Synku, już cię nie chcemy

[Gość: mag]

Jak daleko od bycia wyksztalconym do bycia madrym, czy nawet tylko do bycia
czlowiekiem... Wstyd!

[Gość: kl]

Jak to się stało, że ludzie bez minimalnych kwalifikacji rodzicielskich a także
bez odrobiny zdolności do uczuć wyższych byli w stanie adoptować dziecko.
Obecnie pozostaje jedynie pomóc na ile można chłopcu a za wszystko ci
obrzydliwi ludzie powinni zapłacić. I niech ich sumienie dręczy do końca ich
dni, jeśli je mają.

[Gość: Deckl]

Pierdolona generacja hamburgerow. Teraz pewnie nawet na adoptowane dzieci
tworza sie mody: w tym sezonie dobrze jest miec szescioletniego chlopca,
najlepiej z lekkim porazeniem mozgowym, w nastepnym nieco mlodsza dziewczynke z
patologicznej rodziny. Co robi sie z chlopcem? Odstawia z powrotem skad sie go
wzielo. Kurwa, tym rodzicom powinno sie odebrac prawa rodzicielskie do ich
rodzonego dziecko, skurwysynstwo jakie uczynili przebija wszystko o czym
slyszalem.

[Gość: ups]

A może intencje "rodziców" sa prostsze nią myślimy, 6 lat temu Szwecja owszem
przyjmowała do pracy naszych lekarzy ale warunkiem było posiadanie rodziny - co
ich zdaniem gwarantowało lepszą asymilację w nowym kraju i stabilność - może
chłopczyk był tylko gadżetem kupionym na wyjazd? Myślę, że najlepszą nauczką
dla nich byłoby nagłośnienie sprawy w ich szwedzkim środowisku - taka społeczna
chłosta w szczęśliwym raju, niech zaznają rozgoryczenia, tam nieiwele osób
zrozumie ich postępowanie.

...z nagrodę moga pobić Krzysia...

[Gość: KHysiek]

On jest nadpobudliwy, sprawia problemy, jest agresywny ? Przy takich "kolegach"
i "koleżankach" też bym był. Ciekawe czym się zajmują pracownicy ośrodka poza
braniem kasy, chyba nie są wiele lepsi niże jego rodzice.

jasna cholera....!!

[Gość: katanka]

Powiem jedno - przybrani rodzice Krzysia nie są ludżmi.Dwa lata temu wzięłam ze
schroniska ...psa.Miał być piękny,mądry i uroczy...Wyrósł na
wielką,nieprzejednaną cholerę...ale nas kocha.I co mam zrobić?Odstawić go z
powrotem ...bo mi się znudził?Nie umiem...a oni oddali dziecko,oddali
człowieka.Powinni odpowiadać przed sądem za porzucenie dziecka,za złamamie mu
życia a może nawet psychiki.Dorosły człowiek dlatego jest dorosły że decyduje o
pewnych sprawach w swoim zyciu i bierze za to ODPOWIEDZIALNOŚĆ.Żal mi też ich
córeczki - może lepiej byłoby zabrać ja od takich "rodziców" i umieścić w
jakiejś rodzinie zastępczej,która potrafiłaby nauczyć ją szacunku i wrażliwośći
na innych??Bo strach pomyśleć jaką krzywdę jej też mogą wyrządzić....

[Gość: Basia]

Jest to szokujący przypadek. A tym bardziej, że "rodzicami adopcyjnymi" byli
lekarze - uważam, że są niegodni tego zawodu - od lekarzy oczekuje się wyższego
poziomu etyki, a chyba podstaw psychologii też są uczeni ?
Jest oczywiste,że nawet w naturalnych rodzinach, gdy pojawia się młodsze
rodzeństwo, starsze jest zazdrosne i musi się pogodzić, że nie jest teraz
centrum wszechświata. A ci ograniczeni debile w takim momencie powiedzieli
małemu dziecku, że jest adoptowane... Nie trzeba mieć wyższego wykształcenia,
aby wpaść na to, że takie adoptowane dziecko przeżyje silny stres...

[jendza1]

Nie mam dzieci. Sama wlasciwie nigdy nie bylam dzieckiem.
Przez wiele lat pracowalam z dziecmi. W roznym wieku oraz dowolnych
okolicznosciach. Nie jestem tez, oczywiscie, psychologiem.
To jednak, co wiem na pewno, to fakt, ze fundamenty zdrowia psychicznego
stanowi ofiarowana dziecku/czlowiekowi milosc. Bezwarunkowa. Bez tej milosci
nie ma poczucia bezpieczenstwa, a bez poczucia bezpieczenstwa NIE MA mozliwosci,
by ktokolwiek prawidlowo funkcjonowal. Nawet dorosli, dojrzali ludzie, narazeni
na bycie w rzeczywistosci obcej i nieprzyjaznej, czesto kompletnie traca
rownowage (wszyscy nader dokladnie wiemy chocby, jak wyglada 'asymilacja' za
granica...), to co dopiero mowic o dziecku, ktore 'na starcie' jest absolutnie
bezradne, kompletnie zdane na najblizszych, sila faktu nie-dojrzale?
Mam tu przyjaciolke, ktora przez pare lat zajmowala sie dwojka dzieci tubylcow,
miejscowej naukowej elity. Mama owych maluchow miala np. zwyczaj zamykania
swoich dzieci w ich pokojach... na zamek z zewnatrz... Dzieci objawialy
zachowania autodestrukcyjne, autoagresywne. Mlodszy z upodobaniem walil glowka
w sciane, do krwi. Przy tym dzieci byly NADinteligentne. Doszlo do tego, ze
niania drzala o zdrowie i zycie maluchow, gdy ich opuszczala. Wszelkie urazy
dotykaly bowiem dzieci nie wtedy, gdy byla z nimi niania, tylko wowczas,
gdy 'opieke' sprawowala mama...
Niania zostala zwolniona, bo mama zaczela jej zazdroscic kontaktu z dziecmi...
Do czego zmierzam?
Otoz do tego, ze kazdy z nas, a juz szczegolnie dziecko, wie, czy jest kochane,
czy nie. Mysle, ze oddanie Krzysia to zapewne tylko ostatni akt jego
niewyobrazalnego dramatu. Nie wydaje mi sie, by panstwo K. kochali Krzysia
kiedykowliek, w ogole. Nawet na poczatku musieli mu tej milosci odmowic. Jesli
zatem z Krzysiem byly 'klopoty', to jedynie tu szukalabym przyczyny.Najgorsze
jest to, ze uposledzony dorosly, ktory nie potrafi kochac, tym bardziej nie ma
szansy pokochac 'niegrzecznego' dziecka, a z kolei niekochane dziecko NIE MA
SZANSY byc/byc postrzegane jako grzeczne... I kolko sie zamyka. Gdy sobie
pomysle, jak musial byc traktowany maly od samego poczatku... robi mi sie
zimno...

Malutkiej zyczyc mozna jedynie, by w jej rodzicach cos wreszcie drgnelo, by
Opatrznosc nad nia czuwala... Bo po ludzku rzecz biorac - czarno widze jej
szanse. WYglada na to, ze bedzie musial wyrosnac kolejny cyborg...zeby
przetrwac bowiem biologicznie czasem czlowiek musi anihilowac to, co decyduje o
jego czlowieczenstwie. I tak psychopatie przechodza z pokolenia na pokolenie...

Mam tez nadzieje, ze maly Krzys znajdzie wreszcie DOM (w sensie 'milosc').
Moze rzeczywiscie tak lepiej? Bo teraz ma przynajmniej jasna sytuacje. Kaznia
najgorsza, bo zakamuflowana, wreszcie sie skonczyla...

Mam tez nadzieje, ze panstwo K. zechca przeczytac te nasze wypowiedzi...
Moze choc to im pozwoli chwile zastanowic sie nad soba. Bez tego, znaczy bez
zdecydowanej korekty swojej zyciowej postawy, moga
nieodwracalnie SKRZYWDZIC swoje drugie dziecko.

Pozdrawiam forumowiczow
j.

Takich ludzi powinno sie wieszac!!

[mary_an]

Przeciez to jacys totalni wariaci, jak mozna tak po prostu oddac dziecko??!!
Powinno im sie narzucic alimmenty na utrzymanie syna, bo to w koncu ich syn,
jak sa tacy nieludzcy to prawo powinno zadbac o dziecko zapewniajac mu chociaz
pieniadze na dalsze normalne zycie.
Podac ich nazwiska w gazecie, zeby kazdy wiedzial co to za potwory i od kogo
sie trzymac z daleka!

[Gość: maja]

swoją drogą niezły gagatek no to mamy następnego łobuza z którego już nic nie
będzie i nie płaczcie nad tym jaki on biedny,łatwo jest oskarżać tych ludzi
ten artykuł jest manipulacją wczytajcie się dokładnie dlaczego dopiero na koncu
lakonicznie stwierdza się że sprawiał kłopoty ,kradzieze,podppalenia na co
mieli czekać ci ludzie aż zrobi krzywdę im albo małej.
czasami trzeba dokonać pewnych wyborów nie sądzę by im było lekko musiało się
naprawdę wydarzyć coś poważnego tylko autor dla dobra dziecka jakoś zapomniał o
tym wspomnieć.

Maju,

[jendza1]

pamietasz swoje dziecinstwo?
Zdarzylo Ci sie cos wziac ze sklepu na przyklad, jako kilkulatce...?
A moze lubilas sie bawic ogniem?
Albo korcilo Cie, zeby wlozyc paluszek do kontaktu?
Albo zepsulas zabawke innego dziecka?
Albo...
I czy z tego powodu rodzice Cie oddali? A moze po prostu wytlumaczyli Ci, ze
nie mozna brac cudzych rzeczy, ani tez sie bawic ogniem, bo to niebezpieczne?

Zastanow sie, co piszesz...

pzdr
j

[Gość: Lil]

Maju, ty chyba jesteś nienormalna. Dwoje dorosłych ludzi czuje się zagrożonych
przez kilkulatka? Mały Schwarzenegger, czy co? Nadpobudliwość (chorobę, nie
wymysł) leczy się.

[Gość: ETna]

Przeczytałam kilkadziesiąt święcie oburzonych głosów prześcigających sie w
wymyslaniu kar dla rodziny K. Był nawet pomysł powieszenia ich. Ludzie!
nauczcie się jednego - to przyda sie w zyciu - nim wygłosicie sąd -
posłuchajcie obu stron - pokrzywdzonych i sprawców , a w miare mozliwości także
świadków.
Nie wiemy do końca jak funkcjonowała rodzina K.
Nie wiemy jakie Krzyś stwarzał problemy.
Nie wiemy kto i w jaki sposób przygotowywał rodzinę K do adopcji.
Nie wiemy czy i z jakiej pomocy korzystali.
Nie wiemy czy zastosowano terapię rodzinna i z jakim skutkiem.
W końcu niczego nie wiemy o stanie zdrowia poszczególnych członków rodziny.
Równiez zdrowia psychicznego.
Nikogo nie usiłuję bronić, ale bez poznania odpowiedzi na , choćby przytoczone
przeze mnie pytania, trudno o jednoznaczny werdykt.
Nie każdy nadaje się na adopcyjnego ojca/matkę. Czasem nie wiadomo tego od
razu. Potrzeba posiadania dziecka ( niespełnionego macierzyństwa, rzdziej
ojcostwa) jest tak silna, że może zacierać ten fakt. Nie sprawą państwa K, lecz
ośrodka adopcyjnego, jest stwiedzić ( poprzez całą procedurę adopcyjną) czy owi
ludzie mogą adoptować dziecko. Podejrzewam, że tego nie uczyniono.
Uważam, że powinno być przeprowadzone postępowanie mające na celu wyjaśnienie
dlaczego tak się stało i, bez biorących górę emocji, ustalenie prawdy.
W powyższej sprawie wypowiada się wielu rodziców adopcyjnych, ale jednocześnie
nie przyjmują oni do wiadomości, że nie można powielać każdej sytuacji
rodzinnej. Każda jest inna.
Być może Krzyś był dla państwa K zabawką, ale może nie.
Bardzo byłabym ciekawa co zdarzyło sie w tej rodzinie naprawdę. Ujawnienie tego
( w przeciwieństwie do ujawniania danych osobowych wszystkich zainteresowanych)
byłoby potrzebne. Bo byc może zapobiegłoby to kolejnym niefortunnym decyzjom o
adopcji, na których cierpią wszyscy.
Pomyślcie o tym wszyscy potępiający.

[Gość: Dosia]

ETno. Zdajesz sie nie zauwazac jednego faktu. Ze niezawisly sad zadecydowal o
ZMIANIE KWALIFIKACJI sprawy i zamiast orzec o rozwiazaniu adopcji ODEBRAL
RODZICOM PRAWA RODZICIELSKIE. Czy naprawde jestes tak zaslepiona, zeby nie
zdawac sobie sprawe z tego, ze sad nie orzeka nic z sufitu, wg. swojego
widzimisie? Naprawde uwazasz, ze nikt nie zadal sobie trudu, zeby zbadac sprawe
i relacje obu stron? Widocznie to, czego sie sad dowiedzial w postepowaniu
sprawilo, ze zamiast po prostu rozwiazac ta adopcje obarczyl rodzicow
odpowiedzialnoscia za to co sie stalo. Zapewniam Cie - odebranie praw
rodzicielskich to nie jest pierdniecie - musi byc ku temu naprawde dobry powod.
I dalej twierdzisz, ze sprawa nie zostala zbadana a my ferujemy wyroki?

[triss_merigold6]

Zgódźmy się przynajmniej w jednym: nie wszyscy nadają się na rodziców
adopcyjnych i zadaniem ośrodka oraz innych instytucji jest zbadanie czy dana
para poradzi sobie psychicznie z adopcją. Ludziom może się wydawać, że to
cudowne adoptować dziecko, dać mu dom, stworzyć razem rodzinę a naprawdę ich
motywacje (nieuświadomione) są inne. Państwo K. ewidentnie się nie nadawali.
Zrobili straszną, niewybaczalną krzywdę adoptowanemu chłopcu i nie ma co im
współczuć.
Z drugiej strony może powinno być więcej informacji na temat ciemnych stron
adopcji: możliwych kłopotów, ryzyka, trudności w ułożeniu realacji z dzieckiem
biologicznym i adoptowanym, niepowodzeń. Takich jak cytowany artykuł B.
Pietkiewicz z "polityki". Po to, żeby ludzie byli w pełni świadomi własnej
decyzji i odpowiedzialności.

[Gość: Dosia]

Mozliwosc niepowodzenia i klopotow wychowawczych wpisana jest w kazde dziecko -
rodzone i adoptowane w stopniu TAKIM SAMYM. Czy rodzicom mowi sie -
zastanowcie sie, czy chcecie splodzic dziecko, bo mozecie miec z nim problemy
wychowcze?

Krzys kiedy zostal adoptowany byl malutki. Nie mogl juz wtedy wykazywac
zachowan tego typu. Wszystko co sie wydarzylo - jego poczucie nizszosci MUSIALO
powstac w tej rodzinie, inaczej w jaki sposob niemowlak mogl myslec o sobie
zle? Co wiecej pomysl sobie, ze przeciez Krzys nie mogl wiedziec, ze jest
adoptowany. Wyobraz sobie, ze jestes szescioletnim dzieckiem, przekonanym o
tym, ze Twoi rodzice to Twoi rodzice i kochasz ich (bo kazde dziecko kocha
rodzicow, nawet jezeli sa dla niego zli, kazdy psycholog Ci to powie). I nagle
pewnego dnia dowiadujesz sie, ze nie jestes rodzony, a w dodatku oddajemy Cie
do sierocinca. Ja bym chyba oszalala. Moja siostra, kiedy bylysmy male, lubila
ze mnie drwic, ze jestem z domu dziecka (nie jest to prawda - chociaz kto wie?)
i ze jak poskarzy mamie to mnie oddadza z powrotem. Do dzis dnia (mam 28) lat
czasem sni mi sie to w nocy. Strach niewyobrazalny. Kiedy poklocilam sie z
siostra i ona szla do budki zadzwonic do mamy, zeby na mnie naskarzyc, kiedy
mama wracala z pracy, o malo ze strachu nie siusialam w majtki, bo myslalam, ze
mama po powrocie zabierze mnie do domu dziecka (mama oczywiscie nie miala
pojecia, ze siostra ze mnie tak drwi). Pamietam jedno zdazenie, kiedy mialam z
siostra pojechac do miasta, gdzie mialysmy spotkac mame. Okazalo sie, ze
idziemy do kina (pamietam nawet tytul filmu - wodne dzieci), a ja przez caly
czas bylam przekonana, ze jade do domu dziecka, bo siostra mi tak powiedziala.
Ze strachu nie moglam wydusic z siebie ani slowa, a film pamietam do dzis.

Nie jestem w stanie wyobrazic sobie co bym zrobila, gdyby okazalo sie to
prawda. Czylabym grzecznym dzieckiem?

A temu chlopcu sie to zdarzylo.

[Gość: Dosia]

Zreszta chyba nie sadzisz, ze procedura adopcyjna opiera sie na wpieraniu
pierwszej lepsze parze, ze dzieci z domu dziecka sa rozkoszne i ze na pewno nie
bedzie z nimi zadnych problemow. I ze beda zyli dlugo i szczesliwie.

[Gość: szyszka11]

W ośrodkach adopcyjnych też pracują tylko ludzie, którzy bywają omylni. znam
przypadek orzeczenia, że para nie nadaje się na rodziców adopcyjnych, bo
np. "pan nie wygląda na człowieka, do którego dzieci lgną" - fajne, k. mać,
uzasadnienie !(! a faktycznie dzieci go lubią !). Pani się, zdaniem pań nie
nadawała, bo wyszło na to, że na niej głównie opiera się utrzymanie rodziny
(ale praca w godz.7-15), "a nad dzieckiem muszą pochylać się dwie główki".
Tylko kto w tym czasie utrzymałby rodzinę i dziecko ? Sponsor jakiś na
godziny ? Okazało się, że panie z ośrodka same nie mogą adoptować dziecka, a
chciałyby, bo jednej mąż np. miał zawał. Same miały ogromne problemy życiowe,
brak obiektywnego spojrzenia na innych (nie wykluczone, że panie ośrodkowe
chciały w łapeczkę dostać, a że nie dostały...). Obecnie para od paru lat ma
dziecko z innego NORMALNEGO ośrodka (GDZIE PRZYSZLI RODZICE ADOPCYJNI NIE SĄ
TRAKTOWANI JAK ZBRODNIARZE ! ! !) , dziecko pięknie się chowa, rośnie jak na
drożdżach, jest wybitnie inteligentne (po przyjeździe z domu dziecka nie umiało
sklecić dwóch słów i nie wiedziało, jak się nazywa !), kochane ze wzajemnością,
wszyscy są szczęśliwi. I CO, MĄDRE PANIE OŚRODKOWE, ZEMSTA NA INNYCH ZA WASZE
WŁASNE NIEUDACZNICTWO ŻYCIOWE COŚ WAM NIE WYSZŁA ! CIEKAWE, ILE JESZCZE
POTENCJALNYCH RODZICÓW SKRZYWDZIŁY TE BABY ? ? !
Co do lekarzy, różni w tym zawodzie ludzie pracują - tak jak księża,
psycholodzy, itp. powinni nie szkodzić, ale tak naprawdę różnie bywa, prawda ?
Chciałabym poznać, JAKA JEST CAŁA PRAWDA DOTYCZĄCA KRZYSIA I UKŁADÓW W TEJ
RODZINIE ? MOŻE AUTOR JESZCZE TO DOJAŚNI ? BO DYSKUSJA W TAKIM UKLADZIE (NIE
ZNAJĄC WSZYSTKICH SZCZEGÓŁÓW) TROCHĘ NIE MA SENSU - czy dziecko było takie złe,
czy para które je adoptowała. AUTORZE, PLEAAAAAASSSSE, JAK WYGLĄDA CAŁA
PRAWDA ? Jeśli rodzicom odebrano prawa rodzicielskie, to chyba są winni takiej
sytuacji traumatycznej ? chyba że sąd też się pomylił, ale jakoś nie bardzo w
to chce mi się wierzyć.

[Gość: Dosia]

> Chciałabym poznać, JAKA JEST CAŁA PRAWDA DOTYCZĄCA KRZYSIA I UKŁADÓW W TEJ
> RODZINIE ? MOŻE AUTOR JESZCZE TO DOJAŚNI ? BO DYSKUSJA W TAKIM UKLADZIE (NIE
> ZNAJĄC WSZYSTKICH SZCZEGÓŁÓW) TROCHĘ NIE MA SENS

Ale co jeszcze chcielibysmy wiedziec? Nie wystarczy nam, ze rodzice oddali
dziecko po 6 latach (jeszcze moze od biedy bym zrozumiala gdyby oddali po
tygodniu), ze dziecko bylo zbyt male w momencie adopcji, aby zdazyly sie u
niego wyksztalcic zle cechy. A wyrok sadu o niczym nie swiadczy? Co chcialabys
jeszcze wiedziec. Czyja opinie poznac, skoro slowo sadu jest niewystarczajace?

Naprawde trudno mi uwierzyc, ze los sie sprzysiegl przeciwko tym Panstwu - ze
najpierw oszukano ich przy adopcji dajac podstepem nienormalne dziecko, potem
sad tez sie pomylil odbierajac im wladze rodzicielska. Jakos malo prawdopodobne
to wszystko.

[Gość: szyszka11]

Chba mnie nie zrozumiałaś, bo zdaje się sugerujesz, że bronię tych państwa
szanownych ? Absolutnie, wręcz przeciwnie. Tylko jakoś nie mogę zrozumieć, że
nie mogli sobie poradzić z 6latkiem (takie dziecko już wiele rozumie, można mu
wiele wytłumaczyć, nauczyć), oddali go bo sprawiał klopoty w przedszkolu, był
niegrzeczny, agresywny (chyba tylko czasem co jest normą, a nie cały czas). Nie
wiadomo, w jakich sytuacjach był agresywny, jak tak naprawdę postępowali w
stosunku do niego rodzice (raczej źle, jak to wynika z artykułu, ale mało jest
jakichś konkretnych danych, np. stwierdzono, że był bity, ale co to znaczy ?
Codziennie, za byle co, za mocno jak na takie dziecko, czy czasem klapsa
dostawał ? Zbyt lakoniczny jest artykuł,trzeba się zbyt dużo domyślać aby
wpuszczać się w jakieś wielkie dyskusje - to chyba oczywiste, parę innych osób
też tak odbiera, tylko ty Dosiu już wiesz wszystko.
Podkreślam jeszcze raz, mam wrażenie (ale tylko MAM WRAŻENIE, BO NIE MOGĘ
OCENIĆ TYCH LUDZI OBIEKTYWNIE, ZROZUMIEĆ POBUDEK ICH POSTĘPOWANIA BEZ
KONKRETNYCH INFORMACJI !), że to "rodzice" nawalili potężnie, a Krzyś tylko na
tym ucierpiał i cierpi nadal.
Na zakończenie - "nienormalne" dziecko też potrzebuje miłości, droga Dosiu.
Co do sądu, to właśnie napisałam, że nie bardzo wierzę w to, że sąd się pomylił
(czytasz niedokładnie ?)
A więc na temat stosunku "rodziców" do Krzysia wiesz wszystko ? No więc, czy
chociaż próbowali go pokochać, choć im nie wyszło (co zresztą nie rozgrzesza
ich z tego co zrobili !), CZY OD POCZĄTKU TRAKTOWALI GO NA ZASADZIE, ŻE MA BYĆ
sLICZNY, MĄDRY, GRZECZNY, PRZYMILNY ITP, A JAK NIE, TO FORA ZE DWORA. NA JAKIM
POZIOMIE /ETYCZNO-EMOCJONALNO-INTELEKTUALNYM/ SĄ TO LUDZIE ? CZY MOŻESZ OCENIĆ
TĘ SYTUACJĘ DO KOŃCA OBIEKTYWNIE, RZETELNIE ? trzymająca stronę Krzysia
niewszystkowiedząca szyszka11

[Gość: Dosia]

Szyszko. Wlasnie o to mi chodzi. Ja nie wiem jak bylo naprawde. Ty tez tego nie
wiesz. Ale jak mniemam akurat sad mial wiecej informacji na ten temat - stad
wyrok i przekwalifikowanie sprawy. Chodzi mi o to, ze napisalas apel do
redaktora, zeby napisal wiecej. Ale co ma wiecej napisac, skoro wyrok sadu nam
nie wystarczy, zeby wydac jakis tam osad? Czy jezeli trybunal ds. dziecka
wydalby podobny werdykt to juz moznaby przyjac, ze mamy wszystkie potrzebne
informacje?

O nienormalnym dziecku napisalam z ironia, majac na mysli to, ze niektorzy
szukaja usprawiedliwienia dla rodzicow w wadliwej adopcji (ze moze specjalnie
ktos dal im taaaaakie trudne dziecko zapewniajac, ze to aniolek).

[jop]

Gość portalu: Dosia napisał(a):

> ETno. Zdajesz sie nie zauwazac jednego faktu. Ze niezawisly sad zadecydowal o
> ZMIANIE KWALIFIKACJI sprawy i zamiast orzec o rozwiazaniu adopcji ODEBRAL
> RODZICOM PRAWA RODZICIELSKIE.

A co miał zrobić? Powiedzieć "No nie, niech państwo jeszcze spróbują, może
jednak chcecie to dziecko? Na pewno się zastanowiliście?"

Jakbyś wczytała się w artykuł, to byś zrozumiała, że z prawnego punktu widzenia
to jedyny sposób, żeby dziecko nie miało już z byłymi rodzicami adopcyjnymi nic
wspólnego, a żeby oni łożyli na jego utrzymanie.

Etno,

[Gość: jendza]

Podoba mi sie Twoja intencja sprawiedliwego spojrzenia na cala te sytuacje.
Zgadzam sie tez, ze ten fakt oddania Krzysia jest tak porazajacy, iz trudno to
tak zwyczajnie, po ludzku, pomiescic sobie w glowie... Tym bardziej czlowiek
chcialby miec mozliwosc popatrzenia na racje/problemy wszystkich 'stron'
sprawy. Zeby jakos to w sobie zmiescic... pojac... ulozyc.
Z drugiej strony sa ustalenia sadu - to, o czym w odpowiedzi na Twoj post
pisala Dosia, czyli ktos, i to pewno ktos jakos kompetentny, sprawe zbadal...
Z trzeciej strony jest... moje osobiste doswiadczenie, o ktorym sporo pisalam
onegdaj na forum feminizm w kontekscie niesmiertelnych dyskusji o aborcji..
Jako niespelna 9letnia dziewczynka bylam przesluchiwana przez psychologa
rodzinnego, do ktorego zostalysmy przez sad z siostra odeslane. Pani psycholog
pracowala na codzien w domu poprawczym i tam kazala mamie nas przywiezc. Do
dzis pamietam wygolone glowy mieszkancow owego poprawczaka.
Potem w swojej fachowej opinii pani psycholog stwierdzila, ze pod moim (SIC!)
zgubnym wplywem jest zarowno moja starsza siostra, jak i... mama, i to ja
(niespelna 9 lat) je obie nastawiam przeciwko ojcu...
Od tego czasu mam problemy z tym, by uwierzyc 'specjalistom' w sprawach
rodzinnych...
A nasza dalsza rodzina, ktora na dzien dobry potepila mame, musiala przez wiele
lat zjesc zeby, zeby ZECHCIEC dostrzec prawde. Bo prawda jest czasem zbyt
straszna, by ja do siebie dopuscic...
Jak to sie ma do sytuacji Krzysia?
Ano tak, ze wypowiadac sie mozemy, i tak czynimy, na podstawie danych, ktore
przedstwil artykul w WO. I na podstawie tych danych wypowiadamy sie tak, a nie
inaczej. NO i jeszcze kazdy z nas ma swoje przemyslenia i obserwacje... Dodam
jeszcze, ze zarowno, gdy biore pod uwage moje osobiste, rodzinne doswiadczenie,
jak i rozliczne doswiadczenia zawodowe, jak i obserwacje srodowiska, nie moge
sobie jakos wyobrazic okolicznosci, ktore usprawiedliwilyby decyzje o oddaniu
dziecka adoptowanego.
Na pewno gdzies odpowiednie sluzby popelnily blad, na pewno ktos czegos nie
dostrzegl... ALe przeciez sprawa dotyczyla nie ludzi prostych (z calym
szacunkiem dla ludzi prostych, czestokroc o wiele lepiej sie sprawdzaja jako
rodzice chocby...), a elity. A przeciez noblesse oblige...
Mysle sobie, ze bardzo malo prawdopodobne jest, by panstwo K byli zdrowi
psychicznie, co jednak niekoniecznie zwalnia ich z odpowiedzilanosci, choc
jakos by tlumaczylo...
Najwazniejsze jest jednak teraz, jak pomoc dziecku.
I co zrobic, by takie sytuacje wiecej nie mialy miejsca...
Tym to trudniejsze, ze z drugiej strony - pary starajace sie o adopcje czekaja
latami, sprawdzane sa w nieskonczonosc i maja sluszne pretensje, ze przez caly
ten czas bezsensowny mozna by zapewnic spokojne zycie - poza bidulcem -
kolejnemu malenstwu...
Badz tu madry i pisz wiersze...
pozdrawiam smetnie
j.

[Gość: Perito]

Historia strasznie smuntna. Zastanawia mnie tylko fakt, że skoro Krzyś stwarzał
problemy, a rodzice nie wiedzieli do kogo się zwrócić o pomoc w Szwecji, to
dlaczego nie szukali tej pomocy w Polsce. W końcu dziecko zostawili jednak w
Pogotowiu Opiekuńczym w Polsce. Później już - jak wynika z tekstu - nie starali
się utrzymywać kontaktu z synem, choć istnieje taka mozliwosć. Nie bardzo też
skłaniam się do Twojej sugestii ETna, że problemy wychowawcze i inne sytuacje
na które wskazujesz, mogą być okolicznością zwalniajacą rodziców z
odpowiedzialnosci za to dziecko. Nikt im przecież nie obiecywał, ze bedzie
łatwo.
Rożne kary wymyślane na forum dla rodziny K często wynikaja z emocji. Ja jednak
jestem przekonana, że to małżeństwo żyje teraz z silnym poczuciem winy i zdają
sobie sprawę, że ponieśli kleskę - to chyba jest dla nich wystarczająca kara i
nie powinna się nigdy skończyc w ich przypadku. Nie życzę im kłopotów z córką,
bo ona nie jest winna temu, co się wydażyło. Pomimo, że wiele jest niewiadomych
w tym artykule, odważam się na stwierdzenie, że są to ludzie nieodpowiedzialni.
Wiążąc swój los oparty na miłosci z innym człowiekiem musimy pamietać, że
miłość to odpowiedzialnośc.

[Gość: Jolanta ze Szwecji]

Czytalam artykol i plakalam, zeby tak skrzywdzic biedne dziecko juz raz zostal
skrzywdzony przez los trafil do domu dziecka i wielcy panstwo doktorowie
postanowili ze kupia sobie zabawke do czasu kiedy urodzi im sie wlasne
dziecko.To jest ochydne i nie moralne tak nie mozna postepowac z dziecmi. A co
do fachowej opieki dla dziecka jak ci panstwo twierdzili ze nie mozna mu jej
zapewnic bo nie maja obywatelstwa to nie prawda sama mieszkam w Szwecji i wiem
ze mozna duzo zrobic jak sie tego chce i tu jest wspaniala opieka lekarska
szczegolnie w takich przypadkach.Ale po co lepiej dziecko zwrocic jak rzecz bo
mamy swoje i juz nie musimy walczyc o jego milosz przelewajac wszystko na
wlasne, tak postepuja ludzie bez serca zyczylabym im zeby ich wlasna corka
zaczela robic podobnie bo to nie wina Krzysia ze byl taki ale wydaje mi sie ze
wlasnie tej rodziny mimo ze sa lekarzmi nie umia wychowywac dzieci so egoistami
a co sie stanie jak corka bedzie podobna do Krzysia czy tez pojdzie w odstawke.
Panstwo doktorzy moze musza sobie kupic lalke jak mysla ze wychowac dzieci to
im tylko nakazywac i rozkazywac ja mysle ze Krzys nie dostal tyle milosci ile
potrzebowal dlatego byl taki jak byl. Szkoda mi jego i chcialabym mu jakos muc
pomuc ale wiem ze nie moge bo nie mam meza i samotnym nie daje sie dzieci do
adopcji ale ja uwarzm ze nie zawsze musi byc dwoje rodzicow jakby Krzys byl moj
kochalabym go za dwoje.

[Gość: szyszka11]

Jak widać, spece od spraw rodzinnych bywają rózni (kompetentni i mniej
kompetentni !)- patrz przypadek opisany przez jendzę. bywają to jednak również
wspaniali, kompetentni, bezinteresowni, mądrzy ludzie, tym należy się cześć i
chwała. ciekawe tylko z czego wynika, że w jednym ośrodku ludzi (chcących
zaadoptować dziecko) traktuje się życzliwie i normalnie (w tym wypadku Ośrodek
Katolicki), w innym jak potencjalnych zbrodniarzy - tych samych ludzi, ma się
rozumieć (nota bene, ośrodku państwowym). Może ci ludzie akurat tu mieli
peszysko, a w Ośrodku Katolickim farta, a może wynika to z innych powodów.
Wiecie coś na ten temat ?

Zobaczymy co bedzie dalej?

[Gość: Marta]

Dokladnie, dlatego wyslalam te informacje do 3 duzych gazet szwedzkich.
Mysle ze wyplyniecie tej sprawy wplynie na postanowienie o ich pobycie na
stale.Alimenty ktore tez beda placic na to dziecko dostana jako i tak, to ich
nie bedzie specjalnie kosztowac.Mysle ze tutaj sa dwie rzeczy wazne-oni nie
mogli sobie dac rady z trudnym dzieckiem i rozpoczynaja jako emigranci nowe
zycie a to jest duzy stress.Nie znaja jezyka ,kodow itp.(glosny przypadek
zabicia corki przez cudzoziemca bo nie acceptowal ze chciala byc jak szwedki-
chodzic bez chustki i miec kolegow w klasie z ktorymi sie rozmawia).Nie oceniam
ich decyzji ale byly inne wyjscia.Pozostaje pytanie Co bedzie z Krzysiem?teraz
i jak bedzie dorosly

[Gość: XXX]

Spokojnie, bez naiwnej egzaltacji. Większości ludzi wydaje się, że adopcja jest
super, bo przecież to tak fajnie tulić małe dziecko itp. Dziecko jest potem
coraz większe, często mniej inteligentne niż dzieci znajomych i już sobie nie
radzą, dodatkowo jest jeszcze rozziew oczekiwań w stosunku do efektów. A
największe problemy są w okresie dojrzewania. "Brat" mojej koleżanki wyrósł na
degenerata, a ona skońćzyłą studia. Wychowywała ich jedna rodzina adopcyjna,
ale mieli widać całkowicie odmienny materiał genetyczny. One jest teraz ich
podporą, jego po porstu się boją. Wiem od byłej pracownicy jednego z ośrodków,
że osobom z wyższym wykształceniem świadomie wciskano w tym ośrodku dzieci o
trudniejszych rokowaniach, licząc że sobie z tym poradzą. Państwo K. popełnili
błąd, ale nie tylko oni. Czy powinni pozostawić w swoim domu dziecko którego
nie kochają ? A co mógłby od nich dostać ? Nie można nikogo zmusić do
pokochania cudzego dziecka, tak jak nie można tego zabronić. Smutne, że tak się
stało, ale tylko naiwni wierzą w bajki o 100% receptach na wszystko. Nie
wszystkie adopcje są udane, tak jak nie wszystkie małżeństwa. A trwanie w takim
małżeństwie jest bez sensu. Jak wiec ma sens trzymanie adoptowanego dziecka,
którego się nie kocha ? Rzecz w tym jak teraz pomóc temu chłopcu, a nie znęcać
sie anonimowo i na odległość nad ludźmi, którzy - chyba - pobłądzili.
Poza tym nie wiemy jak było naprawdę - nie podano ich motywów a posty
internautów pełne są wyłącznie domysłów inwektyw etc. Nie wiadomo, czy
adoptując dziecko mieli szanse na własne czy nie, czy adoptowali z mylłą o jego
oddaniu (co rzeczywiście byłoby karygodne), czy nie. Znajomi na szczęscie się
obudzili i przerwali procedurę adopcyjną, gdy żona zaszła w ciążę. Może byliby
kolejnymi K.?
Natomiast nie wolno ukrywać przed adoptowanym dzieckiem prawdy o jego
pochodzeniu. Jak nie zrobią tego adopcyjni rodzice, to uczynią to bardzo szybko
uczynni sąsiedzi, koledzy etc. Prawda nie gwarantuje miłości, ale kłamstwo ją
uniemożliwia.
Nie liczcie na odpowiedzi na egzaltowane posty "wzorowych rodziców -
szczególnie LPRowskich". Każdemu jest łatwo potępiać innych - a sami co -
dołóżycie się finansowo by pomóc Krzysiowi ? Potępienie Państwa K. jemu nic nie
pomoże. Zanim ktoś odpowie niech sprawdzi w słowniku łacińskiem
paremię "audiatur et altera pars". Przy pokazji prośba o dbanie o ortografię.
Pozdrowienia

[Gość: l]

To zadziwiający ośrodek, który ludziom z wyższym wykształceniem świadomie
przedstawia dzieci z większymi problemami.
W większości ośrodków wygląda to jednak nieco inaczej - nie ma tzw.
wyrównywania szans - wręcz próbuje się "dopasować" potencjały rodziców i
dzieci, żeby nie było tak dużego rozdźwięku o którym piszesz.
I nie jestem teoretykiem - jestem mamą. Adopcyjną mamą. I po raz kolejny
powtórzę - moje dziecko to nie jest cudze dziecko. Miłość do dziecka rodzi się,
kiedy się je pielęgnuje, zajmuje się nim, etc. Państwo K. to z całą pewnością
socjopaci, niezdolni do odczuwania uczuć takich jak: miłość, przywiązanie etc.
Zdarza się, szkoda, że dostali dziecko do adopcji. |MImo to, uważam, że powinni
odpowiadać przed sądem za krzywdę wyrządzoną dziecku - i nie tylko łożyć na
jego utrzymanie, ale co najmniej wypłacić mu pokaźne odszkodowanie.

[Gość: szyszka11]

Biedne dziecko. Jak ma żyć z taką traumą. Będę modlić się za niego, żeby jego
ścieżki życiowe się wyprostowały.
Artykuł nie wyjaśnia wszystkiego, ale mam wrażenia, że "rodzice" (?) coś
straszliwie zawalili. Brak (lub istnienie) kontaktu emocjonalnego zależy w
dużej mierze od rodziców. Chyba nie pokochali tego dziecka naprawdę. Fakt, że
chłopiec tęskni za siostrzyczką, świadczy o jego przywiązaniu i zdolności do
kochania.
Też mam chłopca, pójdzie teraz do zerówki. Czasem rozrabia, energia go roznosi
i ponosi, ale wie też że jest kochany. Dużo dzieci jest dość agresywnych,
pobudliwe się zdarzają, ale to na ogół norma.
Czy szanowni "rodzice" chcieli mieć spokojnego "automata", wykonującego
grzecznie polecenia, bezproblemowego ?
A to kupcie sobie, szanowni państwo lekarze (MAM NADZIEJĘ ŻE NIE
PEDIATRZY ! ! !) LALĘ DMUCHANĄ ! ! Pa

[Gość: ETna]

A co ma za znaczenie, że państwo K są lekarzami?
Przez znakomitą większość postów przwijają się słowa potępienia. Tylko kilku
internautów było skłonnych zastanowić się nad problemem głębiej i próbować
doszukać się prawdy.
Ciekawe czy równie surowo oceniacie dorosłe dzieci, które oddają rodziców do
domów starców- bo są starzy, chorzy albo im zawadzają? Rodziców, którzy przez
wiele lat poświęcali sie, dawali to co najlepsze a gdy zaczęły sie z nimi
problemy traktowani są jak śmiecie?
Nie sądzę. Ten problem się przemilcza, zaś sprawę podobną do tej, która
wydarzyła się w rodzinie K - nagłaśnia. Bo to ładnie brzmi i chwyta za serca.
Nie twierdzę, że winę ponosi adoptowane dziecko - bo nie spełnia oczekiwań-,
ale może prawda jest bardziej złożona.
Kilkakrotnie, z racji wykonywanego zawodu, miałam do czynienia z
pseudopsychologami ( takimi, jakich opisała jendza). Może warto by było
rozpocząć "dochodzenie" od takich ludzi.

[Gość: Nikka]

Dzieci są takie na jakie się je wychowa. Jeżeli dorose dzieci traktują swoich
rodziów jak śmieci to napewno duza jest w tym wina właśnie tych rodziców.

[Gość: bla]

Przeczytajcie to koniecznie:

www.gong.art.pl/wydawnictwo/caly-swiat-w-oczach-wszystko.html
W temacie; choć długie, ale prawdziwe i wspaniałe.

Dwie szwedzkie gazety zglosily sie

[Gość: Marta]

Dwie szwedzkie gazety zglosily sie po wyslaniu tego artykulu-mam nadzieje ze
zainteresuja sie losem Krzysia i przynajmniej wzbudza zainteresowanie Jego losem
tutaj w Szwecji.Absolutnie nie czuje sie powolana do oceny postepowania Jego
adopcyjnych rodzicow , ale chlopcu trzeba pomoc isc dalej przez zycie..
Marta

[Gość: dragoness]

Prosze mi wybaczyc stwierdzenie, ktorego uzyje w stosunku do pozstepowania, w
tym wypadku tylko tak zawnej rodziny Krzysia, ale to skurwysynstwo i ciesze sie
z wyroku sadu, przynajmniej beda na dziecko placic, chyba tylko pieniadze do
nich moga przemowic!!!!
zgadzam sie z Agna, pewnie zalatwili adoptcje "po znajomosci" ale im
sie ....znudzilo!!!!!

[Gość: Nikka]

Finansowo powinni odczuć to dotkliwiej. 1500 zł miesięcznie chyba nie zrobiło
na tych ludziach wrażenia, a pozbyli się kłopotu.

http://www.aftonbladet.se/vss/nyheter/story/0,2789

[Gość: Marta]

Szwecja juz wie , co sie dzieje z ta rodzinA!!!!!

Szwecja oglosila publikacje na temat tej rodziny

[Gość: Marta]

Wczoraj 2 gazety zglosily sie na temat emaili wyslanych przezemnie do
Aftonbladet, Expressen i Dagens Nyheter.
Pierwsza informacja jest juz w dzisiejszej gazecie.Mam nadzieje ze
ze przynajmniej w ten sposob mozna chlopcu pomoc !!
Adress:
www.aftonbladet.se/vss/nyheter/story/0,2789,492107,00.htmlMarta

[Gość: hihi]

Ja po szwedzku ani w ząb...

link jeszcze raz

[Gość: Marta]

Jescze raz adress bo byl jakis blad w linku:
www.aftonbladet.se/vss/nyheter/story/0,2789,492107,00.html

[Gość: punisher]

gorzej niż zwierzęta to ludzkie śmieci szmaty mam nadzieje że zostaną ukarani
przykładnie przez los. SZMATY SZMATY i jeszcze raz SZMATY

[Gość: szyszka11]

Myślę, że to WIELKI i ZASADNICZY BŁĄD występować o adopcję dziecka, "bo na
razie nam zrobienie "własnego" nie wychodzi !!!". LUDZIE !!! ZAADOPTOWANE
DZIECKO JESTY JUŻ WASZE WŁASNE NA WIEK WIEKÓW AMEN (wybaczcie egzaltację, ale
temat jest poruszający).
Niezupełnie zgadzam się z Etną, że nie ma znaczenia, że to LEKARZE. Nie
uważasz, że ten zawód (podobnie jak psycholodzy, pielęgniarki, opieka
społeczna) to powołanie (przynajmniej z założenia)i nie powinni trafiać do
niego ludzie socjopatyczni, pozbawieni uczuć wyższych I empatii, pazerni na
pieniądze zdobywane za wszelką cenę po trupach itp. Wiem że czasami teoria
rozmija się z praktyką, ale chyba lekarz do jasnej ciasnej, to również
POWOŁANIE, ETYKA itp., a za tym idzie chyba dobre wypełnianie również swoich
zobowiązań rodzinnych (a przynajmniej walczenie o to). U państwa "rodziców"
Krzysia jakoś tej walki nie widzę (lub artykuł jej nie opisał). ZABAWECZKA SIĘ
ZEPSUŁA, TO JĄ TRZEBA ODDAĆ !!!
Ktoś powyżej opisał przypadek, że brat adoptowany się zdegenerował, a siostra
nieadoptowana skończyła studia. U mnie akurat było odwrotnie - ja (adoptowana
przez 2 męża mojej matki)robię już drugi fakultet, mam męża, dziecko, mnóstwo
pasji itp., a mój brat nieadoptowany dobrze po 30tce (znaczy wg niektórych -
normalny)jak na razie nie skończył studiów, rodziny nie założył,miał problemy z
alkoholem, wykonuje frustrującą go pracę, która nie rokuje zrobienia kariery
takiej, jaką by chciał zrobić. Dodam jeszcze, że przez wiele lat byłam uważana
za potencjalnego nieudacznika (bo mój ojciec niby nieudacznik - po latach się
okazało, że g... prawda, po prostu jak był młody, wykonywał mało dochodowy
zawód))tj. "na studia nie idź, rodziny nie zakładaj itp, bo sobie nie
poradzisz" itp. podobne farmazony. W tej rodzinie właściwie tylko adoptowane
dzieci skończyły studia, rodzone mają co najwyżej maturę.
No i co na to powiecie, ludziki ? (ci co uważają, że adoptowane dzieci mają
niski iloraz inteligencji - to jakieś chore jest). Pa

[krtek1]

Nóż mi się w kieszeni otwiera! Nóż gbdy czytam takie głupoty jakie wypisuje
triss, gdy czytam znów ten koszmarny tekst w Polityce Barbarty Pietkiewicz. Czy
wiecie, że ośrodki adopcyjne protestowały przeciw temu tekstowi bo jest
nieuczciwy.
KObiety: czy przyo wam do głowy, że to wy możecie być małym Krzysiem? Żew to
was tak dorośli wystawią? Czy któraś z was pamięta siebie w wieku siedmiu lat?
Dorosła wtedy była? Rozumiała skąd w niej agresja? Była świadoma siebie tak jak
jest światoma teraz?
O matko!
Pisza tu różne mądre: geny to geny tamto. Kobiety a czy wy wiecie coś o swoich
genach? O swoich wujach ciotkach, przodkach. każdy z nich był zdolnym
profesorem? A nie macie czasem takiego przeknania, że to co zrobiłyście
osiągnęłyście własną pracą.
Teraz trochę faktów prywatnych.
Moja siostra w wieku siedmiu lat wywołała pożar. Podpaliła jakieś barachło obok
kamienicy i poszło z dymem. Co mieli zrobić moi rodzice? Oddać ją?
W wieku lat dziesięciu kłamała na potęgę. Te geny prawda?
Ja zafundowałam moim rodzicom koszmar dojrzewania. Lata wrzasków, trzaskania
drfzwiami, okrutnych słów, odrzucenia, ślub bez nich, żeycie bez nich.
Też powinni się mnie pozbyć? Byłam przecież świadomoa siedemnastolatką nie?
Przez całe lata warczałam na nich aż wreszcie im powiedziałam: byliście złymi
rodzicami, nie kochaliście mnie tak bym mogła was kochać, byliście sami
pogubieni i to się odbiło i na mnie!
A teraz z innej beczki: sama mam adoptowane dzieci: dwóch chłopców.
To jeszcze małe brzdące.
Wiem o nich tyle ile mogę i wiem też, że moją rolą jest to czego sama nie
dostałam: stać obok i kochać.
Wiem też, po miesiącach spotkań w Ośrodku Adopcyjnym, że nie każdy nadaje sie
na rodzica adopcyjnego. Nie tylko dlatego, że to dziecko cudze. Również
dlatego, że po prostu nie każdy nadaje się na rodzica.
Znam ludzi, którzy fundują swoim dzieciom traumy, one te dzieci mają pięć i
siedem lat. A moja znajoma matka polka mówi córce: ty matołku, ty do niczego
nie dojdziesz. Z zewątrz to świetna matka, wysyła na angielski, prywatne
przedszkole, wyjazdy razem na narty. A potem bach: ty matołku, jesteś
histerykiem, zobacz twój młodszy brat nie płacze, zobacz jaki on jest dzielny,
no uspokój że sie wreszcie. To, to są te błędy z których biorą się potem
kradzieże, rozboje, narkomani i inne paskudztwa w wykonaniu dzieci.
Mój boże nie mam cienia zrozumienia dla tych K. To źli strasznie ludzie i nie
przekonuje mnie teoria , ze bali sie o bezpieczeństwo córki. ja też się boje o
bezpieczeństwo młodszego syna, bo starszy jestg silniejszy i przez nieuwagę
może zrobić krzywdę. A moja przyjaciółka, bała się córki rodzone zostawić na
chwilę, bo starsza była tak zazdrosna, że młodszą przewracała razem z
fotelikiem do jedzenia. Czy moja przyjaciółka powinna oddać starszą córkę jako
agresywną (dodam też że starsza, która jest prawdziwym sztanem leje sie z
dziećmi w przedszkolu).
A cdzy rodzice moje męża powinni go oddać bo jako dziecko demolował mieszkanie
w ten sposób, ze rozwalał meble i rozbijał talerze co jak sie potem okazało
było reakcją stresową na szkołę? A może wtedy jak mu sie urodził młodszy brat a
mój mąż zaczął go tłuc, bo nie mógł się pogodzić z tym faktem.
Matko boska, bardzo emocjonalny jest ten post, ale w głowie mi sie nie mieści
jak ludzie moga tak niefreasobliwie dzielić świat na tych dobrych biologicznych
i na tych złych, dzieci adoptowane. To jakieś koszmar, czy wy biologiczni
jesteście takimmi aniołami. Naprawdę jesteście pewni, ze wasze dzieci będą
aniołami, że nie będzie tak jak to sie potocznie mówi, że z rodziną to
najlepiej na zdjęciu.
Na zakończenie: moja matka gdy patrzy na moich adoptowanych synów mówi: rany w
porównaniu z toba i twoją siostą te chłopaki to anioły. MOja matka bardzo
cierpiała, że nie potrafie czytać. Mój syn już teraz choć nie ma jeszcze 5 lat
zbiera się do czytania, sam z siebie. MNie gonili wołami. Ja pracuję teraz w
wydawnictwie. Gdzie bedzie mój syn? Wszystko mi jedno, jeden i drugi może być
gdzie chce, grunt, zeby wiedzieli, że ja na nich czekam.

[Gość: Ewunia 28]

Krtek dziekuje Ci, ze napisalas to wszystko za mnie. Jestem zszokowana wieloma wypowiedziami na tym forum- zwlaszcza tymi o genach. Jakich genach??? Jakim dziedziczeniu????? To sa bzdury wyssane z palca. Byly kiedys takie teoryjki o chromosomie agresji XYY. A wiekszosc teorii psychologicznych mowi o bardzo prostej zasadzie: trzeba dziecko kochac i ono musi o tym wiedziec. Od poczatku. jasne, ze madrze, ale kochac. A tutaj na tym forum czytam, ze Krzys to potencjalny morderca, chcial pewnie zabic ich rodzona coreczke itp. Jasne, ze trudno tych ludzi linczowac na podst. artykulu. Ale przeraza mnie fakt, ze uwaza sie ze nie mieli wyjscia, ze dziecko bylo zle!. jak to zle?? Kto je uczil zlym? GENY? Boze, czy ktos tutaj mial zwykla bilogie w liceum?? Czy Ci uwazajacy tak bardzo na rodzicow, dorosly skadinad pomyslal, wczul sie w tego malenkiego chlopca?
Dziekuje Ci Krek, ze to napisalas. Zaczynalam myslec, ze jestem dziwna.

[krtek1]

I tak jeszcze na koniec. KOjarzycie, poprzedniego prezydenta USA Billa
Clintona? Otóż okazał sie on pospołu z Kenedym najpopularniejszym prezydentem
ubiegłego stulecia. Łączyło ich to, że obaj byli przystojnie, obaj mieli
niezapomniane żony i równie niezapomniane kochanki. Dzili ich tylko jedna
rzecz: Kenedy jest dzieckiem biologicznym a Clinton adoptowanym.
Tak właśnie.

Gwoli wyjaśnienia

[oka5]

krtek1 napisał:

> Dzili ich tylko jedna
> rzecz: Kenedy jest dzieckiem biologicznym a Clinton adoptowanym.
> Tak właśnie.

Clinton adoptowany? To nie była absolutnie taka adopcja, o której jest mowa w
tym wątku - sieroty społecznej po zdegenerowanych rodzicach. Clinton stracił b.
wcześnie ojca, który zginął w wypadku, a po kilku latach jego matka ponownie
wyszła za mąż. Wklejam poniżej fragment jego biografii:

"President Clinton was born William Jefferson Blythe IV on August 19, 1946, in
Hope, Arkansas, three months after his father died in a traffic accident. When
he was four years old, his mother wed Roger Clinton, of Hot Springs, Arkansas.
In high school, he took the family name."

Moim zdaniem posłużenie się tu przykładem Clintona jest absolutnie nie na
miejscu, bo to zupełnie inna sytuacja. Cały czas wychowywała go jego rodzona
matka, a zamiast ojca miał ojczyma.
Nie zamierzam wypowiadać się w temacie wątku, bo mam zbyt jednostronną i nikłą
wiedzę na temat tego, co zaszło w rodzinie Krzysia. Chciałam tylko sprostować
informację o Clintonie.

[Gość: Dosia]

A kto powiedzial, ze Krzys pochodzi ze zdegenerowanej rodziny???

[Gość: Dosia]

Krtek. Bardzo pieknie to napisalas. Zycze Ci wszystkiego najlepszego - niech
synowie rosna - moga byc dumni, ze maja taka madra mame.

Dziennikarz ze Szwecji jest w drodze do Nasz Dom

[Gość: marta]

Dziennikarz ze Szwecji jest w drodze Do "Nasz Dom"
Duzo zaczyna sie dziac na ten temat ale nie chce sie zdradzic!
Dostalam informacje z Aftonbladet na ten temat.

[Gość: Ala]

To sie nie miesci w glowie co zrobila to rodzina lekarzy ktorzy adoptowali
Krzysia a potem wyslali do pogotowia opiekunczego jest na to rada zeby chlopiec
mial dobre zycie jako lekarz w Szwecji zarabia od 35.000 do 40.000 tys koron
Osrodek Opiekunczy wraz Sad Polski powinien wystapic do szweckiego Sadu o
szwedzkie alimenty dla Krzysia napewno beda one duze z uwagi na zarobki
adpotowanych rodzicow i placone na Krzysia zeby mogl mieszkac w miejszej
grupie. Rodzice adoptowani potraktowali jak zabawke zniszczyli psychike to
teraz powinni placic wysokie alimenty zeby Krzys wyrosl na normalnego czlowieka.
Szkoda chlopca zwlaszcza ze chodzil do szedzkiego przedszkola i napewno nauczyl
sie jezyka.Ciekawa jestem jak ta para lekarzy poradzi sobie z corka kiedy
bedzie w wieku Krzysia prognozy sa nie najlepsze poniewaz juz raz udowodnili
swoja nieodpowiedzialnosc przeciez zachowanie Krzysia sie pogorszylo a to
oznacza duzy blad wychowawczy.

Czyzby Ala z Vesteras?

[Gość: Marta]

Ala, mam nadzieje ze atak bedzie bo odezwalo sie kilka osob ktore mialy z
chlopcem do czynienia w Szwecji po artykule w Aftonbladet:mysle ze to nie jest
tak lekko w Szwecji byc rodzina ktora skurczyla sie o jedna osobe.Zobaczymy i
nie chce uprzedzac faktow ale cos sie dzieje ..
marta

[Gość: sveana]

Bylam w kontakcie z autorka artykulu w Polsce, a teraz szukam mozliwosci
pozbycia sie tych "lekarzy" ze Szwecji - w koncu do jasnej anielki musi byc
jakas przyzwoitosc, ja nie chce zeby tacy ludzie tu siedzieli, zarabiali ciezkie
pieniadze i leczyli innych, skoro ich postepowanie z etyka nie ma wiele wspolnego.

Ania Björk

[Gość: ETna]

Sąd (kapturowy)w sprawie państwa K już się odbył. Prokuratorzy wygłosili
oskarżycielskie mowy ( często nadziane inwektywami), sędziowie wydali wyrok.
Jakoś mało kto próbował dojść prawdy- jakakolwiek by ona nie była. Zabrakło
świadków i biegłych, zakrzyczano nielicznych próbujących poznać choćby motywy
działania państwa K.
Rozpętano aferę międzynarodową, zaangażowano prasę. Przypomnę, że nawet
zbrodniarze w Norymberdze mieli możliwość obrony, choc obiektywnie rzecz biorąc
nikt nie miał cienia wątpliwości co do ich winy. Winy o innym ciężarze
gatunkowym. I to dedykuję internetowym prokuratorom i sędziom.

[miss.murple]

Państwo K. nie zechcieli przedtsawić swojej wersji wydarzeń.
Sąd nie szukał świadków w Szwecji? Może to błąd. A może "międzynarodowa afera"
pozwoli państwu K. wyjaśnić sprawę?

[Gość: ETna]

Może tak, może nie. Kilka lat temu zrobiono nagonkę na mojego kolegę. Chodziło
o pewne sprawy zawodowe. Pisała o tym prasa, dziennikarze i opinia publiczna
wydała wyrok. Zawodowa śmierć. Dochodzenie przed sądem koleżeńskim , proces
przed powszechnym i wyrok uniewinniający. Okazało się, że doszło do
obrzydliwych manipulacji i pomówień. Prasa zdementowała po czasie i maleńkimi
literkami, został oczyszczony z zarzutów, ale nie mógł znaleźć pracy, bo był
zamieszany w głośną sprawę. Popadł w depresję i .....popełnił samobójstwo.
Dlatego też uważam, że w ferowaniu wyroków bez wnikliwego zbadania sprawy i
angażowanie prasy jako śledczych może wyrządzić olbrzymią krzywdę- nie tylko we
wspomnianej sytuacji.

[miss.murple]

Z bliska czasem lepiej widać. Jeśli więc sprawa znajduje jakiś oddźwięk w
Szwecji, jeśli są ludzie, którzy znają Krzysia i rodzinę państwa K. i zechcą
opowiedzieć nam o chłopcu, o tym, jaki był kilka lat temu, kiedy i czy
nastąpiła zmiana, to powinniśmy się cieszyć, prawda?

[Gość: ETna]

Uważam, że sprawa powinna być wyjaśniona do końca, ale nie przez prasę. Jest
opiekun prawny Krzysia, może sprawą zainteresować się prokurator ( prowadząc
postępowanie nie PRZECIWKO a W SPRAWIE)- , sa stosowne słuzby.
Czy nie zdajecie sobie sprawy co może się stać gdy jedna pani powie drugiej
pani to co sie wydawało trzeciej pani i to co słyszała sąsiadka czwartej ?

[miss.murple]

Nie jestem prawnikiem. Nie wiem, jakie możliwości działania w Szwecji ma polski
sąd (np. możliwość powoływania świadków). Być może prasa to nie najlepszy
pomysł, ale - znowu być może - jedyny.

[Gość: ETna]

A czy zastanowiłaś się, że nieodpowiedzialne działanie prasy i generowanie
sensacji może wyrządzić komuś krzywdę?
Scenariuszy jest wiele.

[miss.murple]

A czy zastanowiłaś się, że poza wszystkim innym artykuł o Krzysiu wywołał
dyskusję (miejscami dość burzliwą) o odpowiedzialnym rodzicielstwie między
innymi, także tym adopcyjnym?
Niestety tak już jest, że prywatne nieszczęścia zwykłych ludzi wywołują
sensację, niezdrowe zainteresowanie i emocje. Ale może dzięki temu jakaś pani
K., pani Z. lub inna ponownie coś przemyśli. Może nie podpisze "cyrografu",
adoptując biednego dzieciaczka z "bidula". A pani X. odkryje w sobie przemożną
chęć obdarowania miłością małego człowieka, który urodził się innym ludziom.

[Gość: ETna]

Z tym się zgadzam. Procedura adopcyjna jest niedoskonała. Ludzie powinni 1000
razy pomysleć nim zdecyduja się MYŚLEĆ o adopcji. Rozważyć wszystkie za i
przeciw, starac się wysilić wyobraźnię na najgorsze z możliwych wariantów .
Powtarzam to o czym pisałam wielokrotnie. Nie bronię rodziny K, żal mi
Krzysia, jestem za wyjaśnieniem sprawy do końca, ale nie mogę się zgodzić na
wydawanie wyroków bez dogłębnej znajomości faktów.

[miss.murple]

I mnie także chodzi o poznanie faktów i wyjaśnienie sprawy. Może w tym na
przykład pomóc pani przedszkolanka ze Szwecji, pani, która sprzątała w tym domu
(jeśli taka była), rodzice kolegów Krzysia. Państwo K., odmawiając
przedstawienia swojej wersji wydarzeń, ogromnie utrudnili zadanie obronie, nie
sądzisz?

[diab.lica]

Gość portalu: ETna napisał(a):

> Uważam, że sprawa powinna być wyjaśniona do końca, ale nie przez prasę.

zastanawiam sie, jakie byly motywacje napisania do gazet szwedzkich
rozumiem oburzenie na tych rodzicow, glosu nie zabieralam, bo wystarczaja duzo
juz zostalo napisane
ale naglasniajac sprawe przede wszystkim nalezy sie zastanowic, czy w
jakikolwiek sposob pomoze zainteresowanie ze strony mediow krzysiowi, i to
powinno miec priorytet nad checia ukrania "rodzicow". to dziecko juz swoje
wycierpialo

[Gość: ETna]

Motywy są dla mnie jednoznaczne- pałanie i chęć zemsty. Zemsty za wszelką cenę,
zemsty bez zbadania sprawy, bez prawa do obrony, bez świadków, biegłych, nie
licząc sie z kosztami ( społecznymi, psychicznymi itp). Wielu internautów
widziałoby tych ludzi w więzieniu do końca życia, ze skonfiskowanym majatkiem,
z odebranym prawem wykonywania zawodu ( choć ich postępowanie nie miało związku
z wykonywanym zawodem), wydalonych ze Szwecji, z zasądzonymi alimentami w
maksymalnej wysokości ( niech płacą dziadkowie) no i oczywiście z odebranymi
prawami rodzicielskimi do drugiego dziecka. To dopiero byłaby ZEMSTA.

[Gość: Dosia]

Dziewczyno. W tej sprawie JEST juz wyrok niezaleznego sadu! Dlaczego uparcie
odwracasz oczy od tego faktu? Czego Ci jeszcze potrzeba?

Dzieki prasie sprawa ujzala swiatlo dzienne. Nie zapominaj o tym. A moze
powinno sie wszystko zatuszowac, bo nie daj Boze panstwo doktorostwo zle sie
poczuja?

[miss.murple]

Nie wiem, jakie były motywy. Najpewniej takie, że szwedzki dziennikarz (nie
prawnik, bo zdaje się w Szwecji sprawa nie mogła się odbyć chocby ze względu na
plskie obywatelstwo państwa K.) może dotrzeć do ludzi, którzy znają sprawę z
bliska.
Szwedzi w kwestii praw dziecka są bardzo czujni (nawet przeczuleni). Sprawa
jest "gorąca", to łakomy kąsek, nie tylko dla bulwarowej prasy. Mnie jednak
mniej interesują motywy, bardziej skutki - czy Krzyś, dziś dziecko z poważnymi
zaburzeniami, odrzucone, nieszczęśliwe, ma szansę wyrosnąć na pogodzonego z
sobą, szczęśliwego człowieka. I czy nie będzie już następnych "państwa K.",
którzy (sorry, ale BEZ WZGLĘDU na powody) nie odstawią dziecka, za które wzięli
odpowiedzialność, któremu obiecali, że będą jego rodziną, pod drzwi jakiegoś
pogotowia opiekuńczego czy domu dziecka.
Tak na marginesie - dla mnie fakt, że to lekarze, ma jednak pewne znaczenie. Bo
od ludzi tej profesji, oprócz wiedzy i fachowości, mamy prawo wymagać pewnej
empatii.

[Gość: ETna]

Empatii chciałabym również wymagać od kierowcy autobusu ( by nie odjeżdżał z
szerokim usmiechem gdy" dobiega" staruszka o kulach, od policjanta gdy prowadzi
sprawę z udzialem poszkodowanych, od ekspedientki w mięsnym, od farmaceutki i
weterynarza i architekta i dziennikarza ( sic) i majstra budowlanego i
hydraulika ( awarie) i nauczyciela i księdza i...........lista jest długa.

[miss.murple]

I masz rację, zwłaszcza w przypadku kierowcy autobusu :)).

[diab.lica]

miss.murple napisała:

> Nie wiem, jakie były motywy. Najpewniej takie, że szwedzki dziennikarz (nie
> prawnik, bo zdaje się w Szwecji sprawa nie mogła się odbyć chocby ze względu
na
>
> plskie obywatelstwo państwa K.) może dotrzeć do ludzi, którzy znają sprawę z
> bliska.
> Szwedzi w kwestii praw dziecka są bardzo czujni (nawet przeczuleni). Sprawa
> jest "gorąca", to łakomy kąsek, nie tylko dla bulwarowej prasy. Mnie jednak
> mniej interesują motywy, bardziej skutki - czy Krzyś, dziś dziecko z
poważnymi
> zaburzeniami, odrzucone, nieszczęśliwe, ma szansę wyrosnąć na pogodzonego z
> sobą, szczęśliwego człowieka.

moze ja nie mam az takiego wielkiego zaufania do dziennikarzy
mozliwe, ze dobro krzysia maja gleboko w d... a najwazniejsza jest dla nich
ilosc sprzedanych numerow ich gazety
temat sensacyjny, wiec nic dziwnego, ze sie na niego rzucili
nie bronie panstwa, tez uwazam, ze adopcja to decydowanie sie na bycie
rodzicem, a rodzic nie pozbywa sie dziecka gdy sa z nimi problemy
to co zrobili panstwo k juz sie stalo i nic tego nie zmieni
ale teraz nalezy kierowac sie nie checia ukarania tych ludzi, ale dobrem krzysia
i naprawde nie wiem, na ile bycie bohaterem artykulow z bulwarowej prasy sie do
tego przyczyni. oczami wyobrazni widze dziennikarzy starjacych sie
przeprowadzic "wywiad" z krzysiem czy polujacych na jego zdjecie :)
nic nie poradze, dziennikarze to w moim prywatnym odczuciu hieny

[Gość: ETna]

Dokładnie tak. Do dziś mam w pamięci fotografię zabitego red. Waldemara
Milewicza na pierwszej stronie kilku gazet. Nakład sprzedany, wierszówka na
koncie, a krzywda wyrządzona rodzinie - nieistotna. Ważne, że ludzie chcieli to
kupić. Z Krzysiem może być podobnie. Tak jak opisałaś. Dokładnie.

[miss.murple]

Dokładnie tak. Do dziś mam w pamięci fotografię zabitego red. Waldemara
> Milewicza na pierwszej stronie kilku gazet. Nakład sprzedany, wierszówka na
> koncie, a krzywda wyrządzona rodzinie - nieistotna. Ważne, że ludzie chcieli
to
>
> kupić. Z Krzysiem może być podobnie. Tak jak opisałaś. Dokładnie.
Dodaj do tego, co napisałaś, oburzenie kolegów po fachu, ostracyzm ze strony
wielu czytelników i obraz będzie prawie pełny.
Na marginesie dodam, że ja tej okładki nie widziałam. Nie tylko dlatego, że nie
jestem czytelniczką tej gazety i nie szukam jej w kioskach (wydanie było, jak
zwykle, dostępne w wersji elektronicznej, kto ciekaw, mógł wejść na odpowiednią
stronę). Kwestia wyboru.

Odpowiedz do ETNA I Diablica

[Gość: Marta]

Sluchaj to nie chodzi o zemste.Przeciez zarowno Ci rodzice jak i chlopiec sa
w tej sprawie przegrani.Tej relacji i tej rodzinie nic juz nie pomoze.Ja nie
zgadzam sie tylko z tym ze chlopiec w kraju tak pomocnym i bogatym nie dostal
opieki, i teraz pytanie dlaczego .Czy rodzice nie prosili , czy rodzice nie
dostal? Od tego sa tutaj specjalne urzedy i teraz trwa rozpatrywanie co sie
stalo.Jako prywatna osoba nie majaca nic z rodzina wspolnego nie mozesz zalozyc
sprawe o wyjesnienie gdzie nastapil blad w postepowaniu.Tu chodzi o Chlopca
przyszlosc, Rozwiazanie trzeciego kraju(Francja) do adopcji to nie jest
wyjscie.To jest trudne dziecko, ale Jackie Arklöv-adoptovany z Liberii przez
szwedzka rodzine okazal sie morderca-tez byl trudny.To nie jest wstyd miec
dziecko trudne, wstyd to je pozostawic same z problemami- dotyczy to rodzicow,
dziadkow, szkoly ,otoczenia I NAS -doroslych ktorzy nie reaguja.Ktorzy nie
reaguja na bicie psa, zaczepianie dziewczyny przez pijaka na przystanku a
wkoncu dziecko oddane Z POWROTEM do domu dziecka.I cala dyskusja co za Dziecko
albo co za Rodzice.TO NIE JEST WAZNE.Wazne jest to aby Wszystkim czlonkom
dramatu pomoc bo to jest przyklad jak slabi jestesmy indywidalnie a silni
mozemy byc jako grupa(strasznie to brzmi -nie jestem komunistka-ale wiem jakie
wazne jest odpowiedzialne spoleczenstwo)
A dlaczego Prasa- a do kogo ma sie zwrocic tak zwany zwyczajny czlowiek?Tez
uwazam ze to hieny(fotografii Milewicza nie widzialam).Ale to oni sa bronia
demokracji w ujawnianiu prawdy- a ze gazeta na tym zarabia? Na to nie mamy
wplywu.Czytalam oba wywiady zanim zostaly opublikowane-Chlopiec K. teskni do
Szwecji- mieszkal tu kilka lat zna jezyk-Tu jest Jego miejsce.
Mama K. jest nieszczesliwa, uwaza ze takie wyjscie dali im polscy
psychologowie.Ma papierowe dowody z przedszkola ze chlopiec byl zaczepny-
wypowiedzi przedszkolanek .
Tata K modli sie o chlopca co wieczor.
Dziadkowie sie nie wypowiadaja.
Ja chcialabym tylko wiedziec , dlaczego w Szwecji nic nie wiadomo o rozpadzie
tej rodziny(z 4 osob sa nagle 3).Czy polskie sady wyslaly info. na ten temat do
Szwecji- dlaczego prywatne osoby musza dochodzic praw obywatelskich dla innych!

[owca]

przerażające jak wiele osób na podstawie krótkiego artykułu w prasie potrafi bez
najmniejszych wątpliwości wydać wyrok

widziałam wczoraj fragment programu Marka Markiewicza (jeśli się nie mylę
program nosi nazwę 'bumerang')
w programie tym kilku wytrawnych dziennikarzy wspólnie starało się określić
zasady właściwej pracy dziennikarskiej, pokazując błędy mediów i badając ich
oddziaływanie na opinię publiczną
rozmawiali o sprawie domniemanego kierowania przez matkę porwania i zabójstwa
małego chłopca (pamiętacie tę sprawę?)
sąd uniewinnił matkę - nie znaleziono wystarczających dowodów na to że brała ona
udział w całym zajściu, dla opinii publicznej zawsze jednak ona pozostanie
winna, bez względu na to jak było naprawdę... sprawę tak medialnie zakręcono, że
sam ówczesny minister sprawiedliwości ferował wyroki zanim cokolwiek ustalono,
potem wycofywał się rakiem

czy szukanie sensacji, fanatyczne dążenie po trupach do celu (nierzadko tracąc
go zupełnie z oczu) i lincz to istotnie wartości dzisiejszych mediów?


pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_

[miss.murple]

A widzisz, wiele z piszących tu osób nie wydaje wyroku. Oni po prostu zadają
pytania, czasami może niezbyt precyzyjne :).
Pomijając spór między zwolennikami teaorii "tabula rasa" i determinizmu
genetycznego, ta dyskusja, moim zdaniem, dotyczy kwestii dojrzałości i
odpowiedzialności.

[owca]

zgadzam się, dojrzałości i odpowiedzialności
ale również dziurawego systemu adopcyjnego i z pewnością braku pomocy w
sytuacji, w której rodzice zaadoptowanego dziecka sami nie są w stanie sobie
poradzić z problemem

pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_

[miss.murple]

> sytuacji, w której rodzice zaadoptowanego dziecka sami nie są w stanie sobie
> poradzić z problemem
Wiesz, mnie od początku zastanawia, czy oni w ogóle szukali pomocy. Obawiam
się, że nie. I to mnie najbardziej niepokoi...

[owca]

jak było w tym konkretnym przypadku pewnie się nie dowiemy

pytanie, czy rodzice adopcyjni mają dostęp i możliwość skorzystania z takiej pomocy?
czy instytucja adopcyjna po spisaniu stosownych dokumentów w ogóle jeszcze
interesuje się tym co się dzieje z dzieckiem?

pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_

[miss.murple]

Pytanie o prośbę o pomoc w tym konkretnym przypadku jest o tyle zasadne, że
rzecz miała miejsce w Szwecji, w kraju, którego obywatele nie tylko w sensie
prawnym, ale i pod względem wrażliwości społecznej na punkcie dzieci
(nietykalności cielesnej, praw i innych takich:)) ma prawdziwego "świra":)).

[Gość: Dosia]

Owco, mowisz, o rzetelnosci, ale nie zauwazylas, ze takze w tej sprawie zapadl
wyrok - zmianiajacy kwalifikacje sprawy i odbierajacy rodzicom prawa
rodzicielskie. Nota bene oni tego wyroku nie zaskarzyli - woleli isc na
latwizne, nie wazny wyrok, byleby Krzysia zabrali od nas.

Dlaczego uwazasz, ze sad uniewinniajac, z braku przeslanek/dowodow, matke
chlopczyka utopionego w Wisle - postapil rzetelnie, a sad rodzinny w tej
sprawie nie jest rzetelny.

Bo chyba to zarzucasz sadowi - w koncu takze na ten wyrok powoluje sie gros
wypowiadajacych sie tu osob, krytykujac rodzine Krzysia. Skoro my nie mamy
prawa do krytyki, mimo, ze Sad mial takie samo zdanie, to co wedlug Ciebie jest
rzetelnoscia? Zarzucanie sadowi klamstwa i niezbadania sprawy? Skoro sad wg
Ciebie rzetelnie nie zbadal sprawy to czyja opinia w Twoim mniemaniu zasluzy na
miano rzetelnej?

[owca]

Gość portalu: Dosia napisał(a):

> Owco, mowisz, o rzetelnosci, ale nie zauwazylas, ze takze w tej sprawie zapadl
> wyrok - zmianiajacy kwalifikacje sprawy i odbierajacy rodzicom prawa
> rodzicielskie.

w artykule czytamy: 'przez adwokata wystąpili do sądu rodzinnego o rozwiązanie
adopcji'
i dalej:
'20 maja zapadł wyrok o pozbawienie państwa K. praw rodzicielskich'

czy przypadkiem rozwiązanie adopcji nie polega właśnie na pozbawieniu praw
rodzicielskich opiekunów? bo jeśli adopcja jest równoznaczna z przyjęciem do
rodziny oraz przyjęciem wszelkich praw i obowiązków zarówno przez opiekunów jak
i dziecka to jak dla mnie rozwiązanie adopcji polega właśnie na rozwiązaniu
tychże praw i obowiązków

> Nota bene oni tego wyroku nie zaskarzyli - woleli isc na
> latwizne, nie wazny wyrok, byleby Krzysia zabrali od nas.

dlaczego mieliby zaskarżać wyrok, jeżeli sami o niego wystąpili?
poprosili o rozwiązanie adopcji i to zostało dokonane

> Dlaczego uwazasz, ze sad uniewinniajac, z braku przeslanek/dowodow, matke
> chlopczyka utopionego w Wisle - postapil rzetelnie, a sad rodzinny w tej
> sprawie nie jest rzetelny.

nie wypowiadałam się na temat rzetelności sądownictwa
pisałam o ferowaniu wyroków zanim sprawa zostanie należycie wyjaśniona
a z tego artykułu nie wynika nic ponad to, że adopcja się nie udała i z tego
powodu rozwiązano ją
nawet dodatkowe informacje z szweckiej prasy przytaczane tu przez Martę dają
niewiele większy obraz całej sprawy, chociaż przynajmniej dowiedzieliśmy się że
rodzice szukali pomocy zarówno w Szwecji jak i w Polsce


> Bo chyba to zarzucasz sadowi - w koncu takze na ten wyrok powoluje sie gros
> wypowiadajacych sie tu osob, krytykujac rodzine Krzysia. Skoro my nie mamy
> prawa do krytyki, mimo, ze Sad mial takie samo zdanie, to co wedlug Ciebie jest
>
> rzetelnoscia? Zarzucanie sadowi klamstwa i niezbadania sprawy? Skoro sad wg
> Ciebie rzetelnie nie zbadal sprawy to czyja opinia w Twoim mniemaniu zasluzy na
>
> miano rzetelnej?

to już nadinterpretacja...

pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_

[Gość: hihi]

Owco,
nie doczytałaś do końca: "W kwietniu sąd zmienił kwalifikację sprawy - nie
rozwiązanie umowy adopcyjnej, tylko pozbawienie państwa K. praw
rodzicielskich". Czy to zmienia postać rzeczy?

[owca]

istotnie, przyznaję nie doczytałam do końca... teraz znam już całość artykułu
zmienia to nieco mój ogląd sprawy
ale w artykule nie wyjaśniono dlaczego taki właśnie wyrok zapadł
nie znamy uzasadnienia sądu
czytamy natomiast:
'Prawo nie precyzuje przyczyn, które mogą prowadzić do rozwiązania adopcji.
Stanowi tylko, że nie może ucierpieć dobro dziecka.'

i wydaje mi się, że to właśnie zadecydowało o takim a nie innym wyroku

jak jest istotnie nie mogę się wypowiadać
informacje podane w artykule nie są dla mnie wystarczające aby zająć w tej
sprawie jednoznaczne stanowisko

pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_

owco

[diab.lica]

owca napisała:
>
> w artykule czytamy: 'przez adwokata wystąpili do sądu rodzinnego o rozwiązanie
> adopcji'
> i dalej:
> '20 maja zapadł wyrok o pozbawienie państwa K. praw rodzicielskich'
>
> czy przypadkiem rozwiązanie adopcji nie polega właśnie na pozbawieniu praw
> rodzicielskich opiekunów? bo jeśli adopcja jest równoznaczna z przyjęciem do
> rodziny oraz przyjęciem wszelkich praw i obowiązków zarówno przez opiekunów
jak
> i dziecka to jak dla mnie rozwiązanie adopcji polega właśnie na rozwiązaniu
> tychże praw i obowiązków

nie doczytalas
rozwiazanie adopcji- pozbawienie praw i obowiazkow
pozbawienie praw rodzicielskich- pozbawienie praw, obowiazki (np. alimentacji)
zostaja

[owca]

tak wiem, już doczytałam
:-)

pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_

Cytat

[Gość: Marta]

Hallo tutaj informacja przekrecona:
"nawet dodatkowe informacje z szwedzkiej prasy przytaczane tu przez Martę dają
niewiele większy obraz całej sprawy, chociaż przynajmniej dowiedzieliśmy się że
rodzice szukali pomocy zarówno w Szwecji jak i w Polsce"
My nie wiemy czy szukali.My wiemy ze mowia ze szukali.
Pozdrawiam Marta

to też cytat

[owca]

'prawda nie istnieje
istnieją tylko różne punkty widzenia'

pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_

[Gość: hihi]

"Prawda wcale nie istnieje i wszystko jest fałszem.
Jeśli nie istnieje prawda, to słowa zyskują nieograniczoną autonomię.
Słowo staje się więc nośnikiem nie związanych z prawdą sugestii, perswazji i
przekonywania.
Zatem sztuka i retoryka zmierza nie do prawdy, lecz stara się poruszać serca."

a jeśli jednak istnieje....

[owca]

'Prawda jest jak łamigłówka obrazkowa, której każdy kwadracik umieszczono w
innym człowieku. Chcąc złożyć pełny jej obraz trzeba wcielić się w różnych
ludzi. Do tego prócz inteligencji potrzeba też nieco pokory.'


pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_

Przeczytaj wywiad z mama:

[Gość: Marta]

Przeczytaj wywiad z mama:
www.aftonbladet.se/vss/nyheter/story/0,2789,492583,00.html
Duzo Ci to da Zrozumienia

[Gość: Dosia]

Marto. Tlumaczonko jakies? :)

Juz jest przeklad

[Gość: Marta]

Dosiu,
Juz jest:)
Tak jak napisalam , nie wkladalam tam zadnych uczuciowych interpretacji, zimny
przeklad.To jest naprawde tragiczna historia zdradzone dzieckarodzice i przez
doroslych (nie tylko rodzice i dziadkowie).

[Gość: Monika]

Uwazam ze Sad w Polsce wraz z Pogotowiem opiekunczym powinni wystosowac wniosek
do Sadu szwedzkiego o alimenty szwedzkie na Krzysia Lekarze w Szwecji zarobiaja
od 35 000 tys wzwyz i stac jest ich na oplacenie wysokich alimentow a dzieki
tym alimena bedzie mogl Krzys byc rehabilitowany i bedzie prawdopodobnie mogl
zamieszkac w miejszej grubie. Nie chceli zabawki dziecka dlatego powinni
Lekarze rodzice zastepczy poniesc konsekwencje i placic na Krzysia szwedzkie
alimenty dostosowane do ich zarobkow. Na marginesie jezeli para lekarska nie
mogla sobie poradzic z pierwszym dzieckiem to i z wlasnym beda mieli ogromne
problemy poczekaja tylko jak ich corka zacznie dorastac i bedzie w wieku 12
lat. A dziwczynki w Szwecji szybciej sie rozwijaja i sa owiele trudniejsze w
wychowaniu niz chlopcy.

[Gość: grazyna]

Jakoś nikt z Was nie zauważył, że dziecku podawane były (i być może nadal są
podawane) psychotropy. To jest dokładnie tak samo jak podawanie narkotyków
dziecku tyle, że w aureoli medycyny. Wystarczy jedna wizyta w szpitalu by
zobaczyc co psychotropy robią z dorosłego człowieka, a cóż dopiero z dziecka.
Ciekawe jakie skutki w mózgu czynią te "leki" i kto i w jakim celu je zaleca.

[miss.murple]

Na bezsenność proponuję ciepłe mleko, a na nocne lęki napar z melissy.
Jak cię boli ząb bierzesz środek przeciwbólowy, idziesz do dentysty czy
wybijasz zęba młotkiem? Naprawdę intryguje mnie to zagadnienie.

[Gość: grazyna]

Psychotropy różnią się od środków przeciwbólowych, nieprawdaż? A może się myę?
Jednak jakim prawem podaje się dzieciom takie świństwo? Znów ktos robi
doktoracik?

[miss.murple]

A może ktoś próbuje na wszelkie możliwe sposoby pomóc dziecku?
Masz już doktorat z medycyny? A może jesteś w trakcie specjalizacji? Którego
stopnia?

Wywiad z mama i Chlopcem

[Gość: Marta]

Ja probuje robic co moge.SZwedzi odszukali mame ,tutaj z Nia wywiad:
www.aftonbladet.se/vss/nyheter/story/0,2789,492583,00.html
a tutaj rozmowa z Chlopcem:
www.aftonbladet.se/vss/nyheter/story/0,2789,492584,00.html
Mama twierdzi ze to polscy psychologowie poradzili jej oddanie dziecka, nie
spotykanie Go i zerwanie wszystkich kontaktow.

[Gość: ETna]

A więc im więcej faktów wychodzi na jaw tym bardziej niejednoznaczna
sytuacja. Więc może warto by było powstrzymać się od sądów, choćby na razie!
A propos leków psychotropowych. Czasem trzeba po nie sięgnąć, tak samo jak w
przypadku ropnej anginy sięga się po antybiotyki( których nie podaje sie gdy
mamy do czynienia z infekcją wirusową). Doktoratu nie robi sie z jednej ( sic)
osoby i ten zarzut jest tak absurdalny, że nawet nie będę z nim polemizować.
Nie wiemy czym i z jakiego powodu leczony był Krzyś. Musiały byc wskazania, do
podania leków z tej grupy, skoro ktos sie na to zdecydował. Może był to jedyny
sposób, aby wytłumić lęki, zmniejszyć agresję? Nie będę się wdawała w dyskusję
o wskazaniach i przeciwwskazaniach do stosowania np. barbituranów, powiem
tylko, że czasem są one niezbędne, choć pacjent może robić wrażenie splątanego.
Mam swoje podejrzenie o co mogło chodzić w tej rodzinie- jednak zachowam je dla
siebie, bo jest to jedynie domniemanie.

ETna

[Gość: marta]

Etna, odezwj sie do mnie bardzo Cie prosze.
Moj adress:
[e-mail]

[Gość: ETna]

Wysłałam Ci odpowiedź na adres mailowy. Mój zwrotny jest dość specyficzny bo
nalezy do mojego syna ( ja z niego chwilowo korzystam ).

[Gość: an]

jaki jednostronny i źle napisany tekst...na jego podstawie zupelnie nie można
sobie wyrobić opinii...nie sądzę, że oddali dziecko tak sobie, nie wierzę, że
są aż tak źli, jeżeli sobie z nim nie dawali rady i nie chcą brać
odpowiedzialności za jego czyny, o czymś to świadczy

[miss.murple]

Mój kot zrujnował mi pół mieszkania, zeżarł kwiaty i poczynił wiele innych
szkód. Mimo to go nie oddałam. Choć to tylko kot (kociarze, nie bijcie!!!), a
nie człowiek.
Jesli Twoje dziecko podpali mieszkanie sąsiadów, to oddasz je, żeby nie brać
odpowiedzielności za jego czyny? Dzieci czasem popełniają głupstwa - z braku
wyobraźni, pod wpływem kolegów, "w charakterze" buntu. Są to głupstwa różnego
kalibru. Ciekawe, jakie zbrodnie może mieć na sumieniu dziewięciolatek?
Mordercy też mają rodziców. Niekoniecznie zdegenerowanych.

[Gość: mimok]

Nie znam szwedzkiego. Czy ktos moze strescic wypowiedzi matki i Krzysia?
pozdrawiam

Wywiad z chlopcem-tlumaczenie

[Gość: marta]

Streszczam wywiad z chlopcem:
Reporterowi nie wolno mowic po szwedzko z chlopcem (wedlug pilnujacej wywiadu
pani moze to wzbudzic agresje )nie wolno Go fotorafowac
Chlopiec siedzi w kalesonkach na lozku.
W trakcie rozmowy wtraca odpowiedzi po angielsku.
Potem mowi: ale ja mowie po szwedzku.(po Szwdzku).Personal sie denerwuje.
Reporet pyta :Jak sie czujesz?
Chlopiec odpowiada po szwedzku :Tesknie za Szwecja.
Chlopiec nbie pamieta lub nie chce odpowiedziec jak dawno opuscil adopcyjny
dom i kolegow w poludniowej Szwecji.
Odpowiedzialna pielegniarka bierze Go za reke i wychodzi.
Potem mowi:
Zrozumcie sytuacje,bylo z Nim naprawde ciezko z poczatku .kiedy tu wrocil byl
jak zwierze , bil wszystkich i wszystko.
Potem jest opis sierocinca i jego pokoju.
Na sam koniec wywiadu Pielegniarka mowi :on bardzo reaguje na rozmowy o
Szwecji , jest agresywny i zaczepny.Najlepiej dla Niego o tym nie mowic.On musi
to zapomniec

[diab.lica]

Gość portalu: marta napisał(a):

> Streszczam wywiad z chlopcem:
> Reporterowi nie wolno mowic po szwedzko z chlopcem (wedlug pilnujacej wywiadu
> pani moze to wzbudzic agresje )nie wolno Go fotorafowac

no tak, do artykulu jeszcze tylko zdjec chlopca brakuje...
naprawde myslisz, ze to czego on teraz najbardziej potrzebuje, to sa nachodzacy
go dziennikarze?

co mysle to mysle

[Gość: marta]

Tak jak napisalam wczesniej jest to "zimne"tlumaczenie tekstu.Tak napisane tak
tlumaczone.
To co mysle jest w mojej glowie,chcialabym natomiast wiedziec skad twoj wniosek
o czym ja mysle cyt"myslisz ze to czego on potrzebuje..."
badz konkretna, nie przekrecaj

[diab.lica]

> To co mysle jest w mojej glowie,chcialabym natomiast wiedziec skad twoj
wniosek
> o czym ja mysle cyt"myslisz ze to czego on potrzebuje..."
> badz konkretna, nie przekrecaj


to nie byl wniosek tylko pytanie:
"naprawde myslisz, ze to czego on teraz najbardziej potrzebuje, to sa
nachodzacy go dziennikarze?"

to mysle

[Gość: marta]

Nie,ja NAPRAWDE NIE mysle ze on tego potrzebuje najbardziej. Mysle ze
potrzebuje spokojnego cieplego domu(nie musi byc w nim adoptowany) ,gdzie sa
rutynowe zajecia, spokojni dorosli-malo dzieci.
Bez stresow i wrzaskow,zmiany jezyka (4).Inaczej stan Jego sie nie poprawi-
Nrazie jest w pokoju na 2 osoby, zamkniety na klucz ze wzgladem na pokoj.Plus
drzwi miedzy oddzialami sa zamkniete, starsze dzieci myja podlogi w korytarzu.
Jak mozna Mu pomoc bez proby rozmowy z Nim-ja nie znalazlam innego wyjscia.

[diab.lica]

Gość portalu: marta napisał(a):

> Nie,ja NAPRAWDE NIE mysle ze on tego potrzebuje najbardziej. Mysle ze
> potrzebuje spokojnego cieplego domu(nie musi byc w nim adoptowany) ,gdzie sa
> rutynowe zajecia, spokojni dorosli-malo dzieci.
> Bez stresow i wrzaskow,zmiany jezyka (4).Inaczej stan Jego sie nie poprawi-
> Nrazie jest w pokoju na 2 osoby, zamkniety na klucz ze wzgladem na pokoj.Plus
> drzwi miedzy oddzialami sa zamkniete, starsze dzieci myja podlogi w korytarzu.
> Jak mozna Mu pomoc bez proby rozmowy z Nim-ja nie znalazlam innego wyjscia.


Zgadzam sie, ze ktos powinien z nim rozmawiac, ale mysle, ze lepiej zeby to byl
psycholog a nie dziennikarz.

Takie "wywiady" tylko moga chlopca zestresowac niepotrzebnie.

Wywiad z mama -tlumaczenie

[Gość: Marta]

Mama: BYlismy tacy szczesliwi jak Go dostalismy'Mama:Nie udalo sie nam i chowa
twarz w dloniach.
Rodzice sa rozczarowani soba i urzedami w Szwecji.
Wedlug mamy decyzja o oddaniu chlopca byla dla nich tragedia.
Ojciec stwierdz ze dziecko jest agressywne i ze rodzice mieli nieustajacy
stress.
Wdlug nich nie dostali pomocy psychiatrycznej w Szwcji.To lekarze szwedzcy
zmusili ich do powiedzenia o adopcji chlopcu.
Pokazuje zaswiadczenie z przedszkola ze dziecko jest zaczepne do dzieci i
doroslych.
Jak dzwonilo do drzwi to zawsze myslelismy ze kogos pobil.
Mysleli przez kilka lat o zwroceniu go z powrotem.
Wolelibysmy zeby Szwedzi sie Nim zajeli.
Rodzice sa polskimi obywatelami, to polski psycholog doradzil im oddanie
chlopca i rozwiazanie adopcji.
Mam uczycie nierealnosci -mowi mamma .bYlismy tacy szczesliwi jak Go dostalismy.
Od czasu jak Go oddali z powrotem , nie wspotkali Go wiecej Go ( dorada
polskich psychologow).
Modle sie za Niego co noc-mowi tata:Mam nadzieje ze Mu sie poprawi.

Przeklad zrobilam na zimno-Tylko slowo do slowa.Uczucia wyczujcie sami.
To samo z wywiadem z Chlopce.
W wywiadach siostrzyczki nie ma.Ani U chlopca , ani u Rodzicow
Ona istnieje.
Ocencie to sami.

[Gość: Dosia]

A w czy w wywiadzie jest cos o tym, ze Krzys byl bity?

Ciekawe co sad zdolal ustalic w tym zakresie.

To jest takie mowienie - on byl taki niegrzeczny, ze musielismy go oddac.
Pytania - dlaczego byl niegrzeczny i agresywny - rodzice sobie nie zadaja.

Troche informacji wiecej

[Gość: Marta]

Nie , On o tym nie mowi.

Jest pewna bardzo ostra pani w sadzie V na Pradze ktora to wie ale nic nie powie

Rodzice zadnych pytan sobie nie zadaja, o nim tylko negatywnie.On byl
niegrzeczny, on bil kolegow,o narodzinach drugiego dziecka ani slowa.
Do powiedzenia o adopcji zmusili ich Szwedzi, do zostawienia go w domu dziecka
namowili ich Polacy.

[Gość: ella]

"zmusili" ??? rewelacja... Ciekawe jakie były środki "przymusu"???
Zmusili akurat w momencie, gdy urodził się "konkurent", który nawet, gdy jest
akceptowany przez starsze dziecko, to wywołuje w nim lęk o utratę uczucia
rodziców (nie ważne czy rodzonych czy adopcyjnych)?

[nevra]

Ten artykuł, to szok. Odpowiedzialności uczymy już dzieci - jeśli chcesz mieć
kotka, pieska, czy jakieś inne zwierzątko, to będziesz za nie odpowiedzialny,
będziesz je karmić, wyprowadzac na spacer, tulic i kochać. Tłumaczymy, że
zwierzak to nie zabawka. Że czuje, tak jak my, ból, że potrzebuje miłości i
swojego miejsca w świecie. Wydawać by się mogło, że to powinno być normą. W tym
przypadku "rodzice" zachowali się jak podczas wiwisekcji bez znieczulenia -
ciachnęli dziecku kawałek serca i czekają, aż umrze, zwalając winę na
wszystkich innych.