nie wiem co robić...

[boryska_only]

taki sztampowy tytuł ale naprawdę nie wiem co robić??? mam 37 lat i
jestem w ciąży 7tydz. mam już dwie córki 17 lat i 3 latka i dojrzałe
macierzyństwo już przeżyłam, chciałam,urodziłam,super i teraz
niespodzianka,jak grom z jasnego nieba,masakra,kolejne dziecko w
drodze,a my w beznadziejnej sytuacji,wynajęte mieszkanie i oboje bez
pracy!!!ja myślę o aborcji,mąż nie,nie gadamy zbyt wiele,bo nie chce
wysłuchiwać,ze jakos sie ułozy,bo to "jakos"mamy cały czas,ciagle cos
się wali,nie mam już na takie zycie siły,a tu kolejne dziecko???to
jakis niekonczący się koszmar...

[wiesia140]

zajrzyj jeszcze na to forum zanim podejmiesz decyzję
forum.gazeta.pl/forum/f,20823,ABORCJA.html
opisz tam swoją historię , postaramy się ci pomóc.

[onaczylija73]

www.womenonweb.org/index.php?lang=pl powodzenia

[wiesia140]

najpierw poczytaj o syndromie postaborcyjnym , a potem zdecyduj.

[wiesia140]

z tabletkami też trzeba uważać, można się na tamten świat przejechać.

[mama.rozy]

przecież nikt nie każe ci dziecka zatrzymywać,oddaj do adopcji,chętnych jest
wielu.aborcja to tylko chwilowe rozwiązanie,z możliwie poważnymi konsekwencjami
dla ciebie.daj sobie pomóc,już nie takie problemy rozwiązywałyśmy
wspólnie.pozdrawiam,dorota.

[nowako-wa]

Dziś aborcja nie stanowi większego problemu ani finansowo , ani z dostępem- ale psychika rządzi się swoimi prawami- oj trudno ją oszukać...
Zdaje się że Twój mąz czuje pismo nosem...
Przemyśl porządnie ZA i PRZECIW- bo w takiej chwili bierze się tylko argumenty materialne i chęć uwolnienia się od problemu, a "po" bywa różnie- czasem sumienie żyć nie daje...spójrz na swoje dzieci...
Osoby doradzające aborcje jako idealne rozwiązanie widocznie nie przeszły tego piekła po....warto więc zastanowic się co w tej decyzji strasznego.

[iktoto]

witaj borysko

jako że jestem po aborcji zawsze będę odradzać tego typu
rozwiązania, to jest najgorsze co możesz zrobić.
wiem że to strasznie trudne urodzić dziecko, wychować je, ale
usunięcie go rozwala życie kompletnie. czy to siódmy tydzień czy
20ty to jest dizecko i tak będziesz do tego podchodzić kiedy jednak
zdecydujesz się usunąć je. nie wierzę dziewczynom ktore twierdzą że
to nic takiego
dlaczego jesteście bez pracy?

pozdrawiam
monika

[wiesia140]

Zajrzyj jeszcze tu
forum.gazeta.pl/forum/f,94032,Przed_decyzja_o_aborcji.html

[boryska_only]

witam,dzięki za odzew :) powiem tak,jutro idę do lekarza na kolejną
wizytę,jak byłam ostatnio,to jeszcze nie było widać tętna,teraz
zaczyna się 10tc i zobazcymy czy tam się coś dzieje :) raczej
aborcja już nie wchodzi w grę,chybaże z płodem będzie cos nie tak i
nastąpi samoistne poronienie? miałam jużtaki przypadek,poroniłam w
9tc. odezwę się po wizycie!!!dzięki kobitki za podtrzymanie na
duchu :)))pozdrawiam Was serdecznie...

[nowako-wa]

no to trzymam kciuki...
ja kiedyś popełniłam błąd aborcji i to nie jeden raz- a dziś z radoscią oczekuję
maleństwa- 32tc...i też mam 37 lat, syna 17lat...

Kiedy kobieta dowiaduje sie o niechcianej ciąży przeżywa szok i nie zawsze myśli
racjonalnie...

[boryska_only]

ale ja bede/moze/miała juz 3-cie dziecko..:)i małe szanse na
znalezienie "normalnej"pracy!!! i w ogóle sobie tego wszystkiego nie
wyobrażam!!! nie wiem...narazie musze wytrzymac do czwartku/dopiero
ide do gina:)/i wtedy bede wiedziała co mnie "czeka"???

[nowako-wa]

To będzie w sumie tez moje 3 dziecko- jest jeszcze syn 25 letni- nie urodziłam ale od 7 lat wychowywałam...
i wcale nie mam kolorowo- firma przędzie ledwo co, jedną działalnosć musieliśmy zamknąć- po prostu skromniej żyję...
I wychowywaliśmy starszego syna na "kasie" i wcale mu to na dobre nie wyszło ...narkotyki, lewe interesy...więc nie koniecznie dobra sytuacja finansowa gwarantuje ze dziecko będzie dobrze wychowane...
sama pochodzę z biedy a dałam sobie radę- bo musiałam...
Nie daj się zmanipulować otoczeniu że dziecko musi mieć luksusy- sama wiekszośc rzeczy dla maluszka kupiłam używane, część dostałam...
Pieniądze ważne ale nie najważniejsze...

[wiesia140]

Boryska naprawdę możesz oddać dziecko do adopcji, przynajmniej będzie
miało szansę , noworodki szybko znajdują rodziny. Powiedz mi jaki zawód ma
twój mąż i skąd jesteście.

do wiesia

[boryska_only]

wiem,ze moge ale nie wyobrazam sobie tego!!!tym bardziej,ze maz sie
cieszy,to tylko ja mam opory :((( a zreszta jakbym to wytłumaczyła
moim córkom?równie dobrze kazda z nich mogłam oddac...
zaraz ide do lekarza,zobaczymy co tam sie dzieje ;)))
napisze poznaiej,papa

No i?

[twoj_aniol_stroz]

Jak tam po wizycie?

[mama.rozy]

przyłączam się do czekania...

[boryska_only]

czesc,byłam,widziałam,słyszałam...9tc i 5ty dzień,wszystko
ok,serducho bije wyraźnie i równo...
dobrze,ze jest ok,bynajmniej narazie,a ja mam teraz czas
by "przestawic" sie :/ bo nadal nie cieszy mnie ta ciaza... wyrodna
matka ze mnie,co? dzieki za zainteresowanie i rady i wsparcie!!!
naprawde!!! a ja? po pierwsze czas zmienić forum...:)))
pa miłe kobitki,pewnie i tak czasem tu zajrze,heheh,pozdrawiam WAS
serdecznie :)*

[twoj_aniol_stroz]

To pewnie skoro jednak zajrzysz to przeczytasz :)
Nie, nie jesteś wyrodną matką, jesteś zupelnie normalną matką, która
godząc się z tym, że jej się plany i marzenia wywróciły do góry
nogami wcale z tego powodu nie jest szczęśliwa. Przecież to jest
normalne, że jeśli planujemy wyjazd na wakacje, cieszymy się i
marzymy jak tam będzie, a pewnego dnia okazuje się, że uropu nam
szef nie da, więc z wyjazdu nici, to nie będziemy najszczęśliwsze
pod słońcem :) Tu jest tak samo. To jest MIT, że kobieta zachodząc w
ciążę ma być szczęśliwa, radosna i przepełniona miłością do
dziecięcia, a od chwili pierwszych mdłości ma czekać z drżeniem
serca i szczęściem wielkim na moment rozwiązania. Owszem, może i są
takie kobiety, ale ich odsetek jest niewielki. Większość z nas ma
całą masę obaw, lęków i rozterek przy każdej ciąży, czasem są
większe, czasem mniejsze, ale są. A przecież jest spora grupa także
takich, które o porodzie absolutnie nie kochają tego dziecka, nie
umieją się znaleźć w roli mamy i dopiero powolutku uczą się tej
trudnej miłości (sama to przećwiczyłam, więc wiem).
Dlatego daruj sobie wyrzuty sumienia, że jesteś wyrodną matką, łap
chwile kiedy czujesz radość i faktycznie wędruj na inne forum :)
A jak chcesz to możesz pisać na priv :)

[boryska_only]

jasne,ze przeczytałam:)dzięki
a jak się pisze na priv?:P
pozdrawiam

[twoj_aniol_stroz]

Jeśli nie aktywowałaś poczty gazetowej to to zrób. Wówczas aders
Twojej skrzynki będzie: [e-mail]
Stąd wniosek, że mój adres jest: [e-mail] :)
Możesz też napisać z jakiejś swojej innej skrzynki :)

[mama.rozy]

a jak ci czegoś będzie potrzeba,to pisz do nas wszystkich naraz:)

[boryska_only]

dzięki,dzięki,naprawde MIŁO mnie to forum zaskoczyło!!! pisywałam na
innych forach i bywało różnie,ale w większosci ostra krytyka i
wyzwyanie nieraz od...,wiadomo...a tutaj proszę,pełne zrozumienie
iPOMOC!!! SUPER!!! jak tak z Wami piszę,to mam ochotę Was bliżej
poznać :P może któraś jest z Poznania??? pozdr.

[wiesia140]

do mnie też

[mama.rozy]

tak miło słyszeć takie słowa!ja długo mieszkałam w Poznaniu,skończyłam tam
studium medyczne.KOCHAM POZNAŃ!teraz mnie/nas,bo i moja rodzinę,wywiało pod
Warszawę.zapraszam,jakbyś kiedyś miała czas:)
no i oczywiście-pisz,jeśli będziesz czegoś potrzebować.duża buźka!
p.s.jakbyś się czuła na siłach,zajrzyj na forum-aborcja,tam głównie
"urzędujemy",a ostatnio sytuacja tam taka,że tylko się załamać...

[mama.rozy]

a i jeszcze-co z waszą pracą?zarejestruj się jako bezrobotna,żeby mieć prawo do
świadczeń.o szczegóły techniczne to pisz do anielicy,kiedyś miała dojścia do
jakiegoś mops-u,już nie pamiętam szczegółów,ale pewnie udzieli Ci lepszych
informacji.pozdrawiam.

[nowako-wa]

a skoro zawiało Cię na to forum to może zaglądaj czasem na to lub drugie:aborcja...
pomyśl że może Tobie uda się uciec przed aborcją i cięzko ale jednak poukładać dalej życie- Twoje doświadczenia być moze pomogą innej wahającej się osobie....
Bo niechciana ciąża jest bardzo truda do zaakceptowania i dobrze jest móc sie podzielić ze swoimi dylematami...
Pozdrawiam...

[boryska_only]

z pracą nie wiem jak będzie,ja mam chyba marne szanse,myślałam by
gdzieś na pół etatu lub w domu ale takich ofert nie ma albo ja nie
umiem szukać?a mąż mój pojechał do danii,tam ma narazie szkolenie.a
moze później uda mu sie i prace dostac i myslimy by wtedy tam
wyjechac bo...az wstyd pisac ale swiadczenia na dzieci sa duze plus
jedna pensja=przezycie/i nie na skraju nędzy/ ale zobaczymy jak to
sie wszystko ułozy,narazie siedze tu sama i lapie doła i w ogóle to
wszystko bez sensu jest.........

[boryska_only]

tak jest mi trudno zaakceptowac ową sytuację!!!myślałam,ze z czasem
bedzie mi lepiej,lżej,a jest zupełnie na odwrót,gdy tylko o tym
pomysle zaraz zaczynam ryczec i dopada mnie depresja... nie mam z
kim pogadac/mysle o rodzicach,tesciach,znajomych/bo im nie
powiedziałam,bo... mi powiedza"o jak fajnie" itp a ja tego nie
wytrzymam,bo nie jest i nie wiem czy bedzie "fajnie"...

[wiesia140]

Powiedz nawet to i powiedz jak się z tym czujesz , może będzie lżej się
wygadać, wypłakać wyrzucić swoje emocje rodzicom .

[mama.rozy]

no wiesz,jak jest z ty łatwiej...raz jest łatwiej,raz nie.taka sinusoida.jak
jesteśmy na dole,to nie widać góry.jak na górze,to nie chcemy patrzeć w dół.a
Ciebie jeszcze noszą hormony:)no,łatwo to nie jest...a jaki masz zawód?możesz na
priva-ale to już jutro sprawdzę-ma się jeszcze w Poznaniu znajomych,niczego nie
obiecując:)
a z tym wyjazdem,no co Ty,żaden wstyd.jakbyśmy mieli możliwość,to pewnie byśmy
skorzystali.taki kraj.a bywają lepsze,gdzie nie trzeba udowadniać,że nie jest
się patologią,mając dziecko/dzieci.a u nas różnie.
duża buźka,d.

[boryska_only]

nie powiem jeszcze,bo moja mama na pewno powie,ze stara i głupia,ze
wpadka itp,a najgorsze to fakt,że TAKA PRAWDA!!! :(((a reszta powie
pewnie "o super,powodzenia,gratulacje",a tak samo pomyśli,ze w
takiej beznadziejniej sytuacji jeszcze kolejnego dzieciaka se
zrobili...żenada...mam ochote wyskoczyć przez okno!

[nowako-wa]

Zadna żenada- ja mam 38 lat a mąż 46 i najstarszy syn 25 lat a jestem na końcówce ciąży...
Nie słuchaj ludzi jak cię dołują- i masz prawo być niezadowolona- nawet kobiety które pragną dzieka mają mieszane uczucie na początku- do tego I trymestr z jego dolegliwościami...
płacz, narzekaj, i pozwól sobie na wszystkie emocje które cię męczą- wypłaczesz - szybciej przejdzie...
A jak macie możliwosc wyjechać do Dani- to przynajmniej masz perspektywę na lepsze jutro, bo w Polsce..ech..
Znajomi wyjechali do Norwegi- tam urodziło im sie dziecko i warunki maja takie że nie myslą nawet o powrocie...

A narazie potraktuj się ulgowo i pozwól sobie ponarzekać...

[boryska_only]

wiem jak jest w Norwegii,bo byliśmy tam,mąż pół roku,ja 4 m-ce,to
jest inna bajka,mężowi się skończył kontrakt i musieliśmy wrócić do
kraju,ale chcemy tam wrócić,a w Danii jest bardzo podobnie i albo
zostaniemy /jak wszystko wypali/tam albo tobędzie przystanek przed
Norge ;)
ale jak narazie szara rzeczywistość,samotność,niepewność,smutek...
wszystko najgorsze...dół.dół,dół,nawet nie mam siły obiadu ugotować :
((((

[kiszczynska]

co tam u was?

[agaklesz]

Witam hmmm czytam i zastanawiam się jak możesz tak myśleć.Ja jestem matką trójki dzieci,mam dwóch synów i córeczkę,a moja czwarta córeczka umarła we mnie pięć dni przed planowanym porodem,i była zdrowiutka to jest najgorsze.Wraz z mężem wynajmujemy dom na wsi,gdyż nie stać nas na wynajem w mieście a urodziłam się we Wrocławiu także było mi bardzo trudno ale dla mojej rodziny czyli męża i dzieci zrobię wszystko.mąż jakby tego wszystkiego było mało co przeżyliśmy zachorował na cukrzycę jest to choroba przewlekła i nieuleczalna,poprostu z nią żyjemy a ile tego też niewiem ale mamy siebie i nieraz jest zle niema pieniędzy ale damy radę.twój mąż powinien szukać pracy choćby po budowach szukać do skutku.a ty mając troje dzieci za trzy lata będziesz juz mogła tez pomóc i iść gdzieś do pracy.ja mam córcię która ma 3 i pół roczku właśnie zapisałam ją do przedszkola,jest bardzo dzielna a ja szukam teraz pracy gdyz mój mąż potrzebuje w końcu żebym mu pomogła.Także nierób czegoś z czym nie będziesz pózniej mogła żyć ja nie mogę dojść do siebie z powodu śmierci mojej córcia minoł rok i tymbardziej nie przyczyniłam się do jej odejścia a ty?????? będziesz mogła żyć z myślą że zabiłaś własne dziecko????? bo jeżeli teraz się martwisz że sobie nie dacie rady to dlaczego nie pomyśleliście o tym w trakcie uprawiania sexu? są prezerwatywy to najprostszy sposób zabezpieczenia a teraz ty chcesz żeby twoje nienarodzone dzieciątko płaciło życiem za twoje błędy?????pomyśl ja tego nie piszę złośliwie tu chodzi o czyjeś życie.Pozdrawiam a jeżeli chcesz jeszcze napisać to jest mój adres e-mail [e-mail]

[twoj_aniol_stroz]

Hm, wątek sprzed roku... Najpierw przeczytaj jak cała historia się skończyła, bo Boryska raczej na 100% teraz już nie jest w ciąży.