chciałam zrobić eksperyment

[lady_huncwot]

Ponieważ z wykształcenia jestem socjologiem, czasem kusi mnie żeby
przeprowadzić coś na kształt mikro-eksperymentu, a obserwacje uczestniczące
to po prostu mój ulubiony sport...
Kilka dni temu miałam jechać służbowo pociągiem do Poznania. Z Warszawy, w
obie strony - to jakby nie liczył około 5-6 godzin podróży. Chciałam wziąć ze
sobą robótkę i jakby nigdy nic wyciągnąć druty na żyłce i kawałek melanżowego
swetra w pociągu InterCity...
Byłam bardzo ciekawa, czy ktoś uzna za stosowne skomentowanie tego faktu -
oby w jakiś mało banalny sposób.
Ale niestety, nie pojechałam do Poznania. A szkoda - mógłby być taki
pożyteczny eksperyment (tzn. zrobiłabym kawałek swetra )
Pozdrawiam wszystkich,
Lady Huncwot

[annnna1]

Witam!

Dziewczyny z rec.robótki juz wiele razy zabierały swoje prace do pociągów itp.
niektóre nawet robią to zawsze, jak jadą do pracy i wcale się nie wstydzą.
Spotkały się już z pochwałami i wyrazami zachytu, ale i głupimi uśmieszkami i
komentarzami. Różni są ludzie..

Pozdrawiam,
Anna z Wawy

[czekolada72]

W ostatnich latach malo, a wlasciwie wcale, jezdze pociagami. Ale wczesniej
bralam druty i "drutowalam" w kazdej podrozy pkp. Do tramwaju anu mpk nie
biore bo tlok nieludzki.

[czekolada72]

no tak, teraz mnie swiruje komputer... a chcialam jeszcze dodac, ze za to
biore robotki w miejsca typu poczekalnie (szkolne, lekarskie itp), na plaze, a
jak jestem na wakacjach to wlasciwie jezdzi ze mna w samochodzie i robie kiedy
mam tylko ciut czasu. Nigdy nie spotkalam sie z jakas niechecia, kpina czy
zlosliwoscia. Pozdrawiam

[justyna.ada]

lady_huncwot napisał:

> Ponieważ z wykształcenia jestem socjologiem, czasem kusi mnie żeby
> przeprowadzić coś na kształt mikro-eksperymentu, a obserwacje uczestniczące
> to po prostu mój ulubiony sport...
> Kilka dni temu miałam jechać służbowo pociągiem do Poznania. Z Warszawy, w
> obie strony - to jakby nie liczył około 5-6 godzin podróży. Chciałam wziąć ze
> sobą robótkę i jakby nigdy nic wyciągnąć druty na żyłce i kawałek melanżowego
> swetra w pociągu InterCity...
> Byłam bardzo ciekawa, czy ktoś uzna za stosowne skomentowanie tego faktu -
> oby w jakiś mało banalny sposób.
> Ale niestety, nie pojechałam do Poznania.


A ja wybieram się za czas jakiś do Poznania m.in. właśnie i naturalnie że
zabieram ze sobą dzierganie i zamierzam całą drogę dziergać. Niech spróbują coś
gadać... Do tej pory spotkałam sie tylko z pozytywnymi komentarzami do swoich
dzianin, choć w środkach transportu nie robiłam na razie.

[lady_huncwot]

No właśnie, ja dotąd też nie próbowałam w komunikacji publicznej.
LH

[gugutek]

A ja od lat robie na szydełku/drutach na trasie Warszawa-Lublin. Obok kierowcy.
I czesto jestem pokazywana palcami, zwlaszcza na skrzyzowaniach. Ale wszyscy
sie usmiechaja. A ile swetrow juz zrobilam!!! W podrozy do Rzymu zrobilam
swojemu tacie welniany sweter - male poswiecenie, bo na dworze bylo plus 30 :-
Buziaki dla drutowcow,
Gugutek z edziecka i usenenetu ( w odwiedzinach).

[basiaurban]

Swego czasu sporo podróżowałam pociągami, i żeby zabić nudę brałam robótki ze
sobą. Nigdy nie spotkałam się z żadnym głupim komentarzem. Mówisz - pociąg. Ja
natomiast widizałam kiedyś taką akcję - Warszawa, godziny szczytu, jestem w
autobusie miejskim, a tu jakaś babka wyciąga druty i wełnę i zaczyna dziergać :-
). Byście musiały widzieć miny współpasażerów ))

Basia

[malgoha1]

A moze to LH kontynuowała swój eksperyment w skrajnych warunkach?

[lady_huncwot]

Nie, to nie ja
Ale kto wie... jak będę mieć coraz mniej czasu, to może się zacznę objawiać w
ten sposób...
Pozdrawiam,
LH

[ka_thy]

Moze trochę z innej beczki, ale w czasach gdy robótkowałam naprawdę dużo i w
każdej chwili musiałam miec czymś ręce zajęte bo inaczej byłaby to dla mnie
strata czasu, wzięłam robótkę na święta do teściów. I tam okazałam się wielką
grzesznicą - spotkałam się z oburzeniem, że w święta nie powinno się pracować.
Jakoś nigdy wcześniej nie traktowałam tego jak pracy, a zwłaszcza cięzkiej.

[malgoha1]

Wiesz że miałam podobny problem ale z własną mamą.Musiałam się spytać księdza
jak to jest i okazało się że jeżeli robię dla przyjemności a nie na zarobek to
nie jest to grzech. Teraz już mam spokój i w każde Święta robię.

[wroc.aga]

No coś w tym jest - ja "walczyłam" z ojcem, który twierdził, że to praca - ale
żeby każde zajęcie dawało tyle przyjemności co te robótki ręczne to byłoby
super na świecie.
A co do pociągów to zawsze dziergam w podróży. Zaimponowała mi kiedyś kobieta,
która w pociągu dziergała sweterek w skomplikowany wzór. Czemu zaimponowała?
Była NIEWIDOMA!!! Ja takiej wprawy nie mam, ale i tak ludzie się dziwią: jak
mogę czytać dziergając - a to nic trudnego - hihihi. Czasem tylko, gdy książka
mnie wciągnie to za późno orientuję się, że miałam np robić dekolt, ale nic
tam - co to ja pierwsza pruję? lub pierwszy raz?

[lady_huncwot]

Wiesz, jak kiedyś robiłam badania w zakładach pracy chronionej i spółdzielniach
pracy inwalidów to tam widziałam (uwaga!) osoby niewidome pracujące przy
kontroli jakości rajstop! (naciągali nogawki rajstop na taką
plastikową "manekinową" nogę w skali 1:1 i dłońmi na dotyk sprawdzali czy
wszystko gra)...
Ja z kolei piszę na klawiaturze metodą bezwzrokową, ale dziergać bez patrzenia
ne potrafię... (a byłoby wygodnie).
Pozdrawiam,
Lady Huncwot

[wroc.aga]

A mnie z kolei wychodzi pisanie bezwzrokowe tylko w jednej formie - w ogóle
nie patrzę na MONITOR, hihihi. Nie potrafię nauczyć się pisać na klawiaturze
bezwzrokowo jak Pan Bóg przykazał. Czy ta umiejętność to też robótki ręczne?
Agnieszka

[czekolada72]

Stałam sobie dzis na przystanku w oczekiwaniu na autobus. Na ulicy korek jak
zwykle, bezmyslnie wpatrywalam sie w sunace samochody i nagle w jednym z nich
zobaczylam siedzaca obok kierowcy pania w srednim wieku. Pani zas robila cos
biala nitka, podkreslam nitka, badz cieniutkim sznureczkiem, na szydelku. To,
ze robila, to nic, ale ona miala szydelko niewiele grubsze od igly! Jak jej sie
udawalo robic cokolwiek, jakby nie bylo precyzyjnie, na dziurawych ulicach, po
ktorych samochod skacze?? Zyskala moje wielkie uznanie!

[malgoha1]

Ostatnio wracałam z Krakowa i w pociągu było nas dwie drutowiczki!Zastanawiałam
się czy to nie któraś z Was krakusek

[kajmy]

No to i ja podzielę się doświadczeniem szydełkowania w miejscach nietypowych.
Wczoraj w drodze do Katowic robiłam w pociągu bluzeczkę dla córki na szydełku.
To nie koniec. Ponieważ pojechałam z córką, żeby w obcym mieście złożyła
dokumenty na Uniwersytet Śląski, więc oczekując sporo czasu na to, aż załatwi
wszystkie formalności, szydełkowałam sobie na korytarzu UŚ i nie wzbudziłam
zainteresowania wśród młodzieży. Jedynie jedna z pań tam pracujących zatrzymała
się, żeby zobaczyć co tak zawzięcie produkuję. Wyraziła swój zachwyt i na tym
zakończyło się zainteresowanie moją twórczością. Dzięki temu, bluzeczka już
jest na ukończeniu. Byłaby już skończona, gdyby nie zabrakło mi nici. Ponieważ
w Katowicach ceny nici były zabójcze, więc w drodze powrotnej musiałam
zmarnować bezpowrotnie 1,5 godziny szydełkowania.
To tyle, pozdrawiam
Krystyna

[niemyjska29]

ja takie eksperymenty robie za każdym razem jak jadę do pracy.jadę pociągiem
godzinę i zawszę haftuję. mam wrażenie,że na mojej trasie ludzie się już
uodpornili. zawsze spotykam się z miłymi reakcjami. czekam aż ktoś do mnie
dołączy. Krzyżykowe pozdrowienia. idka

[agator13]

To i ja dorzucę swoje 3 grosze. Wczoraj jechałam kolejką WKD i szydełkowałam, co
w prawiło w zachwyt Pana siedzącego na przeciw mnie. Pochwalił się, że on też
potrafi i jak go żona albo córka zdenerwuja to łapie za szydełko i dzierga
serwetki. Ponoć doprowadza je tym to do furii, bo same szydełkować nie potrafią .
Pozdrawiam
Aga

[woman-in-love]

[woman-in-love]

...panią idaca ulicą z drutami w dłoni i kłębkiem wełny w kieszonce. Szła sobie
i dziergała ))) ja zauważyłam, ze panowie bardzo się wzruszają na widok
kobiety z robótką...

[kajmy]

No, no takiego obrazka jeszcze nie widziałam. A tak nawiasem mówiąc, czy mamy
nową koleżankę ? woman-in-love jeszcze nie zauważyłam. Jeżeli tak to witam i
zapraszam do przedstawienia się nam wszystkim.
Pozdrawiam
Krystyna