jooza
15.06.04, 20:34
Witam!
Chciałam poznać Wasze zdanie na temat pewnej historii. Chodzi o moją
znajomość z pewnym 25-latkiem. Jest już to bliska znajomość. Poznaliśmy się
ot tak sobie na imprezie, dzięki mojej bliskiej koleżance (jest jej
znajomym). Nic nie wskazywało, że rozwinie się nasza znajomość. Przez
pierwsze 4-5 spotkań (ale nie tak sam na sam), zamienialiśmy tylko kilka słów
typu "cześć", "jak minął dzień", i takie tam półsłówka. Jestem małomówna więc
może z tego wynika to, że nie moglismy się dogadać. No ale teraz jest trochę
lepiej. Piszę o tym, gdyż nurtuje mnie jedno sprawa. Na każdym spotkaniu to
ja przejmuję inicjatywę. Gdy mnie odprowadza, to ja go pierwsza łapię za rękę
i przytulam. Nawet pierwsza wymusiłam na nim pacałunek na pożegnanie (nie
opierał się zresztą). Ostatnio poszliśmy na spacer, przez dłuższy czas
szliśmy obok siebie, żadnego kontaktu cielesnego. Gdy usiedliśmy na ławce-
sytuacja podobna. I znów ja go łąpię za rękę... Kilka dni temu zaprosił mnie
do domu. Siedzieliśmy obok siebie i oglądaliśmy film. I znów żadnej reakcji z
jego strony. Łatwo można się domyśleć co zrobiłam ;) Trochę czuję się
dziwnie, gdyż on nic nie mówi o nas, tyle tylko, że się cieszy że mnie
spotkał. Boje się, że może pomyśleć, że się narzucam, a nie chcę tego. Dobrze
się z nim czuję, często o nim myślę, chyba to lekkie zakochanie już ;) Jak
myślicie, czy jest nieśmiały? W towarzystwie swoich znajomych czuje się
doskanale, żartuje, gada o głupotach, a ze mną... hmmm... nie mam pojęcia.
Może boi się kontaktów z kobietami, może się sparzył kiedyś? Wiem, że nie
jestem jego pierwszą dziewczyną- był w dwuletnim związku rok temu. Ale on dla
mnie jest takim pierwszym poważniejszym. Próbuję go pytać co czuje, ale
zawsze nie otrzymuję konkretnej odpowiedzi.
Przepraszam za długi wątek, ale chciałam to dobrze odzwierciedlić.