króliczątka

[Gość: Dalila]

A tak swoją drogą to widzę, że problem jak zwykle został postawiony na głowie.
Wyszło na to, że sednem sprawy jest ograniczenie rozmnażania się ludzi biednych
i niezaradnych, żeby nie szkodzili społeczeństwu swoimi osobami. Jak ich
ograniczyć? Administracyjnie? Już na pierwszy rzut oka coś tu brzydko pachnie.
A przecież problem jest w czym innym - chodzi o to, żeby ilość ludzi żyjących w
biedzie ograniczać nie przez zabronienie im rozmnażania się (a o to w istocie
chodzi sporej części "dobrych obywateli i podatników", którzy się tu
wypowiedzieli), ale przez dążenie do poprawy ich bytu. A tu główną rolę odgrywa
edukacja dla ich dzieci, tworzenie miejsc pracy itd. Dlatego tu trzeba szukać
rozwiązania problemu, a nie w sterylizacji biednych i nieudolnych. I tutaj jest
rola państwa - nie przez dawanie zasiłków, ale przez tworzenie takich warunków
makroekonomicznych, w których będą mogły rozwijać się przedsiębiorstwa,
utworzenie systemu stypendiów dla zdolnej młodzieży, rozwój edukacji w
najbardziej przyszłościowych kierunkach (vide: Irlandia). Swoje do zrobienia
mają też organizacje pozarządowe, które najlepiej radzą sobie z rozwiązywaniem
problemów społecznych. Obejdziemy się bez sterylizacji i
eksterminacji "gorszej" i "nieprzydatnej" części społeczeństwa.

[Gość: nutka]

Nie biednych i niezaradnych tylko nieodpowiedzialnych.
Przekręcasz wszystko, co jest odmienne od twojego zdania.

[Gość: Dalila]

A może tak jakieś argumenty za tym, że oni są nieodpowiedzialni, a nie życiowo
niezaradni właśnie? Ilu znasz ludzi, którzy nie tyle kiepsko sobie radzą w
życiu, bo są niedojrzali, niewykształceni, pozbawieni dobrych wzorów rodziny,
ile po prostu cynicznie wykorzystują system opieki społecznej,
nieodpowiedzialnie się rozmnażając? Zastanów się trochę nad tym, ludzie nie
wybierają sobie zwykle takiego losu, po prostu tak lądują, bo nie umieją sobie
radzić. Nie każdy jest taki twardy, że przychodząc na świat w biednej rodzinie
w popegeerowskim osiedlu zajdzie na stanowisko profesora Harvardu.

[Gość: nutka]

Takich ludzi jest w bród!
Mają możliwości ale im się nie chce, bo łatwiej wyciągnąć łapy po cudze. Nawet
pracy im się NIE CHCE podjąć, bo tu podkradną, tam zakręcą, dzieciaka "na
żebry" wyślą i jakoś będzie. Wszystko co robią jest ukierunkowane na ich
osobistą przyjemność w bieżącym czasie i nie liczą sie z konsekwencjami (to z
resztą dotyczy nie tylko płodzenia dzieci).
I nie trzeba urodzić się w biednej rodzinie na popegeerowskim osiedlu, żeby być
śmierdzącym leniem.

Można nie być twardym, można być życiowo niezaradnym, niedojrzałym,
niewykształconym ale równocześnie trzeba być tego świadomym! Świadomym
dzisiejszych realiów, dzisiejszego świata.
Jeśli np. wiem, że mam wykształcenie średnie, jestem krawcową a mąż nie ma
żadnej roboty bo skończył tylko podstawówkę to wiem również, że nie powinnam
rodzić czwartego dziecka, bo trzecie, drugie i pierwsze już teraz chodzą głodne.

[smutas3]

Ludzie,którzy decydują się na jedno dziecko (pomijając względy
zdrowotne),kierują się tylko własną wygodą i są egoistycznymi skurwysynami.

[lena_zienkiewicz]

gorszym skurwysyństwem jest rodzenie dziecko po dziecku w warunkach nie
pozwalających na zapewnienie im bytu.

[k_j_z]

ja bym tego aż tak drastycznie nie określiła, ale wiem, jak bardzo smutno jest
jednemu dziecku. Rzeczy nie zastąpią ludzi.

[Gość: naanbread]

a pospieszalscy czy steczkowscy? spojrz w lustro pani madra i oswiecona i
porownaj swe osiagniecia. Bo oprocz tego ze sie udzielasz na forum nalogowo to
pewnie malo w zyciu robisz.

[magic00]

Taak? A może myślą, że jakby zrobili sobie drugie dziecko, to temu pierwszemu
znacznie by się pogorszyły warunki życia??? Nie mówię tu o luksusach. Wyobraź
sobie, że ktoś np. mieszka w kawalerce i nie ma miejsca dla jeszcze jednego
domownika. Owszem, ludzie w życiu kierują się swoją wygodą, ale czy narażanie
siebie i innych na totalne niewygody jest takim szlachetnym altruizmem?
Ktoś może nie chceć mieć dwójki dzieci, albo żadnego. Może i z wygody, ale
dlaczego odrazu nazywać takiego skurwysynem?

[Gość: nutka]

A czym jest rodzenie kolejnych dzieci kiedy te już żyjące ledwo mają coś do
zjedzenia i trzeba jeszcze o darmowe bułki w urzędzie gminy błagać?
Toć to dopiero skurw..

[Gość: rikkimo]

ja tam jestem za jak najmniejsza liczbą dzieci ja mam tylko jedną siostrę ona
studiuje i jush teraz nie wiadomo skąd wezmiemy pieniądze na wszystko gdy ja
pójde na studia za rok prawdopodobnie bede misiała zrobic roczną przerwę i
zarobić na siebie i nikt mi nie bedzie wciskał kitu ze pieniądze szczescia nie
dają
a pozatym to znam rodzinę-9 dzieci ojciec zarabia około kilkunastu tysiecy
miesiecznie matka niepracuje a jest im cieżko najgorzej szkoda mi matki jest
tak wycieńczona porodami i wychowaniem dzieci(straszna harówa!!!)i mimo ze mówi
o wielkim szczesciu i spełninieniu jako matka to wiem ze tak nie jest tak na
serio to widać ze chciałaby skonczyc studia na co nie miała szansy , w tym
wypadku to ojciec pragnął takiej rodziny(jak dla mnie to on jest psycholem)

[Gość: Dalila]

A co Ty wiesz o ich życiu? Łatwo oceniać z zewnątrz.

[Gość: mara]

A ja powiem tak: niech każdy ma tyle dzieci ile chce, ile jest w stanie wyżywić
i wykształcić. I niech będzie w pełni za swoje decyzje odpowiedzialny. Jeśli
uważa, ze stać go na jedno dziecko, niech ma jedno, jak uważa ze stać go na 9 ,
nich je ma. I nic nikomu do tego, póki nie woła o pomoc, bo ma dużo dzieci i
nie ma na dzieci. Dlatego jest dla mnie wysoko nietolerancyjną postawa,
prezentowana tu przez coponiektórych, krytykująca posiadanie jednego dziecka i
jakieś takie napastliwe wymuszanie posiadanie ich więcej " bo skoro ja mam i
jest dobrze i i inni niech mają tak samo ". Bowiem są różne standarty życia -
dla jednych będzie to willa i wakacje na kanarach , dla innych zupa do syta dla
wszystkich i własne łóżko którego nie trzeba dzielić z bratem lub siostrą. I
każdy decyduje sam za siebie i wybiera to co mu pasuje wg własnych wartości /
tak, zycie jak supermarket/. Ale niech nie wyciąga ręki po pomoc, bo sobie
dzieci narobił a teraz niech państwo, czyli my wszyscy, ma je wyżywić. Nóż mi
się w kieszeni otwiera , kiedy czytam o rodzinie wielodzietnej / 6 dzieci np/,
którą trzeba wspomóc, on od 6 lat bez pracy, od 3 na rencie groszowej, ona tez
na rencie groszowej od 3 lat , a najmłodsze dzieci mają 2 lata i rok. Jest
inną sprawą, gdy płodzi się dzieci w dobrobycie, a na skutek katastrofy rodzina
wpada w nędzę, a inna gdy mając bardzo ograniczone środki i zyjąc na granicy
ubustwa robi się te dzieci .... W imię czego ? Miłości ? Jak się dzieci kocha
to chce się im dać i jeść, i wykształcenie, i ubranie , i pokazać świat. Wierzę
również, ze są rodziny wielodzietne, które się mocno kochają mimo iz ich
standard życia pozostaje niski. I jest dobrze im z tym, i nie wyciągają ręki po
pomoc do społeczeństwa. Niestety, i z moich obserwacji i z lektury prasy
wynika, ze im rodzina jest licznejsza tym jej poziom życia niższy, a klientami
opieki społecznej są głownie rodziny z minimum 3 dzieci.
Do wiadomości - firma zachodnia, 2 dzieci. I zadnych innych. A rodzinom
wielodzietnym nie pomagam - wystarczająco wysokie podatki płacę. I zapewniem,
ze gdy samam byłam w potrzebie / chore śmiertelnie dziecko/, nikt mi nie
pomógł.

[Gość: rikkimo]

nie rozumiem tego co napisałaś to ze jest im cięzko wiem od niech samych bo sie
z tą rodziną znam a to ze matka jest zmęczona- to po prostu widać czepiasz sie
zwolleniczko wielodzietnosć:P

[Gość: Biednys ty, biedny]

Z przerwaniem studiów na rok, zeby popracować to bardzo dobry pomysł. Duzoi się
nauczysz pracujac.
Masa ludzi jednoczesnie uczy sie i pracuje !
Skąd wiesz, ze im ciezko,Skarzyli ci się ?

Skonczyc studia to miła rzecz, ale nie kazdy akurat o tym marzy tak jak ty. I
nie zawsze skonczenie studiów = dobrze płatna praca .
Sa ludzie, niekoniecznie z nizin społecznych, którzy nie ulegaja bezmyslnie
stereotypom mówiacym, ze tylko studia dają kobiecie szczescie, pozycje
społeczną i kasę.

[Gość: rikkimo]

o losie tragedia z tych wypowiedzi wyłania sie tragiczny obraz zacofanego
społeczeństwa. co do przedmówcy-nie dosyc ze jestes zacofany(na) to masz
jeszcze pochrzaniony system wartości jush nie wspominając o tym ze wyszłedł z
ciebie szowinizm. ja niestety "ulegam bezmyślnie stereotypowi mówiącemu, ze
tylko studia daja kobiecie szczescie"hahhah dobre text miesiąca no dobra spoko
jestem najlepsza uczennica w klasie ale po tym co mi napisałeś postanowiłam ze
pójde po licku do zawodówki aby spełniać sie jako kucharka dobre naprawde
usmiałam sie...a wogóle to czwego wysnułes wniosek ze dla mnie tylko studia sa
wyznacznikiem szczescia?

[Gość: inny_facet]

Mam 48 lat, siedmioro dzieci, sam jestem jedynakiem. Dwa fakultety, żona po
studiach. Zarabiam na rękę ok. 3,5 tys. Dwoje dzieci studiuje (na państwowych,
bezpłatnych uczelniach, żadnego nie było stać na żaden "dokształt" przed
egzaminami). Reszta dzieci jeszcze za młoda na studia.
Moi bliscy znajomi mają piątkę dzieci, dalsi znajomi - ósemkę. Wszystko są to
ludzie z wyższym wykształceniem.

Myślę, że do konsensu "w temacie" wielodzietności dojść się nie da.
Tu chodzi o głębokie różnice w systemach etycznych ("mieć", czy "być", ale
również socjalizm czy liberalizm), a tych na forum nie uzgodnimy. Kiedy we
wczesnej młodości zdarzyło mi się zobaczyć jakieś "królicze" dzieci, śpiące
gdzieś w nogach posłania rodziców, odczułem rodzaj obrzydzenia. Dziś podobny
widok w moim domu napawa mnie szczęściem. Po prostu los pozwolił mi coś
zrozumieć, lub, żeby wysłowić się w sposób bardziej akceptowalny dla
przeciwników wielodzietności, los pozwolił mi spojrzeć na to z innej strony.

Pozdrawiam wszystkich rozsądnych uczestników tej dyskusji, a szczególnie ciepło
tych, co potrafią dostrzec zalety dużej rodziny (z Panią Dalilą na czele).

Do inne gofaceta

[k_j_z]

dziki za ten glos. Moze to wreszcie zakonczy te dyskusje.
Ja mam sze[cioro dzieci. Jeszcze nie studiuja, ale wiem, ze beda. Ale chodza do
prywatnej szkoly na angielski i na inne dodatkowe zajecia wedle ich checi. Tez
nie zawsze jest bardzo rozowo dzieci czasem narzekaja na zageszczenie, ale
wiem, ze nie mogloby byc lepiej w zadnej innej kombinacji.
Na pewno wygodniej jest miec jedno dziecko.
Ale o ilez piekniej jest miec ich wiecej.

[Gość: nutka]

> Na pewno wygodniej jest miec jedno dziecko.
> Ale o ilez piekniej jest miec ich wiecej.

A najpiekniej jest mieć tyle dzieci, ile się chce (i na ile stać).

[lena_zienkiewicz]

k_j_z napisała:

> dziki za ten glos. Moze to wreszcie zakonczy te dyskusje.
> Ja mam sze[cioro dzieci. Jeszcze nie studiuja, ale wiem, ze beda. Ale chodza
do
>
> prywatnej szkoly na angielski i na inne dodatkowe zajecia wedle ich checi.
Tez
> nie zawsze jest bardzo rozowo dzieci czasem narzekaja na zageszczenie, ale
> wiem, ze nie mogloby byc lepiej w zadnej innej kombinacji.
> Na pewno wygodniej jest miec jedno dziecko.
> Ale o ilez piekniej jest miec ich wiecej.

No i git.Stać cię to masz wiele dzieci.

Pozdrawiam

[abygail]

Wyznaje zasade zyja jak chcesz zyc ale nie trac rozsadku. Posiadanie 10-ciorga
dzieci jest dla mnie calkowitym brakiem rozsadku (nie chodzi mi tu tylko o
pieniadze nawet jesli ktos jest milionerem tez uwazam ze czyni niewlasciwie) A
to dlatego ze jak obdzielic czasem tyle dzieci.??? Jak sprawiedliwie
wychowywac?? POswiecac sie dla kazdego jednakowo??? 10 dzieci to naprawde duzo
aby poswiecac im wystaraczajaca ilosc czasu nie wystarcza 24 godziny,....

[Gość: mara]

Jeszcze raz powtarzam - niech każdy ma tyle dzieci ile chce, o ile odbywa się
to na jego wlasny szczot a nie na koszt spoleczeństwa. I nie ma racji ten, co
wychwala rodziny wielodzietne a gani jedynaków mówiąc ze to egoizm. każdy zyje
jek chce , wg wyznawanych przez siebie wartości. Jedni się modlą, inni wcale
nie , a i ci i ci są szczęśliwi. I nie ma jednej recpety na szczęście rodzinne,
czy ma to być rodzina z 10 czy jednym dzieckiem. Są różne standarty zycia,
różne wartości, jeden woli mieć suchy chleb i 10 dzieci , inny jedno dziecko i
bułkę z szynką. A jest coś takiego jak tolerancja, o czym wielu uczestników tej
dyskusji zapomina, napastliwie ządajac uznania przez innych wyznawanych przez
siebie wartości. I nic nikomu do tego, czy kobieta chce mieć jedno dziecko przy
dochodzie 1100 zł, czy za te pieniądze zamierza wyzywić 3 dzieci. Jej
sprawa.Ale jest jeden warunek - nie wyciąga lapy po socjal. Bo dopiero wtedy
jej dzietność przestaje być jej prywatną sprawą.

[Gość: Lily was here]

Pora pozna i nie mam sily sie angazowac - bedzie w skrocie:
jestem druga z szesciorga rodzenstwa, w czasach kryzysu sie wychowywalismy, ale
nie widzialam roznic miedzy naszym statusem a kolezanek-jedynaczek (no moze
poza tymi, ktore mialy ojcow plywajacych lub na kontraktach w iraku) - wtedy
nikomu sie nie przelewalo, w dodatku moj ojciec zostal internowany
jedlismy chleb z serem albo dzemem, jakies obiady - nawet tego nie pamietam,
pamietam natomiast tabuny kolegow i kolezanek z podworka, ktorzy uwialbiali
dozywiac sie w naszej kuchni podczas zabaw, pamieam jeszcze owsianke i krowki
samorobne, ale to nie bylo w ogole wazne - bylo wesolo i tyle
teraz ja jestem anglistka - ucze i tlumacze, jeden z moich braci jest znanym
chirurgiem w nowym jorku, siostra malarka, ktora regularnie wystawia, druga
siostra - marszandem z domem pod warszawa i w cann, drugi brat habilituje sie
wlasnie z genetyki (w wieku 30 lat!) a ostatni studiuje jeszcze rzezbe
nie mowie wam jak jest DOBRZE czy LEPIEJ - prosze tylko nie odbierac praw do
korzystania z zasilku wielodzietnym, bo nie wiadomo nigdy czy spoleczenstwo
bedzie mialo wiekszy pozytek z kroliczatka czy z wypasionego jedynaka-nieroba
z calym szacunkiem do wielu wspanialych jedynakow,
dajmy ludziom zyc po prostu
lily

[Gość: mara]

Skąd tyle niechęci do jedynaków ? masz jakieś kompeksy czy co ? jedynak to
zaraz wypasiony ? A słyszałaś o ubogich rodzucach z jednym dzieckiem ?

[Gość: Lily was here]

Sloneczko, nie wiem jaki masz problem, ale przede wszystkim czytaj uwaznie a
nie wybiorczo - porownalam dwie skrajnosci, w tonie calej dyskusji
uwazam, ze sa tez barwy posrednie i tak - znam wielu roznych jedynakow, tez
wspanialych, choc rzeczywiscie ani jednego biedaka - ale nie znaczy to, ze
takich nie ma
jezeli w czyjejs wypowiedzi czytasz wyrwane mysli z kontekstu, po to zeby
pasowalo pod twoje argumenty, to czytanie w ogole nie ma sensu, lepiej po
prostu Byc sobie ze swoim zdaniem i zakladac, ze ci Inni sa wredni zlosliwi i
przeciw i na pewno nie maja racji ;)
pozdrawiam

zapraszam na forum "rodziny wielodzietne z wyboru"

[Gość: grrrw]

A tak w ogóle, to dzieci z rodzin czy to wielo czy małodzietnych rosna,
zaczynają zyc na własna rekę i w pewnym momencie zaczynaja płącic panstwu te
koszmarne podatki.
I na dzieci "tych rozsadnych" rodziców tez płacic bedą.

Ja sama, jak matka pieciorga dzieci, szczyce sie tym, ze daję innym pracę.
Połoznym, pediatrom, pielegniarkom i nauczycielom oczywiscie (ze o producentach
pieluch o odziezy dzieciecej nie wspomnę).

Z cała pewnoscia z moich dzieci uzbiera się 1/3 -1/4 etatu nauczycielskiego. A
to juz coś.

[Gość: nutka]

To może jeszcze z dziesięcioro, co? Nauczyciele tak mało zarabiają?
;)))

[Gość: Lidka]

Moja koleżanka, jeszcze ze studiów, pochodziła z wielodzietnej rodziny.
Miała dziesięcioro rodzeństwa. Całe wakacje spędzała ciężko pracując w
Niemczech przy zbiorach-truskawki,ogórki ... sprzątała...
Rodzice nie byli jej w stanie pomóc finansowo, ani wesprzeć duchowo.
Miała duży żal do rodziców, twierdziła że nigdy nie miała dziecinstwa. Od
najmłodszych lat musiała pomagać w wychowywaniu młodszego rodzeństwa. Wyrwała
się do szkoły z internatem, dostała się na studia. Wychowawczyni z internatu
załatwiła jej pierwszą pracę przy zbiorach.
Pomaga cały czas rodzicom, najmłodsza siostra ma 7 lat. O własnych dzieciach
nie chce słyszeć.
Ja uważam, że wspaniale mieć dużą rodzinę, sama o takiej marzę, ale tylko w
sytuacji, kiedy jest się w stanie dzieciom zapewnić bezpieczeństwo finansowe.
Przerażające jest gdy dzieciom każe się wychowywać dzieci.

i zabrać dodatki na dzieci

[Gość: Richelieu*]

co mnie obchodzi czyjaś gromadka.
Wszystkie studiują, wielkie mi mecyje, kiedy studiuje dziś każdy

niech panny broniące rodzin wielodzietnych powiedzą, jakim prawem rodziny te
wyciągają łapy po nie swoje pieniądze. Istne janosikowanie, harującym zabrać, a
rozmnażającym się dać.

A pieniędzy na chorych nie ma, ludzie czekają pół roku na operacje, bo państwo
musi zapłacić biednym wielodzietnym. Nie wstyd Wam, że przez Was umierają
ludzie? Choroby, kalectwa, człowiek nie wybiera, liczbę dzieci owszem

[Gość: Lily]

z calym szacunkiem ale pierdzielisz
zastanow sie spokojnie nad tym co napisales - nie musisz odpisywac, po prostu
to przemysl, kazdy wyksztalcony-pracujacy, pozostajacy w zwiazku z krajem
zwraca z nawiazka pracujac
panstwo ksztalci czlowieka-jednostke, a nie czlonka rodziny, nie ma kompletnie
znaczenia jedynak czy nie i tak musi swoje odrobic
a bezrobotni? to tylko z rodzin wielodzietnych? a wiezniowie?
czy moze chodzi ci o zasilek? dowiedz sie ile wynosi zanim wspomnisz o
umierajacych
jezeli moj brat uratowal zycie wielu ludziom to splacil dlug wobec ciebie czy
nie? jesli nie to skalkuluj prosze, napisz ile i uzasadnij - z pewnoscia zwroci
ci z nawiazka - do raczki, zapewniam, ze nie bedzie mial z tym problemu

[r.richelieu]

chodzi mi właśnie do zasiłek, jak sam tytuł wskazuje. Szkoda, że tyle
niepotrzebnych zdań powiedziałaś, kompletnie nie na temat

Mam trudności z rozczytaniem Twojego przesłania, również z całym szacunkiem

[Gość: nutka]

Nie tylko ty masz problem ze zrozumieniem tego postu :)

[thiessa]

Chyba przesadziles! Sama pochodze z rodziny wielodzietnej, mam 5 rodzenstwa.
Rodzicow mam wyksztalconych po studiach. Sama rowniez jestem po studiach, moja
siostra rowniez, moj brat obecnie studiuje, kolejny w tym roku zdaje mature i
pewnie tez pojdzie na studia, a 2 siostry pewnie tez kiedy podrosna. Moi
rodzice nigdy nie wyciagneli reki po jakakolwiek jalmuzne, zasilek, zapomogi,
nie chodzali do kosciola po dary. Wcale mi nie zal,ze musialam donaszac ubrania
po ciotkach (jestem najstarsza, wiec po rodzenstwie nie moglam)i nie mialam
kazdej najmodniejszej rzeczy na zawolanie jak niektore z moich kolezanek.
Najwazniejze, ze zawsze mialam co jesc, wszystko co nosilam bylo czyste i
niepodarte. Najwazniejsze byly inne wartosci. Odkad pamietam moja mama nigdy
nie domowila osobie potrzebujacej, ktora stanela pod naszymi dzwiami o ile nie
chciala pieniedzy. Za czasow komuny zywily sie u nas tabuny cyganek a pozniej
juz w lepszych czasach cale rzesze bezdomnych. Ja tez nie odmawiam nigdy osobie
proszacej o jedzenie i potrafie sie cieszyc rzeczami malymi, moze dla kogos
innego nieistotnymi. Nie pisze tego po to, zeby ktos inny mogl napisac, ze to
co innego jak kogos stac na posiadanie wiekszej liczby dzieci, ale po to, zeby
niektorzy zrozumieli, ze jak nawet nie stac to niektorzy maja swoja dume i nie
pojda prosic o laske.

[r.richelieu]

nie na temat, jak zwykle w tym wątku. Wszyscy wielodzietni zaperzają się, że
nie wyciągają ręki po państwowe peiniądze. I dobrze, do znudzenia można
powtarzać.
Mówię ja i mówią tu inni o biorących z państowej kiesy, a nie o nie biorących

[Gość: *]

Kiedyś, państwo fundowało wysokie stypendia socjalne i naukowe. Za czasów
studenckich moich rodziców można było za nie się spokojnie utrzymać. Za moich
już nie.
Jeśli nie mieszka się w mieście uniwersyteckim trzeba dać dziecku ok. 1000
zł. na utrzymanie. Dwójka dzieci to ok. 2000 tysięcy.

[Gość: nutka]

Ja dostaję stypendium naukowe 100 zł (średnia 4,46)

[Gość: verte]

Gość portalu: nutka napisał(a):

> Ja dostaję stypendium naukowe 100 zł (średnia 4,46)

a co ta informacja wnosi do wątku?

[Gość: nutka]

Np to że studia i dobra nauka czyli otrzymywanie stypendium nie podniesie
twojego poziomu życia.

[Gość: nutka]

i ciąg dalszy:
ludzie powinni być zwrócić uwagę że czasy się zmieniają. Moi rodzice na
studiach za stypendium opłacali akademik, jedzenie, książki i ubranie (oboje z
rodzin gdzie było 4-5 dzieci) Ja za swoje stypendium kupuję bilet miesięczny i
3 obiady. Dobrze, że moi rodzice nie zdecydowali się na więcej dzieci (jest nas
dwoje) bo pewnie stałabym teraz w kolejce po zasiłek.

[thiessa]

* chyba nieco przesadzasz. 1000 na osobe? Toz ja tyle zarabiam, ale brutto.
Twoje wyliczenia sa mocno przesadzone i obejmuja chyba wydatki na takie
pierdoly jak papierosy (min. 150) i 2 piwka w knajpie dziennie (ok. 240). Ja
jak studiowalam to mialam na m-c 400-420 zl i jakos glodem nie przymieralam.
270 dach nad glowa, 20 dojazdy, 110-130 cala reszta. Od tamtego czasu minelo 4
lata a ceny wydaje mi sie nie poszly tak drastycznie w gore?

[Gość: *]

A na pomoce naukowe,ciuchy, buty, bilety kolejowe,leki,kosmetyki... wydawałaś?
Z Twoich wyliczeń wynika że nie. Ja skończyłam 7 lat temu studia. Bilet na
uatobus w obie strony kosztował wtedy 60 zł(z Krakowa do mojej miejscowości).
Weź pod uwagę, że nie wszyscy mają 20 km do domu i co tydzień przywożą
prowiant. Liczę całościowe koszty utrzymania w dużym mieście.
Tyle daje moja znajoma synowi, który studiuje w Krakowie, chłopak ma jeszcze
stypendium naukowe. I zapewniam Cię, że nie trwoni tych pieniędzy. Jeden pije
drugi woli iść do kina czy teatru,trzeci unowocześnić komputer...

[thiessa]

Tak sie sklada, ze mialam 700 km a nie 20 i do domu jezdzilam 1. na Swieta
Bozego Narodzenia 2. Wielkanoc 3. Wakacje. Na ciuchy nie wydawalam, musiala mi
wystarczyc to co kupilam w szmateksie w wakacje albo mialam jeszcze z czasow
liceum. Jesli chodzi o pomoce naukowe to tylko zeszyty. Ksiazke mailam jedna na
rok - do angielskiego, reszta albo biblioteka, albo musialy mi wystarczyc
notatki z wykladow i cwiczen. Jesli chodzi o leki to tylko krople do nosa o ile
sobie przypominam jakies 4 zl. Czy cos jeszcze? Rozwialam Twoje watpliwosci?

Ja tez płacę podatki i to wiecej niz wy

[Gość: grrrrw]

Jasne ze czasy się zmieniły.
Rodzina wielodzietna młaci tak samo podatki.
Płaci je niezaleznie od tego ile dzieci ma na utrzymaniu.

Nie rozumiem dlaczego mój sasiad, który funduje komus stypendium naukowe moze
sobie to odpisac od podatku, a ja nie mogę, chociaz co miesiac funduje
stypendium moim wszystkim dzieciom ?

Dlaczego mogą rozliczac się na korzystnych warunkach matki samotne z dziecmi, a
niedługo podobno pary partnerskie, a ja z męzem nie mogę rozliczać się razem
z moimi dziecmi.

Kupując piec razy wiecej chleba, majtek, kilowatów, hektolitrów wody, metrów
szesciennych gazu czy czegokolwiek niz osoba samotna, nie tylko daję pracę
producentom tego, co kupuje, ale w kazdym zakupie PŁACE podatek, czesto jest
to nawet VAT.

[Gość: nutka]

> a ja nie mogę, chociaz co miesiac funduje
> stypendium moim wszystkim dzieciom ?

łaskę im robisz, że je wychowujesz? Nie wiedziałaś że to się wiąże z kosztami?

> Kupując piec razy wiecej chleba, majtek, kilowatów, hektolitrów wody, metrów
> szesciennych gazu czy czegokolwiek niz osoba samotna, nie tylko daję pracę
> producentom tego, co kupuje, ale w kazdym zakupie PŁACE podatek, czesto jest
> to nawet VAT.


Matka jednego dziecka kupuje tyle samo majtek. Różnica tkwi w tym, że twoje
dzieci mają po 2 pary a jej dziecko ma 10 par do wyboru.

[Gość: grrrw]

Rozumiem, ze swojemu dziecku kupujesz piec kompletow ksiazek do szkoły, piec
tornistrów, piec wersalek do spania...

Niezaleznie od tego ile wydaję, podatki liczone sa jako procent od dochodów i
nie biora pod uwagę tego, ile osób jest na utrzymaniu.

[Gość: nutka]

Nie mam dzieci bo mnie na razie na nie nie stać :)

Matka jednego dziecka może nie kupi mu 5 plecaków ale np. 2, a do tego np
opłaci kurs jakiegoś języka, tańca, grania na skrzypcach lub robienia twarogu -
w zależności od zainteresowań dziecka.
Ilościowo może nie we wszystkim ci "dorówna" ale jakościowo jej dziecko będzie
miało lepiej.

[Gość: verta]

Odpowiadasz na :
Gość portalu: nutka napisał(a):

> Nie mam dzieci bo mnie na razie na nie nie stać :)


kobito!to o czym ty gadasz jak na razie nie masz pojecia tak naprawde co to
znaczy miec dziecko.

[Gość: nutka]

Ale problem obdartych, głodnych dzieci i ich beztroskich znów-ciężarnych matek
spada również na moje barki. I to nie z mojego wyboru.

Poza tym nie dyskutujemy tu o metodach wychowawczych tylko o odpowiedzialności
i świadomym podejmowaniu decyzji o kolejnej ciąży.
Jeśli jesteś zainteresowana tym pierwszym to polecam forum Wychowanie -
wyłącznie dla rodziców.

[grrrrw]

Sama ucze własne dzieci jezyków obcych, a szkołe muzyczna maja za darmo.

[Gość: nutka]

Wiesz, dyskusja z tobą schodzi powoli na wyłącznie twoją osobę. Nie zamierzam
komentować twojej osobistej sytuacji. Ten wątek również nie powstał po to aby
skrytykować ciebie i twoje dzieci.
A ty zaciekle próbujesz mi chyba udowodnić, że ty i twoje dzieci to
najszczęśliwszy model rodziny pod słońcem i wszyscy powinni brać z was przykład.

Nie rozumiesz o czym tu jest mowa.

Jeśli stać cię na swoje dzieci to w porządku, bardzo się cieszę, gratuluję i
życzę powodzenia! Wychowuj je i daj im wszystko o czym marzą itp itd.

A przede wszystkim naucz je czytać ze zrozumieniem!

[Gość: danuta1956]

BARDZO LATWO JEST OCENIAC MAJAC PELNA KIESZEN I TABLETKI ANTYKONCEPCYJNE W
ZASIEGU--ale prosze pamietac TO TYLKO POLSKA- nie trzeba chodzic do teatru zeby
zobaczyc Gombrowicza w zyciu.Jutro moze sejm uchwalic CALKOWITY ZAKAZ UZYWANIA
I SPRZEDAZY TABLETEK a DZIURA BUDZETOWA DOROWNA ARGENTYNIE---kochane nic wam
nie pomoze-KROLICA MOZE BYC KAZDA Z WAS..!!!

[Gość: MIA_MAJTA]

Zgadzam sie w zupełności. Jak rodizna weilodzietna rodzi soebi jako tako ,
nikt nie pije nie awanturuje sie czyli jest normalnie. To nic sie z tych
podatkow nei nalezy. W takich rodiznch zazwyczja wystzko jets wylicozne co do
gorsza i malal awaria powoduje dziore w budzecie, sprobojecie wtedy zwrocic sie
do opieki społecznej ( wkoncu po cos te instytuce istnieja) to uslyszysic ez
eskoro nie pijecie , nikt nie siedzi w wiezieniu , maci elodwoke i TV to zada
pomoc sie nei nalezy. Pisze tu o naprawde wyjatkowych sutuacjach, a nei o
procesie ciagłym. Znam to z autopsji

[Gość: rikkimo]

bardzo madry post moi rodzice całe zycie ciezko pracowali jakim prawem z ich
podatków brali ci którzy niepracują i rozmnażają sie niczym "króliczęta" ? a
niedomagająca służba zdrowia sprawia ze leczyc i tak trzeba sie prywatnie co
sprawia ze skłądka zdrowotna przepadała

nie dam moich podatków!

[Gość: wara!]

nie życzę sobie by się mnożyli i potem odchowywali i kształcili za MOJE
pieniądze
to samo domy dziecka - dlaczego mam bulić za czyjąś nierozwagę, czy
nieprzystosowanie do życia, albo za to, że lubi wypić a potem uderzyć?
albo to - porzuci taka dzieciaka na śmietniku i zadowolona, i potem małe chowa
się na koszt mój, twój, nasz
skandal!

[Gość: kiwi]

Znam dobrze dwie takie rodziny. W obu jest dziewiatka dzieciaków, w obu nie z
powodu zaplanowania lecz ponieważ rodzice wyznaja wartości chrześcijańskiej no
i "Pan Bóg tak dał". Jedni mieszkają na malutkiej, żyli w biedzie, ojciec
dorabiał jako kolejarz i pracował na roli. Drudzy - w Warszawie, otoczeni
licznymi kuzynami i znajomymi na miejscu i na świecie.
Pierwsi musieli liczyc na siebie i tylko na siebie. To była i jest
fantastyczna, kochająca sie rodzina, wszyscy sie wszystkimi opiekowali,
pomagali sobie, wspierali się. Umieli się dzielić z innymi, bardziej
potrzebującymi, talerzem zupy czy kartoflami ze zsiadłym mlekiem. Wyrośli na
fantastycznych ludzi, nadal jest między nimi głęboka wieź miłości.
Drudzy ciagle tylko czekali, kto im co da a trzeba było wiele choc ich ojciec
parcował ponad siły, lecz cóż może urzędnik. Matka zawsze powtarzała (takze
przy dzieciach), ze nie lubi za bardzo dzieci i że "u nas w rodzinie wszyscy są
z natury leniwi". Porządek w domu trzymano na zasadzie swoistego terroru,
system nakazowy, choc uprzejmy. To i wiele innych rzeczy spowodowało
rozwiniecie niesamowitej rywalizacji między dziećmi - o przytulenie się do
mamy, o lepszy kąsek czy ubranie. Teraz gdy niektórzy z nich maja już maleńkie
wnuczątka wspominają ciężkie lata, podarte buty, niedoprane ubrania itp. Ale w
swoich domach stosują też terror, a choc widuja się czesto i są zżyci, stale
ktoś z kimś jest jawnie lub cicho skłócony, ktoś komuś czegoś zazdrości
nieprzytomnie, słowem, nadal żyją w małym piekle i chyba tak będzie na zawsze.
Matka tych pierwszych ma ponad dziewięćdziesiat lat, jeszcze zyje i jest uroczą
starowinką, którą wszyscy oni wspaniale się opiekują, mieszka z jednym z
dzieci. Tak więc wydaje mi się, że rodzina rodzinie nie równa, bez względu na
ilość posiadanych dzieci.

[agatkar1]

Po porodzie byłam na sali z kobietą, która urodziła córkę, bardzo chorą - miała
przetaczaną krew. Ona mówi, że jej córka będzie rodzić niedługo. I wyobraźcie
sobie, że gdy jeszcze leżała w szpitalu, na tym samym oddziale została babcią i
matką jednocześnie. Ale chcę jeszcze coś dodać. Zapytałam o konflikt
serologiczny, ponieważ ona właśnie z mężem ma takowy, jakie powikłania są, czy
ciężko było, bo słyszałam, że w takich rodzinach można mieć tylko jedno
dziecko. A ona mi na to. U mnie to było tak: z pierwszą czwórką - nie było
żadnych problemów, druga czwórka troszkę gorzej, bo dzieci wylądowały w
inkubatorze, a potem najgorzej było z ... i tu wymieniła imiona trojga dzieci,
a to które teraz urodziła było 12 - no i miało poważne powikłania.
Córka która urodziła miała 20 lat.
Dla mnie to było niepojęte, z zachowania kobiety i ogólnie z jej wyglądu
stwierdziłam, że jest bardzo biedna, to naprawdę przykre...

[agatkar1]

Acha, jeszcze jedno..
Pracowałam kiedyś z dziewczyną, która w wieku 20 lat miała dwójkę dzieci. Z
tego co mówiła, w jej domu się nie przelewało, mąż nie pracował, tylko ona
troszkę na pół etatu. Ona jest żoną Kubańczyka, nie wiem czy to ma jakiś
związek, w każdym bądź razie, gdy odchodziła z pracy była w ciąży z trzecim
dzieckiem. Niedawno znowu ją widziałam, ona ma obecnie 23 lata, szła z trójką
pięknych, czarniutkich dzieci, i z olbrzymim brzuchem. W takim tempie
dziewczyna dorobi się chyba z 15-rga, o ile się nie opamięta, albo jej mąż
cudzoziemiec... Nie rozumiem takich ludzi...

wiecie dlaczego takie rodziny czasami mnie wkurzaj

[blanchet]

wkurzają?
Pomijając fakt, że nie wierzę aby urodzenie dwójki dzieci nie wystarczyło na
zaspokojenie wszelkich potrzeb związanych z miłością, przekazaniem dziedzictwa,
to jestem powiedzmy zła bo ja muszę bez przerwy kombinować co by tu zrobić aby
wogóle było możliwe moje zajście wciąże- chodzi mi oczywiście o pracę, bo kto
nie pracuje nie jest pracownikiem- więc zastanawiam się jak wkleić w mój
życiorys ten fakt, tak więc ja się zastanawiam a inni się mnożą. Oczywiste jest
że aby istniało społeczeństwo muszą być jego czlonkowie jednak jak ktoś ma
wielodzietną rodzinę to pomaganie jej- najczęściej finansowe-nie jest
przeznaczone na rozwój tych dzieci, bo ze wzgledu na trudności w zaspokojeniu
potrzeb pieniądze te są przejadane w tej rodzinie.

[grrrrw]

Następca tronu książę Haakon, jego żona Mette-Marit i ich dzieci - takie
zdjęcia ostatnio najczęściej pokazywano w norweskich mediach. Wbrew pozorom ma
to wiele wspólnego z demografią. Norwegia, podobnie jak pozostałe kraje
skandynawskie, do niedawna zajmowała jedno z ostatnich miejsc w Europie pod
względem wielkości przyrostu naturalnego (ujemny od -0,1 do -0,7) i wskaźnika
dzietności (1,0). Obecnie współczynnik dzietności wzrósł w Norwegii do 1,8
(jest wyższy niż w Polsce - 1,28). Co najważniejsze, nie jest to zasługą
imigrantów, lecz rdzennych mieszkańców Skandynawii (baby boom obserwujemy także
w Danii, Szwecji oraz Finlandii - wszędzie tam wskaźniki dzietności zbliżają
się do 2).

Jedną z przyczyn skandynawskiego baby boomu jest najbardziej rozbudowany na
świecie system zabezpieczeń socjalnych dla rodziców. W Skandynawii można żyć z
tego, że się ma dzieci, zwłaszcza jeśli jest ich więcej niż dwoje. Oferowane są
tam bezzwrotne pożyczki, wysokie zasiłki, długie i dobrze płatne urlopy
macierzyńskie. Badania dowodzą (m.in. Królewskiego Instytutu Demografii w
Sztokholmie), że te bodźce działały niemal wyłącznie na imigrantów z Południa.
Kanadyjscy demografowie (m.in. Gauthier) dowiedli, że 25-proc. wzrost świadczeń
rodzinnych zwiększa współczynnik dzietności o 0,6 w krótkim okresie i o 0,4 w
dłuższym.

W Skandynawii na wzrost dzietności Szwedek czy Norweżek wpłynęły przede
wszystkim czynniki socjopolityczne i kulturowe. Wielu Skandynawów, szczególnie
z klasy średniej, przestraszyła wizja społeczeństwa zdominowanego przez
imigrantów. Poza tym zrozumieli oni znaczenie wielodzietnej rodziny, jako
najważniejszego podmiotu na rynku. Jak dowodzi Gary Becker, ekonomista z
Chicago, laureat Nagrody Nobla za badania związane z rozwojem rodziny, w
rodzinie powstaje najwięcej bogactwa - kapitał ludzki. Becker wykazał, że aż 80
proc. zasobów bogatych krajów stanowi kapitał ludzki, na resztę składają się
zasoby materialne, bogactwa naturalne i urządzenia. W "Traktacie o rodzinie"
Becker twierdzi, że tylko w rodzinie kształtują się cechy decydujące o
żywotności i funkcjonalności społeczeństwa: solidarność, współpraca,
poszanowanie dla drugiego człowieka, zdolność do poświęceń, zamiłowanie do
porządku czy punktualność. W Skandynawii uznano te argumenty za przekonujące.

[Gość: Izabella1991]

Jezeli tak jest w Skandynawii,to ja tam chce ZYC,WYJSC ZA MAZ I DZIECI MIEC!
Natomiast co do rodzin wielodzietnych to pamietam taka z mojej ulicy.Mieszkanie
ok.50-56 m.kwadr.a w nim rodzice,dziadek i OSEMKA DZIECI!Czesto tam bywalam i
widzialam,jak te dzieci spaly pokotem na podlodze,tylko niektore mialy miejsce
na lozkach.Nie bylo dla nich warunkow do uczenia sie,no bo jak....Faktem
jest,ze wszystkie "wyszly na ludzi",no ale jakim kosztem????Co do jedzenia i
ubrania,to nie moge powiedziec,glodne ani bose nie chodzily(byly to lata 70-te
i 80-te)no i mialy tate ,,dzialacza katolickiego",takze wielkiej biedy nie
cierpialy.Ale czy byly szczesliwe?

[Gość: horn]

>.Ale czy byly szczesliwe?

rany... a jesli BYLY szczesliwe to cala twoja teoria "litosci"nad nimi sie
zawali?
to o czym mowisz to standart zycia, a nie szczescie.

[Gość: wara!]

i jeszcze sie nie zgadzam bulic za dzieci samotnych matek ze swoich podatkow!
chrzanie to, ze dwoje nieodpowiedzialnych kretynow narobilo sobie potomkow, a
potem nie wytrwali w zwiazku
i JA musze bulic za starego, ktory kibluje za nieplacenie alimentow
i za stara i jej bachory, ktorych nie jest w stanie utrzymac, bo byla
nieodpowiedzialna i zwiazala sie z nieodpowiednim balwanem

czyli tak:
NIE, socjalowi dla:
- rodzin wielodzietnych,
- domow dziecka,
- samotnych matek,
- wiezniow,
- tych co choruja, a cale zycie nie pracowali

dopisujcie sie, czas zrobic z tym porzadek!

[grrrrw]

A ja znam taka rodzine we Francji. To jacys Chinczycy. Nawet mieszkania nie
mają, spia w sklepie na podłodze. I jest ich we Francji coraz wiecej, bo maja
duzo dzieci. I wykupuja kolejno sklep za sklepem.

[Gość: Izabella1991]

Wiesz,ze to jest b.mozliwe!
Wypisz,wymaluj rodzina z osmiorgiem dzieci na ok.56 m.kwadr.ktora to
opisywalam kilka postow wczesniej.Znam te sytuacje b.dobrze,bo z jedna z tych
dziewczynek(bylo tam 4 braci i 4 siostry)chodzilam do szkoly.Pytalam sie ja
niedawno o wspomnienia z dziecinstwa,coz-tego ,,kolchozu nie wspomina wcale(bo
nie chce).Czy tacy rodzice nie maja serc? Czy tez moze mozgownic?A moze
mysla....hmmmm.....wiecie czym....

[praktycznyprzewodnik]

Polska bez Polaków

Czy pamiętacie jeszcze szum wokół przeludnienia globu? Dziś zagrożeniem nie
jest zbyt duża, ale zbyt mała liczba ludności - Nowa Demografia zmieni świat.
Już dziś zmienia Polskę - czytamy w tygodniku "Newsweek"

Tego jeszcze nie było. Po raz pierwszy w historii urzędnicy zdecydowali się
płacić obywatelom za zobowiązanie do rozmnażania się. W podczęstochowskim
Lelowie wójt Jerzy Szydłowski osobiście udzielił ślubu miejscowej młodej parze
i po uroczystości wręczył jej czek na dwa tysiące złotych. Pieniądze zostaną
jednak wypłacone dopiero w tym przypadku, jeśli w ciągu dwóch lat od daty ślubu
urodzi się im dziecko.

Statystyki mówią same za siebie: żeby w przyszłości populacja Polski nie spadła
poniżej obecnego poziomu - czyli 38 milionów, liczba dzieci rodzonych przez
statystyczną kobietę powinna wynosić ok. 2,1. Tymczasem w ciągu ostatnich
kilkunastu lat zmniejszyła się do 1,3 i nadal leci w dół.

Jeśli kogoś nie przekonuje abstrakcyjna statystyka, to są jeszcze liczby
bezwzględne - w 2000 roku Polaków zaczęło ubywać. W ciągu ostatnich czterech
lat populacja zmniejszyła się o ok. 450 tysięcy. To tak, jakby z mapy Polski
wyparował nagle Gdańsk.

Obserwujemy zatem to, przed czym od dawna przestrzegali księża i niektórzy
politycy prawicy - naród się kurczy. Polaków jest dziś tylu, co w roku 1990. Co
gorsza, demografowie, którzy jeszcze pod koniec lat 90. przewidywali wyraźny
wzrost liczby urodzin, dziś jak jeden mąż przyznają się do pomyłki -
informuje "Newsweek".