Nieobecna

[abere8]

:-(

Mam nadzieje, ze nastepnym razem bedzie bardziej pogodnie i mniej dolujaco.

[Gość: okularniczka]

Joanna szczepkowska chyba nie przejmuje się tym ,ze ktoś może coś o niej
pomysleć na podstawie felietonu.Te historie nie są przecież o niej tylko są dla
nas. I nie zawsze po to żeby nas rozbawić. A problem kobiet, matek, które piją
pokazany od strony dziecka( bo to co we mnie zostało to własnie obraz tego
synka stojącego za drzwiami za którymi stoi pijana matka)jest bardzo
potrzebny.I może wstrząsnąć niejedną kobietą z takim problemem. Ja ten felieton
wycinam i wkładam do teczki z najwazniejszymi felietonami J. Sz

[Gość: pijaczka]

dziekuję za ten felieton. mam córeczkę.Jestem uzalezniona.Ale nigdy nie
pomyslałam o tym ,ze ona stoi za drzwiami i czeka. a ja wchodze i chwieję się
na nogach. Może ten felieton da mi siłę?

Nieobecna

[Gość: Druga okularniczka]

Ja też mam teczkę z felietonami p. Szczepkowskiej. I dzisiejszy również dołączy
do reszty. Cieszę się,że cały czas mogę czytać tak mądre i piękne rzeczy.
Cieszę się,że mogę się wzruszać i zachwycać. Dziękuję Pani!

nareszcie mądry felieton i ... ważny !!!

[alpepe]

Gratuluję Pani Szczepkowska!

[Gość: okularniczka]

I nie domagajcie sie tylko smiesznych tekstów od Joanny Szczepkowskiej bo ona
to naprawde potrafi tylko nie zawsze uzywa swojego poczucia chumoruie [olecam
lakturę książki Sześć minut przed czsem która składa się własnie z ostatnch
felietonów i z nieltórych zaśmiewałam sie do łez. Uważam tylko, że tytuł jest
za ciężki chociaz dobry ale nie zapowiada tego ,ze w środku są felietony.
Szkoda. Więcej ludzi by kupiło nawe teraz na gwiazdkę. Nie wiedziałam ,,,,,ze
pani Joanna rusuje! czekam na rozwój tego talentu bo mam wrażenie, że w tych
tekstacg kryją się własnie obrazy.

[Gość: okularniczka]

Nie ąoię bo cztyam i czytam a moze przeczytmy kiedys tekst o nas nieśpiących?
tez wazne

[Gość: córka]

To jest to. Nieobecność. Zawsze kiedy widziałam swoją matkę w takim stanie cos
mnie bolało najbardziej ale nie umiałam tego nazwać. teraz wiem: to własnie
nieobecnośc. Była blisko a jednocześnie jej nie było. Nie słyszała mnie i nie
mówiła do mnie. Ktos obcy a najbliższy. dziękuję za okreslenie tego
czegoś.Bardzo.

[Gość: anna]

smutny ale wielokrotnie opisywany temat.Znam takich N. wiele.

[Gość: Córka Nieobecnej]

Jestem córką takiej Nieobecnej!Moja matka też byla taką osobą, jak ja to
nazywam "do tańca i do różańca". Do pewnego momentu wszyscy ją lubili i
szanowali, byla zapraszana, byla czlonkiem różnych komitetów, a jak się
stoczyla to nawet wlasne siostry nie chcialy jej znać, a ja jako najmlodsze
dziecko przeżylam wiele upokorzeń i wieczny wstyd za swoją matkę.

Nieobecna

[Gość: ona]

Alkoholizm ,pijąca matka,bolesny temat,tylko jak do pijącej kobiety dotrzeć i
skłonić do leczenia? Mężczyźnie pijącemu żona pomaga wyjść z nałogu a kobieta
zdana jest tylko na siebie .Czy syn oprócz przygotowania kogla-mogla sprawi,że
matka zrozumie iż nie tędy droga.rzuci Może kilkuletni syn z całą powagą
powtarzać powinien jej -Mamo,umrzesz! Może nie będzie w stanie słuchać tego i
zacznie leczenie.Oni wszyscy są chorzy.

[Gość: pijaczka]

a ja od soboty nie wizięłam alkocholu do ust. Tak do mnie przemówił ten tekst
bo wyobraziłam sobie swoje dziecko jak czeka przed drzwiami z nadzieją ,że może
będę obecna. Na razie jestem. dziękuję

Bo kogel-mogel był za słodki

[Gość: Kreska]

Pal sześć mamuśkę! Jest dorosła i z własnej woli pije piwo, które sama sobie
nawarzyła. Jej wybór. Ale dzieciaka żal, bo przez resztę życia będzia myślało,
że to jego wina, że mamusia pije, bo ten kogel mogel był nie dośc dobry. Kto
pomoże dzieciom alkoholików, aby w dorosłym życiu nie paliło ich poczucie winy
za alkoholizm rodziców? Dręczące przekonanie,że to przez nie, bo gdyby były
ładniejsze, mądrzejesze, weselsze itp. to by nie pili?
Kto zdejmie z ich pleców wielki ciężar odpowiedzialności za życie dorosłych,
którym nie są w stanie pomóc, a myslą, że powinny?
Dzieci często obwiniają się za piekło, jakie czynią im dorośli i to właśnie
jest tragiczne.

[dakarka1]

Widzę że nic cię nie ruszyło po tym artykule "abere8"?...nieprzemyślane słowa z
twojej strony zupełnie...

[dakarka1]

Wstrząsający felieton.
Nie znam blisko nikogo takiego jak N.
Ale mam dziecko. Synka...On mi próbuje zrobić herbatki, a raczej się uczy, bo
bardzo chce być dobry dla mamy...co by było, gdybym była jak N.????
Najgorsze jest to, że cierpią dzieci;nie umiem jeszcze otrząsnąc sie po
Biesłanie.
Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego dla dzieci N.

[Gość: kasia]

Z zawodu jestem terapeutką uzależnień, także wiem dobrze jak ogromne
spustoszenie sieje choroba alkoholowa wokół osoby pijącej/biorącej... Jest to
choroba społeczna, co znaczy, że nie dotyczy tylko osoby chorej, ale jej
otoczenia (rodziny, przyjaciół, itp) Nazywa się ich osobami współuzależnionymi,
bo też często żyją w rytmie picia mamy, taty, męża, itd. I dla takich osób w
całym kraju są prowadzone zajęcia terapeutyczne (grupowe lub indywidualne).
Należy pytać w poradni psychologicznej lub w punkcie interwencyjnym albo gdzieś
w środowisku AA o terapię dla współuzależnionych, a w szczególności osoby,
które dzis są dorosłe, a których mama lub tato były lub nadal są uzależnione od
substancji chemicznych powinny poszukać wsparcia w grupie dla Dorosłych Dzieci
Alkoholików (pytać o grupę dla DDA). We wrocławiu jest ich kilka, wiele z nich
jest bezpłatnie prowadzonych, naprawde na profesjonalnym poziomie, wiem że w
innych miastach jest podobnie. Gdy Jaś dorośnie, naprawdę nie musi całe życie
nieść w sobie tego żalu, złości i wstydu..... małego chłopca!!! ZAPRASZAM w
imieniu kolegów "po fachu"!!!Spróbujcie choćby dla własnych dzieci zrzucić
z "plecków" ten głaz, nie oszukujcie się wciąż, że to minęło, że mozna
zapomnieć - samemu sobie pomóc jest trudno, tak jak wyjść z ciągu...
A Pani Joannie dziękuje za poruszenie tego ogromnego problemu, pozdrawiam;)

nie tak łatwo

[Gość: ona]

widzcie, nie jest tak łatwo alkoholiczce powiedziec: nie pij! umrzesz!... ona
twierdzi ze nie pije.... nawet kłamie w żywe oczy, kiedy wyciągasz jej wódke i
melise spod poduszki... a najsmutniejsze jest to ze twoje dzieciństwo jest ci
odbierane... ono gnie bardzo szybko. biedny chłopczyk... w wieku lat 12
przypuszczalnie będzie juz miał ta świadomośc tożsamosci co 18latek...