Dodaj do ulubionych

Świat jako teatr-help

28.01.07, 18:23
Hejka ,mam prosbe macie moze jakies informacje na ten temat ,moze ktos z was
tez go ma ,bo troche niefortunny jest jak sie okazuje-malo info w necie-Za
kazda pomoc dziekuje!!
Obserwuj wątek
    • Gość: Aga Re: Świat jako teatr-help IP: *.cnb.com.pl 28.01.07, 22:06
      No tak, bo jak w necie nic nie ma, to tragedia... Mówi ci coś
      słowo "biblioteka"?
      A z lektur: "Hamlet" i "Lalka".
      • chanson_de_geste Re: Świat jako teatr-help 28.01.07, 22:15
        J. Kotarska, Theatrum mundi. „Ze studiów nad poezją staropolską”, Gdańsk 1998.

        A w internecie to może poszukaj jeszcze pod hasłem: theatrum mundi.
        • Gość: E. Re: Świat jako teatr-help IP: *.resetnet.pl 28.01.07, 22:32
          Zycie to nie teatr - Stachury
          O żywocie ludzkim - Kochanowskiego
          Monolog Makbeta (z końcowej części dramatu)
          Człowiek - igrzysko Boże - Potockiego
        • Gość: Olala Re: Świat jako teatr-help IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 31.01.07, 10:22
          Też mam ten temat i już napisałam. Nie jest trudny, tylko musisz pomyśleć :)
          idz do biblioteki, weź stamtąd opracowania lektur ( takie małe ksiązeczki
          formatu poł zeszytu) przeczytaj, poprzeglądaj zeszyt z polskiego, zastanów się
          i pisz :) ja mam hamleta, hioba, sklepy cynamonowe, kochanowskiego, mistrza i
          małgorzatę, proces i ferddydurke. Nie skupiaj się tylko na tym, ze ludzie udają
          (jak np. jest w hamlecie), tylko na tym, że nie mają wpływu na swoje życie, że
          są marionetkami w rękach:
          a) Boga - Hiob
          b) władzy - Proces
          c) formy - Ferdydurke

          ja pracę pisałam 2 dni i mój polonista powiedział, że jest świetna :D celuję w
          100%
          Pozdrawiam i życzę wielu własnych przemyśleń
    • oxygen18 Re: Świat jako teatr-help 30.01.07, 10:30
      Witam. Sam będąc w zeszłym roku w klasie maturalnej pisałem takie zadanie:P
      poszperałem trochę w zeszytach i znalazłem, dlatego je tu przepiszę. Ocenione
      było na +4. P.S pisane było w oparciu o Opowiadania Schulza, ale zawsze można
      wkleić coś jeszcze.

      A więc:
      Dokładny temat tego zadania, to: "Świat jest wielkim teatrem, ale my wszyscy nie
      siedzimy na widowni pełnej świateł"

      Każdy człowiek w momencie swego urodzenia, zaczyna pełnić określoną rolę w
      swym życiu. Role ludzkie są przeróżne i zwykle każdy z nas odgrywa kilka ról
      jednocześnie, bo przecież można być równocześnie synem/córką, bratem/siostrą
      bądź wnuczkiem. Są to role i zależności między ludzkie, które pełnimy
      niezależnie od naszej woli. Odnosząc się do cytatu zawartego w temacie mojej
      pracy, chciałbym przedstawić świat i wszystkich jego mieszkańców jako wielki
      teatr. Tak samo jak Bruno Schulz uważam, że ludzkie życie i cały świat to teatr,
      lecz teatr niecodzienny, bo pozbawiony widza. Ktoś może powiedzieć, że teatr nie
      może istnieć bez widza, dla którego aktor wciela się w zupełnie inną postać, bo
      skro nikt nie podziwia jego aktorskiego talentu to, po co teatr – świątynia
      sztuki miałby istnieć. Uważam, że temu komuś należy przyznać rację, jednakże
      należy mu uświadomić, iż teatr to nie tylko miejsce, gdzie człowiek przychodzi
      by rozwijać się duchowo i kulturalnie. To także jego całe życie i otaczający go
      świat. Brak widowni w tym, można by rzec, „światowym teatrze”, jest zjawiskiem
      pozytywnym i niosącym za sobą same zalety. W teatrze tym każdy człowiek jest
      aktorem, który odgrywa pewne zachowania w danej sytuacji w której się znajduje.
      Wszyscy ludzie, a przynajmniej ich większość zdaje sobie sprawę, że nie
      zachowuje się jednakowo przy wszystkich i w każdej sytuacji. Trudno mi sobie
      wyobrazić, by jedna osoba posiadała ten sam styl bycia w domu przy rodzicach, w
      szkole przy nauczycielu czy na podwórku wśród rówieśników. Nie wielu z nas zdaje
      sobie sprawę z tego, jak znakomitym aktorem może być, odgrywając różne role w
      podobnych sytuacjach, bez żadnego kształcenia w tym kierunku.
      Udział w wspomnianym przeze mnie „światowym teatrze” nie ogranicza się jedynie
      do różnych stylów bycia w różnych sytuacjach. Branie w nim udziału to także
      nasza zwykła codzienna egzystencja.
      Nikt nie może pozwolić sobie na zajęcie miejsca na widowni i obserwowanie świata
      z boku, nie biorąc czynnego udziału w jego życiu i rozwoju. Nie można stać
      bezczynnie, twierdząc, że otaczający nas świat nas nie dotyczy. Dotyczy on
      zawsze i wszystkich! Od urodzenia aż do śmierci, każdy jest z nim nierozerwalnie
      złączony.
      Postawy widza jak i aktora w życiu, możemy zauważyć w opowiadaniach Bruno
      Schulza zatytułowanych „Sklepy cynamonowe”. Ich główny bohater, ojciec – Jakub,
      pragnie stworzyć swój własny świat. Za wszelką cenę stara się oderwać od
      otaczającej go rzeczywistości. Na przykład w opowiadaniu pod tytułem „Ptaki”,
      światem tym będzie świat ptaków. Ojciec chce przynależeć do istot uduchowionych,
      ale jego marzenia nie mogą się spełnić na stałe, gdyż ubogi świat rzeczywistości
      nie pozwala o sobie zapomnieć i nie daje Jakubowi szans na zejście z desek
      swojej sceny. Ojciec reprezentuje tu postawę biernego widza, którego świat
      realny mało obchodzi.
      Totalnym przeciwieństwem Jakuba jest matka, która doskonale zdaje sobie sprawę,
      jakie obowiązki niesie za sobą byt ziemski. Jest osoba szalenie praktyczną i
      kierującą się zdrowym rozsądkiem. Matce nawet nie śni się zasiadać na „(…)
      widowni pełnej świateł”, czyli po bezczynnej stronie życia.
      Również narrator „Sklepów cynamonowych” jest bierny w swojej egzystencji. Woli
      chronić siebie przed bezmiarem świata i ze swej zacisznej kryjówki obserwować
      otaczającą go rzeczywistość. Boi się lub może nie chce otworzyć się na świat.
      Bruno Schulz w swoich opowiadaniach przedstawia czytelnikowi dwie postawy
      życiowe: bierność i aktywność społeczną, czyli postawę widza i aktora. Mimo, iż
      autor z uznaniem i szacunkiem opowiada o biernym ojcu, co ilustruje cytat z
      opowiadania „Manekiny”: „Dziś dopiero rozumiem samotne bohaterstwo, z jakim sam
      jeden wydał on wojnę bezbrzeżnemu żywiołowi nudy, dręczącej miasto. (…) Było n
      cudownym młynem, w którego leje sypały się otręby pustych godzin, ażeby w jego
      trybach zakwitnąć kolorami i zapachami korzeni wschodu. (…), byliśmy skłonni
      zapoznać wartość jego suwerennej magii, która nas ratowała od letargu pustych ni
      i nocy”. Odbiorca prozy Schulza powinien sam zdecydować czyja postawa, ojca czy
      matki jest właściwa.
      Na zakończenie pragnę podkreślić, że każdy, kto sumiennie wykonuje powierzone mu
      zadania, zasługuje na uznanie w oczach innych. W ten sposób taka osoba pokazuje,
      że los świata nie jest mu obojętny, a sprawy z nim związane nie są obce. Za
      każde nie powodzenie nie wini wszystkich wokół, lecz stara się naprawić swój
      błąd, by w przyszłości go nie powtórzyć, a po latach z godnością zejść ze sceny
      świata, a więc zakończyć swe ziemskie wędrowanie.
      Natomiast jeśli chodzi o ludzi zasiadających na widowni życiowego teatru, są to
      zazwyczaj ludzie egoistyczni i słabi psychicznie, gdyż nie potrafią bądź też
      wmawiają sobie, że nie są w stanie uporać się z problemami jakie niesie ze sobą
      życie.
      Każda choćby najmniejsza rola jest niezmiernie ważna, a jej brak, bierność lub
      nie profesjonalizm aktora, może przyczynić się do katastrofy każdego projektu.
      Każdy powinien zdawać sobie sprawę, że jego osoba nie jest pozbawiona sensu, a
      świat jako dyrektor swego teatru, oczekuje od każdego z nas współpracy i
      rzetelnego podejścia do powierzonej mu roli.

      Aha! Zapomniałem przy przepisywaniu o akapitach:P
      Mam nadzieję, że te moje wypociny się do czegoś przydadzą;)
      • anjali8 Re: Świat jako teatr-help 30.01.07, 18:29
        Do oxygen! Nie wiem ilu jest takich ludzi na swiecie ,ale na pewno niewielu ,co
        potrafia drugiemu czlowiekowi tak bezinteresownie pomoc i to w takim stopniu:)
        By specjalnie swoj cenny czas ofiarowac na przepisanie tak dlugiej wypowiedzi z
        zeszytu....Jestem w szoku ,jak najbardziej pozytywnym i ciesze sie ze tacy
        ludzie jak ty istnieja:) Co do Schulza moze skorzystam choc nie pomyslalam o
        nim.Mam Lalke ,Hamleta ,Kochanowskiego utwory itp.Ale dziekuje za starania~~~!!
        Gorzej bedzie z ubraniem tych utworow w slowa:/Damy rade:)
        • oxygen18 Re: Świat jako teatr-help 30.01.07, 22:24
          dzięki za miłe słowa:) tak przy okazji, mam jeszcze sporo takich zadań z polaka,
          więc zawsze służę pomocą;)wystarczy maila napisać: oxygen18@interia.eu
          pozdrawiam:)
    • Gość: ajulitka Re: Świat jako teatr-help IP: *.ip.netia.com.pl 31.01.07, 21:19
      Witam! Jestem polonistką. Za 70 zł moge napisać Ci bardzo dobrą prezentację na
      ten temat. Płatne po tym, jak wyślę Ci kawałek gotowej pracy. Krótki czas
      realizacji- kilka dni!

      julita25@op.pl
    • Gość: marionetka Re: Świat jako teatr-help IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 31.01.07, 22:25
      tu jest nawet sporo :
      www.bryk.pl/teksty/liceum/j%C4%99zyk_polski/motywy/2013-%C5%9Bwiat_jest_teatrem_aktorami_ludzie.html
    • Gość: aaaaa Re: Świat jako teatr-help IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 31.01.07, 22:34
      www.bryk.pl/teksty/liceum/j%C4%99zyk_polski/motywy/17682-koncepcja_polegaj%C4%85ca_na_tym_%C5%BCe_cz%C5%82owiek_jest_aktorem_marionetk%C4%85_w_%C5%9Bwiecie.html

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka