Pokolenie

[mickey.mouse]

Myślicie czasem o tym, jak My kiedyś skończymy ?

Osobiscie, gdy pomysle o pokoleniu naszych rodzicow - o tych dziewczynach
ktore chodzily na prywatki, sluchaly czarnych plyt z gramofonu Bambibo,
jezdzily autostopem, kochaly facetow i uprawialy seks w spodniczkach mini na
tylnej kanapie Syrenki, a dzis sa sfurstrowanymi pensjonariuszkami sanatoriow
z dolegliwosciami psychicznymi i fizycznymi, o tych facetach kochajacych i
podrywajacych dziewczyny w sukienkach w kolorach pastelowych, a dzis jak
zona jest obok to dobrze - gdy jej nie ma to jeszcze lepiej... - po prostu
beznadzieja.

Czy to normalne ? Nas rowniez to czeka ? Czy tez moze pokolenie naszych
rodzicow to pokolenie zmeczone walką z komuną, staniem w kolejkach po
najbardziej podstawowe produkty, to pokolenie stracone z winy warunkow w
jakich przyszlo im zyc ?

[undyna]

Jeśli chodzi o gramofon to chyba Bambino(wydaje mi się), myślę, że to zależy
wyłącznie od nas, tak samo jak zależało(zależy) od nich, znam wiele par i
ludzi "w latach", z niektórymi się koleguję, mają swoje pasje, utrzymują formę
fizyczną na bardzo dobrym, często lepszym niż młodzi poziomie, nie chcę podawać
szczegółów, ale chyba nie potrzebne są przykłady.

[mickey.mouse]

Oczywiście, że mialem na myśli gramofon Bambino - to zwykła literówka,
przepraszam.

A co do meritum, to raczej nie o zdrowie i formę fizyczną mi chodziło, lecz o
stan ducha, stopień realizacji podstawowych marzeń z lat młodosci i o zwykłe
zadowolenie życia.

[undyna]

Mnie też chodziło o coś więcej, ale chłopiszcze mnie zagadało, znam takich,
nawet po 50, którzy ciągle realizują swoje marzenia, a formę utrzymują, żeby
mieć na to siłę(jeśli ich marzenia są związane z podróżami, chodzeniem po
górach itd.:)), stan ducha, takich znam jeszcze więcej. Może ja jestem
niepoprawna optymistka, ale wierzę, że jak się chce i robi coś w tym kierunku
(dobrymi chęciami piekło wybrukowane:), to wszystko można. Oczywiście większość
przypadków jest zgodna z twoim opisem, ale to nie znaczy, że mamy się poddać:)
i dostrzegać tylko rewers rzeczywistości, a jeśli chodzi o bambino, to
nieszkodzi, ja tak tylko:)))

[kiitek]

mickey.mouse napisał:

> Czy to normalne ? Nas rowniez to czeka ? Czy tez moze pokolenie naszych
> rodzicow to pokolenie zmeczone walką z komuną, staniem w kolejkach po
> najbardziej podstawowe produkty, to pokolenie stracone z winy warunkow w
> jakich przyszlo im zyc ?

nigdy tak nie myślałam o swoich rodzicach,bo tacy jak opisujesz wcale nie
są.Dla mnie dalej sa mlodzi i szczesliwi.

Z naszymi rodzicami nie jest tak źle

[pajdeczka]

Moja matka nie narzeka, mimo,że całe życie ciężko z ojcem pracowali.
Moja matka współczuje nam, może już nie zaliczającym się do pokolenia młodych
(myślę o swoich rocznikach), bo przed nami rzeczywiście blada przyszłość.
Ustawy, które się proponuje zamykają nam drogę do czegokolwiek. Dałam się
głupia namówić z męzem na II filar. A co do innych rzeczy to jedno jest pewne -
wszyscy się zestarzejemy. I to co nas denerwuje teraz w starszych od siebie
będzie wkurzało w tym samym stopniu, albo nawet większym, młodych.
Ja już teraz zdaję sobie sprawę , że nigdy nie włożę już krótkiej spódniczki:)
Ale widocznie taka jest kolej losu.

[Gość: tralalumpek]

mickey.mause:

... Czy tez moze pokolenie naszych
> rodzicow to pokolenie zmeczone walką z komuną, staniem w kolejkach po
> najbardziej podstawowe produkty, to pokolenie stracone z winy warunkow w
> jakich przyszlo im zyc ?



Jestem po 40 wychowalam sie w komunie, stalam w kolejakch po najbardziej
podstawowe produkty, pamietam Bambino, i lody i adapter....
Stracone pokolenie??? To bylo pokolenie ktore czegos chcialo. Kiedy patrze na
te smutasy bez wyrazu w portkach z krokiem w kolanach, ktore patrza tak na
swiat apatycznie, to mysle ze zylam w ciekawszych czasach w Polsce. Co do
mlodzienczych pogladow i zachowan, mysle ze jestem czesto o wiele mlodsza
duchem niz niejedna dwudziestolatka.

[Gość: Buzia]

Bravo Tralalumpek!!!!!! Jestem równiez z tego pokolenia i wcale nie czuję się
ani staro, ani sfrustrowanie , a ostatnio , jak bylam z mężęm i znojomymi na
dyskotece to zauważyłam, ze my- niby starszyzna- umiemy się o wiele lepiej
bawic, niż dzisiejsza, znudzona i zblazowana młodzież z szeroko rozwinięta
postawą roszczeniową.
Dzieci odchowane! życie przed nami!!!! Pozdrawiam!

[Gość: pipistrella]

Ja osobiscie znam kilka par malzenskich - tych zrodzonych w rozkwicie
komuznizmu, ktore wlasnie teraz odnajduja sie na nowo. I nie wiem - dlaczego
wlasnie teraz? A moje pokolenie? Boje sie czasami, ze my kiedy bedziemy w ich
wieku, juz bedziemy wypaleni i bardzo zmeczeni ta nieustanna walka,
przepychaniem sie i obawami, czy zdolamy ustrzec nasze dzieci przed
niebezpieczenstwami tego wirujacego swiata. Nasi rodzice mieli komunizm i "mala
stabilizacje", ale i troche usmiechu, a my mamy "brutalny kapitalizm" i
oszalalych politykow (ale moze lepiej nie poruszac tego tematu).
Wierze ciagle jednak, ze wszystko zalezy od sily uczucia i charakteru i moze
nie pogubimy sie w tym wszystkim.

[charlie_x]

..z reguły ludzie aktywni w wieku młodzieńczym i na starośc dają sobie radę z
tym co życie przynosi/..może z wyjątkiem czasu przechodzenia jakiejś
choroby/Bardzo ważne jest mieć jakiś -chociażby najmniejszy cel w dosłownie
każdym dniu, a najważniejsze kochać i mieć przy sobie kogoś bliskiego..żona,
dzieci..Miłość ma największą siłę motoryczną,gaśnie miłośc-gaśnie chęć do
czegokolwiek.pozdr..8)

[mickey.mouse]

No coż, skoro z Waszych wypowiedzi wynika, że pokolenie przeżywające swoją
młodość w latach sześćdziesiatych to pokolenie szczęśliwe, wypada mi jedynie
zrewidować swoje spojrzenie na otaczający mnie swiat :)

[undyna]

:)))))

[aguszak]

Jak tak się przyglądam z boku mojemu pokoleniu (ludzie urodzeni w latach 70-
tych), to myślę sobie, że może my jesteśmy bardziej niż nasi rodzice nastawieni
na realizację siebie, swoich ambicji zawodowych, naukowych, finansowych itp.,
ale często kosztem tak naprawdę... samych siebie. Staramy się nadgonić stracony
(wg nas) czas za pokolenie naszych rodziców, za nasze lata oraz gonimy i
śpieszymy się, żeby już nasze dzieci miały tę wymarzoną "amerykę"...
Trochę się zagalopowaliśmy, a tym czasem krajem rządzi... poprzednie pokolenie,
które (przyznajmy) ma trochę spaczony pogląd na gospodarkę, kulturę, lecznictwo
itp., a jednocześnie tak kurczowo trzyma się wszystkiego (stołków głównie), że
nie pozwala przejąć sterów młodym, którzy w to życie wchodzą (czekają na
wejście, albo weszli)... którzy jeszcze mają idee i marzenia, ale tak naprawdę,
to moje pokolenie, to pokolenie (ze smutkiem przyznaję) jest trochę już
stracone, skażone... może dopiero nasze dzieci, wnuki...
ech...

[mickey.mouse]

A co powiedzieć słysząc i czytają inormację, że 60% absolwentów wyższych
uczelni chce czasowo, bądź na stale wyemigrować ?

[tralalumpek]

mickey.mouse napisał:

> A co powiedzieć słysząc i czytają inormację, że 60% absolwentów wyższych
> uczelni chce czasowo, bądź na stale wyemigrować ?


Wszedzie dobrze tam gdzie nas nie ma. Duzo ludzi wychodzi z zalozenia , ze
skoro skonczyli studia to juz sa "cos wiecej" i wszyscy i wszedzie beda przed
nimmi czerwone dywaniki rozwijac. A to niestety tak nie jest. Wyzsze
wyksztalcenie pomaga tylko ale nie gwarantuje.

[mickey.mouse]

Chyba nie chodzi jedynie o marzenia. Młodzi ludzie, po prostu nie widzą przed
soba perspektyw w Polsce. Bo jakie mozna widziec perspektywy w kraju, w którym
najlepsze wykształcenie na najbardziej prestiżowych uczelniach tego kraju nie
daje gwarancji znalezienia satysfakcjonującej pracy ? Jaką przyszłość mozna
widziec przed soba w Polsce, skoro jedyne co gwarantuje ukończenie z
najlepszymi wynikami SGH, UW, UJ czy PW , to miejsce w kolejce do pośredniaka ?

[aguszak]

tralalumpek napisała:

> Wszedzie dobrze tam gdzie nas nie ma. Duzo ludzi wychodzi z zalozenia , ze
> skoro skonczyli studia to juz sa "cos wiecej" i wszyscy i wszedzie beda przed
> nimmi czerwone dywaniki rozwijac. A to niestety tak nie jest. Wyzsze
> wyksztalcenie pomaga tylko ale nie gwarantuje.

Otóż to! Pamiętajmy, że my jeszcze ciągle jesteśmy społeczeństwem
roszczeniowym: "nam się należy". Często się sama na tym łapię, że wypowiadam
takie zdanie. To miałam na myśli pisząc, że moje pokolenie jest skażone...
A tymczasem nikt nam na tacy nie poda... ani rząd, ani UE... Sami musimy ze
wszystkim się uporać... Tak, tylko kiedy mieliśmy się tego nauczyć...?

[harriet_makepeace]

ale ja nie rozumiem. dlaczego niby nam sie nalezy i co nam sie nalezy tak
wlasciwie? no ja jestem rocznik 77, skonczylam studia na SGH-u i mialam
poczucie ze nie wiem nic. Pracy szukalam rok (zaczelam na piatym roku)
znalazlam na 2 miesiace przed obrona. i bardzo sie ucieszylam kiedy ja w koncu
dostalam.

[harriet_makepeace]

ja mysle ze to nie jest problem pokolenia tylko podejscia do zycia. ludzie
dziela sie na optymistow i pesymistow. tych co widza szklanke do polowy pelna i
do polowy pusta.
Nie zgodze sie z 40-latkami, ktore sie tu wypowiadaly ze ich mlodosc byla
czysta i prosta - byla taka dla nich bo byla ich mlodoscia, ale obiektywnie
rzecz ujmujac za nic na swiecie nie chcialabym byc mloda w latach 70-tych.
Komunizm lepszy niz kapitalizm? O nie! Upokarzajace wystawanie w kolejkach po
papier toaletowy i uklady z pania z miesnego? Strach i beznadzieja? Poczucie
absurdu sytuacji? Tzw. "mala stabilizacja" czyli rodzina 2+2 w dwoch pokojach z
kuchnia, maly fiat i pies? Bez perspektyw, zawse taka samo, ebz podrozy, bez
ciekawych filmow, bez szwajcarskiej czekolady i sera feta i oliwek w
warzywniaku pod blokiem?
Ludziom zawsze wygodniej jest plynac z pradem niz pod prad, ale to nie oznacza
ze sa zdemoralizowani i nastawieni tylko na kariere i sczurzy ped. musisz sie
wykazac silna wola zeby trwac przy swoich zasadach i wartosciach i realizowac
swoje pragnienia, ale to sie da zrobic. ja poki co siebie uwazam za dobry
przyklad :)

[tralalumpek]

harriet_makepeace napisała:

...... bez
> ciekawych filmow, ......


Pozwolilam sobie wyrwac to stwierdzenie z twojej wypowiedzi albowiem sie z tym
kompletnie nie zgadzam. Kiedys pare lat temu, moze 3 a moze 5, czytalam
fantasytczny artykul Kaluzynskiego (bodajze Kaluzynski - Raczek pojedynek), w
ktorym Kaluzynski twierdzil, ze tamta cenzura byla najlepsza rzecza ja sie nam
mogla przytrafic gdyz w tv czy kinach pojawialy sie tylko dobre filmy. Dzisiaj
mamy (lub macie) pseudowolnosc slowa i ekranu i co jest na tym ekranie? Tv
zalana jest brazylijskimi serialami, amerykanska tasiemcami z jedyna w swoim
rodzaju ich swoista glupota, z smiechem w tle zeby widz wiedzial w ktorym
momencie powinien sie smiac ....
Tak naprawde patrzac z boku na Polske i widzac jak z propagandy sowieckiej
szybko przeszlo sie na propagande amerykanska mozena sie tylko usmiechnac pod
nosem.
Dobrego dnia.

[harriet_makepeace]

no to z tymi amerykanskimi filmami (zarowno z ameryki pn jak i pd) zes trafila
jak kula w plot. przede wszystkim teraz istneje mozliwosc wolnego wyboru i to
jest najwazniejsze. dla mnie kino jest b. wazne, nie jestem masowym dbiorca -
popcornozerca, moj gust filmowy jest bardziej wyrafinowany, z amerykanskiej
kinematografii wg mnie da sie ogladac bez zazenowania przede wszystkim
produkcje niezalezne, poza tym braci cohen, eastwooda, allena, pojedyncze filmy-
perelki rezyserow komercyjnych, ok, koniec wymieniania. A jak dobrze poszukasz
to i w telewizji znajdziesz kino europejskie, azjatyckie, australijskie. Trzeba
tylko wiedziec gdzie.

[tralalumpek]

harriet_makepeace napisała:

> no to z tymi amerykanskimi filmami (zarowno z ameryki pn jak i pd) zes
trafila
> jak kula w plot.



...moze i zem trafila a trafilam.

[harriet_makepeace]

?

[soczewica]

tralalumpek napisała:

> ...moze i zem trafila a trafilam.

absolutnie się z tym nie zgadzam! palnęłaś ogromnym stereotypem. to, że w
ofercie mojej kablówki jest kanał romantica, który nadaje cały dzień seriale po
4 odcinki jednego na raz, wcale nie znaczy, że siedzę i oglądam tylko to...
równie dobrze mogłabyś stwierdzić, że przeciętny niemiec to idiota, opierając
się na tym, że najbardziej znana stacja muzyczna to viva.
czujesz się młodo? to świetnie, i tego życzę na resztę żywota, ale jednak jeśli
ktoś twierdzi, że młodym ludziom nic się nie chce i odbiera ich jako masę z
krokiem w kolanach (ewentualnie w biodrówkach) to jednak w jakiś sposób
powiela skapcaniałe myślenie "za moich czasów..."
znam masę ludzi młodych, którym się CHCE. kręcą filmy, komponują, piszą,
czytają, malują, fotografują i ogólnie działają. nie są otępionymi przez
telewizornię gnojkami. i czy urodzeni w latach 60tych, 70tych czy 80tych,
zawsze pośród nich będą jednostki apatyczne - i jednostki aktywne.
jestem daleka od klasyfikowania z okazji wieku. i mam nadzieję że tak mi
zostanie :)

Obiektywne warunki życia tak naprawdę nie

[blanchet]

decydują o poziomie odczuwanego przez nas szczęścia. W bogatych krajach ludzie
sa tylko trochę szczęśliwsi od tych w biednych. Warunkiem jest- aby mieć
możliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych a reszta zalezy od chwili,
zbiegu szczegolnej sytuacji no i cech wewn. dot. charakteru osobowości
temeramentu Bycia ekstrawertykiem ( bardziej szczęsliwi) czy introwertykiem (
skupionym na wewnętzrnych przeżyciach i przeżywaniu własnej sytuacji) Np. w
badaniach społ. ankietowane osoby które umieszczono w pokoju razem z
niepelnosprawną osobą- podawali proporcjonalnie ze są bardziej szczęśliwi niż
ci których ankietowano samodzielnie. albo kiedy pozolono im niby przypadkiem
znależć monete (pozostawioną na ksero) ci również czuli się bardziej szczęśliwi
Nastró szczęście zależy więc od chwili i cech wew.

[Gość: undyna]

Oj Blanchet, ty mądra kobieta jesteś:) Podejrzewałam cię o to.

[Gość: kl]

Nie było szwajcarskiej czekolady,ale była węgierska,nadziewana
wisniowym ,pomarańczowym syropem-pycha.W moim mieście było więcej kin, niż
teraz.I były filmy.Były prywatki.I nie przypominam sobie,żebym cały czas stała
w kolejkach po papier.I nie spędzało się tyle czasu przy komputerze.