Miłość w czasach warszawki

[Gość: m]

no to sie usmiałam...troche na smutno...
pachnie mi tu, ze ani to nie o milosci, ani to nie literatura,
ani nie oczytana intelektualistka...
Ale...jak na taką byle jaką zmanierowaną to może nie jest
najgorsza ? Moze jednak przeczytam ?

[Gość: biki]

ksiazke przeczytalam dwa dni po wydaniu. i bardzo sie zawiodlam. nie dlatego ze
jest "przeintelektualizowana" (sama czasami mam podobne problemy
egzystencjalne), nie dlatego ze jest "belkotem" (ksiazka maslowskiej - ktora
bardzo lubie - jest trzy razy bardziej pojechana, jesli chodzi o sposob
prowadzenia narracji). w ksiazce brakuje mi polotu, swierzosci, dystansu, gry.
czytam kolejne rozdzialy i nie dowiaduje sie niczego nowego. sa tylko
powtarzane schematy. pozdrawiam.

[Gość: baba]

Dla mnie jest przeegzaltowana, ten styl jest malo strawny.
Wiem jednak, ze gdybym miala 20 lat tobym sie zafascynowala.
Wiele mlodych dziewczyn ma taki strumien swiadomosci- mnostwo odczuc,
spostrzezen, refleksji na raz, na zadnej nie mozna sie zatrzymac dluzej+
nieraz ciekawe,pelne wrazliwosci obserwacje i niekiedy oryginalne metafory.
Nie dziwie sie, ze ksiazka ma czytelnikow.

[Gość: alice]

Jakze niestosowne wydaje mi sie porownanie odrzuconego kochanka
do wieznia w Dachau!....
Dorota Maslowska wydaje sie byc przy A.Drotkiewicz wulkanem
inteligencji.Uznanie dla Doroty!

[Gość: ania]

Jesli sie nie potrafi tak po prostu wyrzucac papierkow po
batonikach, powinno sie najpierw dorosnac. Nie nalezy tez uzywac
metafor wieziennych w stosunku do spraw o innym kalibrze. Ale do
tez trzeba wczesniej dojrzec.
Opis zawartosci torebki 22-letniej autorki jest za to dosc
plastyczny. Najbardziej zainteresowal mnie ow szosty estonski
blyszczyk. Dlatego tylko tu pisze, nie moge wytrzymac nie majac
wiedzy na temat estonskich firm kosmetycznych. Moim pragnieniem
jest posiadac w terebce rzeczy takie, jak ma jak slawna
debiutantka. Jakaz wiec to firma?
O debiucie, przez swa prowincjonalnosc nawet nie wspomne.

[aguszak]

Nie czytałam książek ani Doroty M. ani Agnieszki D, ale pomimo negatywnych
opinii w tym wątku sądzę, że... dobrze, że w ogóle ktoś jeszcze pisuje w naszym
kraju i dobrze, że robią to młodzi ludzie. Wierzę w nich, choć rzeczywiście za
wcześnie na wielką multimedialną karierę - zawsze jest obawa, że spoczną na
laurach.
Wg mnie z wywiadu wcale nie wynika manieryczność autorki, ale jej zagubienie,
niepewność i potrzeba wsparcia - jakieś małe kompleksy, ale moim zdaniem
powinna się oderwać od Masłowskiej, żeby nie stać się jej cieniem.

Pozdrowionka :)

ROTFL

[honeytea]

a ja, patrzac na egazltacje i kwiecistosc tekstu, mysle sobie ze Drotkiewicz to
wspolczesna Rodziewiczowna - i oczywiscie jestem bardzo dumna z siebie, ze to
wymyslilam ;)

[Gość: KLAUS TROFOB]

DNO. NIC NIE PIOWIEDZIAŁA DEKO SIE WYKREOWAŁA I JUŻ ZGRYWA
GWIAZDĘ...

[Gość: m.]

protestuję przeciw jawnej profanacji (dotyczy porównania - z
całym szacunkiem - Doroty Masłowskiej do Bjork) !

[Gość: gumiś]

Wyczuwam jakieś inteligenckie kompleksy. Na każdym kroku Dorotkiewicz
podkreśla, że słucha muzyki, czyta książki, chodzi do kina, na wernisarze.
Przecież gdy ktoś ma choć kawałek rozumu i czegoś do powiedzenia, nie musi
ciągle przekonywać innych do tego i ciągle szukać dowodów na potwierdzenie.
Książka napisana przez nią jest niczym innym jak bełkotem. Nawet jeżeli
dzisiejszym czasom towarzyszy chaos to do wprawnego pisarza należy oddzielenie
ziaren od plew i przekazanie tego czytelnikom. Nie mówię, żeby przekaz był
koniecznie zrozumiały, ale musi być treść. Ja też czuję się na siłach napisać
kilkaset stron o niczym. Kilkanaście metrów kwadratowych zapełnionych słowami,
cytatami, myślami, które wleciały przed chwilą przez okno. Jeżeli jedynym celem
publikacji czegoś takiego jest moda, tak jak trendy jest posiadanie super
odkurzacza z tiwi marketu to już więcej się nie czepiam.

U2 to wstyd?!

[Gość: OLB]

Jeśli ta dziewczyna uważa(ła), że słuchać U2 to wstyd, to jest chyba lekko
skrzywiona! :| Nie wiem, czy powinni wydawać jej książkę, bo tam są pewnie same
herezje... Ja sam strasznie się noszę z tym, że słucham U2, ot co :P. Jestem
inny i strasznie mnie to cieszy, że nie słucham całej tej muzyki New Age, tj.
rap'u, techno czy też linkinów i bizkitów albo innych evanescence.

Pozdrawiam
and remember, U2 r0x! ;p

[Gość: anka]

Miałam w liceum kilka koleżanek pokroju Masłowskiej czy Dorotkiewicz. Gó..ary
gardzące "pustym" życiem ludzi, słuchających muzyki prostszej niż Radiohead i
oglądających filmy mniej skomplikowane niż Lynch. Dla nich to byli dresiarze -
głąby. W ich towarzystwie nie wolnobyło powiedzieć, że lubisz kino rozrywkowe,
bo to obciach! Te panienki pisały swoje wypociny do szuflady, uważając,
że "poezji nie trzeba rozumieć, tylko trzeba ją czuć". Pieniądze, markowe
produkty i piwo za więcej niż 2,50 są be - tylko burżuje z wypranymi mózgami to
uznają, nie zdają sobie sprawy, że to ogranicza ich wolność. To jest właśnie
takie myślenie. "Jestem taką indywidualistką, gdzie tej szarej masie do mnie" -
banalne i żałosne, radzę oczka otworzyć nieco szerzej.

[Gość: Gideonsson]

Myszko, jestem dumna z Ciebie. Dzielnie sobie radzisz. Wazne jest wnetrze
czlowieka i w nim jest moc. Nigdy nie gnij sie przed glupota.

Kram