jestem katem

[anonymously]

Witam. Prosze o pomoc. W naszym zwiazku, to niestety to ja jestem ten zly.
Mam typowe objawy osobnika stosujacego przemoc w stosunku do zony tzn. nagle
zaczynam, z czesto blahych powodow, denerwowac sie w zasadzie o nic, napiecie
rosnie az w koncu konczy sie to albo powazna awantura albo uderzeniem zony.
Po tym wszystkim napiecie spada, ja sie uspokajam, przepraszam, obiecuje ze
to sie wiecej nie powtorzy. Czasem dzieje sie to raz na miesiac, czasem
rzadziej. Przeczytalem, ze w wiekszosci przypadkow nie ma szansy na uleczenie
kogos takiego jak ja. Mam swiadomosc swojej choroby i staram sie dowiedziec
jak najwiecej o naszych klopotach. Czy mam sie udac do psychologa, moze do
psychiatry, czy sa moze jakies srodki uspokajajace, ktore w krytycznej
sytuacji pooga mi sie opanowac. Prosze o jakies porady. Jezeli nie chcecie
pomoc mi, to zrobcie to chociaz dla mojej zony.

[babcia_kasi]

Witam.Jeżeli to prawda, że masz świadomość swojej choroby, jak to określiłeś,
to na początek zamów sobie przez internet (lub kup w księgarni) książkę "Życie
ze złością", autor Ron Potter.Dostaniesz w ciągu 2-3 dni.Bardzo dobrze się
czyta, w przeciwieństwie do jakichś naukowych opracowań.I możesz tu potem pisać
i pytać.Nie bardzo chce mi się wierzyć, że to napisał mężczyzna...

[anonymously]

Postaram sie przeczytac ta ksiazke. Ja naprawde jestem mezczyzna. Kocham swoja
zone i dlatego chce nam pomoc.

[babcia_kasi]

Poczytaj sobie Niebieską Linię, tu gdzieś na forum jest link lub w googlach
anajdź.Są tam ankiety, porady.Min.dla sprawców przemocy.I pisz.W książce "Życie
ze złością " jest mnóstwo praktycznych porad.Jeżeli się do nich zastosujesz,
poszukasz jeszcze pomocy specjalisty, to moim zdaniem masz szansę.Ja tam wierzę
w człowieka!I jeszcze zamów "Toksyczne słowa" Susan Forward.No, no...

[anonymously]

Póki co probuje czytac "Przemoc w rodzinie" Jadwigi Mazur, ale troche ciezko mi
to idzie. Mam problmy z koncentracją i ze znalezieniem wiekszej ilosci wolnego
czasu, ale postaram sie przeczytac najpierw ta ksiazke, a potem pozostale, nie
wiem czy mi to pomoze, ale wole robic cos niz nic. Dzieki za rady. A co sadzisz
o wizycie u psychiatry albo psychologa?

[incognitto]

anonymously napisał:

> Póki co probuje czytac "Przemoc w rodzinie" Jadwigi Mazur, ale troche ciezko
mi
>
> to idzie. Mam problmy z koncentracją i ze znalezieniem wiekszej ilosci
wolnego
> czasu, ale postaram sie przeczytac najpierw ta ksiazke, a potem pozostale,
nie
> wiem czy mi to pomoze, ale wole robic cos niz nic. Dzieki za rady. A co
sadzisz
>
> o wizycie u psychiatry albo psychologa?

oczywiście udaj sie do psychiatry, najlepiej w poradni PZP, tam Cię skierują
najpierw do psychologa
Najwyraźniej nie umiesz poradzic sobie z emocjami, swiadomośc wyrządzanej
krzywdy żonie powoduje poczucie winy, pogłębia się frustracja i kółko sie
zamyka.
Czasami pomaga szczera rozmowa, anonimowe forum tez jest dobrym miejscem

powodzenia:)

[anonymously]

a co to jest poradnia PZP?

[izabelski]

Poradnia Zdrowia Psychicznego

[ala_bez_kotow]

sluchaj. kobiety wyrastaja w przekonaniu, ze mezczyzni beda obsypywac je
kwiatami.
czy Ty nie masz sumienia?? przeciez chyba masz jakias kontrole nad sowimi
rekcjami. czy gliniarzowi tez bys przylozyl?
jak mozna kogs bic jesli sie kocha?

[anonymously]

ciezko z moim sumieniem i ciezko z kontrola nad reakcjami, moglbym i
gliniarzowi przylozyc gdyby mnie wkurzyl. cale zycie slyszalem od matki, ze
jestem do niczego, moj ojciec zmarl gdy mialem 14 lat, wiec wtedy kiedy
dorastajacy chlopak potrzebuje ojca najbardziej. Poza tym gdy ojciec zyl, to w
domu byly ciagle klotnie. Nienawidze swojej matki, nigdy mi w niczym nie
pomogla, do niczego nie zachecila, wszystki najwazniejsze wybory w moim zyciu
(szkola, praca itp) musialem podejmowac sam. Mysle ze to m.in. to powoduje moja
podswiadoma uraze do kobiet i gdy dochodzi miedzy nami do sprzeczki, wtedy
czasem puszczaja mi hamulce. Ale akty agresji zdazaly mi sie nie tylko w
stosunku do mojej zony, rowniez do innych osob.

[darr.darek]

anonymously napisał:
> ciezko z moim sumieniem i ciezko z kontrola nad reakcjami, moglbym i
> gliniarzowi przylozyc gdyby mnie wkurzyl.

Eeee tam, silniejszemu byś nie przyłożył - ot, cały temat.
Sęk w tym, że żona nie jest silniejsza.

[anonymously]

Moze i bez powodu bym nie przylozyl, ale pewnie gdybym byl zagrozony... ale
mysle ze to nie wazne. Wazniejsze, zebym nauczyl sie opanowywac. Chcialem
powrocic znowu do sportow walki, ale zona obawia sie, ze to jeszcze bardziej
wzbudzi moja agresje.

[ala_bez_kotow]

zgadzams ie z darkiem. gdybys niekontrolowal swoich emocji to bys przylozyl
kazdemu na ulicy.
zapisz sie na basen albo na tenisa a nie na sporty walki.

[plathess]

ala_bez_kotow napisała:

> zgadzams ie z darkiem. gdybys niekontrolowal swoich emocji to bys przylozyl
> kazdemu na ulicy.



A może to go tak żona denerwuje, że ją bije a nie ludzie na ulicy, których nie
zna?To jak z zabijaniem na wojnie. Gdy nie czujesz bezpośredniego zagrożenia a
każą ci strzelać do obcych ludzi w obcym kraju - niby dlaczego mialbyś chciec to
robić (jeśli nie jesteś psychopatą)?
A dlaczego masz się kłaniać sąsiadowi który zabija cię wzrokiem i wiesz, że
otruł twojego ukochanego psa, gdy byłeś mały?
Jego miałbyś ochotę zabić. A nie jakieś obcego, nigdy nie widzianego czlowieka
w obcym kraju.
Jakkolwiek bicie nie jest wyjściem.

[takete_malouma]

> zgadzams ie z darkiem. gdybys niekontrolowal swoich emocji to
> bys przyloz yl kazdemu na ulicy.

Bzdura. Przed zaatakowaniem silniejszego powstrzymuje instynkt samozachowawczy, który zasadniczo również działa za pośrednictwem emocji. To, że u kogoś jedna emocja może przeważyć nad inną, nie oznacza, że ten ktoś kontroluje swoje emocje.

[12baba]

a moze tacy faceci, ktorzy nie panuja nad emocjami i...maja tego swiadomosc,
kupiliby sobie worki treningowe i jak emocje ida w gore, to zamiast do zony,
szli by do tego worka i na nim sie rozladowali
co nie zmienia faktu, ze psycholog i terapia tez by sie przydala

[lily.sins]

koniecznie idz do psychologa. On zadecyduje czy powinienes isc do psychiatry.
Niezaleznie ile ksiazek przeczytasz ( choc na pewno pomocnych) to bez pomocy
fachowca sadze, ze sobie nie poradzisz. Zrób to dla siebie i doa Zony bo to co
robisz nie jest dobre.
Zycze powodzenia

[anonymously]

Przez wiele lat trenowalem sporty walki, poza tym pracowalem na tzw "bramce" w
lokalu, w ktorym rozboje nie byly rzadkoscia, nie wiem czy przypadkiem teraz
nie brakuje mi "wyzycia sie", a moze tez to wlasnie te przyczyny spowodowaly
moja agresywnosc. Mam cos nie tak pod sufitem i gdy wpadne w furie, to nie
potrafie ocenic swojego zagrozenia i rzucic sie na kilku facetow. Chyba
faktycznie wybiore sie do psychologa. Zauwazylem ze samo pisanie tutaj dziala
na mnie oczyszczajaco.

[incognitto]

anonymously napisał:

> a co to jest poradnia PZP?

Poradnia Zdrowia Psychicznego
w jednym miejscu znajdziesz psychiatrę, psychologa, w razie czego terapię.


pozdr.

[wojciech.kruczynski]

Jeśli jesteś z W-wy, możesz przyjść do mnie, do Poradni Psychoterapii -
Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, ul. Belgijska 4 (górny Mokotów). Jestem
tam we wtorki i czwartki, od 9:00 do 15:00. Poradnia jest nieodpłatna. Dopiero
ruszyła i nie mamy jeszcze mebli, ale to chyba nie jest tu najważniejsze.

[babcia_kasi]

Panie Wojciechu, my czytający to forum też chcielibyśmy coś wiedzieć, może nam
Pan rozjaśnić chociaż jakimiś ogólnikami, jakiś referat? To ważne!

[wojciech.kruczynski]

babcia_kasi napisała:

> Panie Wojciechu, my czytający to forum też chcielibyśmy coś wiedzieć, może
nam
> Pan rozjaśnić chociaż jakimiś ogólnikami, jakiś referat? To ważne!

Sprawcy to z pewnością grupa niejednolita, więc trudno coś powiedzieć ogólnie.
Do mojej poradni przychodzi coraz więcej mężczyzn, mających kłopoty z
hamowaniem agresji. Może nie zabrzmi to najlepiej, ale jestem tym przyjemnie
zaskoczony. Znaczy to, że często mają świadomość, że wyrządzają komuś krzywdę,
chociaż zwykle pojawiają się wtedy, gdy żona na poważnie bierze się za
przeprowadzenie rozwodu. Więc tak naprawdę motywacja może być złożona...

Moje dotychczasowe doświadczenia wskazują, że centralny jest tu problem
kontroli. Sprawca zwykle czuje się dobrze wtedy, gdy ofiara jest pod całkowitą
kontrolą. Ta kontrola oznacza dla niego jedność myśli i uczuć z drugą osobą,
czyli tak naprawdę jest to miłość, pojmowana tak, jak pojmuje ją nastolatek lub
dziecko. Gdy ta jedność znika (ofiara robi coś po swojemu), wyzwala to u
sprawcy silny lęk przed porzuceniem i samotnością. Jeśli w trakcie wychowania
przyjął wzorce agresywne, niweluje ten lęk przemocą wobec ofiary, która
prowadzi do jej całkowitego podporządkowania. Innymi słowy, typowy sprawca to
mężczyzna, który nie daje sobie przyzwolenia na okazywanie słabości (lęku,
porzucenia) i pokrywa to agresją. W rzeczywistości bardzo często jest
emocjonalnie uzależniony od partnerki, chociaż na pierwszy rzut oka widać tylko
jej zależność od niego. Żeby to sobie lepiej wyobrazić, można przywołać obraz
dziecka, które na pewnym etapie rozwoju chce wszystkimi rządzić - w przypadku
normalnego wychowania powinno mu to przejść (uznanie ograniczeń). Dajmy więc
takiemu "rozwydrzonemu" dziecku siłę dorosłego mężczyzny - skutek będzie
podobny do tego, jaki mamy w przypadku przemocy domowej. Uznanie przez sprawcę
swej zależności, swego lęku przed porzuceniem i zaniedbanej potrzeby opieki ze
strony bliskiej osoby jest pierwszym krokiem do wyzdrowienia. Niestety,
mężczyznom w naszym świecie przyznać się do tego (nawet przed sobą) jest
niezwykle trudno.

[babcia_kasi]

Dzięki.Opisał Pan mojego zięcia,jego dzieciństwo, nawet...przewagę mojej córki
nad nim.Ja gdybym chciała psychiczny portret mojego zięcia przedstawic, to
byłoby to zdjęcie wojenne 12-latka w zbyt dużym mundurze, hełmie opadającym na
oczy, z dziecinna nienawiścią w oczach, pepechą, strzelającego i raniącego na
oślep, bez możliwości opanowania, ale z dziecinną świadomością, że ofiara
cierpi i ,żeby zamaskować swój ból, mówiącym mściwie;dobrze ci tak.Tylko
pytanie, jak tę broń wytrącić mu z ręki? Nawet, przeciwnie, wszyscy mówią:nie
da się...Może z z zewnątrz akcja rozbrojenia, czyli akcja, zmasowana,
uświadamiania przemocy, nauki przedmałżeńskie, pogadanki w gimnazjum itd.Nawet
codziennie 3 mnin. w telewizji jakaś scenka i komentarz, może by dotarło...Ech,
marzenia!

[ala_bez_kotow]

o tak, to prawda. to jest dziecko w ciele duzego mezczyzny.
stwierdzilam, ze moj partner taki jest. zaobserwowalam, ze minimum poczucia
odrzucenia powodowalo podwojne odrzucenie z jego strony . to jets bardzo
meczace. wlasnie jestem po zwiazku z facetem ddA. starcilam duzo energii i
wiary w siebie.

[anonymously]

Niestety, nie jestem z W-wy, mieszkam daleko od W-wy.

[wredna.suka]

meble...

[lucerka]

czesc,reakcje meza sa b.podobne do twoich. od czasu kiedy chodzi na terapie do
psychologa nie uderzyl ani razu. wybuchy agresji zdarzaja sie wprawdzie ale nie
sa przekladane na rekoczyny. od tez zdal sobie sprawe, ze ma problem a to juz
pierwszy krok do powrotu do zdrowej postawy.

[kayaseven]

Jestem za pOjściem do psychologa-to działa.Wiem coś o tym.

[babcia_kasi]

Any, często myślę o Tobie.Kup sobie tę książkę, ja wówczas zamówiłam sobie 3
książki, przez pozostałe 2 nie mogłam przebrnąć, a ta z "osą" sama się
czytała.Kup sobie na targu albo w sklepie "po 4 zł" takiego ptaszka na baterie,
reaguje na kichnięcie, klaśnięcie, podniesiony głos;robi wtedy pi,pi,pi.Ile
razy podniesiesz w złości głos przypomnij sobie, że gdzieś na Południu Polski
jest realna babcia (możesz mnie sobie wirtualnie adoptować), która myśli o
Tobie z nadzieją i serdeczną troską.Życzę szczęścia całej Twojej rodzinie.

[anonymously]

Dziekuję za życzenie. Postaram się naprawić ;). Trzymajcie się.

[anonymously]

no i gowno, poszlo. znowu sie stalo. sprowokowala. a juz tak dobrze mi szlo.
czy tylko ja musze byc lepszy? jestem do niczego. do dupy.

[pawel.drozdziak]

anonymously napisał:

> no i gowno, poszlo. znowu sie stalo. sprowokowala. a juz tak dobrze mi szlo.
> czy tylko ja musze byc lepszy? jestem do niczego. do dupy.

na zasadzie "mocnego postanowienia poprawy" czy zaciskania zebow zeby tylko
wytrzymac tego nie ugryziesz. Miedzy wami dzialaja skomplikowane mechanizmy,
ktore po prostu trzeba odkryc, zrozumiec je..
Tu zadne ocenianie, doradzanie przez internet "wez sie zastanow" itd. nic nie
da. Potrzebna jest albo terapia albo rozwod. Albo i terapia i rozwod, bo
przeciez jesli nie zmienisz czegos w swojej glowie, to z nastepna partnerka
bedzie to samo co z ta. Szukasz terapeuty?
Tymczasem polecam ten artykul:
kiosk.onet.pl/art.html?DB=162&ITEM=1118786&KAT=239
A ona jak sie teraz czuje?

[plathess]

pawel.drozdziak napisał:

> anonymously napisał:
>
> > no i gowno, poszlo. znowu sie stalo. sprowokowala. a juz tak dobrze mi sz
> lo.
> > czy tylko ja musze byc lepszy? jestem do niczego. do dupy.
>
> na zasadzie "mocnego postanowienia poprawy" czy zaciskania zebow zeby tylko
> wytrzymac tego nie ugryziesz. Miedzy wami dzialaja skomplikowane mechanizmy,
> ktore po prostu trzeba odkryc, zrozumiec je..
> Tu zadne ocenianie, doradzanie przez internet "wez sie zastanow" itd. nic nie
> da. Potrzebna jest albo terapia albo rozwod. Albo i terapia i rozwod, bo
> przeciez jesli nie zmienisz czegos w swojej glowie, to z nastepna partnerka
> bedzie to samo co z ta. Szukasz terapeuty?
> Tymczasem polecam ten artykul:
> kiosk.onet.pl/art.html?DB=162&ITEM=1118786&KAT=239
> A ona jak sie teraz czuje?







Przeczytalem ten artykuł, gdzie facet opowiada jak wyrządził przysługę pewnej
"damie", układając jej rzeczy. Fakt, można tego nie lubić i nie życzyć sobie,
ale zatem jak to jest? Ona W BRUTALNY SPOSÓB zaatakowała go, i to nie raz, tylko
przytoczyła sztrum by go maksymalnie zniszczyć i... i co on miał niby zrobić?
TYLKO DLATEGO że jest mezczyzną miał chcwycić ją za rączki i odczekać aż
łaskawica opamięta się bądź po prostu opadnie z sił?
No moment, chyba potencjalna przewaga fizyczna mężczyzny nie daje prawa kobiecie
do ataku nań, a mężczyźnie nie odbiera prawa do obrony?!
A co z przemocą psychiczną kobiet wobec mężczyzn? Jest ona na porządku dziennym,
tyle że jakoś tak przemilczna tu i tam...
Ale wracając do tematu, co ten facet miałby niby zrobić?
Gdyby tak rzucił się na niego facet (powiedzmy słaby, mały, chuderlak) to tylko
dlatego, że jest taki, atakowany nie miałby prawa odddać mu???!!!!!!

[ala_bez_kotow]

ale czym Cie sprowokowala?

[natalenka]

Przecież to zawsze jest cudza wina, ten okropny świat nie pozawala Ci być
lepszym.A może nie posiadasz umiejętności łagodzenia konfliktów w cywilizowany
sposób? Tylko krzykiem groźbami, które z chęcią spełniasz. . Proponuje rozwód
dla dobra Twojej żony.

[anonymously]

Tak masz racje, to byla moja wina i nic mnie nie usprawiedliwi. Czasem szuka
sie wytlumaczenia w obwinianiu kogos o sprowokowanie, zeby wyciszyc sumienie.
Pisalem to jeszcze w zlosci. Rozwod to ucieczka, jezeliby malzonka miala byc
szczesliwsza beze mnie to owszem, moze byc. Ale moze jednak warto sprobowac sie
naprawic. Jakakolwiek przemoc z mojej strony wynika z mojej nerwicy i zlego
wychowania, wydaje mi sie ze skoro mam tego swiadomosc to latwiej bedzie mi
pokonac swoje nerwy, ale wiem ze i tak latwo nie bedzie.

[natalenka]

Mam nadzieje, że Ci się uda.

[pawel.drozdziak]

anonymously napisał:

> Tak masz racje, to byla moja wina i nic mnie nie usprawiedliwi. Czasem szuka
> sie wytlumaczenia w obwinianiu kogos o sprowokowanie, zeby wyciszyc sumienie.
> Pisalem to jeszcze w zlosci. Rozwod to ucieczka, jezeliby malzonka miala byc
> szczesliwsza beze mnie to owszem, moze byc. Ale moze jednak warto sprobowac
sie
>
> naprawic. Jakakolwiek przemoc z mojej strony wynika z mojej nerwicy i zlego
> wychowania, wydaje mi sie ze skoro mam tego swiadomosc to latwiej bedzie mi
> pokonac swoje nerwy, ale wiem ze i tak latwo nie bedzie.

szukasz terapeuty?

[pawel.drozdziak]

moze wyrazilem sie nieco niejasno. Mialem na mysli to, czy podjales juz jakies
kroki w celu znalezienia wykwalifikowanego psychoterapeuty.

[anonymously]

Nie, narazie nie szukalem nikogo takiego. Zona caly czas nie jest pewna czy
powinienem isc do kogos takiego. Obawia sie, ze taka osoba bedzie kazala nam
sie kategorycznie rozwiesc.

[pawel.drozdziak]

anonymously napisał:

> Nie, narazie nie szukalem nikogo takiego. Zona caly czas nie jest pewna czy
> powinienem isc do kogos takiego. Obawia sie, ze taka osoba bedzie kazala nam
> sie kategorycznie rozwiesc.

w psychoterapii w ogole nie stosuje sie czegos takiego jak nakazywanie czegos
pacjentowi. Rzadko w ogole stosuje sie doradzanie, typu "niech pan/pani zrobi
tak i tak i bedzie dobrze". Celem pracy z psychoterapeuta jest zrozumienie
mechanizmu stojacego za problemem i rozwiazanie tego problemu w taki sposob,
ktory klient uznaje za najlepszy dla siebie.

Poniewaz nie jestesmy na sesji psychoterapeutycznej pozwole tu sobie na
zrobienie czegos, czego zaden psychoterapeuta by nie zrobil. Udziele rady.

Otoz mozna zalozyc, ze ty idziesz do specjalisty rozwiazac ten problem dla
zony. I to jest do pewnego stopnia prawda. Nie odpowiedziales na pytanie jak
ona sie teraz czuje, z czego wnioskuje, ze pisanie tego nie byloby dla ciebie
przyjemnoscia. Sam wiesz jak to z nia jest po czyms takim. Wystarczy sobie
przypomniec.

Ale tak naprawde, to ty powinienes isc do tego specjalisty dla siebie. Nawet
gdybys nie mial zony w ogole, bo byscie sie na przyklad jutro rozwiedli.

Prawdopodobnie masz jakis klopot ze swiatem ktory probujesz rozwiazac bijac
swoja partnerke. Samo bicie jest juz problemem, ale to co probujesz tym biciem
rozwiazac moze byc problemem duzo powazniejszym. Dlatego powazniejszym, ze nie
zniknie to z chwila np. rozwodu. To moze byc niskie poczucie wlasnej wartosci,
to moze byc lek przed odrzuceniem, lek przed tym, ze cie ktos zdominuje...rozne
tu sa mozliwosci. Takie cos dziala w calym zyciu. W domowej awanturze pokazuje
sie wyraznie, ale w pozostalych momentach to cos tez jest obecne w kazdej
rzeczy ktora robisz.

Zajecie sie czyms takim wymaga duzej odwagi. Duzo wiekszej niz pisanie na
sieci. Teraz jest tak: dochodzi do awantury, pobijesz ja, masz moralniaka, wiec
wchodzisz na to forum, piszesz, ze chcesz sie zmienic ale to trudne i po
napisaniu takich slow juz czujesz, ze cos w tej sprawie zrobiles. Czyli
poczucie winy mija. Przeciez sie pokajales, przeprosiles publicznie, zniosles
przytyki ze strony forumowiczek...No to o co jeszcze chodzi? No chodzi o to, ze
w ten sposob - robiac awanture jedna po drugiej po czym piszac o tym tutaj -
nie zblizasz sie w ogole do rozwiazania. Krecisz sie w kolko.

Najprosciej jak mozna: jedni maja jaja, a drudzy maja "ja". Zostaw "ja" na
kolku i idz do porzadnego terapeuty nie pytajac sie zony o zdanie, bo ona ci
przeciez nic innego nie powie niz tylko to, co odgadnie, ze chcesz uslyszec.

[plathess]

anonymously napisał:

> Nie, narazie nie szukalem nikogo takiego. Zona caly czas nie jest pewna czy
> powinienem isc do kogos takiego. Obawia sie, ze taka osoba bedzie kazala nam
> sie kategorycznie rozwiesc.



9 do 10 stawiam, że tak będzie. Tylko jakoś nie wierzę, że to są argumenty żony.

[ala_bez_kotow]

to juz naprawde duzo wiesz.

ciekawi mnie to, ze kaci nie moga zniesc poczucia winy.
to znaczy, ze jednak maja jakie s ludzkie uczucia.

na czym polegalo to zle wychowanie?

[anonymously]

zle wychowanie to np. brak milosci w rodzinnym domu ani w stosunku do mnie ani
miedzy rodzicami, ciagle klotnie, brak jakiegokolwiek wsparcia w codziennym
zyciu (wybor szkoly, pracy), brak obowiazkow, zero martwienia sie o druga
osobe, samowola, zly system wartosci itp. ogolnie brak wychowania. wine za to
ponosi ewidetnie moja matka, za ktora to wlasnie dostaje sie mojej zonie.

[ala_bez_kotow]

sluchaj. ja mysle, ze to i tak duzo, ze Ty sobie z tego zdajesz sprawe. ja
mialam doczynienia z gorszym przypadkiem. teraz jestem na etapie autoterapii.
tzn. mam jakies dziwne poczucie winy, czuje sie fatalnie dlatego draze temat i
staram sie zrozumiec, to, ze to byla jego wina, ze to ona mial problem. moj
byly facet z perspektywy czasu to bardzo ciezki przypadek. poczatkowo wychowal
sie bez ojca- byl nieslubnym dzieckiem w srodowisku bardzo katolickim, pozniej
matka poznala faceta, ktory zachecal ja do slubu. stosowal rozne szantaze- np.
ze popelni samobojstwo. w kazdym razie matka za niego wyszla za maz. urodzila
sie siostra. facet okazal sie alkoholikiem. teraz mowi sie o nim, ze jest
zwierzeciem. w kazdym razie sytuacja wyglada tak, ze w mieszkaniu sa pozamykane
na klucz pokoje, zeby facet nie wyniosl czegos.
jesli chodzi o mojego bylego faceta to mysle, ze ma duzy problem z szacunkiem w
stosunku do innych ludzi, bo albo sie ich boi - na poczatku, a pozniej nimi
gardzi.
oni teraz sie trzymaja w trojke razem- tzn. siostra, matka i on. ale matka
popelnia straszny blad- on jej o wszytskim opowiada tzn. on nie podejmuje
zadnych decyzji bez opowiedzenia jej o tym. on mimio tego, ze jets duzym
facetem, nadal jest malym chlopcem- o tym pisal psychoterapeuta na tym forum-
dziecko w ciele doroslego. kiedys nawet mi powiedzial, zebym go traktowala jak
malego chlopca- boshh to zrobilo na mnie FATALNE wrazenie, FATALNE.
mam wrazenie, ze on nie umie nawiazac normalnych przyjzanych relacji z kobieta.
niby ten kontakt z matka jets ok ale tez mi powiedzial, ze nie moglby z nia
dluzej przebywac.

[e_rato]

Jestem w szoku...Tluczesz zone ,potem tu sie bijesz w piers ...i na tym konczy
sie twoj wysilek .Typowe zachowanie alkoholika:schleje sie,awananturuje,potem
kaja i obiecuje ,ze nigdy wiecej.Moim zdaniem gdybys naprawde kochal zone i
chcial cos zmienic to juz dawno bylbys u psychologa czy
psychoterapeuty .Traktujesz to forum jak konfesjonal ,szukasz tu chyba nie
pomocy a rozgrzeszenia dla siebie .Jestem biedny,mialem zle dziecinstwo i
dlatego jestem be.A jakie Ty zycie zgotowales swojej zonie? Mysle ze i ona w
tej chwili nadaje sie do psychoterapii .Gdybys ja kochal to spakowalbys walizke
i powiedzial:kochanie ,jestem agresywnym zwierzakim,krzywdze cie ,a poniewaz
bardzo cie kocham wiec na razie spadam sie poleczyc .Jak bede mial najgorsze za
soba wroce.

[malgosia60011]

pewnie ze twoja zona mowi ci bys nie szedl do psychologa.Probuje odgadnac twoje
mysli.Boi sie ze gdy powie ci ze zebyz poszedl to ty znow zaczniesz ja
tluc.Powiedz szczerze jak sie czujesz kiedy ja bijesz?Dobrze?sprawia ci to
przyjemnosc?Czlowieku opanuj sie!!To jest czlowiek twoja zona ktora musisz
kochac skoro ja poslubiles.Po co brales ja sobie za zone?Po to by ja bic?!Tak
bardzo ja kochasz?To jest twoj sposob wyrazania uczuc?Jak dla mnie jestes
tchorzemA wiesz dlaczego?Bo wyrzywasz swoja agresje na slabszych.Watpie abys
przylozyl komus silniejszemu od ciebie.Ale slabszemu czemu nie?No
pewnie.Kobieta ci nie odda.Jest mi ciebie naprawde szkoda.Jesli kochasz ja to
idz jak najpredzej do lekarza.Wbrew temu co mowi twoja zona.Ratuj ja przed
samyj soba poki nie jest za pozno.Przeciez ty mozesz ja zabic!!!!!!!!Jak
bedziesz sie wtedy czul?Co zrobisz?A jak ona sie czuje?Jestes silny wieze w
to .Skoro odwazyles sie uderzyc droga ci osobe....Napewno dasz rade to
przezwyciezyc i pokonasz agersje.Trzymam kciuki.

[malgosia60011]

i jeszcze jedno gratuluje za odwage przyznania sie.Kiedy przeczytalam twoj
pierwszy list nie wierzylam ze to napisal facet.Predzej bym powiedziala ze to
twoja zona zrospaczona

[plathess]

malgosia60011 napisała:

> pewnie ze twoja zona mowi ci bys nie szedl do psychologa.Probuje odgadnac twoje
>
> mysli.Boi sie ze gdy powie ci ze zebyz poszedl to ty znow zaczniesz ja
> tluc.Powiedz szczerze jak sie czujesz kiedy ja bijesz?Dobrze?sprawia ci to
> przyjemnosc?Czlowieku opanuj sie!!To jest czlowiek twoja zona ktora musisz
> kochac skoro ja poslubiles.Po co brales ja sobie za zone?


A panna nie słyszała o małżenstwach wymuszonych ciążą?
Ile takich jest..... Ja aż się przewracam o takie małżeństwa. Od ręki mogłbym
wymienić z 8, 9 takich....

[iwa1602]

Ja nie wierze w zmiane takiego osobnika, jak Ty, przykro mi. Mój mąż też mówił
wszystkim i mi, że to ja prowokuję. Chodzi do psychologa, ale chyba do końca
nie jest przekonany, że powinien. Nie potrafię już z nim żyć i mimo, że mamy
2,5-letniego synka zdecydowałam się na rozwód. Tak będzie lepiej dla mnie i
dziecka. Twoja żona powinna zrobić to samo, tylko nie wiem, czego się obawia.
Że sobie nie poradzi? A tak jest jej dobrze? Wątpię... Chciałabym wysłuchać jej
strony, jak ona to widzi i dlaczego jeszcze z Toba jest. Od kiedy odeszłam od
męża nawet wyglądam o wiele lepiej, wypoczęłam psychicznie i choć fiycznie
więcej pracuję, wszyscy mi mówią, że wyglądam promiennie. Nie mam już tych
obaw, że znów się o coś przyczepi. Sam sobie z tym nie poradzisz. I nie wiem,
czy ktoś jest w stanie Ci pomóc. Bo piszesz: "ona sprowokowała". Dobre
wytłumaczenie. A ona pewnie obwinia siebie słuchając Ciebie, jak ja to robiłam
przez tyle lat. Mogę tylko powiedzieć: nie utrudniaj jej odejścia, jeśli się na
to zdecyduje.

[2julka]

Witam
Też jestem facetem (nick trochę mylący, ale niechcący).
Takie rzeczy oczywiście się leczy, ale jest to terapia długotrwała i pewnie
trochę Cię zmieni ( "na lepsze"). W Warszawie jest taka placówka : Laboratorium
Psychoedukacji (tel. [phone]) na ul. Katowickiej 18 (Saska Kępa). Tam są
bardzo skuteczni psychoterapeuci. Psychiatrii nie polecam, bo w Twojej sytuacji
da tylko dorażną pomoc, a możesz uzależnić się od leków uspokajających.
Szukaj pomocy u psychologów i psychoterapeutów. Oferta jest obfita, nawet w
placówkach dla kobiet typu "przemoc w rodzinie" na pewno coś Ci poradzą i
skierują gdzie trzeba.
Pozdrawiam - facet "po przejściach"

[lucjola5]

anonymously napisał:

> Witam. Prosze o pomoc. W naszym zwiazku, to niestety to ja jestem ten zly.
> Mam typowe objawy osobnika stosujacego przemoc w stosunku do zony tzn. nagle
> zaczynam, z czesto blahych powodow, denerwowac sie w zasadzie o nic, napiecie
> rosnie az w koncu konczy sie to albo powazna awantura albo uderzeniem zony.
> Po tym wszystkim napiecie spada, ja sie uspokajam, przepraszam, obiecuje ze
> to sie wiecej nie powtorzy. Czasem dzieje sie to raz na miesiac, czasem
> rzadziej. Przeczytalem, ze w wiekszosci przypadkow nie ma szansy na uleczenie
> kogos takiego jak ja. Mam swiadomosc swojej choroby i staram sie dowiedziec
> jak najwiecej o naszych klopotach. Czy mam sie udac do psychologa, moze do
> psychiatry, czy sa moze jakies srodki uspokajajace, ktore w krytycznej
> sytuacji pooga mi sie opanowac. Prosze o jakies porady. Jezeli nie chcecie
> pomoc mi, to zrobcie to chociaz dla mojej zony.

Myśle, że jesteś po prostu znerwicowany i należy udać się do lekarza. Oni
potrafią czynić cuda. Nie jesteś chyba takim potworem, bowiem Twoja wypowiedż
wskazuje na to, że masz odruchy ludzkie. Na pewno dobrze zdrobiłaby Ci modlitwa
na różańcu, pod warunkiem,że jesteś wierzący. Pomóż sobie i swojej żonie, która
na pewno Cie kocha, skoro jest jeszcze z Tobą.
Serdecznie Cię pozdrawiam i życzę powodzenia Jolanta z Lublina

[anka19821003]

To niemożliwe, że nie możesz się opamować. Powinieneś się leczyć już od
pierwszej takiej sytuacij. Nic nie tłumaczy twojego zachowania. Zyczę,żeby żona
od ciebie odeszła i żebyś już zawsze był sam.

[anonymously]

Już od dawna wszystko ze mną w porządku. Nauczyłem się panować nad sobą i
wszystko się jakoś poukładało. Dużo pomogła mi książka z "osą". Dziękuje za
porady.

[4pama]

nie sądzę,że jesteś katem, to zbyt prosta ocena
a życie nie jest proste
ja jestem kobietą
jestem dorosłym dzieckiem, które całe czas się nad soba użala
tęskni za straconym dzieciństwem
tak bardzo boję się wszystkiego, że sama przed sobą udaję super silną
a cokolwiek dzoeje się inaczej niż ja to zaplanowałam
jest chwila i już kipię
wtedy gotowa jestem uiderzyć, wyzwać, poniżyć
wtedy jestem katem
nie jestem całkiem zła
wielu osobom pomagam, nawet za bardzo sie angazując w sprawy innych
ale jak jestem zła na swoje dziecko to je szarpię za włosy, albo ciągnę za ucho
typowy agresor
nienawidzę tego, wtedy nienawidzę siebie
byłam już na terapi indywidualnej kilka lat
ale raczej nauczyłam sie akceptować siebie
a nie umiem opanowywac agresji
ale pójdę jeszcze raz, na tą Belgijską
boję się ale pójdę, wstyd mi
tam pewnie są tylko mężczyźni, ale pójdę
dla swojej rodziny, dla moich dzieci, dla mojej córci, dla siebie...
ciężkie mam życie
najpierw straszne dzieciństwo, teraz ja jestem straszna
ale ja to zmienię, jeszcze zdążę