Starość

[Gość: xanatos]

Czytałem ostatnio wywiad z kobietą filozofem, która miała już 90 lat.
Powiedziała coś takiego "Starość Bogu w ogóle się nie udała". Czytając to
pokiwałem głową, ale zastanowiłem się potem. Starość jest dobra. Pozwala
pogodzić się ze śmiercią (w większości, ona się nie pogodziła). Żal umierać
kiedy jest się sprawnym i pięknym.

ufff.. co za cieżar gatunkowy..

[Gość: TeDe]

Powinieneś zmienić xywe na Tanatos. A ten wątek to tak na dzień babci akurat:)

ogónie rzecz biorąc, patrząc na moich dziadków myślę że starzy ludzie łatwiej
przyjmują fakt śmierci i lepiej są na to przygotowani. Myślę jednak, że
Ktokolwiek-Tam jest , to dobrze to urządził.

[Gość: xanatos]

Co? Dziś dzień babci? Pierwsze słyszę, ale dobrze że słyszę. :)

[kini]

Zależy, jaka starość. Bo jak jest to starość bolesna i zniedołężniała, to nie
wiem, czy można ją nazwać udaną.

Moja babcia ostatnio bardzo przeżywała fakt, że musi zacząć używać laski...
Szkoda mi jej.

[Gość: Seth]

Mysle, ze latwiej jest sie pogodzic ze staroscia i z faktem, ze do smierci juz
raczej blizej niz dalej, gdy przy spojrzeniu wstecz stwierdzamy, ze bedziemy
umierac z czystym sumieniem, ze "przezylismy" nasze zycie, ze jestesmy
zadowoleni z tego, co w zyciu zrobilismy, co osiagnelismy, do czego doszlismy.
Poza tym kazdy wiek ma typowe dla niego przyjemnosci. Jest sporo rzeczy, ktore
sprawiaja staruszkom frajde i uprzyjemniaja "jesien zycia". Zal tylko, ze
naszym babciom i dziadkom funduje sie takie zenujace akcje jak w przypadku
opieki zdrowotnej i ze dostaja takie marne grosze za dziesiat lat pracy. Ale
to temat na inna dyskusje.

[vortex]

Gość portalu: xanatos napisał(a):

> Starość jest dobra. Pozwala
> pogodzić się ze śmiercią (w większości, ona się nie pogodziła). Żal umierać
> kiedy jest się sprawnym i pięknym.

no nie wiem, starość mi sie nie podoba, kobiety muszą jak najszybciej rodzić
jeśli chcą żeby ich dzieci były dorosłe kiedy ona sie jeszcze nie zestarzała,
zegar biologiczny zmusza nas do jak najszybszego znalezienia sobie partnera bo
potem stajemy sie nieatrakcyjni, czasem też niezdoli do poznania nowej osoby na
tyle by sie zakochać, sprawność fizyczna spada co sprawia że coraz mniej możemy
zrobić, pamieć zawodzi, :( mnie starość raczej dołuje, im człowiek starszy tym
trudniej nawiązywać znajomości, człowiek mógłby być cały czas "piękny i młody"
a jakieś hormony mogłyby przed śmiercią sprawiać że można sie z nią pogodzić,
zgadzam sie z tą 90-latką, starość sie nie udała

pozdrawiam
vortex

[Gość: m]

Niestety starość się PB nie udała, moja mama tez to powtarza, patrząc np. na
Papieża. Jak można myśleć że jest udana, kiedy człowiek bez pomocy już nic nie
zrobi. Myślę że to jest tak urządzone, żeby człowiek by tak życiem sterany
(albo zupełnie nie kumał już bazy - Alzheimer) - żeby nie histeryzował w
związku ze swoim zgonem. Bardzo to przykre, na szczeście moi rodzice są
sprawni, moja babcia zmarła w wieku 90 lat więc liczę że i oni jeszcze długo
będą ze mną bo bardzo ich kocham.

[Gość: kalina]

Gość portalu: xanatos napisał(a):

> Starość jest dobra. Pozwala pogodzić się ze śmiercią (w większości, ona się
nie pogodziła). Żal umierać
> kiedy jest się sprawnym i pięknym.

Starość na zawsze pozwala pogodzić się ze śmiercią i zawsze żal umierać.
Znałam człowieka 70- cio letniego ,chorego, umierającego przez rok. Wszyscy
wiedzeli, że wcześniej czy później śmierć nastąpi, ale nie on. On wierzył, że
jeszcze z tego wyjdzie.Już był unieruchomiony przez chorobę, a jeszcze wybierał
się na wczasy i wszystkim o tym opowiadał.