Nienawidze jego dziecka

[reniatoja]

Z serca odradzalabym wiazanie sie w tej sytuacji z tym mezczyzna. Skoro do tego
stopnia nie lubisz jego dziecka juz traz, tym bardziej nie bedzie Ci latwo,
kiedy na swiecie pojawi sie Wasze wspolne, a on bedzie musial np łożyc na
studia tego starszego. Bedzie Cie to wkurzalo do granic wytrzymalosci. Tym
bardziej jesli obiektywnie rzecz biorac mlodzian jest nieciekawej osobowosci,
czeka Cie ciezka ciernista droga przez taki uklad. Zastanow sie dobrze, czy
chcesz tego na reszte zycia. Dziecko z poprzedniego zwiazku ODPOWIEDZIALNEGO
mezczyzny i ojca to po prostu czlonek rodziny, ktos rownie wazny jak Ty czy
Wasze wspolne dziecko, na dluzsza mete nie widze tego, skoro juz teraz mowisz,
ze tego dziecka nienawidzisz.

[Gość: rena]

zgadzam sie wypowiedzia poprzedniczki. Dobra rada. Naprawde.

[Gość: zdzisiek]

A mówi się, że kobiety to takie uczuciowe, opiekuńcze i wrażliwe istoty.
Tymczasem jak czytam wypowiedzi niektórych pań – włos jeży się na głowie.
Ciekawe, że problem związków z osobą, która ma już dzieci, dotyka częściej
mężczyzn, a to dlatego, że po rozwodzie dzieci wychowują na ogół matki, które
znajdują sobie nowych partnerów i to oni uczestniczą w procesie wychowania nie
swojego dziecka.
Kobiety wiążące się z mężczyzną „dzieciatym” na ogół znają te dzieci z
weekendów lub wakacji (lub wcale).
I co się okazuje, że to chyba właśnie mężczyźni radzą sobie z tym „problemem”
lepiej.
Paru moich kumpli tworzy całkiem niezłe układy z kobietami z przychówkiem i nie
widzę, ani nie słyszę takich określeń jak „bachory”, „wrzód na dupie” itp.
Mam wrażenie, że wypowiadające się tu panie „z doświadczeniem” reprezentują
pogląd traktowania ludzi jak związków w interesach. Obserwują dokładnie, czy
dostają tyle samo co włożyły. Jeżeli dziecko ośmieli się nie lubić, lub okazać
niechęć – oddają to samo.
Tak jakby sądziły, że ich zasoby dobra mogą się wyczerpać.
Dodatkową sprawą jest też chęć posiadania faceta na wyłączność „ja i tylko ja”,
ma być romantycznie, cukierkowo, cudownie a tu… zamiast kolacji przy świecach
weekend z dziećmi, zamiast pierścionka z brylantem – alimenty, zamiast
opowieści o miłości, opowieści o chorobie dziecka. I jak takie potworki polubić?

[Gość: katinka]

az Cie polubilam, Zdzisiek ;-)

Silna

[university]

gdzies mnie wcielo w srodku, wiec tylko ponowie prosbe o kontakt na
[e-mail]

pozdrawiam,

b.

[Gość: szmerek]

Z zaciekawieniem przeczytałam tę dyskusję i podziwiam wiele ciekawych
wypowiedzi, wkurzają mnie zaś te, które są pełne nienawiści i jadu. Ale ja nie
o tym.
Mam doświadczenia "w temacie" tego wątku. Mój poprzedni mąż wychowywał syna-
samotnie kiedy go poznałam. Żona odeszła z kochankiem. Dałam się wsadzić w ten
stereotyp jaki i tu pokutuje- odeszła od niego(poprzednia żona)- bo to dziwka(
bo z kochankiem)i głupia suka(zostawiła takiego dobrego człowieka a na dodatek
zostawiła dziecko). Potem się okazało,że coś w tym było- odeszła, bo...to nie
był taki kryształowy facet. Ich małżeństwo rozsypało się nie tylko z jej winy.
ON miał swoje za pazurami.
Więc moje pytanie do autorki wątku:
czy nie powinno budzić Twoich wątpliwości to,że jego poprzednia żona aż
kochanka sobie znalazła i od niego odeszła? Dlaczego? Czy może być tak,że wina
leży tylko po stronie byłej żony?
W moim poprzednim małżeństwie był pasierb na początku 13 letni. Sądziłam, że
znajdę z nim wspólny język,ale tak się nie stało(między nami jest tylko 12 lat
różnicy).Bo mój "były" nie zrobił nic w tym kierunku,abyśmy się porozumieli-
celowo pomijam tu swoje starania,a były takie.)
Więc kolejne pytanie do autorki wątku:
co Twój narzeczony robi w tej sprawie?czy w ogóle rozmawialiście o zachowaniu
Jego dziecka? Czy za zachowanie "bachorka" nie jest winien TAKŻE jego tatuś?
Zdaje się,że ten pan ma u dziecka autorytet i jego miłość,więc czy nie
najłatwiej właśnie jemu będzie tu coś zmienić?
Nie jestem najmądrzejszą osobą na świecie, ale moje doświadczenia pokazują,że
trzeba DAWAĆ i kochać, być wyrozumiałym i dorosłym.Przede wszystkim trzeba
rozmawiać o problemach- z narzeczonym, z dzieckiem- szczerze i zachowywać się
konsekwentnie. To czasem daje efekty, niestety nie jest to łatwe, a efekty mogą
się pojawić dopiero po kilku latach, a czasem wcale, ale czy to znaczy,że
możesz nienawidzić "bachora"? Czasem warto też zasięgnąć rady psychologa-
pojawił się już ten wątek. Może osoba z zewnątrz więcej zobaczy w tym trójkącie-
on, Ty i "bachorek"? Może właściwie oceni kto jest winny tym złym zachowaniom-
także w stosunku do innych osób?
Mój pasierb-obecnie dorosły człowiek- po rozpadzie mojego małżeństwa, po kilku
latach, dziś zachowuje się wobec mnie bardzo w porządku. Mam wrażenie,że mnie
szanuje i dopiero dziś widzi,że nie jestem tak wredna, jak to mu sie kiedyś
wydawało.Co utwierdza mnie w mniemaniu,że kiedyś słusznie się zachowywałam.
Także swojego ojca pasierb dziś odbiera inaczej-mniej bezkrytycznie, choć z
miłością.
A propos wypowiedzi,że dziecko nie może zrozumieć rozwodu- ja mam inne
wrażenie. Mój syn mając 12 lat kiedy mu powiedziałam,że chcę się się rozwieść
powiedział "jeśli jesteś nieszczęśliwa, jeśli nie możesz z nim żyć to się
rozwiedź, a ja pójdę z Tobą". To była nagroda za szczerość. Moje życie było
dość skompilkowane, długoby tłumaczyć. Teraz jestm sczęśliwą mężatką-od 4 lat w
związku,w tym 2 małżeństwa. Mój obecny mąż może nie kocha mojego syna ale się z
nim dobrze "dogaduje". Niestety, nie mamy kontaktu z Jego nastoletnią córką.
Mąż czasem próbuje,ale na razie córcia powtarza jak papuga za mamusią- "Ty nas
nie kochasz, gdybyś nas kochał to byś z nami został".A pani mamusia truje jadem
swoje dziecko karząc je za "wrednego" tatusia, który je zostawił. Psuje jej i
sobie życie z zemsty... na nim.Nie myśli o tym, jak wiele innych kobiet,że jej
dziecko jest także Jego dzieckiem i jeśli źle mówi o Nim to psuje kontakty
dziewczyny z ojcem,ale i jej przeszłymi mężczynami w dorosłym życiu- ten wątek
też już się pojawił.
no ok koniec tej babskiej filozofii.
pozdrawiam
a moja osobista rada dla autorki-raczej nie wygląda,że poradzisz sobie z
problemem "bachorka",sądzę,że nie powinnaś się pakować w ten związek, uważam,że
za mało kochasz- to tak od siebie według "przeczucia"

[Gość: Aneta]

oj widze ze watek zyje...
Jestem w szoku czytajac niektore watki; Mijaczek jako au-pair? Hmmm...
wspolczuje rodzinie... Mijaczku bylam dwa razy w Australii jako au-pair (w
jednej rodzinie) i swietnie sie dogadywalismy, opiekowalam sie trojka dzieci,
do dzis utrzymujemy dobre kontakty i dlugo tesknilam za ta rodzina. Moj M. zna
moje relacje z tamta rodzina, i wlasnie dlatego myslelismy, ze stosunki z jego
synem uloza sie poprawnie. Dlugo zreszta o to walczylam, chodzilismy wspolnie
na spacery, czytalam ksiazki, bralam go do kina itp... Ale nie uklada sie, wiem
ze swoja role gra tu biologiczna matka (zreszta ciagle nie znalezc sobie
miejsca przy jednym partnerze). Dlatego teraz moj M. spotyka sie z synem sam,
ja nie uczestnicze w tych odwiedzinach i chyba to jest najlepsze wyjscie.
Przynajmniej nie mam zniszczonych wlasnych rzeczy (pocietych sukienek) i nie
musze co chwila ucinac jego zajadlych komentarzy dotyczacych rodziny M. Swoja
droga M. dostrzega, ze dzieciak sie bardzo zmienil, mieszkamy teraz na drugim
koncu Polski, wiec te wizyty nie sa juz tak czeste. Wtedy, kiedy pisalam
pierwszy post - dzieciak pocial moja ulubiona sukienke, bylam wsciekla - pewnie
dlatego reakcja byla tak silna.
Ciesze sie jednak, ze pojawily sie tu tez kobiety, ktore nie widza zycia w
kolorach czarno-bialych, i nie skazuja macoch na banicje. Dziekuje :)
Slub we wrzesniu (bo nadal sie bardzo kochamy, a moze nawet bardziej :))) )

PS: Mijaczku, bycie au-pair polega na dostosowaniu sie do potrzeb rodziny a nie
budowaniu konfliktow! Teraz oczywiscie mozesz ponownie wylac swoj jad ;)))

[Gość: aga]

hej dziewczyny, ja tez jestem macocha czasami jest swietnie czasami zle, jak to
w rodzinie ale czasami brak mi juz sily i pozostaje tylko albo placz albo
zlosc. Bywa ze zastanawiam sie czy jestem normalna walczac o siebie czy tylko
wredna baba ktora terroryzuje biedne dzieczaczki, mam ochote czasami pogadac z
kims kto wie o czym mowie moj adres : [e-mail] jesli jestesci w
takiej "macoszej" sytuacji i czasami macie ochote sie wykrzyczec tak jak ja, to
piszcie.
pozdrawiam

[pom]

Jeśli chcesz pogadać, jest aktywne forum prywatne - "macochy:)"

9 lat minelo...

[obrotowy]

a my dalej nie wiemy z jakim skutkiem...

co za niesolidnosc...

jak sie zaczyna - to nalezy w koncu zlozyc podsumowanie, co ?

[quien]

a jestes jej abo jego dzieckiem.....?

11 lat minelo...

[obrotowy]

quien napisała:
> a jestes jej... dzieckiem.....?


nie, tatusiem . i chcialbym w koncu wiedziec, jak poszlo.

[truskawka2013]

Jakby obce dziecko specjalnie kopnęło mnie w brzuch, gdy byłabym w ciąży to nie wiem czy w obronie nienarodzonego dziecka nie oddałabym..Podejrzewam, że tak, a już na pewno nie życzyłabym sobie kontaktu ani wizyt domowych. 8 latek działa już świadomie. To dziecko 2 letnie może nie zdawac sobie konsekwencji ze swoich działań a nie dziecko 8 letnie... :/

Nienawidze jego dziecka - to sie z nim nie zadawaj

[obrotowy]

piwo sie pije (na dluzej)

- biorac caly dobytek browaru.

i jego koszty.