Kim jest tata?

[Gość: tata]

To jakis wyjatkowo kretynski tekst. O co wlasciwie w nim chodzi?

[santiago78]

Mamy z żoną dwuletnią córeczkę, która urodziła się pod koniec moich studiów.
Życie faceta zmienia się niesamowicie gdy pojawia się takie małe stworzonko.

...matura, magisterka, ślub...to jest wszystko nic w porównaniu z narodzinami
dziecka...

Wielu z nas używa wygodnej formułki, że nie jest gotowa na bycie ojcem...ja też
nie byłem gotowy, pewnie nikt nie jest gotowy, bo jak to zmierzyć? dyplomem
ukończenia jakiegoś kursu? przygotowaniem do życia w rodzinie między wuefem a
matematyką?
...choc jakis "kurs" jest... trwa 9 miesiecy....wówczas "gotowość" przychodzi
naturalnie ale pod jednym warunkiem. Musi być miłość, musi być prawdziwe
uczucie do dziecka od samego poczęcia.

[jazz_b]

Santiago!
Ladnie napisane...

[Gość: couleur3]

Fakt - ładnie napisane Santiago ...
Ale widać , że temat prawie nikogo nie obchodzi obecnie - w czasach wyjątkowo
wrogo nastawionych do mężczyzn. I co ten tekst właściwie miał do powiedzenia ,
oprócz paru oczywistości ? I co on szuka w "wysokich obcasach" ?

szwedzki tata

[Gość: Banshi]

Wreszcie ktos napisal tekst o ojcach. Osobiscie zawsze mialam lepszy kontakt z
ojcem i bylam bardzo zadowolona, jak zostawalismy sami w domu i on mi gotowal
obiady. Miszkam w Szwecji i tu rola ojca jest bardziej widoczna niz w Polsce. I
to nie tylko moja odserwacja. Szczegolnie porownujac to z malym, polskim
miasteczkiem. Tu widac ojcow z dziecmi na zakupach, w parku, wszedzie. I nie
jest to traktowane jako cos "niemeskiego". Duzo ojcow dzieli tez urlop. Mysle,
ze to jest tak widoczne ze wzgledow kulturowych bardziej niz materialnych. Poza
tym czekam z niecierpliwoscia, az upadnie wszechobecny mit matki-Polki. Ten mit
to glowny problem w budowaniu dobrych relacji miedzy ojcem a dzieckiem. Duzo
kobiet w Polsce tez patrzy z dziwnym politowaniem na facetow z wozkiem
(przyklad z zycia mojego brata). Bo stereotyp "prawdziwego mezczyzny" znacznie
odbiega od milego taty z dzieckiem. I to kobiety musza to zmienic!!!!Pozdrawiam!

[kociamama]

NIestety ten mit matki-POlski bedacy przeszkoda w budowaniu relacji z ojcem to
prawda. Kobiety same niby narzekaja, ze ich partnerzy nie partycypuja w
obowiazkach domowych i wychowaniu dzieci, a tak naprawde czesto wlasnie patrza,
jak mowisz, z politowaniem na facetow, ktorzy robia cos w domu i realnie
zajmuja sie wlasnym dzieckiem nie odgrywajac roli taty od swieta, ktory prezent
kupi, a generlanie jest jakims widmem.

Problem chyba twki w tym, ze babki chca sie w czyms czuc niezastapione.
Uwazaja, ze same lepiej zdecyduja o wychowaniu dzieci, ze lepiej im obiad
ugotuja, i tak je od siebie uzaleznia, ze jaby co, to beda mialy sojusznika
przy ewentualnych problemach ze swoim partnerem, gdzie dzieci kierowane albo
faktyczna wiezia, (bo ojca malo widzialay, jako ze harowal zamiast z nimi
spedzac czas), albo biora je na litosc (ale ja sie poswiecam, a ojciec w ogole
mnie nie docenia...)

Ciesze sie bardzo, ze obraz ojca zaczyna sie zmieniac, gdyby jeszcze go w
mediach bardziej eksponowali, typu w telenowelach, zeby przecietnemu POlakowi
pokazac, ze swiat idzie na przod.

POzdrawiam,
Kociamama.

[kociamama]

NIe kazdy JEST gotowy, zeby byc rodzicem, i chyba zadne wymowki i tlumaczenia
nie sa potrzebne?

Piszesz, ze bark gotowosci na bycie ojcem to wygodna formulka, ale to prawda!
PO co kogokolwiek unieszczesliwiac odpowiedzialnoscia za inna ludzka isote, jak
delikwent nie jest jeszcze odpowiedzialny za siebie?
Ludzie w trakcie stusiow dziennych rzadko sa w satnie zarobic na samodzielne
utrzymanie + utrzymanie dziecka, a zycie na koszt innych (rodzicow) i
obarczanie ich jeszcze dodatkowa "geba" do wyzywienia to nieodpowiedzialnosc.
(Oczywiscie nie oceniam Was, bo nie wiem jak to wygladalo w Waszym rzypadku).
Potem mozna sobie tylko pluc w brode, ze to dziadkowie wychowuja takie
malenstwa, nie rodzice, i oni decyduja o wielu aspektachich zycia, a rodzicom
trudno jest przeforsowac wlasny poglad ze wzgledu na zaleznosci finansowe...

Pozdrawiam,
niegotowa na bycie ludzka mama KOciamama.

[santiago78]

kociamama napisała:

> NIe kazdy JEST gotowy, zeby byc rodzicem, i chyba zadne wymowki i tlumaczenia
> nie sa potrzebne?
>
> Piszesz, ze bark gotowosci na bycie ojcem to wygodna formulka, ale to prawda!
> PO co kogokolwiek unieszczesliwiac odpowiedzialnoscia za inna ludzka isote,
jak
>
> delikwent nie jest jeszcze odpowiedzialny za siebie?

a kto kogo chce uszczęśliwiać odpoiwedzialnością za dziecko na siłę? jeżeli
ktoś kogoś zmusił to było to coś jak "nieroztropność" delikwenta, mógł
uważać...teraz już za późno, dziecko w drodze...jak są udaną parą to nie
powinno być problemu, gorzej jeśli był to przypadkowy seks

tylko co ty w tej sytuacji proponujesz? ja jestem za odpoiwedzialnością, za
konsekwencją, jesli facet nie ma tych cech to musi przejść kurs
przyspieszony...bo jaka jest inna alternatywa?>
albo zabić dziecko poczetę albo potem je wyrzucić na smietnik albo oddać do
domu dziecka....
brutalne
ale do tego właśnie prowadzi ucieczka od odpowiedzialności

> Ludzie w trakcie stusiow dziennych rzadko sa w satnie zarobic na samodzielne
> utrzymanie + utrzymanie dziecka, a zycie na koszt innych (rodzicow) i
> obarczanie ich jeszcze dodatkowa "geba" do wyzywienia to nieodpowiedzialnosc.
> (Oczywiscie nie oceniam Was, bo nie wiem jak to wygladalo w Waszym rzypadku).

> Potem mozna sobie tylko pluc w brode, ze to dziadkowie wychowuja takie
> malenstwa, nie rodzice, i oni decyduja o wielu aspektachich zycia, a rodzicom
> trudno jest przeforsowac wlasny poglad ze wzgledu na zaleznosci finansowe...

oczywiście relacje dziadkowie-młodzi rodzicie-wnuki mogą być zależne od kwestii
finansów, jest to indywidualna sprawa
ale ja bym podkreślił, że to nie finanse sa fundamentem relacji, a obwaiam sie,
ze do tego sprowadzasz swój tok myślenia
to jest kwestia wychowania, wykształcenia relacji z rodzicami i to znopwu
oczywisćie jest indywidualna sprawa ,ale przy zdrowych relacjach, przy po
prostu zwykłej miłosci, przyjaźni takie kwestie jak pieniądze schodzą na dalszy
plan


> Pozdrawiam,
> niegotowa na bycie ludzka mama KOciamama.

nie takie kocice znam, które szalaały, chodziły spać nad ranem a teraz nagle
stały sie troskliwymi mamusiami z syneczkami przy piersi ;-)
wiec głowa do góry

pozdrawiam

[kociamama]

Zeby miec dzieci i wychowac je dobrze nie koniecznie trzeba byc szczesliwa
para, choc tak jest najlepiej dla wszystkich, a najbardziej dla dziecka, jesli
ma mame i tate w jednym miejscu i buduje silne relacje z obijgiem. Jednak nie
jest to jedyny sposob na zycie.
Samotny rodzic tez moze swietnie sobie poradzic z wychowaniem potomka.
Najwazniejsze jest bu rodzice dziecka byli szczesliwi i dziecka chcieli, bez
wzgledu na to czy miezkaja razem i sa para, czy osobno i sa singlami lub maja
swoich partnerow. Ale musza byc szczesliwi, spelnieni i musza kochac dziecko, i
angazowac sie w jego wychowanie.

NIe kazda jednak szczesliwa para chce miec dzieci. Nie zawsze to facet jest
niedojrzaly.

Co do kwestii finansowych, piszac, ze schodza na dalszy plan to wykazyjesz
naiwnosc. Dziecko kosztuje. Jedzenie/pieluchy, ciuchy, potem zajecia
pozalekcyjne, wyksztalcenie itd. Stawianie rodzicow przed faktem dokonanym pt.
TEraz bedziecie dziadkami, a ze ja jestem na studiach to placcie, jest
nieodpowiedzialnoscia. Oczywiscie, ze dziadkowie/rodzice sie poczuwaja do
pomocy. Ale wartosc, ktora ja cenie najwyzej to niezaleznosc.
Chce brac odpowiedzialnosc za swoje zycie, bo jestem osoba dorosla. Inaczej to
zabawa w dom, zabawa w rodzicow i zycie wiecznie na czyjs koszt i co sie z tym
wiaze na jego warunkach.

Pozdrawiam,
Kociamama.

(Do domu juz nie wracam tak czesto nad ranem jak w liceum i na pierwszych
latach studiow, mam tez kochajacego partnera, tym nie mniej udupienie z synkiem
przy piersi mnie nie kusi, i wole karmic kotka)

[Gość: emi]

Autorka nie jest w stanie zrozumieć piramidalnej, oczywistej i krzyczącej
różnicy między "Sprawą Kramerów" i żałosnym "Tatą". W "Kramerach" kobieta ma
prawo odejść od dziecka, ze wszystkimi tego bolesnymi konsekwencjami, ale m a
to p r a w o, jakkolwiek ktokolwiek będzie później oceniał jej decyzję i jak
sama ona ją później przeżyje. Ucieka, bo chce zaistnieć i o tym film mówi
wyraźnie. O "Tacie" szkoda pisać, ale dobrze pokazuje on koszmarną przepaść
kulturową. W "Tacie" matka jest histeryczną idiotką, a tatuś skretyniałym macho
wyposażonym w instynkt rodzicielski. Gratuluję pani dziennikarce (to naprawdę
pani profesja?) - trzeba zaiste być wyposażoną w umysł niezwykle odporny na
myślenie, by dokonać tak udatnego porównania. Pomyślności w dalszym uprawianiu
pisania.

[poprioniony]

Gość portalu: emi napisał(a):

> to p r a w o, jakkolwiek ktokolwiek będzie później oceniał jej decyzję i jak
> sama ona ją później przeżyje. Ucieka, bo chce zaistnieć i o tym film mówi
> wyraźnie.

W artykule jest:

"zawsze - niewypełniającą należycie swoich matczynych obowiązków). Taki model
przedstawia słynna "Sprawa Kramerów" z Dustinem Hoffmanem albo "Tato" z
Bogusławem Lindą."

Tu nie ma nic z porownania, oceniania tych filmow, autorka, mowiac
o walce do prawa o dziecko, tylko nawiazala dotych tytulow. Nic wiecej.
A sam artykul jaki jest... kazdy widzi. Juz w pierwszym zdaniu:

"Nikt do niego nie ma pretensji, że za późno decyduje się na dziecko, nikt mu
nie zarzuca, że nie chce dzieci płodzić, nikt nie oczekuje, żeby pracował na
dwóch etatach."

Sa trzy stwierdzenia i trzy klamstwa, w tym miejscu juz mozna
przerwac lekture.

[Gość: michal kichal]

Poprioniony popieram twoją konluzję w 100% procentach. Kobiety skoro zmieniają
swój obraz w społeczeństwie powinny też przeanalizować swoj obraz faceta. Często
oczekują z jednej strony aby faceci byli tatusiami a za chwilę aby byli
twardymi macho z wypchanym portfelem. Można dostać rozdwojenia jaźni. Myślę że
mężczyźni biernie przyzwalają na emancypację kobiet a zapominają o sobie.

[Gość: Johan Bengtson]

> W "Kramerach" kobieta ma
> prawo odejść od dziecka, ze wszystkimi tego bolesnymi konsekwencjami, ale m a
> to p r a w o, jakkolwiek ktokolwiek będzie później oceniał jej decyzję i jak
> sama ona ją później przeżyje. Ucieka, bo chce zaistnieć

Prawo do bycia nieodpowiedzialnym to ma każdy.

[Gość: Johan Bengtson]

Aha, konkluzja artykułu, że to, co może ojciec zrobić dla dzieci, to być dobrym
mężem dla ich mamy, jest nieprzemyślana. Choć ładnie brzmi - nawołuje do
podtrzymania podziału ról "matka wychowuje, ojciec pełni rolę pomagiera jeno".
Efekt: tłum zakochanych w sobie maminsynków i rozpieszczonych księżniczek
potrafiących od mężczyzn tylko wymagać.

[Gość: mama Kajetana]

beznadziejny artykuł. A tata Kajetana to nawet nie wie kiedy sie jego syn
urodził.Ale tak to jest jak znajoma pana M. pisze artykuł.

http://www.zycie.com.pl/akcjapdo.php

[Gość: M]

To zenujace ze najwieksza gazeta codzienna w Polsce przy okazji dnia ojca po
prostu przemilcza dramat tych dzieci, ktorym prawa do ojca sie odmawia.
Zenada...
Materialy dla zainteresowanych :
www.zycie.com.pl/akcjapdo.php

[Gość: bls]

jeśli tak bardzo nie podoba wam się artykuł - podajcie argumenty, dlaczego.

[cki4]

Jak to artykuł "akcyjny", na okoliczność!
Ale jeśli chcesz coś z tego skorzystać, dowiedz się chociażby, jak funkcjonuje i do czego już doszła ta 9+ dzietna rodzina. Może to pokaże pozytywny a nie roszczeniowo-zasiłkowy model rodziny wielodzietnej!?!

Prawie same bzdury

[Gość: Marek]

Czytam regularnie Wysokie Obcasy, jednak z każdym numerem co raz mniej mam na
to ochoty. POcząwszy od mody pret-a-porter. Ten artykuł świadczy o całkowitej
ignorancji autorki. Jak może wypowiadać się na temat ojcostwa ojciec 2-
miesięcznego dziecka, który nawet nie miał czasu obejrzeć wspólnie z żoną filmu
z porodu (sic!). Czego przykładem jest ojciec 10-ciorga dzieci (chyba
całkowitego prymitywizmu, a nie Tradycji)? Poza kilkoma wypowiedziami
psychologów (nie do końca jasnymi) nie znalazałem odpowiedzi na pytanie, kim
miałby być wspólczesny ojciec. Mało filmów z ojcami oglądała Autorka tekstu.
Spieramy się o model rodziny z przyjaciółmi, zarzucając sobie często, że
jesteśmy jako mężczyźni zbyt zapracowani i promujemy w ten sposób model "Radia
Maryja". Ale myślę, że staramy się być w tym, na ile to możliwe, nowocześni,
kiedy już jesteśmy w domu. To są prawdziwe problemy, a nie jakieś wydumane
warszawskie znajomości Autorki (ciekawe, że ojciec 2-miesięcznego dziecka
znalazł jednak czas na rozmowę z Panią redaktor).

[Gość: Semafor]

M pisze:

"Czego przykładem jest ojciec 10-ciorga dzieci (chyba
całkowitego prymitywizmu, a nie Tradycji)?

Czy to ma być dowcip? Znam rodziny, w ktorych dziesiątka wychowywana
przez ojca i matkę osiągnęła sukcesy życiowe nie lada, jak na tak
liczną rodzinę, a dzięki czemu, ano dzięki temu, że ich rodzice
wychowywali ich przez pracę, szacunek i wzajemną miłość, wysyłali dzieci do
szkół( ośmioro ma wyższe wykształcenie). Społeczeństwo nie tylko nie
miało z nimi kłopotu i nie ma, lecz może być z nich dumne. Rola ojca w
tym procesie była napewno mniejsza niż matki, ale wzajemnie doskonale się
uzupełniali i wywiązali dobrze ze swoich obowiązkow, które na nich
ciążyły. Matka grała jednak pierwsze skrzypce i tak jest w większości
rodzin. Każde dziecko wiedziało jednak , że ma ojca. Nikt nie myślał o
rozwodzie, bo zdawal sobie sprawę z tego , że malżeństwo to obowiązkii
kompromisy. Rozwod świadczy o braku poczucia odpowiedzialności za swoje
czyny i oblanie egzaminu z dojrzałości do małżeństwa.

[Gość: Gość]

Zrób krok dalej i dowiedz się, na jakim poziomie emocjonalnym i intelektualnym żyje ta rodzina. Podpowiadam kilka pytań:
Czy edukacje zakończyli w trakcie podstawówki, czy uczą się nadal na odpowiednich poziomach?
Czy dzieci żebrzą czy trenuja sporty, grają na instrumentach i aktywnie kultywuja jakieś hobby?
Czy się wspierają czy walczą o swoje jak młode wilczki?
Jak spędzaja czas wolny, wakacje?
I jaka jest w tym wszystkim rola rodziców? Czy żałują czegoś, co ich z powodu obowiązków rodzinnych ominęło? A może nie traktują tego nawet jako obowiązku, tylko jako coś, co obok nieuniknionego zmęczenia i kłopotów przynosi olbrzymią satysfakcję?
Pytać można dalej, ale może to wystarczy na początek. Porównaj to z cierpiącym na chroniczny brak czasu klubowiczem (we wczesnym lub zaawansowanym średnim wieku - od 25 lat wzwyż).

Brak zrozumienia

[Gość: bls]

Dominuje tu brak zrozumienia treści i intencji artykułu, stąd zapewne pytania o
co w nim chodzi.
Myślę, że Autorce chodzi jedynie o przedstawienie skrajnych przypadków
ojcostwa i o zaprezentowanie stereotypów, jakie panują w społeczeństwie na ten
temat. Ze stereotypami trzeba walczyć, a temat ów jest tak złożony, iż artykuł
powyższy ledwo go dotyka. Nie sądzę zresztą, że miałby ambicje go wyczerpać -
tu potrzeba tomów literatury fachowej.
Reszta jest pozostawiona krytycznemu czytelnikowi pod rozwagę.

[magic00]

Dominuje tu brak zrozumienia treści i intencji artykułu, stąd zapewne pytania o
>
> co w nim chodzi.
> Myślę, że Autorce chodzi jedynie o przedstawienie skrajnych przypadków
> ojcostwa i o zaprezentowanie stereotypów, jakie panują w społeczeństwie na
ten temat.
No właśnie, wzorzec ojca jest obecnie w fazie transformacji i nie wiadomo, co w
końcu sie "wytransformuje". O tym jest ten artykuł.

[...]

[Gość: znajomy]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

znowu papka ku prokreacji

[Gość: diabaté]

kiedy w koncu ludzie zdadza sobie sprawe, ze trzeba regulowac liczbe narodzin,
ze jest to najwieksze zagrozenie dla ziemi i nas, przestancie plodzic teksty w
tym stylu; ze jest to pozytyw ze ktos splodzil nieswiadomie dziecko a potem
dwudziestoletni bohater nawet nie mial "zlych" mysli, szkoda ze nie mial ich
wczesniej, tu jest problem ze swiadomosc przed splodzeniem jest zerowa i
przygotowanie do wychowania w wyniku tez, ale krytyczne myslenie à rebours
rzadko bywa domena wys obc

[ciupazka]

Źle to odbierasz, zbaczasz z tematu w kierunku nadającym się na temat innego
wątku. Dzień Ojca, kto i kim jest ojciec, czy nim faktycznie jest? Czy
tylko prokreatorem? Temat b. ważny. Jest okazja aby przy tym dniu
porozmawiać i podyskutować o roli ojca w rodzinie i czy on ją spełnia.
Dzieci bardzo chcą mieć tatę i to wzorowego. A ileż z nich jest go
pozbawiona. A czy to dobrze? Powody są przeróżne. A kiedy nawet mieszka z
nimi , nie zawsze oznacza , że jest ich ojcem. Pamiętam, kiedyś dziecko (
córka) dostało temat do domu: "Ideał mojego życia" i wypracowanie
zaczynało się : "Ideałem mojego życia jest mój tata...." i peany na
cześć ojca wypisywało, to zrobiłam sie w pewnym momencie zazdrosna o
treść wypracowania i dało mi to do myślenia, tak, tak! Przyznaję się bez
bicia. A ojciec kiedy to czytał, ze wzruszenia się ocierał ukradkiem łzy
(sic!). Fakt, był b. dobrym, wzorowym ojcem, wolny czas poświęcał
wychowywaniu dzieci, organizowaniu im spędzania godziwego wypoczynku,
pomagał w rozwiązywaniu problemów pojawiających się wraz z rozwojem dziecka,
a potem już młodzieży, nie hamował ich rozwoju. A kiedy odszedł , dzieci
długo go opłakiwały...
Zastanawiam się, dlaczego było tak dobrze? Po pierwsze miał dobre wzorce
z domu rodzinnego, po drugie był dojrzały do małżeństwa. Zakładał rodzinę
w wieku 29 lat, a po trzecie nie miał głupiej drugiej połowy , tu
się pośmieję sama z siebie, hehe. Pozwoliłam mu się realizować, młody
żonkoś magister został profesorem zwyczajnym (zaznaczam, że był
bezpartyjny, co nie ułatwiało kariery w tym czasie). Praca, praca nad
sobą , praca nad dziećmi plus rodzinne i domowe obowiążki dzieliliśmy łeb
w łeb, nie oglądając się na nikogo. Efekty są . Wzorce musi dawać
rodzina. Chora rodzina produkuje chore potomstwo, chore matki i chorych
ojców w przyszłości, no może nie zawsze. Trzeba być odpowiedzialnym
za swoje postępowanie. A czy wszyscy nimi są?
Pozdr.

[...]

[Gość: znajomy]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[Gość: znajomy]

moze pani joanna jako tego glupka znajoma zawrze z nim zwiazek malzenski i
bedzie go wychwalac na lamach prasy. oj pani joanno !
mrozek ty kretynie skonczony. to opinia twoich znajomych. moze ci nie powiedza
ale kiedys to odczujesz bardzo wyraznie, ty kretynie.

Skad tyle agresji?

[santiago78]

niektóre wypowiedzi forumowiczów sprowadzaja sie do wyzwisk albo pod kierunkiem
autorki tekstu albo pod adresem jego bohaterów
dlaczego?

czy dlatego, że wyjatkowo w GW nie wyśmiano np. rodziny wielodzietniej jako
patologicznej? gdzie profilaktycznie powinno się sterylizować drodziców a takze
ich dzieci, żeby sie nie mnożyły jak króliki?
jak widać niektórzy zostali porażeni, ze można być wykształconym mieć 9 dzieci
i być szczęśliwym...nie pojęte jak widzę dla niektórych rozumków

ojcowie do boju - nie tylko sądowego

[weekendowy_ojciec]

Ojcowie są dyskryminowani. Nie wszyscy się nadają do samodzielnego wychowania
dzieci, ale kobiety mają fory. Nie tylko wszyscy na około bezmyślnie zgadzają
się, że dla małego dziecka zła matka jest lepsza niż dobry ojciec to sądy
zdominowane są przez kobiety i tylko przy bardzo jaskrawych przypadkach jest
sens podejmować walkę.

Moja ex żona nie chciała dziecka, chciała usunąć ciążę przez 6 lat (póki się
nie rozwiodłem) robiła mi nieustanne awantury jak jej dziecko zniszczyło życie
i możliwość kariery (ja zarabiałem, prawie zero nadgodzin, opiekunka, cały
wolny czas poświęcałem na dzieko, gotowałem, sprzątałem, prałem, opiekowałem
się). Ona miała opiekunkę i pisanie doktoratu, wyjazdy na stypendia. Wszystko
zostało podporządkowane jej karierze, a pretensje nie ustawały. Ale ona dziecka
nie odda do mnie, ona jest lepszą matką, to ona jest tutaj na świeczniku. A ja
nie mam szans na zamieszkanie córki ze mną póki ona nie jest chora psychicznie,
nie jest alkoholiczką... Ona może do dziecka mówić „tylko debil nie potrafi
zrozumieć”, do mnie „spierdalaj” przy byle okazji i przy dziecku, a ja mogę się
cmoknąć i ona o tym wie i robi co chce. Mam pełne prawa rodzicielskie, ale to
ona decyduje czy mogę zmienić termin zabrania dziecka do siebie, odwiedzin.
Może się zdecyduję na walkę jakaś, ale ciągle mnie powstrzymuje jak to się
odbije na dziecku. Ale chyba zacznę nosić dyktafon.

Próbowałem szukać w towarzystwach obrony ojców. Co do kwestii prawnych to nie
jest źle, ale Ci ludzie (z całym dla nich szacunkiem) zajmują się przede
wszystkim procesami. Próba gadania z nimi o problemach ojców i ich dzieci nie
bardzo znajduje zrozumienie. Oni nie podejmują takich tematów, jakby nie mieli
z tym problemu, że inaczej, łatwiej się buduje więź z dzieckiem mieszkając z
nim, szykując i wspólnie jedząc śniadanie, wyprowadzając do przedszkola/szkoły,
dzieląc nie tylko zabawę ale i troski. I to nie tylko te wielkie troski typu
dziecko w szpitalu, ale te małe, o wiele ważniejsze jednak bo jest ich więcej,
te troski w stylu co się stało w szkole, kto sprawił przykrość, a kto radość. O
ile mniej rzeczy wiem o córce odkąd z nią nie mieszkam...

Jedyne czego żałuję to, że rozmnożyłem się z taką kobietą.

Ales ty glupi...

[Gość: KR$]

Po pierwsze - po kiego grzyba sie w ogole zeniles? Przeciez malzenstwo to uklad
ktory daje przywileje kobiecie a zabiera je mezczyznie (www.nomarriage.com).

Po drugie jak juz sie ozeniles to mogles sie ozenic z mila i dobra kobieta a
nie z rozpuszczonym dziadowskim biczem nastawionym roszczeniowo - to jaka jest
dziewczyna to mozna stwierdzic bardzo szybko.

Pamietaj ze to kobiety chca 'legalizowac' zwiazek - im bardziej na tym zalezy
wiec jak juz chcesz 'legalizowac' to legalizuj na swoich warunkach.

Po trzecie - powalilo Cie? wszystko w domu robiles i jeszcze przynosiles kase
na zycie? Sam sie prosiles o to by Cie traktowala jak frajera i to ze teraz
mowi do Ciebie 'spierdalaj' jest zasluzona kara.

Po czwarte - widziales ze to malzenstwo sie nie sprawdza - to trzeba bylo
powiedziec good-bye i sie rozwiesc a nie robic dzieciaka.




Ludzie (a raczej powinienem powiedziec - faceci) - gdzie wy macie glowy i jaja?
To wlasnie wasze akcje takie jak autora komentowanego przeze mnie postu
sprawiaja ze babsztyle rozpuszczaja sie wam jak dziadowskie bicze.
Nadskakiwanie kobiecie jeszcze zadnego faceta nie doprowadzilo do niczego
dobrego.

Ale nie zaslugujecie na porady wiec juz je koncze.

[danutabis]

weekendowy_ojciec napisał:

... Mam pełne prawa rodzicielskie, ale to
> ona decyduje czy mogę zmienić termin zabrania dziecka do siebie, odwiedzin.
> Może się zdecyduję na walkę jakaś, ale ciągle mnie powstrzymuje jak to się
> odbije na dziecku. Ale chyba zacznę nosić dyktafon.
>
> Próbowałem szukać w towarzystwach obrony ojców. Co do kwestii prawnych to nie
> jest źle, ale Ci ludzie (z całym dla nich szacunkiem) zajmują się przede
> wszystkim procesami. Próba gadania z nimi o problemach ojców i ich dzieci nie
> bardzo znajduje zrozumienie. Oni nie podejmują takich tematów, jakby nie
mieli
> z tym problemu, że inaczej, łatwiej się buduje więź z dzieckiem mieszkając z
> nim, szykując i wspólnie jedząc śniadanie, wyprowadzając do
przedszkola/szkoły,
>
> dzieląc nie tylko zabawę ale i troski. I to nie tylko te wielkie troski typu
> dziecko w szpitalu, ale te małe, o wiele ważniejsze jednak bo jest ich
więcej,
> te troski w stylu co się stało w szkole, kto sprawił przykrość, a kto radość.
O
>
> ile mniej rzeczy wiem o córce odkąd z nią nie mieszkam...
>
> Jedyne czego żałuję to, że rozmnożyłem się z taką kobietą.
>


współczuję ci serdecznie
rozumiem twój ból
jestem też ex żoną, ale mój ex na sprawie rozwodowej WYRAŹNIE sam powiedział,
że dzieci powinny zostać przy matce, czyli przy mnie
spotykał się z nimi kiedy chciał i ile chciał.
a co do porady fachowców
to ja , niczym nieprzymuszona, odbyłam przed byciem ex rozmowę z psychologiem
(dzieci też)aby stwierdzić, możliwie bezpoleśnie, jakie skutki dla dzieci
będzie nasze bycie ex mężem i ex żoną
i jakoś to poszło...w miarę bezboleśnie dla nich
a dla mnie?
póki syn był ...młody, dla mnie nie mogli istnieć poważni kandydaci
do "zajęcia" miejsca po tacie
nie, nie żałuję i nigdy nie traktowałam tego jako poświęcenia
wszak teraz mogę :)))
a dzieci?
miały ile można było i ojca i matkę
wiem, ze mój przypadek nie jest typowy
szkoda
znam i takie, że...potem jest już tylko gorzej a nie spokojniej jak u mnie
szkoda tych ojców i dzieciaków o niemądrych matkach, które wojnę z ex
zamieniają w piekło dla dzieci

[Gość: ania]

Kilku potencjalnych tat widzę z okna. Drżyjcie narody.