nowoczesne formy żałoby

[vandikia]

na głównej str gazety jest informacja o morderstwie 17latki, szczegóły
podane, więc mozna spokojnie oblecieć nasze-klasy i facebooki jesli chce
sie poczytac komentarze.. bo wiadomo, ze lud miejscowy wiecej wie niz
dziennikarze, a przyznaję sprawa mną wstrząsnęła
i co widze, procz kondolencji
znajdują się wpisy na profilu dziewczyny - np. jej ojciec wpisuje sie po
jej śmierci, pomijam już wpisy młodcianych, ktorzy pod imieniem i
nazwiskiem piszą, że ją pomszczą i zabiją kogo trzeba (chociaz jak to jest
traktowane? na pewno ten profil jest pod ostrzałem dochodzeniówki i co
puszczają to tak lajtowo, a nie jako groźby karalne?)
ale zmierzam i tak do tego, że jest tez profil matki, która tego samego
dnia czy dzien po, gdy okazało się, że córka zabita wkleja w profil jej
zdjęcie odrazu podrasowane świeczką, normalnie szczęka mi opadła

to nie pierwszy taki przypadek sieciowy, mnie to osobiście szokuje, taki
ekshibicjonizm emocjonalny na poziomie elementarnym
coś jak wklejanie zdjęć z porodów, gdzie matka lezy na stole, a dziecko
umazane krwią.. jeszcze chwila i będą zdjęcia z trumien i moment wyjścia
główki z całą otoczką
osobiście mimo czasem zbytniego wchodzienia w medialną prywatność mówię
wielkie nie.

[emily.1]

Oj tak... Przeraża mnie to że przez nk, facebooka czy inne takie portale ludzie
załatwiają już nawet takie rzeczy jak kondolencje. Nie długo dojdzie do tego że
zamiast iść na pogrzeb przyjaciół, czy zapalić znicz na cmentarzu, jedyne co
zrobimy to oglądniemy fotorelacje na portalu społecznościowym i zapalimy
wirtualny znicz.

[vandikia]

wiesz co, to nawet nie chodzi o kondolencje, bo jeśli sam rodzic wstawia
odrazu taką rzecz publicznie w sieć, to widac te wirtualne świeczki i
głaski są nawet w jego typie

chodzi o to, co tacy ludzie mają w głowach?

[hukop]

Wstaw linka

[vandikia]

ale niejasno opisałam czy jak?
jak czegoś nie rozumiesz, to powiedz, dopiszę, linków nie będzie.

[berta-live]

Dla mnie najdziwniejsze jest w tym wszystkim to, ze ktoś w ogóle ma głowę do
tego, żeby się bawić w pisanie na serwisach społecznościowych w czasie żałoby.
Człowiek, który nagle stracił kogoś bliskiego to raczej nawet nie pamięta o tym,
że ma jakieś konta pozakładane. Nie mówiąc o tym, że najczęściej nie ma nawet na
to czasu, bo tyle dzieje się wokół.

Podobne wątpliwości co do szczerości żałoby mam w sytuacjach, kiedy żałobnik
pierwsze co robi, to idzie do fryzjera, kosmetyczki i sklepu po żałobne ciuchy,
żeby się dobrze prezentować podczas odbierania kondolencji i stypy. Albo podczas
pogrzebu zamiast się skupiać nad trumną to głowa mu lata dookoła, żeby mu nie
umknęło żadne wydarzenie dnia i żeby samemu sprawdzić czy wszystkie znaczące
persony na pogrzeb przyszły.

[vandikia]

dokładnie

ad 2. bo ludzie sa tacy wredni, że skomentują później każdy szczegół, na
pogrzebie garstwa zwykle płacze, a reszta ma igrzyska, nie raz spotkałam
się z sytuacją gdzie było po pogrzebie omawiane kto ile i czemu tak krótko
płakał podczas ceremonii
ludzie mający słabą odporność psych przystosowują się więc i robią ten
fryz i kupują nowe łachy, żeby gawiedź była usatysfakcjonowana

[sid.leniwiec]

Ja też nie rozumiem, ale może po prostu życie coraz bardziej jest w necie. Ja
nie mam żadnego konta pod imieniem i nazwiskiem, a większosć znajomych NK, FB,
czasami kilka jeszcze. Pracodawcy czytając Twoje CV zaglądają Ci w konto na NK,
wirtualne miesza się z realnym i tyle. A z drugiej strony - może to dla tych
osób sposób na żałobę, takie wirtualne wsparcie im pomaga.
Fajny odcinek House'a był o fanatycznej blogerce.

[vandikia]

Wiesz co też myślałam o tej wirtualniej żałobie czy to pomaga. Może
faktycznie jeśli żałobnicy są w to zaangażowani i skupią się bardziej na
ilości wpisów niż na fakcie, to im lepiej. Tyle, że nie ma tak, że przez
wyparcie tragedia nie odciśnie na nich piętna, to po prostu nielogiczne i
praktycznie niemożliwe, opóźni się tylko proces prawdziwej żałoby.

[sid.leniwiec]

Masz rację, no ale ludzie w takim stanie nie działają logicznie, tylko emocjonalnie.

[vandikia]

wiem, ja im bardzo współczuję, a tej dziewczyny strasznie żal