fantazjuje o zrobieniu mi krzywdy, rownoczesnie calkowicie i
bez problemu sie kontrolujac, by mu tej krzywdy nie zrobic.
Tymczasem on nie kontroluje sie. Mimo mojego nalegania.

[futile_and_duperele]

Tutaj nie mam pojęcia, nie jestem niestety psychologiem. Bardzo prawdopodobne,
że to jest pod pewnymi względami niedojrzałość emocjonalna.

Jak rozmawiam z żoną po fakcie na spokojnie (od jakiegoś czasu się da
porozmawiać, tak żeby się to nie przerodziło w awanturę), to ona mówi coś w tym
sensie: "No ale ja już nie miałam ŻADNEGO innego sposobu, żeby do ciebie
przemówić!".

[kasitza]

slysze dokladnie te same odpowiedzi od meza...

[kasitza]

schodzimy z tematu? Czyzby? byc Moze pomysl z japonska uczennica
jest ratunkiem! :-)
Problem z ta japonka jest taki, ze one do tych bialych skarpetek
frotte (ktore dobrzeby grzaly) nosza krotkie spodniczki. a to mi nie
wyjdzie. Musze poszukac pijamy w stylu catwoman - wszystko jest
pozakrywane i nie marznie a jednak sexy. i taka czapke sobie kupie z
uszami :-P

moj malzonek jest sknera, powaznie. musze mu to wybaczyc, poniewaz
jest szwabem. to znaczy prawdziwym ze szwabii, a oni sa slawni ze
sknerstwa. zabronic mu oszczedzac, to tak jak polakowi zabronic
hucznych imprez. - zwiednie nieborak.

[mujer_bonita]

kasitza napisała:
> uwielbiam tez sexy bielizne i mam jej wprawdzie nie az tak duzo -
> tej takiejprawdziwej porno-burdelowej, ale tez nie mam bielizny
> ktora bylaby niesexy. jestem zadbana. i tylko marzne kurza melodia
> jak spie. I wtedy zakladam moje antykoncepcyjne welniane
skarpetki.
> nie ma skarpet welnianych na rynku w wersji sexy.:-(

Hihi, widzę że mamy podobne problemy :) Ja np. szukam koszulki
nocnej w miarę ciepłej bawelnianej ale nie w wersji dziecięcej (z
misiem czy żyrafą) lub babcinej (wielki wór). Heh.... sexy skarpetki
też by się przydały ;)

A jak lubisz bieliznę to zapraszam na forum w sygnaturce :)

[kasitza]

`wow, jestem pod wrazeniem - nie sadzilam ze to temat az na jedno cale
forum!

[mujer_bonita]

kasitza napisała:
> `wow, jestem pod wrazeniem - nie sadzilam ze to temat az na jedno
cale
> forum!

I to JAKIE forum :) Zapraszam ale również ostrzegam... to
uzależnia ;)

[kasitza]

moze po obiedzie...

[manahmanah77]

Myślę, że rzeczywistość najczęściej jest dość brutalna.

- Pani może mieć niskie libido i na nie starania męża nie pomogą, ale może
będzie po prostu przyjemniej i może jej niskie libido częściej dzięki temu
będzie "grało". Tylko, że jeśli dysonans jest duży, to facet będzie i tak miał
poczucie, że stara się na nic. Ale przynajmniej zniknie argument "nie chcę się z
Tobą kochać, bo nie jesteś dość czuły/romantyczny/opiekuńczy" podczas gdy prawda
jest taka, że brak seksu wynika z braku potrzeb.

- Pani się zniechęciła - było starać się wcześniej, po tylu latach to już raczej
nie ma szans na rozniecenie wszystkiego na nowo. Ale odrobina adoracji przecież
nie zaszkodzi, będzie jakiś czas milej. No i w dobrej atmosferze łatwiej się
dogadać. Choćby po to, żeby powiedzieć sobie, że trzeba się rozstać.

- Problem jest w dużej mierze efektem nieporozumienia, kłótni wywołanych
frustracją, drobnych uraz, które jednak da się wyprostować, bo obie strony
jeszcze się nie zniechęciły. Po latach, to się chyba udaje bardzo rzadko. Ale
wtedy, taka zmiana nacisku, z seksu na związek może pomóc i dać trwałe
rezultaty. Szkoda, że szanse na to są takie małe...

Tak więc, adoracja nie może być postrzegana jako jedynie słuszna droga do
udanego życia seksualnego, ale zawsze może pomóc, nigdy nie zaszkodzi. Poza tym,
z mojego doświadczenia - jak się ma inny cel, nie myśli się codziennie "czy
będzie seks" to łatwiej się znosi abstynencję. Przez jakiś czas oczywiście.

[kasitza]

- Problem jest w dużej mierze efektem nieporozumienia, kłótni
wywołanych
> frustracją, drobnych uraz

- to bardzo dobry, trafny opis.

[prosty_facet]

zonaty19791 napisał:

> Po raz n-ty dochodzi do paskudnej dla mnie sytuacji. Znowu mamy
> sporą przerwę w zabawach małżeńskich, bo już trwa blisko dwa
> tygodnie.


Buchacha - dwa tygodnie hahahahahahahah - chyba umrę ze śmiechu :-)

[lambert77]

oj prosty :) każdy inaczej znosi brak seksu :D dla niektóych dwa
tygodnie to granica nie do przeskoczenia :) dla innych rok dwa lata
to norma

[selfmademan]

Ja tu widzę ewidentnie 2 sprawy :
1. kwestia niedopasowania temperamentów, dość długotrwała a na pewno
rozwijająca się wraz długością związku Żonatego
2. kwestia zupełnie świeża, dla autora zdecydowanie mocniej
rzutująca na całokształt związku i seksu z aktualną wybranką - czyli
wspomniania półgębkiem BEPŁODNOŚĆ.

To mym skromnym zdaniem jest najistotniejsze - tę sprawę autor
powinien decydowanie omówic ("przepracować") z połowicą, bo kwestia
posiadania lub nieposiadania dzieci jest jedną z najistotniejszych w
związkach (szczególnie dla kobiet). Byc może dopiero po tym oboje
będa wiedzieli jakie są faktyczne perspektywy ich wspólnego życia i
pożycia.
Prywatnie - jako ten przedstawiciel brzydszej połowy świata -
radziłbym autorowi rozejrzenie się za jakimś psychologiem oraz
kontakt z innymi bezpłodnymi facetami (w jego wieku!!! - wsparcie na
pewno dobrze zrobi) - to na pewno nie spływa po nimm jak woda po
kaczce, problem jest i będzie z nim prawdopodobnie for ever and ever
i moim odczuciu może zupełnie wywrócić do góry nogami obecny
związek. Na razie widać lęk ( "rozstać się ? kochanka?" ) i tyle.
Problemem nie jest "czy 1 na tydzień, czy 3 razy" - wbrew temu co
czytamy przez 2/3 postu żonatego....

[glamourous]

No co sie smiejesz..? ;-) Dla mnie 2 tygodnie bez seksu bylyby nie
do przyjecia i alarm wylby na calego :-)

[manahmanah77]

No, to nic zabawnego.

Ja po trzech dniach zaczynam już myśleć o seksie obsesyjnie, 2 tygodni bez
niczego nie dałem rady wytrzymać odkąd skończyłem 15 lat chyba. Z tego co widzę,
sporo forumowiczów ma podobnie, lub gorzej.

Jasne, autor wątku nie ma źle z żoną, jeśli może na coś liczyć raz na dwa
tygodnie, bo są tacy/takie, które nie dostają nic latami. Ale jeśli po 2-3
dniach chodzisz po ścianach, to czy posucha ma trwać dwa tygodnie czy dwa
miesiące nie ma wielkiej różnicy.

[nawrocona5]

Ciągle gdzieś czytam, że strefę erogenną kobiety maja między uszami :))
Ciągle czytam, że dla kobiet gra wstępna zaczyna się rano -wszystko co sie robi
i mówi przez cały dzien powoduje że ochota na seks wieczorem jest lub jej nie ma

I jako kobieta wiem że to prawda.
Niestety prawdą jest równiez to, co mówi się o mężczyznach - że chcieliby aby
kobietę włączało se pilotem
Przepraszam za uogólnienie bo wiadomo, że nie zawsze tak to wygląda.
Ja też jestem kobietą, która wiele lat temu czuła sie "jak dodatek do cipy" -
jak to ktos brutalnie i celnie ujął.
Miałam wrażenie, że mojemu mężowi chodzi seks a nie o SEKS ZE MNA - że tak
naprawde byłoby mu wzszystko jedno kto w tym łóżku leży byleby mógł rozładować
napięcie.
Rezultatem była moja niechęć do seksu, całkowite wygaśnięcie potrzeb
seksualnych, w efekcie rozpad wszelkich więzi.

[rumpa]

to się nazywa " złośliwy nowotwór na pochwie" :)))
popieram
nie ma nic gorszego, niż facet zaczynający grę wstepną o 22.35
wieczorem.
zaczyna się rano!!!
a najgorszy okres w seksie mieliśmy, gdy pan małżonek doznał stresów
w pracy i wpadł na genialny pomysł, a raczej poszedł bezmyslnie
drogą najmniejszego oporu i potraktował seks jako jako sposób
rozładowania napięcia tyle że nie seksualnego.
Moje libido poleciało na łeb, na szyję.
Doszłam o co biega po dłuższym zastanowieniu.
Od tej pory pan małżonek rozładowuje nerwy i emocje grając na kompie
albo biegając, a do łóżka przychodzi się kochać lub chędożyć :)))
czasem rżnąć, ale na pewno nie odstresowywać :)))

[aandzia43]

> nie ma nic gorszego, niż facet zaczynający grę wstepną o 22.35
> wieczorem.
> zaczyna się rano!!!
> a najgorszy okres w seksie mieliśmy, gdy pan małżonek doznał stresów
> w pracy i wpadł na genialny pomysł, a raczej poszedł bezmyslnie
> drogą najmniejszego oporu i potraktował seks jako jako sposób
> rozładowania napięcia tyle że nie seksualnego.
> Moje libido poleciało na łeb, na szyję.

Mam i ja takie niemiłe doswiadczenia. I co z tego, że małż jawił mi się
niezmiennie jako przystojny, kiedy jednocześnie wyłaziła jego druga gęba:
bezmyślnego rębajły, zautomatyzowanego królika. Ta druga gęba była większa. A z
robotami nie sypiam.

[rumpa]

zautomatyzowanego królika

geeeenialne, właśnie tak, taki zautomatyzowany króliczek duracell,
bleeeeee

[jasu48]

Dla mnie sprawa jest wielowatkowa.Kazde z malzonkow ma prawo domagac
sie tego czego instytucja malzenstwa mu gwarantuje.Ale ma rowniez
obowiazek wypelniac te obowiazki wobec drugiego malzonka,chocby te
wynikajace z przysiegi malzenskiej.Jest tylko pytanie czy kolega
chce jeszcze ratowac swoje malzenstwo i pragnie zgodnego pozycia czy
zalezy mu juz tylko na egzekwowaniu "naleznego".